Hatred

[ChrisTop]

Χωρίς να χω δει το trailer, είμαι υπερ της πρόκλησης του θεατή/gamer και ας γίνεται με σκοπό το κέρδος. Σίγουρα κάτι θα κερδίσουμε από αυτό.

Ο λόγος που συζητιέται τόσο πολύ το Game στο Ίντερνετ και όχι τόσο κάποια ταινία αντίστοιχης θεματολογίας είναι οτι το Ίντερνετ είναι συνυφασμένο με το Gaming. Στη καθημερινότητά σας είναι 10000 φορές πιθανότερο να ακούσετε κριτική για τα Σόδομα παρά για το Hatred.

[Evans]

Γιατί το gaming βρίσκεται σε εμβρυακό στάδιο όσον αφορά στην παρουσία του στο χώρο της τέχνης και της κουλτούρας γενικότερα και η αντίληψη του κόσμου απέναντί του δεν είναι καθόλου ανεπτυγμένη. Ο κινηματογράφος και η λογοτεχνία έχουν 120 και χιλιάδες χρόνια παράδοσης (αντίστοιχα) από πίσω τους, οπότε η κριτική που δέχονται είναι ανάλογη της συσσωρευμένης αποδοχής και κριτικής που έχουν δεχθεί ως μέσα. Προφανώς και η ηλικία των παιχνιδιών προκαλεί διαλόγους που έχουν ήδη αναλυθεί στα υπόλοιπα μέσα, για αυτό εξάλλου και υπάρχουν όλες αυτές οι διαμάχες σχετικά με το είδος της αφήγησης που τα συνοδεύει (narratology vs ludology) και οι προσπάθειες ορισμού των στοιχείων που συνθέτουν την εμπειρία που προσφέρουν.

Για μένα η φαινομενική σημαντικότητα του Hatred δηλώνει απειρία, τίποτα παραπάνω. Κανένας σοβαρός κριτικός του χώρου δε θα δώσει σημασία στο παιχνίδι το ίδιο, όσο στο πόσο απαίδευτο είναι το μάτι των gamers και των υπόλοιπων κριτικών.

[Enpsty]

Η ταινία απαγορεύτηκε σε ορισμένες χώρες, πράγμα πολύ μεγαλύτερο από την ασχολία μεγάλων site με αυτήν.

Δεν ισχύει αυτό. Να σου πω χιλιάδες ταινίες που απαγορεύτηκαν που δεν τις ξέρει ούτε η μάνα του σκηνοθέτη. Και ιδιαίτερα στην εποχή του ίντερνετ και για ταινίες που δεν προβάλλονται στο σινεμά μικρή σημασία έχει η απαγόρευση. Ο λόγος που έγραψα για το Serbian Film είναι γιατί πρόκειται για την πιο άρρωστη ταινία που υπάρχει, αλλά η πλειοψηφία του κόσμου που βλέπει ταινίες αγνοεί την ύπαρξη της. Και ο λόγος είναι ότι κανείς δεν νοιάστηκε. Το ίδιο δεν θα έπρεπε να συμβεί και με το Hatred; Ποιος ο λόγος να πέσει τόσο coverage από τον τύπο;

Λογοτεχνικό βιβλίο ενός αιώνα που αναφέρεται out-of-context ίσως κουβαλά καλλιτεχνική αξία που υπερκαλύπτει το "shock" που προκαλεί το περιεχόμενό του. Ίσως να επιχειρεί κάποια ουσιαστική ενδοσκόπηση στα κίνητρα των χαρακτήρων, κάτι παρόμοιο με αυτό που πρότεινε ο Evans.

Καμία ενδοσκόπηση απολύτως. Ο ντε Σαντ έγραφε ότι έγραφε για να προκαλέσει. Την κριτική εναντίον του φασισμού την έβαλε ο Παζολίνι στην ταινία. Το βιβλίο είναι μία παρέλαση από διαστροφές.

Δεν υπερασπίζομαι τον υποκριτικό πουριτανισμό που ενδέχεται να κρύβεται πίσω από λογοκρισίες και απαγορεύσεις. Ισχυρίζομαι απλώς την ύπαρξη επιχειρημάτων στις κατηγορίες κατά του Hatred, και το απλό γεγονός πως δεν συνιστούν απαραίτητα "υποκρισία".

