Ship ahoy! Ένας φόρος τιμής στους Barbarosa της γειτονιάς

[Vaynard]

παλιες καλες συζητησεις που εχουνε μεινει στην ιστορια με πειρατομαγαζατορα που παιζαμε μαζι σχεδον οτι jrpg εβγαινε σε psx/ps2

-βγαινει τιποτα καλο αυτες τις μερες?
-ναι κοιταω τις λιστες που μου στελνουνε και βλεπω ενα xenogears λεει squearesoft νομιζω ειναι jrpg αλλα δε το κοβω για καλο ναι το πιθανοτερο ειναι να ειναι καμια πατατα
-λες ε? ε μωρε γραφτο και βλεπουμε

επισης η πλακα ειναι οτι πουλαγε και οδηγους στρατηγικης εκτυπωμενους σε κολλες Α4 μας τους χρεωνε και 500 δραχμες ο αθεοφοβος δεν φανταζεστε πως ενιωσα οταν αννακαλυψα μετα απο μερικα χρονια οταν εβαλα internet οτι ητανε copy-paste απο gamefaqs

ειχαμε τερματισει στο ιδιο μαγαζι τρια ατομα (οι 3 καλυτεροι πελατες του μαγαζιου που σχεδον κατασκηνωναμε, μονο απο εμας εφτανε για να συντηρειται το μαγαζι και να βγαζει και κερδος) σε συνεργασια πολλους japan τιτλους psx οπως biohazard 3 , dino crisis, κτλ
επικοτερο σκηνικο ολων οτι παιζαμε τα ιδια 3 ατομα σε τρεις διαφορετικες τηλεορασεις το ff8 τις πρωτες 5 μερες που πρωτοβγηκε μεσα στο μαγαζι
χρωσταμε την gaming ταυτοτητα μας οπως την σχηματισαμε παιζοντας απειρες κοπιες σε αυτους τους ανθρωπους

θα γραψω και αλλα σκηνικα αν θυμιθω κατι

[deus_d0pe]

Κλόπιες ftw. Δεν θα είχα γαλουχηθεί σε τέτοιο βαθμό στο σπορ του gaming αν δεν υπήρχαν αυτές εκτός κι αν έβρισκα κανα σεντούκι με χρυσές λίρες ή αν "ταξικά" άνηκα σε πλούσια οικογένεια που και πάλι αν άνηκα σε πλούσια οικογένεια μάλλον με άλλα πράγματα θα ασχολιόμουν (βόλτες στο φεγγάρι, αγορά υποβρυχίου για εξερεύνηση του βυθού, εξοχικό στην Ανταρκτική για να κάνω κάθε μέρα έλκυθρο με λύκους κλπ).

Τα πρώτα πειρατικά παιχνίδια ήταν cartidges από κάποια χώρα της ανατολής για το Mega Drive. Aυτές τις "κασέτες" μου τις προμήθευαν αξιαγάπητα μέλη απ'το σόι που ως ναυτικοί είχαν πρόσβαση σε πράγματα πριν καν εμφανιστεί το ebay και το amazon και τις έβρισκαν σε παζάρια αλα λαϊκή όπου τις πωλούσαν χωρίς κουτί/manual, χύμα λες και ήταν πατάτες. To Mega Drive ήταν και αυτό εισαγώμενο οπότε για να μπορέσω να παίξω ευρωπαϊκά παιχνίδια έπρεπε να το μοντάρω. Ο πρώτος χαρ-χαρ-χαρ ήταν ένα γωνιακό μαγαζάκι στην Κυψέλη όπου έμενα τότε ο οποίος και μου χειρούργησε το Mega Drive και στη ραφή εμφανίστηκαν δύο κόκκινα διακοπτάκια στο δεξιά γωνίες της κονσόλας όπου όταν τα ανεβοκατέβαζες άλλαζε το σήμα σε ntsc/pal και jap. Δεν θυμάμαι αν το έχω εδώ ή στο νησί, αν το βρω θα το βγάλω μια φωτογραφία.

Στο Snes η μέθοδος προμήθευσης παιχνιδιών παρέμεινε η ίδια με τη διαφορά ότι ήταν όλα αυθεντικά (koυτί+manual) ενώ τα περισσότερα ήταν ntsc οπότε είχα ένα μαραφέτι που το έβαζα στην υποδοχή του Snes και από πάνω την κασέτα αλλά αυτό δεν πιάνεται για πειρατικό.

