Likes Likes:  2
+ Reply to Thread
Results 1 to 10 of 10

Thread: Gravity Rush

  1. #1
    Αρρώστια straier's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Silent Hill
    Posts
    3,917
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    5 Post(s)

    Gravity Rush

    Είπα να φτιάξω καινούργιο θέμα γιατί θα χανόταν αν το έγραφα απλά στο I just finished.

    Εντυπώσεις μετά τον τερματισμό...

    Τα συναισθήματα είναι κάπως ανάμικτα. Από τη μία είναι από τα καλύτερα και πιο φρέσκα παιχνίδια των τελευταίων χρόνων αλλά από την άλλη έχει κάποια σημαντικά θέματα, μερικά από τα οποία θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν σχετικά εύκολα.


    Τεχνικά το παιχνίδι είναι πάρα πολύ καλό και σίγουρα από τα πλέον εντυπωσιακά δείγματα σε φορητή κονσόλα (και όχι μόνο εδώ που τα λέμε). Τα γραφικά είναι cel-shaded με πολύ καλό artwork και animation. Το frame rate πολύ καλό (δεν είμαι και ειδικός αλλά δε θυμάμαι slowdowns) παρόλο που μιλάμε για έναν τεράστιο συνεχή sandbox κόσμο (και κάποιες επιπλέον περιοχές) ο οποίος εκτείνεται και στις 3 διαστάσεις με breakable αντικείμενα και χωρίς loading μεταξύ των περιοχών (ενίοτε υπάρχει μια αμελητέα παύση όταν πάτε από μία πόλη σε άλλη αλλά είναι πταίσμα δεδομένου του μεγέθους των πόλεων και την ταχύτητα που μπορείτε να μετακινείστε). Μοναδική, αλλά όχι ασήμαντη παραφωνία στον τεχνικό τομέα τα loading times. Το να περιμένεις μισό λεπτό για ένα challenge mission που κρατάει ενάμισι λεπτό καταντάει κουραστικό πολύ γρήγορα...

    Η μουσική είναι συμπαθητική, κινείται σε jazz μονοπάτια, ταιριάζει αρκετά στο στυλ του παιχνιδιού αλλά δεν είναι όλα τα κομμάτια το ίδιο καλά. Οι χαρακτήρες μιλούν σε μια φανταστική γλώσσα αλλά και πάλι δεν υπάρχουν πολλοί ηχογραφημένοι διάλογοι. Η ιστορία ξεδιπλώνεται κυρίως με τη χρήση comic-like cutscenes τα οποία είναι πάρα πολύ όμορφα και καλοφτιαγμένα και προσθέτουν στη γοητεία του παιχνιδιού.

    Μια που αναφέρθηκα στην ιστορία, είναι ένα από τα αδύναμα σημείο του παιχνιδιού. Ξεκινάει σχετικά απλά, χωρίς κάτι ιδιαίτερα πρωτότυπο ή φοβερά ενδιαφέρον, κατόπιν ανεβάζει στροφές απότομα και γίνεται αρκετά πιο σκοτεινή-πολιτική και στο τέλος σε ανταμείβει με τα credits αμέσως μετά την τελική μάχη χωρίς πρακτικά να σου εξηγήσει απολύτως τίποτα... Προφανώς το πάνε για sequel αλλά είναι πολύ φτηνός ο τρόπος που τελειώνει, σε κάνει να νιώθεις εξαπατημένος. Εξαπατημένο σε κάνουν να νιώθεις και τα 3 DLC. Όχι day one αλλά σχεδόν, είναι ήδη στο cartridge, νομίζω δεν ήταν στην ιαπωνική αλλά περιμέναμε έξι μήνες για ένα παιχνίδι του οποίου η μετάφραση μπορούσε να γίνει σε μια μέρα... Εξάλλου το παιχνίδι δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο (20 ώρες πιστεύω αρκούν για platinum για έναν σχετικά καλό παίκτη, χωρίς τα challenges είναι το μισό ή και λιγότερο), ενώ φαίνεται πολύ άσχημο που δεν μπορείς να κάνεις level up τις δυνάμεις στο μέγιστο χωρίς να κατεβάσεις τα DLC.