Δεν διαφωνώ. Ίσως ήμουν και λίγο υπερβολικός, αλλά τα τελευταία 2-3 χρόνια με αυτά που διαβάζω με έχουν κάνει καλώς ή κακώς υπερβολικό.

[Chief]

Διαβάζοντας κάποια άρθρα και τα αντίστοιχά τους σχόλια σε ξένες σελίδες, θα πω πως χαίρομαι για αυτές τις αντιδράσεις, γιατί είναι σημάδια κριτικής σκέψης: Ο κόσμος δεν δέχεται αβασάνιστα ό,τι πλασάρεται. Όσον αφορά τη διάσταση απόψεων, όλα εν τέλει αναλύονται στο τι ζητάει ο καθένας. Θα κάνω όμως μια διευκρίνιση.

Ποιο major movie site ασχολήθηκε με το Serbian Film; Ποιος νοιάστηκε που μπορείς να πας σε μία δημόσια βιβλιοθήκη και να διαβάσεις τα 120 μέρες στα Σόδομα του ντε Σαντ; Ποιος έκανε μποϋκοτάζ σε δισκάδικο που πουλάει Cannibal Corpse;

Προσοχή με τους παραπλανητικούς παραλληλισμούς. Ομολογώ πως δεν ήξερα ούτε τη ταινία, ούτε το βιβλίο, ούτε και το συγκρότημα. Με μια μικρή αναζήτηση όμως, βλέπω πως:

- Η ταινία απαγορεύτηκε σε ορισμένες χώρες, πράγμα πολύ μεγαλύτερο από την ασχολία μεγάλων site με αυτήν.
- Δεν τίθεται θέμα "μποϋκοτάζ σε μαγαζιά", αφού δεν έχουμε δει, και ούτε νομίζω θα δούμε, κάτι τέτοιο στη περίπτωση του Hatred. Εκτός των άλλων, οι Cannibal Corpse υπέστησαν το μερίδιο της κριτικής που τους αναλογεί.
- Λογοτεχνικό βιβλίο ενός αιώνα που αναφέρεται out-of-context ίσως κουβαλά καλλιτεχνική αξία που υπερκαλύπτει το "shock" που προκαλεί το περιεχόμενό του. Ίσως να επιχειρεί κάποια ουσιαστική ενδοσκόπηση στα κίνητρα των χαρακτήρων, κάτι παρόμοιο με αυτό που πρότεινε ο Evans.

Δεν υπερασπίζομαι τον υποκριτικό πουριτανισμό που ενδέχεται να κρύβεται πίσω από λογοκρισίες και απαγορεύσεις. Ισχυρίζομαι απλώς την ύπαρξη επιχειρημάτων στις κατηγορίες κατά του Hatred, και το απλό γεγονός πως δεν συνιστούν απαραίτητα "υποκρισία".

[Altair]

Δίσκος των Necrophagia απαγορεύτηκε σε 31 χώρες πάντως λόγω εξωφύλλου.Όσονα φορά το παιχνίδι φαίνεται ενδιαφέρον,αλλά οκ,πέραν του όλου κόνσεπτ δεν είναι κάτι ιδιαίτερο.Το Postal όταν κυκλοφόρησε ήταν πιο ιδιαίτερο.

[Ryu_gr]

Δεν είδα κάτι συνταρακτικό, επιδεικτικά σκοτώματα, τα χουμε δει και αλλού (όχι μόνο στα video games όπως είπε και ο Enpsty). O κόσμος θα το κρίνει, προσωπικά δεν με τραβάει, μόνο από περιέργεια θα το δοκίμαζα.

[Enpsty]

Αν μιλάμε για ένα παιχνίδι που πρόκειται "να ταρακουνήσει τα νερά", αυτομάτως παραπέμπομαι στο ζήτημα της κοινωνικής κριτικής. Για άλλη μια φορά, θα πάω στο GTA. Δες πόσο έντεχνα χειρίζεται το ζήτημα του υποκριτικού πουριτανισμού που το μάχεται μέσα απο τα cut-scenes ή το gameplay.

Όσο σάτιρα και κοινωνική κριτική έχει το GTA άλλο τόσο σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις αυτά που υπόσχεται το Hatred. Mindless σφαγή αθώων. Αν μη τι άλλο αυτό ήταν και είναι το selling point και όχι το ομολογουμένως καλογραμμένο σενάριο.

Αναρωτιέμαι γιατί μιλάς για "κάγκελα στη φαντασία μας" τη στιγμή που ακριβώς ζητάω νοημοσύνη στη ψυχαγωγία και όχι κάτι εύκολο, άναρθρο και φθηνό, όπως το Hatred.

Γιατί στην φαντασία χωράει και το εύκολο και το άναρθρο και το φθηνό και το πρόστυχο και το ταμπού και το παράνομο. Γιατί να βάλουμε φραγμούς;

τοτε δεν εχεις τιποτα παραπανω απο ενα χιλιοειπωμένο δημιούργημα που στοχεύει, χωρις καμια διαθεση κριτικής ή προβληματισμού, στην πρόκληση ως μέσο διαφήμισης και προβολής.

Γιατί πρέπει να έχει διάθεση κριτικής ή προβληματισμού; Ένα action game είναι που αντί για zombie εχθρούς έχει civilians. Και τι έγινε; Τόσα χρόνια που σκοτώναμε npcs για χαβαλέ στα sandbox υπήρχε διαφορά; Escapism δεν είναι τα videogames; Ας υπάρχει και ένα που παίρνεις τον ρόλο του serial killer. Εμένα με εξιτάρει η ιδέα.

Enpsty συμμερίζομαι τις απόψεις σου περί πολιτικής ορθότητας όμως θεωρώ ότι ένα τέτοιο παιχνίδι δεν θα βοηθήσει καθόλου την βιομηχανία να εκλογικευτεί. Ίσα ίσα, θα δώσει τροφή στους επικριτές της.

Αν οι επικριτές πιαστούν από το Hatred για να κράξουν την βιομηχανία τότε είναι πρόβλημα δικό τους και όχι του παιχνιδιού.
Hatred και δέκα φόρες χειρότερα από αυτό υπάρχουν και στην λογοτεχνία και στο κινηματογράφο και στην μουσική. Ποιος νοιάστηκε; Κανείς.
Ποιο major movie site ασχολήθηκε με το Serbian Film; Ποιος νοιάστηκε που μπορείς να πας σε μία δημόσια βιβλιοθήκη και να διαβάσεις τα 120 μέρες στα Σόδομα του ντε Σαντ; Ποιος έκανε μποϋκοτάζ σε δισκάδικο που πουλάει Cannibal Corpse;
Όταν όμως ένα game σαν το Hatred κυκλοφορεί, το Polygon και το Kotaku ξεκινάνε εκστρατεία. Για αυτό χαίρομαι που κυκλοφορεί, γιατί αποδεικνύει την υποκρισία που υπάρχει στο gaming σήμερα.

[Roronoa]

Οι developers χανουν την ευκαιρια να κανουν τον πρωταγωνιστη γυναικα..

[Deus]

Στανταρντ σε λίγους μήνες από τώρα:

-Θα απαγορευτεί σε Αυστραλία,Γερμανία, κάμποσες πολιτείες των ΗΠΑ.
-Κλασσικές τηλεπερσονες μαιντανοί, κυρίως αμερικάνοι, θα βγουν στην τηλεόραση και θα μιλάνε για την αρνητική επιρροή των videogames στους νέους, προσπερνώντας το ότι ένα στα δύο σπίτια στην αμερική έχει όπλο
-Οι gamers θα το υπερασπίζονται
-Οι ανυπόφορες φεμινίστριες θα σκούζουν επειδή θα δείχνει φόνους γυναικών.

Όπως και να έχει, οι τυπάδες που το αναπτύσσουν πέτυχαν τον στόχο τους. Κατάφεραν να μιλάνε για το παιχνίδι τους ολόκληρη η gaming κοινότητα, κάτι το οποίο θα τους αποφέρει σίγουρα κέρδη. Πολύ έξυπνη κίνηση, ως γνωστόν ακόμα και η αρνητική διαφήμιση είναι διαφήμιση.