Στο Saturn ήταν όλα αυθεντικά ενώ το τρελό κάψιμο και η σύσφυξη σχέσεων με τους κοκκινογένηδες ήρθε με το Playstation. Πριν "τσιπαριστεί" το slim, όταν ακόμα είχα το πρώτο, το "χοντρό", για να παίξει κόπιες έπρεπε να κάνεις πατέντες με boot discs και οδοντογλυφίδες. Μετακόμιση σε Νέο Κόσμο και μετά από αλλαγές 2 πειρατικών κρησφυγέτων, εκεί όταν κυκλοφόρησε το Dreamcast, βρήκα και καταστάλαξα στον 3ο πειρατή της γειτονίας μέχρι να μπω κι εγώ στον θαυμαστό κόσμο του adsl.

Συγκριτικά, στο Dreamcast έχω περισσότερους αυθεντικούς τίτλους απ'ότι στο Ps2 κι αυτό γιατί στο Ps2 έπαιρνα σχεδόν παντα ntsc τίτλους γιατί βαριόμουν να περιμένω πότε θα βγουν pal. Είχα την τύχη να είναι rpg-ας ο πειρατής οπότε είχε πάντα ότι ήθελα από την πρώτη μέρα και μάλιστα σε περιόδους όπως αυτή του πρώτου Playstation όπου η ενημέρωση ερχόταν κυρίως μέσα από τα περιοδικά ήταν μια καλή πηγή πληροφοριών αφού ότι καινούριο έβγαινε (από jrpgs αλλά και γενικότερα) το έπαιζε και το συζητάγαμε.

Δόξα και τιμή στους κοκκινογένηδες που γαλούχησαν μια ολόκληρη γενιά. :resp:

[majorfox]

Πειρατεία;...I don't know this word

Μιας και μεγάλωσα με κονσόλες τις Nintendo προφανώς όλα μου τα παιχνίδια ήταν αυθεντικά. Ακόμα και στο PC ελάχιστες κόπιες είχα(γύρω στα 5-6 παιχνίδια) ενώ ακόμα και αυτά τα αγόρασα και αυθεντικά πιο μετά.

1
κοψτε της ασυναρτησιες μην σας γαζωσω με κανα famas


2
εγω αγοραζα κλοπια με το κιλο. Θυμαμαι το δωματιο μου μυριζε καμενο cd στα χρονια του psx ,με 10 χιλιαδες δραχμες τοτε εσβηναν τα συμβολα απο το game pad . Απο το ps2 τα αγοραζα ολα original γιατι ητα λιγα και καλα, καμια 8αρια

[NickTG]

Πειρατεία; I don't know this word...

Μιας και μεγάλωσα με κονσόλες τις Nintendo προφανώς όλα μου τα παιχνίδια ήταν αυθεντικά. Ακόμα και στο PC ελάχιστες κόπιες είχα(γύρω στα 5-6 παιχνίδια) ενώ ακόμα και αυτά τα αγόρασα και αυθεντικά πιο μετά.

[Somari]

Ο κόσμος,άρχισε πλέον να εγκληματίζεται με τον κυβερνοχώρο

χαχαχα αυτό το ορθογραφικό λάθος, πόσο ΤΕΛΕΙΑ και σωστά το κάνει

Τέσπα μπράβο και πολύ ωραίο θέμα, θα σκεφτώ να γράψω κάποιες δικές μου εμπειρίες αργότερα...

[Naked Snake]

Με αφορμή κάποιες αναφορές γύρω απο τα θρυλικά πειρατομάγαζα της δεκατίας του '90 και των early 00's αποφάσισα να ανοίξω αυτό το topic για να αποδόσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι σε όλους αυτούς τους scurvy dogs που εμπλουτίσανε την gaming βιβλιοθήκη μας με άπειρα princo,verbatim,Creation,TDK και λοιπές μάρκες απο κλόπιες.Εδώ θα περιγράφουμε την προσωπική μας εμπειρία απο αυτά τα μαγαζιά,που τις περισσότερες φορές δεν αποτελούσανε μόνο πηγή αφαίμαξης της κακόμοιρης και πάμφτωχης βιομηχανίας (όπως διαβάζω σε κάτι άλλα site απο άτομα που είναι πιο αγνά και απο παρθένες με ζώνη αγνότητας κατα τον Μεσαίωνα) αλλά και στέκια συνάρθροισης και gaming tournament.