    Και πάμε στο χειρισμό και στο gameplay. Η χρήση της βαρύτητας δίνει απίστευτη ελευθερία κινήσεων, είναι πολύ καλά υλοποιημένη και η αίσθηση που σου αφήνει είναι απίστευτα ευχάριστη. Ενίοτε χάνεις τον προσανατολισμό σου δεδομένου ότι μπορείς να "πετάξεις" προς οποιαδήποτε κατεύθυνση και να περπατήσεις σε οποιαδήποτε επιφάνεια (το πάνω-κάτω είναι σχετικό) ενώ προφανώς, λόγω της ευκολίας να πας οπουδήποτε, δε μπορεί να υπάρξει platforming με την κλασική έννοια του όρου. Το πόσο καλά είναι υλοποιημένο το συγκεκριμένο στοιχείο είναι και η βασική γοητεία του τίτλου. Χωρίς να φαίνεται ξένο είναι αρκούντως ιδιαίτερο ώστε να κάνει το παιχνίδι μοναδικό. Η ιδέα είναι σχετικά απλή. Αιωρείστε, στοχεύετε με το δεξί αναλογικό ή κουνώντας το PSV (μεγαλύτερη ακρίβεια) και πετάτε προς την επιλεγμένη κατεύθυνση, αν πέσετε σε κάποια επιφάνεια γίνεται "έδαφος" και μπορείτε να περπατήσετε. Το πρόβλημα είναι ότι ενώ το βασικό mechanic του παιχνιδιού είναι πολύ καλά υλοποιημένο, δεν ισχύει το ίδιο για όλες τις κινήσεις του χαρακτήρα. Ο κυριότερος λόγος για αυτό είναι η ανεξήγητη ανάγκη των developers να χρησιμοποιήσουν όλα τα control schemes που προσφέρει το PSV, συγχρόνως... Το να προσπαθείτε να πατάτε τα κουμπιά και τους μοχλούς ενώ κουνάτε το PSV πέρα δώθε και πατάτε ή κάνετε swipe την μπροστινή οθόνη καταντάει εκνευριστικό πολύ γρήγορα. Παραδόξως, η επιφάνεια αφής στο πίσω μέρος του μηχανήματος παραμένει αναξιοποίητη παρόλο που τα σχετικά δάχτυλα είναι ελεύθερα... Γιατί το evade πρέπει να γίνεται κάνοντας swipe στην οθόνη, αφαιρώντας το δάχτυλο από τα κουμπία/μοχλό και κρύβοντας τη δράση και όχι με τη χρήση της πίσω επιφάνειας αφής, είναι κάτι που δεν κατάλαβα. Οι αστοχίες του χειρισμού δεν προκαλούν μεγάλα προβλήματα σε γενικές γραμμές αλλά εκνευρίζουν στα challenges που απαιτούν ακρίβεια την οποία το control scheme του παιχνιδιού δεν ευνοεί. Σου δίνεται η εντύπωση ότι χάνεις όχι επειδή έκανες λάθος αλλά επειδή σε αδικεί το παιχνίδι (αυτό το αίσθημα εντείνεται περισσότερο από το γεγονός ότι το παιχνίδι που έπαιζα ήταν το Dark Souls όπου όταν χάνεις είναι κατά βάση από δική σου βλακεία και μόνο). Τα challenges καθεαυτά δεν είναι άσχημα και παρουσιάζουν ικανοποιητική ποικιλία αλλά σαμποτάρονται από κάποια στοιχεία του παιχνιδιού, χωρίς να είναι αντικειμενικά φοβερά δύσκολα (θεωρώντας πως οι σχετικές ικανότητες είναι σε σχετικά υψηλό επίπεδο).

    Οι μάχες μπορώ να πω ότι είναι αρκετά διασκεδαστικές, σίγουρα πολύ καλύτερες (για τα δικά μου γούστα) από το μέσο sandbox. Και εδώ υπάρχουν κάποια προβλήματα. Το ένα είναι η υλοποίηση του evade που προανέφερα. Το άλλο είναι πως ενώ υπάρχει κίνηση σε όλες τις διαστάσεις, πρακτικά δεν υπάρχει lock-on (υπάρχει ένα soft lock-on σε μία από τις κινήσεις και στις ειδικές επιθέσεις). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολύ συχνά να βαράτε αέρα επειδή ο εχθρός μετακινήθηκε από την προηγούμενή του θέση ενώ να προβλέψετε την κίνηση και να στοχεύσετε εκεί είναι μάλλον δύσκολο.