Αδιάφορο εντελώς πάντως.

Enpsty συμμερίζομαι τις απόψεις σου περί πολιτικής ορθότητας όμως θεωρώ ότι ένα τέτοιο παιχνίδι δεν θα βοηθήσει καθόλου την βιομηχανία να εκλογικευτεί. Ίσα ίσα, θα δώσει τροφή στους επικριτές της.

[Evans]

Γιατι αυτο θα σήμαινε κατι, χωρις να σημαίνει απαραίτητα οτι ειναι η μοναδική εναλλακτική προσέγγιση. Ενα παιχνιδι ορίζεται απο τους στόχους και τους κανόνες του κι αν αυτοί περιορίζονται απλως στο να σκοτώνεις ανθρωπους αντι για τέρατα, τοτε δεν εχεις τιποτα παραπανω απο ενα χιλιοειπωμένο δημιούργημα που στοχεύει, χωρις καμια διαθεση κριτικής ή προβληματισμού, στην πρόκληση ως μέσο διαφήμισης και προβολής.

Εσυ σχολίασες πανω στη λογοκρισία που δέχεται το είδος, οποτε αυτομάτως αναφέρεσαι, εστω κι έμμεσα, στον περιορισμό της έκφρασης και αποτύπωσης απόψεων μεσω των παιχνιδιών. Δεν καταλαβαινω το σκεπτικό του τελευταίου σου post, ειναι σαν να αναιρείς τα οσα λες παραπανω.

Edit: Raf τα ιδια λεμε μου φαινεται :Ρ .

[Chief]

Δεν έχεις διαβάσει πολλά άρθρα τότε.

Δεν μιλάω για την αρλούμπα του κάθε τυχάρπαστου δημοσιογράφου ή blogger, ούτε καν για αξιόλογες κριτικές. Στο ίντερνετ σήμερα μπορείς κυριολεκτικά να βρεις την κάθε άποψη για το οτιδήποτε. Και όσο πιο κουλή η άποψη, τόσο μεγαλύτερη δημοσιότητα λαμβάνει.
Μιλάω για λογοκρισία. Κάτι που ήθελε να εκφραστεί αλλά του απαγορεύτηκε.

Για πιο λόγο πρέπει όλα τα games να έχουν κοινωνική κριτική; Είναι κακό να υπάρχει ένα game που σκοτώνεις ότι να'ναι και όπως να'ναι χωρίς κανένα απολύτως λόγο; Γιατί να βάλουμε κάγκελα στην φαντασία μας;

Αν μιλάμε για ένα παιχνίδι που πρόκειται "να ταρακουνήσει τα νερά", αυτομάτως παραπέμπομαι στο ζήτημα της κοινωνικής κριτικής. Για άλλη μια φορά, θα πάω στο GTA. Δες πόσο έντεχνα χειρίζεται το ζήτημα του υποκριτικού πουριτανισμού που το μάχεται μέσα απο τα cut-scenes ή το gameplay.
Αναρωτιέμαι γιατί μιλάς για "κάγκελα στη φαντασία μας" τη στιγμή που ακριβώς ζητάω νοημοσύνη στη ψυχαγωγία και όχι κάτι εύκολο, άναρθρο και φθηνό, όπως το Hatred.

[Enpsty]

Αντι να εξετάζει την ψυχολογία ενος τέτοιου ανθρώπου, απλως προσφερει τη δυνατοτητα συμμετοχής στις πράξεις του, με την (υποθέτω) επιβράβευση του παίχτη λογω της επίτευξης των στόχων του πρωταγωνιστή (δολοφονία πολλών ανθρωπων).

Και γιατί να εξετάσει την ψυχολογία του; Videogame είναι δεν είναι διατριβή στην ψυχοσύνθεση ενός ψυχικά άρρωστου. Από και ως που τα videogames πρέπει σώνει και καλά να δικαιολογούν τις πράξεις των πρωταγωνιστών τους;

[Enpsty]

Οι αμερικάνοι ομολογουμένως ήταν πάντοτε υπέρ το δέον ευαίσθητοι σε θέματα πολιτικής ορθότητας, όμως δεν έχω υπ' όψιν μου κάποια περίπτωση "λογοκρισίας".