Σαν creator του topic έχω και την υποχρέωση να αρχίσω περιγράφοντας την δική μου εμπειρία from the neighbourhoud.Στην δική μου περίπτωση,είχα την τύχη να βρίσκομαι σε μια περιοχή που τα μαγαζιά αυτά είχανε μεγάλη άνθιση,και ως εκ τούτου ο ανταγωνισμός σε τιμές και λοιπές monkey παροχές ήτανε μεγάλος.Ο αρχικαπετάνιος της Tortuga όμως έμελλε να είναι ο John G. όπως ήτανε το κωδικό του όνομα.Στο μαγαζί του John,έζησα στιγμές μεγάλης δόξας,αλλά και γλίτωσα εκατοντάδες ευρώ που θα έφευγαν αβλεπί στον Κεάδα,εάν δεν υπήρχαν τα lite-on αντιγραφικά του οικοδεσπότη.Με τον καιρό,και αφού πλέον όλα εμείς τα μυξιάρικα πιτσιρίκια περάσαμε στην εφηβεία,το μαγαζί του John έπαψε να είναι μια κατάσταση δούνε και λαβείν,και έγινε το αγαπημένο μας στέκι αφου καθημερινά το επισκεπτόμασταν και αναλωνόμασταν σε συζητήσεις ωρών γύρω απο το gaming και όχι μόνο.

Γύρω στο 2003 ή 4 αν θυμάμαι καλά,γεννήθηκε το "γρήγορο Internet" όπως λέγαμε τότε,και μαζί με αυτό,γεννήθηκε και ο θάνατος για όλους αυτούς τους πειρατές.Ο κόσμος,άρχισε πλέον να εγκληματίζεται με τον κυβερνοχώρο πολύ καλύτερα και φυσικά εκμεταλλεύτηκε το Internet και άδραξε τους καρπούς του.Με την πάροδο του χρόνου,τις ταχύτητες σύνδεσης να αυξάνονται και με την έλευση του unbreakable (μέχρι πρότινος) PS3 το μέλλον για τα αγαπημένα μας στέκια ήτανε πλέον φανερό.Τα ρολλά θα κατέβεναν.Ήτανε αναπόφεκτο,μιας και πλέον η μόνη πηγή εσόδων τους που ήτανε τα Modification κονσολών και οι κόπιες δεν αποτελούσανε πλέον αποκλειστική τους παροχή ή καλύτερα δεν ήτανε αυτοί οι μόνοι μεσάζοντες.

Φτάνοντας στο 2008 το μαγαζί του John G.,του τελευταίου των πειρατών,αργοπέθαινε μέρα με την μέρα.Ο ίδιος ο John το'χε ρίξει στο Κίνο και στο στοίχημα,μιας και το μαγαζί άνοιγε πλέον για εθιμοτυπικούς λόγους,και καμια φορά ακόμα δεν άνοιγε και καθόλου αφού δεν υπήρχε λόγος και οι πελάτες είχαν εξαφανιστεί.Που και που μπούκαρε κάνας κουλός μεσήλικας και έδινε το pc του για κάνα format ή καμιά αλλαγή motherboard.Τον χειμώνα του ίδιου έτους,το αγαπημένο μας στέκι κατέβαζε ρολά για πάντα,και ο αμετανόητος και γεμάτος αυταπάρνηση αγαπητός φίλος και πειρατής παραδεχότανε την "ήττα" του γνωρίζοντας ότι πλέον είναι αδύνατο να συνεχίσει.Μαζί με αυτό,πέθανε και ένα μεγάλο κομμάτι της παιδικής μου και μεταγενέστερης ηλικίας,αλλά και ήμουν πλέον βέβαιος ότι αφού λύγισε και ο John,δεν παίζει να χει μείνει κανένας όρθιος.

Αυτή ήτανε μια μικρή εμπειρία που είχα εγώ απο το πειρατικό της γειτονιάς.Postάρετε και τις δικές σας,και ας κάνουμε αυτό το topic ένα μνημόσυνο προς τιμήν τους.