    Ελπίζω να μην ξέχασα κάτι βασικό.

    Ως συνήθως, εστίασα στα αρνητικά περισσότερο από τα θετικά αλλά η αλήθεια είναι πως είναι mustbuy για τους κατόχους PSV και system seller για τους υπόλοιπους. Το παιχνίδι είναι πολύ ιδιαίτερο και φρέσκο χωρίς όμως να ξενίζει ενώ το βασικό mechanic του παιχνιδιού είναι πολύ καλά υλοποιημένο. Απλά τα διάφορα επιμέρους προβλήματα το εμποδίζουν να πλησιάσει την τελειότητα.
    Quote Originally Posted by Squall Leonhart
    I used to be a SeeD like you, then I took an icicle in the chest
    Quote Originally Posted by 丹野
    Ο sub_zero είναι αυτός ο ψηλός με τα γυαλιά, ενώ ο Παίχτης είναι ο κούκλος αθλητικός τυπάς. Ο LMS δεν ξέρω ποιος είναι, αλλά who cares...
    Quote Originally Posted by Ryu_gr
    υπάρχουν τα games που τα "γεμίζουν" με επαναλαμβανόμενα tasks για να δείξουν απλώς ότι έχεις πράγματα να κάνεις (και όταν πας να ασχοληθείς απλά βαριέσαι) και υπάρχει και το Mario Galaxy.

  2. #2
    Αρρώστια Evans's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Posts
    7,913
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    4 Post(s)
    Περσινά ξινά σταφύλια αλλά δε βαριέσαι, το τερμάτισα κι εγώ χτες το βράδυ κι έμεινα με ανάμικτες εντυπώσεις.

    Αρχικά με εντυπωσίασε ο μηχανισμός της βαρύτητας, κάτι που διήρκησε σχεδόν μέχρι και το τέλος του παιχνιδιού. Σου δινόταν μόνιμα η αίσθηση της ελευθερίας κινήσεων, κάτι που προσωπικά λατρεύω σε παιχνίδια, πόσο μάλιστα όταν υλοποιείται τόσο όμορφα. Αυτό, σε συνδυασμό με την αισθητική, οδηγεί σε ένα παιχνίδι που σίγουρα σε διασκεδάζει με την απλή περιήγηση στο χώρο.

    Τώρα στα του σεναρίου και gameplay, παρόλο που υπήρχαν ωραίες ιδέες, είτε δεν αναπτύχθηκαν σωστά, είτε δεν προσπάθησαν να τα πάνε ένα βήμα παραπέρα. Το τέλος ήταν υπερβολικά απότομο, ενώ στις μάχες περιοριζόσουν κατά κύριο λόγο στο ίδιο play style.

    Δε θέλω να πω πολλά, γιατί το topic έμεινε νεκρό για πάρα πολύ καιρό, κάτι που σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρει ιδιαίτερα το παιχνίδι. Θα μείνω στο ότι πέρασα πάρα πολύ καλά μέχρι και την απόκτηση του platinum trophy και έμεινα με πολλή όρεξη για συνέχεια. Όποιος το αγοράσει όμως ας μην έχει τρελές προσδοκίες, γιατί θα μείνει σίγουρα απογοητευμένος. Είναι μικρό παιχνίδι, με το σενάριο να αποτελείται από μικρές αποστολές που δε συνδέονται απόλυτα μεταξύ τους.

    Αυτά, αν το παίξει κανένας άλλος τα λέμε .

  3. #3
    Αρρώστια nooto's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Aθήνα/Aιγάλεω
    Posts
    2,465
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    9 Post(s)
    Εχω ξεκινησει και εγω τον τιτλο και ειμαι λιγο μετα την μεση πιστευω (chapter 11 και μολις ανοιξα το τεταρτο κομματι της πολης). Δεν θα πω πολλα καθως θα περιμενω να τελειωσω το παιχνιδι αλλα γενικα μεχρι στιγμης ειμαι πολυ ευχαριστημενος. Θα ελεγα επισης οτι προκειται για οτι πιο φρεσκο εχω δει σε gameplay απο ιαπωνικο studio τα τελευταια χρονια. Η υλοποιηση του μηχανισμου της βαρυτητας ειναι αψογη και κανει απο μονη της την περιηγηση στην πολη πολυ ευχαριστη και ενδιαφερουσα (εχω φαει ωρες απλα πετωντας μεσα στις περιοχες χωρις ουσιαστικο στοχο ). Δινεται δε η αισθηση στον παικτη οτι προκειται για το μονο 3d παιχνιδι που εχει παιξει μιας και υπαρχει πραγματικο roaming και στις 3 διαστασεις. Στα συν η πανεμορφη αισθητικη του καθως και αυτη η pure αισθηση που καποτε λαμβανες απο τους παλιους καλους ιαπωνικους τιτλους. Τα μονα πλην που εχω βρει ειναι πραγματα που εχει σημειωσει και ο straier και αφορουν στον φορτωμενο χειρισμο καθως και οτι σχεδιατικα δεν αρπαζει την ευκαιρια για ουσιαστικο platforming ενω μηχανικα φαινεται οτι θα ταιριαζε παρα πολυ στον τιτλο.

    Αυτα και οπως ειπα θα γραψω αναλυτικα οταν το τελειωσω.

  4. #4
    Αρρώστια straier's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Silent Hill
    Posts
    3,917
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    5 Post(s)
    Έτσι έτσι να το παίζει ένας κάθε χρόνο...
    Quote Originally Posted by Squall Leonhart
    I used to be a SeeD like you, then I took an icicle in the chest
    Quote Originally Posted by 丹野
    Ο sub_zero είναι αυτός ο ψηλός με τα γυαλιά, ενώ ο Παίχτης είναι ο κούκλος αθλητικός τυπάς. Ο LMS δεν ξέρω ποιος είναι, αλλά who cares...
    Quote Originally Posted by Ryu_gr
    υπάρχουν τα games που τα "γεμίζουν" με επαναλαμβανόμενα tasks για να δείξουν απλώς ότι έχεις πράγματα να κάνεις (και όταν πας να ασχοληθείς απλά βαριέσαι) και υπάρχει και το Mario Galaxy.

  5. #5
    Αρρώστια nooto's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Aθήνα/Aιγάλεω
    Posts
    2,465
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    9 Post(s)
    Λοιπον, τελος και απο μενα. Γενικα πανω κατω συμφωνω με τα παιδια. Το παιχνιδι ειναι παρα πολυ φρεσκο και πολυ καλα υλοποιημενo με μικρα θεματακια εδω και εκει, αλλα γενικα αξιζει κανεις να το δει. Για οσους δεν ξερουν καθολου τι παιζει (το αναφερω γιατι εγω δεν ειχα καταλαβει περι τινος προκειται), ο τιτλος ειναι ενα open world-sandbox super hero game το οποιο εχει ωστοσο πολυ συγκεκριμενο υλικο για να ασχοληθεις και τελειως σφιχτη δομη στο τι κανεις.

    Σε οτι αφορα τις δικες μου εντυπωσεις, παροτι αρχικα ημουν πολυ ενθουσιασμενος θα ελεγα οτι γενικα κατεληξα και εγω με αναμεικτες εντυπωσεις, οχι επειδη το παιχνιδι ''χαλαει'' απο ενα σημειο και μετα αλλα επειδη κατα κυριο λογο δινει την αισθηση concept game και οχι ενος τιτλου που ειναι ολοκληρωμενος. Αυτο φαινεται ιδιαιτερα στο τελος που ενω στην ιστορια τρεχουν 10.000 πραγματα, εν τελει δεν εξηγειται τιποτα και απλα κλεινει το main plot (το οποιο δεν ειναι και τιποτα το ιδιαιτερο σε αντιθεση με το lore που ας πουμε χτιζεται κατα τη διαρκεια). Οι τιτλοι τελους επισης κανουν τα παραπανω αρκετα σαφη και σου δινουν την αισθηση οτι μολις επαιξες την εισαγωγη ενος πολυ μεγαλυτερου project.

    Αυτα πανω κατω, ενταξει οσοι εχουν Vita πρεπει να το δουν, τωρα απο κει και περα αναμενουμε το τι θα ακολουθησει στην πορεια. Btw εκανα τα παντα αλλα με τα gold των chalenges δεν νομιζω να ασχοληθω.