Δεν έχεις διαβάσει πολλά άρθρα τότε.
Εδώ ασκούν κριτική στα Uncharted και βγάζουνε τον Nathan Drake serial killer επειδή σκοτώνει 50 κακούς σε κάθε επίπεδο. Φιλτράρουν ένα action game με σουρωτήρι ηθικής, αν είναι δυνατόν.

Παρ' όλα αυτά, εάν κάποιος τίτλος είναι ικανός για ενεργή κοινωνική κριτική, αυτός είναι το ίδιο το GTA με τους ευφυέστατους διαλόγους και τα αμέτρητα cultural references, και όχι ένα πράγμα σαν και...αυτό.

Για πιο λόγο πρέπει όλα τα games να έχουν κοινωνική κριτική; Είναι κακό να υπάρχει ένα game που σκοτώνεις ότι να'ναι και όπως να'ναι χωρίς κανένα απολύτως λόγο; Γιατί να βάλουμε κάγκελα στην φαντασία μας;

[Evans]

Για να προκαλέσει και να επιφέρει καποιες αλλαγές θα πρεπει να χρησιμοποιησει δομές και πρακτικές που εχουν καποια πρωτοτυπια και καλαισθησία, τοσο σε επιπεδο μηχανισμών, οσο και αφήγησης. Για μενα τα παιχνιδια εχουν το ισχυρό χαρτι του gameplay, μεσω του οποίου ξεδιπλώνεται η οποια αφήγηση. Ο συγκεκριμένος τίτλος, οπως παρουσιάζεται απο το trailer, προκαλεί με το φτηνότερο τροπο, επαναλαμβάνοντας χιλιοειπωμένα στερεότυπα και προσφέροντας μια πολυ φτηνή αποψη πανω στο θεμα ενος ψυχοπαθή δολοφόνου. Αντι να εξετάζει την ψυχολογία ενος τέτοιου ανθρώπου, απλως προσφερει τη δυνατοτητα συμμετοχής στις πράξεις του, με την (υποθέτω) επιβράβευση του παίχτη λογω της επίτευξης των στόχων του πρωταγωνιστή (δολοφονία πολλών ανθρωπων).

Ξαναλέω, αν αυτο ειναι που περιμένουμε απο το είδος, τοτε μαλλον τα standards μας ειναι πολυ χαμηλά.

[Chief]

Διότι τα τελευταία 2-3 χρόνια η gaming κοινότητα έχει πήξει στην λογοκρισία, τον πουριτανισμό και την θιγμένη ηθική μιας μερίδας ανθρώπων οι οποίοι χωρίς να τους ρωτήσει κανείς αποφάσισαν να γίνουν φύλακες της ηθικής μας και προστάτες της gaming αξιοπρέπειας. Προσωπικά χαίρομαι που ένα παιχνίδι αποφασίζει να ταρακουνήσει τα νερά.

Οι αμερικάνοι ομολογουμένως ήταν πάντοτε υπέρ το δέον ευαίσθητοι σε θέματα πολιτικής ορθότητας, όμως δεν έχω υπ' όψιν μου κάποια περίπτωση "λογοκρισίας". Ούτε βλέπω να έχουν μειωθεί τα παιχνίδια με βίαιο περιεχόμενο. Μάλιστα πέρισυ φτάσαμε σε νέα ζενίθ με τη κυκλοφορία του GTAV και την υποχρεωτική σεκάνς βασανισμού. Πέρα από λίγα αρνητικά σχόλια σε reviews, δεν έσπασε ούτε το νυχάκι της Rockstar. Παρ' όλα αυτά, εάν κάποιος τίτλος είναι ικανός για ενεργή κοινωνική κριτική, αυτός είναι το ίδιο το GTA με τους ευφυέστατους διαλόγους και τα αμέτρητα cultural references, και όχι ένα πράγμα σαν και...αυτό.