Αν και 2011 από την εισαγωγή καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για game άλλης εποχής. Εισαγωγή, Press start, Play. Όχι ότι έχουμε παράπονο σήμερα με τόσες παιχνιδάρες αλλά όσο και να το κάνεις αυτό το στυλ μία νοσταλγία σου την προκαλεί.

Με τον Τσιτσιπά στο προσκήνιο και το πρόσφατο Roland Garros μου ήρθε η όρεξη για την αγαπημένη σειρά, αυτή τη φορά με το Virtua Tennis 4. Άρτιο game, άξιος συνεχιστής του Virtua Tennis 3, στέκεται ακόμα και σήμερα πάρα πολύ καλά, με fluid animations, πλούσιο κοινό και μοναδικό arcade feeling.

Για την ιστορία μετά το VT3 βγήκε το VT 2009 που όμως δεν ήταν τόσο καλό και μετά βγήκε το VT4 που ήταν από την ομάδα του VT3 και αποκατέστησε τη φήμη του.

Ακριβά licenses, με πραγματικό roster και εταιρείες όπως Adidas, Citizen, Wilson συμπληρώνουν την εμπειρία.

Κρίμα που πλέον δεν υπάρχει digital, ενώ ενσωματώνει και την τερματισμένη υπηρεσία Games for Windows (δεν έκανα login για να μη γίνει καμιά έκρηξη).