  6. #6
    Αρρώστια Sinclair's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Street of Dreams
    Posts
    3,928
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    13 Post(s)
    Αν και το είχα στο Vita, για κάποιο λόγο το touch screen control scheme δεν το άντεξα οπότε ξαναεπένδυσα στο remaster.

    Για αρχή να πω πως από τεχνικής πλευράς ο τίτλος είναι άψογος- λογικό άλλωστε για τίτλο του Vita που μεταφέρθηκε στο PS4 μιλάμε.( η Bluepoint πάντως το έκανε το θαύμα της) Γενικά το έχετε τελειώσει οι περισσότεροι μέχρι τώρα οπότε δεν θα πω κάτι που δεν γνωρίζετε. Περισσότερο η άποψή μου για την ολοκληρωμένη επαφή με τον τίτλο.
    Ο χειρισμός μου αρέσει πολύ περισσότερο και με βολεύει. Το slide πλέον γίνεται με τη χρήση των R2-L2 και όχι ακουμπώντας και τους δύο αντίχειρες στην fron touch screen όπως στο Vita( ποιος το σκέφτηκε απορώ)
    Περνάω πολύ καλά πάντως, η Kat μου είναι πολύ συμπαθής ενώ και το story είναι πολύ ελαφριάς κοπής με αστεία και όταν το πάει για κάτι πιο σοβαρό κλασικά τζαπανίζει-χωρίς αυτό να το λέω για κακό.
    Η μόνη μου ένσταση είναι η camera που πραγματικά δεν προλαβαίνεις πολλές φορές τη δράση... Κάτι που δυσχεραίνει πολύ και τα challenges ειδικά αν τα δοκιμάσει κανείς αρκετά νωρίς χωρίς να αναβαθμίσει τις δυνατότητές του. Αρκετά δε από αυτά βασίζονται αρκετά και στην τύχη πέρα από το skill( οπότε δεν νομίζω να ασχοληθώ για 100% καθώς ξυπνάνε αναμνήσεις από αντίστοιχα challenges σε Jak Daxter, Ratcher Clank etc όπου απλώς το game προσπαθεί να κάνει πράγματα χωρίς να έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή-μιας και ο χειρισμός είναι αρκετά loose)
    15ο κεφάλαιο και συνεχίζω.

  7. #7
    Αρρώστια 丹野's Avatar
    Join Date
    Sep 2009
    Location
    Θεσσαλονίκη
    Posts
    4,892
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    4 Post(s)
    Το είχα παίξει καιρό πριν το όμορφο παιχνιδάκι.

    Ο χειρισμός που εκμεταλλεύτηκε τις δυνατότητες του PSV ήταν εντυπωσιακός, μα και λίγο ζόρικος. Και για να εξηγούμαι. Το δύσκολο ήταν να χειριστείς την Κατ εν πτήση ΚΑΙ εν έδαφους, και ιδιαίτερα με τις μάχες. Εύκολο να την χειρίζεσαι στην πτήση λόγω της βαρύτητας, αλλά ο υπόλοιπος χειρισμός τα μπλέκει λίγο τα πράγματα, και ειδικότερα στα αφεντικά και στις προκλήσεις. Ευτυχώς, υπάρχει το PSTV που μπορείς να μεταδώσεις το σήμα του PSV στην μεγάλη οθόνη.

    Τα γραφικά του ήταν όμορφα, αλλά θα ήταν ακόμα πιο όμορφα αν το κυκλοφορούσαν στο PS4.

    Δεν μπορώ να πω και πολλά για τον ήχο του PSV, αλλά θα ήταν προτιμότερος στην μεγάλη οθόνη και στα μεγάλα ηχεία για καλύτερη ακρόαση.

    Εγώ έχω τώρα το Gravity Rush 2 και κάποια στιγμή θα το παίξω.

    Edit: Γλυκούλα η Kat.
    Attached Images

  8. #8
    Αρρώστια Sinclair's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Street of Dreams
    Posts
    3,928
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    13 Post(s)
    Τίτλοι τἐλους.

    Καλά πέρασα δεν μπορώ να πω, ωστόσο το game έχει αρκετά προβλήματα. Πέραν των χιλιοειπωμένων δλδ της camera και του αποπροσανατολισμού, του battle system που καταντάει βαρετό από ένα σημείο και μετά( μαζί με το τραγικό auto targeting), το σενάριο εκεί που σε προετοιμάζει για κάτι πιο μεγάλο κλείνει εντελώς απότομα, μετά από μια προβλέψιμη έκβαση... Δεν ξέρω τι να γράψω για τις δύο τελευταίες boss battles οι οποίες ήταν πολύ βαρετές και σε σημεία το πρόβλημα με την camera που έγραψα πιο πριν, σε περιορίζει ακόμη περισσότερο.

    Επίσης η τελευταία mission από το special forces pack ή ΄κάπως έτσι, είναι για γέλια... Πρέπει να σβήσεις φωτιές σε όλη την πόλη, αλλά και σε ένα φιλικό battleship ενώ ο χρόνος πιέζει αφόρητα. Το game σου λέει γενικά να ψάξεις για fire extinguishers και water tanks χωρίς να σου πει πού μπορείς να τα βρεις. Παίζει να ήταν το μοναδικό σημείο που εκνευρίστηκα με το game, αε σημείο να θέλω να παρατήσω την αποστολή( αυτό που έγραψε πιο παλιά ο straier για το ότι αισθάνεσαι πως σε αδικεί το game) Τελικά μετά την 5η προσπάθεια τα κατάφερα στο παρά τρίχα. Εδώ να προσθέσω πόσο τραγική είναι η έλλειψη retry mission έστω για τα challenges με αποτέλεσμα αν χάνεις σε χρόνο να πρέπει να υπομείνεις το μαρτύριο της ολοκλήρωσης πριν το ξαναξεκινήσεις( εναλλακτικά κάνεις quit στο game menu και reload κάτι εξίσου ενοχλητικό) Με τα challenges και το platinum δεν νομίζω να ασχοληθώ( έχω bronze, silver και gold μοιρασμένα σε διάφορα, αλλά δεν τα ευχαριστιέμαι περισσότερο αγγαρεία θα το κάνω) Ίσως συμβουλευτώ κάποιο guide για να τελειώσω την ιστορια του ζευγαριού( μου λείπουν 4 travellers)

    Επίσης σχετικά με το battle system, το Gravity Typhoon κάνει θαύματα, οι υπόλοιπες κινήσεις απλώς δεν αξίζουν σχεδόν καθόλου. Να αναφέρω πως ιδιότητες όπως το Stasis, slide kick, black hole, spiral claw παίζει να τις χρησιμοποίησα ελάχιστα εώς καθόλου. Αν δεν υπήρχαν ορισμένα challenges που απαιτούν τη χρήση του stasis βάζει υποψηφιότητα για πιο άσχημα υλοποιημένο mechanic... Πρέπει να το αναβαθμίσεις για να πιάσεις αρκετά αντικείμενα/άτομα( δεκτόν), ωστόσο πρέπει να είσαι στο έδαφος για να πιάσεις τα αντικειμενα, ενώ ακόμη και φτέρνισμα από εχθρό αρκεί για να σου πέσουν( επίσης το throw όταν χρειάζεται ακρίβει χωλαίνει σαν μηχανισμός) Δεν θα γκρίνιάζα τόσο για το stasis/ throw αν δεν υπήρχε η παραπάνω side mission που έχει βασιστεί πάνω σε αυτό( δεν ξέρω αν υπήρχε εξαρχής στον τίτλο στο Vita, αλλά εγώ θα θεωρούσα τρελή απογοήτευση να μου προσφέρουν κάτι τέτοιο για τα € μου σαν story mission)

    Φαίνεται πως γκρινιάζω αλλά σχετικα διασκεδαστικός είναι ο τίτλος, ιδιαίτερα όταν ασχολείται με αυτό που κάνει καλά δλδ τα gravity mechanics και την πτήση στην πόλη. Επίσης το remaster είναι πολύ όμορφο ενώ και το OST είναι πολύ ωραίο( τόσο η κλασική όσο και η smooth jazz που το αποτελούν είναι πάρα πολύ αξιόλογες και αξιομνημόνευτες imo)

    Το παιχνίδι χάνει πολύ σε σημεία( κυρίως τα challenges και τα side missions) που πήγανε να το κάνουν πιο πολύπλοκο από ότι πρέπει και χρειάζεται το οικοδόμημα κινδυνεύει να καταρρεύσει. Στο Vita δεν θα άντεχα με τπτ να το τελειώσω, ευτυχώς το κατάλαβα νωρίς και το παράτησα( αυτό το evade με swipe όπως και το gravity slide δεν παλεύονται)

    Το lore και οι χαρακτήρες( ειδικά αυτοί) είναι πολύ ενδιαφέροντα και προσωπικά με κέρδισαν( βέβαια τι ρόλο παίζει η Cyanea, ο creator και o/η Dreamer θα το δούμε μελλοντικά-αν και ελπίζω να μην το παραξηλώσουν). Ωστόσο περιμένω να δω τι φτιάξανε στο Gravity Rush 2 που είναι-υποτίθεται-καθαρά home console τίτλος.

    EDIT:
    Ρε γμτ ξαναδιάβαζα το ποστ μου και φαίνεται πολύ αρνητική η συνολική μου άποψη αν και δεν είναι έτσι. Τώρα μόλις βρήκα τους travellers και ψάχνω τους rare εχθρούς και είναι φοβερό πώς μεταμορφώνονται τα rift planes μόλις τα επαναλαμβάνεις χωρίς τους περιορισμούς που σου θέτουν( συγκεκριμένα ψάχνοντας το περιβάλλον ανακάλυψα το κούφιο κεφάλι ενός αγάλματος που φαίνεται εντυπωσιακό εξωτερικά και μέσα έκρυβε έναν rare εχθρό) Ελπίζω το δεύτερο game να έχει περισσότερες τέτοιες εκπλήξεις/ανακαλύψεις.
    Να επαναλάβω πως στο remaster έχει γίνει απίστευτη δουλειά, ο τεχνικός τομέας δίνει άλλη αίσθηση και άλλο αέρα στο game και επιτρέπει στην αισθητική του να αναπνεύσει πιο άνετα... Ας το έχετε ήδη στο Vita, ψάξτε το remaster όπωσδήποτε είναι άλλη εμπειρία σχεδόν... Ειδικά αν σας άρεσε στο Vita, με το remastered θα ενθουσιαστείτε.
    Βασικά μου θυμίζει concept/ απόρροια καμμένου brainstorming/ cult τίτλους που είχαν θέση στο Dreamcast( βασικά εκεί βγαίνανε μόνο από την τότε SEGA λίγο πριν το χαμό της κονσόλας) οι οποίοι μπορεί να μην ήταν αψεγάδιαστα σαν game, αλλά τους συγχωρούσες πολλά εξαιτίας του ρομαντισμου του όλου εγχειρήματος ή και( γιατί όχι) της αισθητικής τους.
    Αυτά, ελπίζω να το έσωσα κάπως



    Αν και αγάπησα το OST, καθόλη τη διάρκεια του τίτλου το ακόλουθο κομμάτι γυρόφερνε στο μυαλό μου
     

  9. Likes Altair liked this post
  10. #9
    Αρρώστια Sinclair's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Street of Dreams
    Posts
    3,928
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    13 Post(s)
    100% μαζί με τα DLC packs

    Τελικά τα challenges παίζοντάς τα λίγο λίγο και χωρίς πίεση βγήκανε πολύ χαλαρά. Ίσως με εξαίρεση το Rift Plane Health Race, το οποίο βέβαια δεν με εκνεύρισε ιδιαίτερα, όπως περίμενα.

    Oι rare εχθροί πάντως περισσότερο προσθήκη της τελευταίας στιγμής μου φάνηκαν. Ήταν ωραίο το ότι προσπάθησαν ν α προσθέσουν ένα κίνητρο προκειμένου να εξερευνήσει κανείς ξανά τα rift planes ωστόσο οι μάχες ήταν μάλλον βαρετές και ρουτινιάρικες.

    Εν τέλει πολύ γεμάτη εμπειρία, κρατάω τα θετικά ως επί το πλείστον. Τώρα σκέφτομαι, καθώς οι servers θα βγούνε εκτός λειτουργίας μέσα Γενάρη, να συνεχίσω, καθώς είμαι ζεστός, με το Gravity Rush 2.

    Θα ανεβάσω και ένα video από το πιο απαιτητικό challenge το Rift Plane Health Race, αν και δεν μου φάνηκε τόσο τραγικό εν τέλει.
    EDIT
    Κάνω κάποια τραγικά fail σε σημεία, αλλά τουλάχιστον πέτυχα το gold Πέρα από την πλάκα με λίγο πιο συγκεντρωμένο παίξιμο και τύχη μπορούσα να ρίξω και άλλο το χρόνο μου.

  11. #10
    Αρρώστια Sinclair's Avatar
    Join Date
    Dec 2007
    Location
    Street of Dreams
    Posts
    3,928
    Post Thanks / Like
    Mentioned
    13 Post(s)
    Mαζί με το τέλος του game ήρθαν και τα ευχάριστα νέα σήμερα για παράταση των online λειτουργιών μέχρι τα μέσα Ιουλίου( αρχικά είχε ανακοινωθεί για μέσα του Γενάρη)

    Εν συντομία, όσοι είναι fan του πρώτου τίτλου ας επενδύσουν. Μεγαλύτερο, καλύτερο, πιο ολοκληρωμένο, πολύ περισσότερο περιεχόμενο. Επίσης είναι πανέμορφο και έχει ένα από τα καλύτερα OSTs σε games ever imho.



    Δυστυχώς όμως παραμένουν προβλήματα, όπως η camera σε ορισμένα σημεία, κάποια τελείως αχρείαστα και εκνευριστικά stealth missions( ειλικρινά γτ πρέπει κάθε τίτλος να έχει τέτοια ενώ δεν υπάρχουν οι μηχανισμοί να τα υποστηρίξουν?) αλλά και το battle system που παραμένει αρκετά βασικό ενώ το overhaul του stasis υποβαθμίζει το υπόλοιπο moveset.

    Ωστόσο, τα Lunar, Jupiter styles προσφέρουν πάρα πάρα πολύ στην όλη εμπειρία.( επί της ουσίας αλλάζει το βάρος της Kat αλλά και οι δυνάμεις της) Απαιτείται χρόνος εκμάθησης και ενασχόλησης με κάθε ένα από αυτά με αποτέλεσμα ορισμένα σημεία να φαίνονται frustrating αρχικά, ωστόσο με επιμονή και υπομονή όταν μάθεις να ελέγχεις τις δυνάμεις κινείσαι πολύ πιο ρευστά( ειδικά στο Lunar style που πραγματικά μπορει να αντικαταστήσει πολύ έυκολα το normal style στο ταξίδι από πόλη σε πόλη αλλά και μέσα σε αυτές)

    Ο τίτλος είναι flawed, σε σημεία frustrating( σε καμμία περίπτωση μέχρι στιγμής στα επίπεδα του πρώτου)ωστόσο νομίζω πως εν τέλει έχει καμπύλη εκμάθησης και από ένα σημείο και έπειτα κυλάει πολύ ευχάριστα.

    Να αναφέρω πως τα online elements είναι πολύ καλά υλοποιημένα. Ειδικά το treausure hunting μέσω φωτογραφιών είναι πολύ διασκεδαστικό( εν συντομία λαμβάνεις μια φωτογραφία από κάποιον χρήστη που σου δείχνει πού βρίσκεται ένα σεντούκι και στη συνέχεια πρέπει να ψάξεις την ακριβή τοποθεσία για να το ανοίξεις) Επιπρόσθετα μπορείς να προκαλέσεις φίλους ή αγνώστους για να ξεπεράσουν τους χρόνους σου, scores σου σε challenges. Από όλα αυτά κερδίζεις dusty tokens που ξεκλειδώνουν κάποια extra costumes, talismans, gestures etc

    Δεν αναφέρθηκα στα talismans... Υπάρχουν τρία slots κάθε ένα από τα οποία παίρνει ένα talisman που δίνει κάποιες δυνατότητες στην Kat πχ πιο γρήγορο recharge του gravity meter, extra defence and so on...

    Ο τίτλος είναι διασκεδαστικότατος, η Raven με την Kat αλλά και το πολύχρωμο cast εξελίχθηκε σε ένα από τα αγαπημένα μου ανεξαρτήτως τίτλου.

    Τώρα μένει ο επίλογος( δεν γράφω περισσότερα για να μην σας το χαλάσω ωστόσο ας πούμε πως το content είναι πραγματικά τεράστιο παίζει να χρεαιστώ άλλες 20 ώρες όπως το βλέπω)

    solid 8άρι

    O Keichiro Toyama το έκανε το θαύμα του μετά τα Silent Hill, Siren...

  12. Likes Altair liked this post
+ Reply to Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts