Likes Likes:  2
+ Reply to Thread
Page 10 of 10
FirstFirst ... 8 9 10
Results 136 to 142 of 142

Thread: Περί βιβλίων και άλλων δαιμονίων

  1. #136
    Senior Member Sinclair's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Street of Dreams
    Posts
    3,802
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    5 Post(s)
    Ελλάδα είμαι! Έχω επιστρέψει εδώ και 2 χρόνια πρπ! Συγκεκριμένα Αθήνα όπου κάνω ειδικότητα.

  2. #137
    Rat Bastard Psychotic Titus's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Καλλιθέα, Αθήνα
    Posts
    3,169
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    1 Post(s)
    Επείγουσα βοήθεια κατέφθασε!

    Έχω της Gollancz και δεν είχα πρόβλημα με το κείμενο. Της Little Brown & co δεν την ξέρω, αν μου δώσεις λινκ ίσως μπορώ να βοηθήσω. Θα σου έλεγα να μην το σκεφτείς

    Τέλειωσα πρόσφατα τις fan fiction μεταφράσεις του τέταρτου και του πέμπτου βιβλίου. Το τέταρτο είναι λιγάκι πιο αδύναμο, το πέμπτο είναι στα γνωστά κορυφαία επίπεδα. Δεν εμφανίζει κάτι ιδιαίτερα νέο πέρα από την ήδη γνώριμη τεχνική του στην αφήγηση (το "μοντάζ" σκηνών είναι πιο κινηματογραφικό πλέον, παίζοντας πολύ με την οπτική του αναγνώστη και λειτουργώντας σαν καλειδοσκόπιο) και προσφέρει αυτό που άξιζε στους ήρωές του. Δεν αφήνει κανέναν παραπονεμένο από τους δεύτερους - ακόμα και τρίτους - χαρακτήρες κλείνοντας με κάποιο τρόπο την ιστορία τους, ενώ για τους κύριους το τέλος είναι...εχμ...κατάλληλο. Όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης ο Σαπκόβσκι σέβεται απόλυτα τους ήρωές του, δεν τους γελοιοποιεί είτε με συμβιβασμό είτε με φτηνούς ηρωισμούς και δίνει ένα ουσιαστικό κλείσιμο.

    Με λίγα λόγια μεγάλη γραφή, μεγάλος συγγραφέας.
    Τι βλέπεις όταν έχεις πράσινα μάτια?

    Στο Βιλαμπάχο ακόμα τρίβουν...

    Η μόνη διαφορά ανάμεσα σε μένα και σε ένα τρελό είναι πως εγώ δεν είμαι τρελός - Σαλβαδόρ Νταλί

  3. #138
    Senior Member Sinclair's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Street of Dreams
    Posts
    3,802
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    5 Post(s)
    Χίλια ευχαριστώ!!
    Οπότε θα φύγει άμεσα παραγγελία των The Last Wish και Blood of Elves.

  4. #139
    Senior Member Raf's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Posts
    2,988
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    3 Post(s)
    Για άλλη μια φορά διαβάζω τη "Βάρδια" του Νίκου Καββαδία, και πιστεύω ολοένα και περισσότερο πως η καλλιτεχνική του παρακαταθήκη βρίσκεται σε αυτό το βιβλίο και όχι τόσο στα ποιήματά του. Είναι μακράν η αγαπημένη μου ελληνική πρόζα, οι αγαπημένες μου ιστορίες, σκηνικό που ζωντανεύει μπροστά μου κάθε φορά που ανοίγω αυτό το βιβλίο. Το θέμα, αν υπάρχει ένα, είναι νομίζω η κρυφή τρυφερότητα των σκληρών και βασανισμένων ανθρώπων.

    Ο ασυρματιστής ήπιε μια γουλιά καφέ κι έφτυσε στην παλάμη του.

    - Βρήκες τίποτα; Στάσου ν' ανάψω...

    - Δε βαριέσαι, μη χαλάς τα σπίρτα. Μύγα με τέτοια ζέστη δε βρίσκεται, μήτε κατσαρίδα. Σκορπιός αποκλείεται να 'ναι, δε θα χώραγε στο φλυτζάνι. Λοιπόν, η μάνα μου είχ' ένα μπάρμπα καπετάνιο. Λεβέντης, πλούσιος, με τέσσερα πλεούμενα. Σαραντάρης, παντρεύτηκε τη Ζαφειριώ. Δεκαοχτάρα, ορφανή, αρχοντοξεπεσμένη. Όμορφη. Έφερε μαστόρους από την Πάτρα κι έκαμε το πατρικό του, παλάτι. Μαόνι και κρύσταλλο. Έμεινε κάμποσο καιρό μαζί της κι έπειτα μπαρκάρησε με το καλύτερό του καΐκι που το 'χε γράψει και βαφτίσει στ' όνομά της. Πήγαινε κι ερχόταν. Ένα χάραμα σαλπάρησε για τη Σαβόνα. Τα μεσάνυχτα, έβαλε κλειδί στην πόρτα του και τη βρήκε καβάλα μ' έναν Καλαματιανό που λάδωνε τα μαλλιά του, τα κατσάρωνε σαν πούστης και γύριζε την Κεφαλλονιά πουλώντας τσίτια και τσατσάρες. Ο λεγάμενος έκανε να πηδήσει από το παράθυρο ξεβράκωτος, μα τον έσυρε από τα μαλλιά πίσω. Η Ζαφειριώ, αλαλιασμένη, έκρυβε το μούτρο με τις παλάμες. Τότες ο μπάρμπας μου έστρωσε τραπέζι για τρεις, άναψε τα καντηλέρια και τις λάμπες, άνοιξε μια μποτίλια πομάρ, χαβιάρι και χοιρομέρι και τους έβαλε με το ζόρι στο τραπέζι. "Φάτε, τους είπε, έχετε ανάγκη από δύναμη."

    Η ψυχοπαίδα τους με το νυχτικό φάνηκε στην πόρτα. "Σύρε μωρή σκρόφα κοιμήσου και τσιμουδιά, γιατί θα σου κόψω τον κώλο."

    Καθώς κερνούσε, χύθηκε κρασί και χρωμάτισε το ρούσικο λινό τραπεζομάντηλο. Με το βρεμένο του χέρι τους άλειψε το κούτελο. "-Γούρι."

    "Κωσταντή, σκότωσέ με καλύτερα τώρα, μα μη με βασανίζεις. Πέταξέ με στο δρόμο, βγάλε ντελάλη να το φωνάξεις, όμως άσε με να ντυθώ."

    Μόλις ξημέρωσε, έδιωξε με μια κλωτσιά τον Καλαματιανό, αφού πρώτα του 'κοψε τα δυο μπατζάκια του παντελονιού, ήπιε καφέ και πήγε στον καφενέ, που 'χε ναργιλέ δικό του. Τη νύχτα κοιμήθηκε μαζί της και την άλλη το ίδιο. Ένα μήνα την πήδαγε και μόλις χάραζε, ξεκίναγε για τα χτήματα.

    "Κωνσταντή, του 'πε η Ζαφειριώ ένα μεσημέρι, ξεχνάς κάτι λεφτά κάτου από το προσκέφαλο καθημερινά."


    "Δεν τα ξεχνάω, της αποκρίθηκε. Πληρώνω πάντα τις πουτάνες που κοιμάμαι μαζί τους."

  5. #140
    Senior Member BigBOSS's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Where the streets have no name
    Posts
    4,860
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    1 Post(s)
    Προσφάτως κυκλοφόρησε στα ελληνικά, με απευθείας μετάφραση απο το πολωνικά, τo "Σπαθι του Πεπρωμένου" (Sword of Destiny o αγγλικος τιτλος) απο τα βιβλία The Witcher (Ο Γητευτής) . Οπως και "Η Τελευταία Ευχή" ( The Last Wish) ειναι μια σειρά διηγημάτων στο σύμπαν του Witcher με πρωταγωνιστή φυσικά των Γκέραλτ.



    τα υπόλοιπα βιβλια που έχουν να κάνουν με την κυριως ιστορια ειναι τα:

    Blood of Elves
    Time of Contempt
    Baptism of Fire
    The Tower of Swallows
    Lady of the Lake

    μέχρι στιγμής δεν έχουν μεταφρασθει στην ελληνική γλώσσα.

  6. #141
    Senior Member Raf's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Posts
    2,988
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    3 Post(s)
    Επειδή είναι και επίκαιρο, να πω πως πρόσφατα αγόρασα δύο βιβλία εναλλακτικής ιστορίας. Το πρώτο είναι «Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο», του Φίλιπ Ντικ. Έγινε πρόσφατα και σειρά από την Amazon - απο 'κει γνώρισα και το βιβλίο. Διαδραματίζεται τη δεκαετία του '60, όπου ο Χίτλερ έχει κερδίσει τον πόλεμο και η Αμερική είναι -στο μεγαλύτερο μέρος της- ναζιστοκρατούμενη. Δεν το 'χω διαβάσει ακόμη.

    Το δεύτερο, που το διαβάζω, είναι «Η συνομωσία εναντίον της Αμερικής». Εδώ ο συγγραφέας, Φίλιπ Ροθ, αφηγείται τις παιδικές αναμνήσεις του από ένα εναλλακτικό '40, όπου ο Ρούσβελτ έχει χάσει τις εκλογές από τον Τσαρλς Λίντμπεργκ -υπαρκτό πρόσωπο, πρωτοπόρος πιλότος με φιλοφασίζουσες θέσεις, που εδώ όμως ο συγγραφέας τον θέλει ως Πρόεδρο να μετατρέπει την Αμερική σε ένα φιλοχιτλερικό, αντισημιτικό κράτος. Βρήκα τη γραφή κάπως αφελή και άταχτη, μέχρι που κατάλαβα πως γράφεται συνειδητά από την οπτική γωνιά ενός παιδιού. Η αφήγηση είναι εβραιοκεντρική με έντονο το αμερικάνικο πατριωτικό στοιχείο - αφορά μια οικογένεια αμερικανών εβραίων και την αβεβαιότητα για το μέλλον της. Τα περιεχόμενα συνεπώς δεν είναι τόσο πολιτικά/ιστορικά όσο προσωπικά, σαν πραγματικά απομνημονεύματα. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το '04 αλλά κάποιος βρίσκει ομοιότητες με την υποψηφιότητα και τη νίκη Τραμπ. Με προβλημάτισε που ο συγγραφέας χρησιμοποιεί ένα υπαρκτό πρόσωπο και το βάζει να κάνει φανταστικά πράγματα.

  7. Likes BigBOSS liked this post
  8. #142
    Senior Member Raf's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Posts
    2,988
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    3 Post(s)
    Σήμερα τέλειωσα το The Road του Cormac McCarthy (συγγραφέα του No Country for Old Men). Ο συγγραφέας πήρε Pulitzer για το βιβλίο, ενώ τα πρώτα και τα τελευταία φύλλα είναι γεμάτα υμνητικές κριτικές. Μεταφέρθηκε σε ταινία το '09 με τον Viggo Mortensen. Το βιβλίο είναι του '06.

    Μια post-apocalyptic περιπέτεια επιβίωσης, όπου σχεδόν αποκλειστικά πρόσωπα, που δεν ονοματίζονται, είναι ο πατέρας και ο γιος του. Η αφήγηση είναι συνεχής, χωρίς κεφάλαια, μονότονη και καταθλιπτική. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου περιγράφει τον πατέρα που ψάχνει για χρήσιμα αντικείμενα σε σπίτια, χωράφια, αποθήκες και ερειπωμένες πόλεις. Ένα άλλο μεγάλο μέρος του βιβλίου είναι οι διάλογοι, περίεργα μπλεγμένοι με την αφήγηση και χωρίς παύλες. Το 80% των διαλόγων, χωρίς πολλή υπερβολή, κινείται σ' αυτό το πλαίσιο:

    We need to move on.
    Let's stay a little longer, I'm very tired.
    Okay, but only for a little while. Then we need to move on.
    Okay.
    Okay.
    Papa?
    Yes.
    Are we going to die?
    Yes, we are going to die. But not now.
    Are you sure?
    Yes, I'm sure.
    Okay.
    Okay.


    Δεν μπορείς να το πάρεις πολύ στα σοβαρά από ένα σημείο και έπειτα. Ίσως να φταίει που είναι βιβλίο για χειμωνιάτικες νύχτες, και 'γω το διάβαζα μεσημεριάτικα σε παραλίες. Δεν είναι κακό, αλλά ούτε πήγαινε και για Νόμπελ, όπως γράφτηκε. Ούτε κλασικό θα γίνει, όπως επίσης γράφτηκε.

  9. Likes Ryu_gr liked this post
+ Reply to Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts