The official ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ thread

[Doppelganger]

but that's just me, μη δίνεις σημασία.
[/b]

Οντως. Εδω και βλεπει και House

(28 Απριλιου του καινουργιο οεοεοεοεοε)

[fandango]

Είπα οτι εγώ την θεωρώ. Ποιο το πρόβλημα;
[/b]

δεν είπα ότι υπάρχει προβλημα.

απλά, μου φαίνεται ανούσιο να πεις "αυτό που έγραψα το θεωρώ κορυφαίο".
but that's just me, μη δίνεις σημασία.

[Chief]

όπως "καλούτσικη" μου είχε γράψει σε μία εκθεση για τον ρατσισμό που έγραψα τον Ιανουάριο την οποία θεωρώ την κορυφαία μου.[/b]

Είπα οτι εγώ την θεωρώ. Ποιο το πρόβλημα;

[Titus]

Το μόνο που μου απέμεινε είναι η θέλησή μου να θυμάμαι.

Ανακλημένος χρόνος / πυρετώδη όνειρα - ξυπνάω και προσπαθώ να τα κρατήσω στο μυαλό μου με το φόβο μήπως ξεχάσω. Οι εικόνες διατηρούν τη γυναίκα νέα.
Λος Άντζελες, άνοιξη 1958.
Δημοσιογραφικός χάρτης: ένωσε τις τελίτσες. Ονόματα, γεγονότα - τόσο βίαια, που παρακαλούν να συνδεθούν. Χρόνια τώρα - η ιστορία παραμένει διάσπαρτη. Τα ονόματα είναι νεκρά ή υπερβολικά ένοχα για να μιλήσουν.
Είμαι γέρος, φοβάμαι ότι θα ξεχάσω.
Σκότωσα αθώους ανθρώπους.
Πρόδωσα ιερούς όρκους.
Απέσπασα κέρδος από τον τρόμο.
Πυρετός - εκείνος ο χρόνος που καίγεται.

Θέλω να παρασυρθώ από τη μουσική - να στροβιλιστώ, να χαθώ μαζί της

Τζέιμς Έλροϊ - "Λευκή Τζαζ"

[fandango]

όπως "καλούτσικη" μου είχε γράψει σε μία εκθεση για τον ρατσισμό που έγραψα τον Ιανουάριο την οποία θεωρώ την κορυφαία μου.
[/b]

Αντικειμενικά πάντα

[Chief]

Φίλε στον συγκεκριμένα καθηγητή έχω προσπαθήσει να γράψω σοβαρά και μου έγραφε μόνο αρνητικά, ενώ έχω γράψει άλλες 2 άκυρες εκθέσεις σαν και αυτή [όχι τόσο άκυρες όμως] και μου έγραφε, εκτός των άλλων και "καλούτσικη", όπως "καλούτσικη" μου είχε γράψει σε μία εκθεση για τον ρατσισμό που έγραψα τον Ιανουάριο την οποία θεωρώ σοβαρότατη και την κορυφαία μου.

Άλλο ένα απόσπασμα.
Θέμα: εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις ή κάτι τέτοιο.

...
Γι'αυτό λοιπόν, με γνώμονα κάποια στάνταρ που προέρχονται απο συνεχώς αυξανόμενα μεταβαλλόμενες ηθικές και ψυχολογικές μεταπτώσεις, είναι αναγκαίο να μεταρρυθμιστεί το παρόν εκπαιδευτικό σύστημα με τρόπο που η αξιολόγηση να μην είναι πηγή άγχους και στρες για τους μικρούς μας φίλους αλλά ένα εποικοδομητικό βοτσαλάκι στην παραλία της αμέτρητης ανθρώπινης γνώσης και πληροφόρησης.
...

[TheCursed]

Θέμα: Παγκοσμιοποίηση

Η παγκοσμιοποίηση θα είναι κάτι δύσκολο για τον ελληνισμό. Επειδή το έθνος έχει συρρικνωθεί και έχει περιοριστεί σε αυτό που είναι τώρα, επειδή φυτοζωεί και ίσα που προλαβαίνει να επιβιώσει μέσα στον βόρβορο της ακράτητης και ανελέητης δύναμης και μεσ'τον κυκέωνα τρόμου που προκαλεί η όψη ενός επερχόμενου πυρηνικού πολέμου, μέσα στην κεφαλαιοκρατική παγκόσμια αγορά και στις ολοένα μεταβαλλόμενες τιμές του εκάστοτε πολέμου, μέσα στον τυφώνα των χρηματιστηρίων και στην τυφλή δύναμη της τεχνολογικής εξέλιξης, μέσα στην σιωπηλή ιμπεριαλιστική πολιτική του πλανητάρχου και στις αυτοκαταστροφικές τάσεις των ανατολικών λαών με τα τουρμπάνια που αλληλοσκοτώνονται για την χάρη ενός θεού, μέσα στην θηριωδία που προκαλεί ο ανθρώπινος νους για κατάκτηση και πλουτισμό, μέσα στην φρενίτιδα που επικρατεί εδώ και μισό αιώνα με την κατάκτηση του διαστήματος με αστρονομικώς υπέρογκα ποσά να δαπανώνται για αυτόν τον ωφελή-ανωφελή σκοπό, μέσα στην πείνα και την φτώχια που ένα παιδί στην Αφρική μπορεί να βιώνει, μέσα σε όλα αυτά, ακόμα και ένας γεράκος σε μια έρημη καλύβα στη Σιβηρία μπορεί να συνειδητοποιήσει πως η παγκοσμιοποίηση είναι κάτι το, προς το παρόν, ανεδαφικό και απέριττα περιττό, ειδικά για το αναπτυσσόμενο ελληνικό κράτος που ίσα που προλαβαίνει να επιβιώσει μέσα σε καταστάσεις που με γλαφυρότητα περιγράφησαν προ ολίγου!
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ισχύει κάτι τέτοιο. Όμως, θα εμμείνουμε στους κυριότερους απο αυτούς. Η αλήθεια είναι πως η Ελλάδα έχει ακόμα πολιτισμό να μεταδώσει και έχει μία εθνική γλώσσα που αν και πτωχευμένη σχετικά με την αρχαία ελληνική, διατηρεί πολυποίκιλα στοιχεία στο λεξιλόγιο και στο γραμματικό μέρος. Ε λοιπόν αυτή η γλώσσα με την πλήρης παγκοσμιοποίηση να είναι στα πρόθυρα της εφαρμογής, μπορεί ή να μεταδωθεί και σε άλλους λαούς εκείνη και ο ελληνισμός σαν σύνολο ή να χαθούν όλα σε ένα ψηφιδωτό, ένα συνονθύλευμα λαών και κουλτούρων. Το δεύτερο μάλιστα είναι πιο πιθανό.
Γι'αυτούς τους λόγους προς το παρόν η ιδέα της παγκοσμιοποίησης δεν συνίσταται διότι εμπεριέχει πολλούς κινδύνους για μικρούς και σχεδόν υπο εξαφάνιση λαούς όπως ο ελληνικός.
Απο τις πιο άκυρες και ξεκάρφωτες εκθέσεις που έχω γράψει ποτέ μου.
[/b]

Μην μου πεις ότι το παρέδωσες σε καθηγητή αυτό το πράγμα...

Έχει την πλάκα του σαν κείμενο, αλλά είναι τέρμα "άκυρο".

[Chief]

Αποσπάσματα ή ολόκληρες εκθέσεις μου:

Θέμα: Παγκοσμιοποίηση

Η παγκοσμιοποίηση θα είναι κάτι δύσκολο για τον ελληνισμό. Επειδή το έθνος έχει συρρικνωθεί και έχει περιοριστεί σε αυτό που είναι τώρα, επειδή φυτοζωεί και ίσα που προλαβαίνει να επιβιώσει μέσα στον βόρβορο της ακράτητης και ανελέητης δύναμης και μεσ'τον κυκέωνα τρόμου που προκαλεί η όψη ενός επερχόμενου πυρηνικού πολέμου, μέσα στην κεφαλαιοκρατική παγκόσμια αγορά και στις ολοένα μεταβαλλόμενες τιμές του εκάστοτε πολέμου, μέσα στον τυφώνα των χρηματιστηρίων και στην τυφλή δύναμη της τεχνολογικής εξέλιξης, μέσα στην σιωπηλή ιμπεριαλιστική πολιτική του πλανητάρχου και στις αυτοκαταστροφικές τάσεις των ανατολικών λαών με τα τουρμπάνια που αλληλοσκοτώνονται για την χάρη ενός θεού, μέσα στην θηριωδία που προκαλεί ο ανθρώπινος νους για κατάκτηση και πλουτισμό, μέσα στην φρενίτιδα που επικρατεί εδώ και μισό αιώνα με την κατάκτηση του διαστήματος με αστρονομικώς υπέρογκα ποσά να δαπανώνται για αυτόν τον ωφελή-ανωφελή σκοπό, μέσα στην πείνα και την φτώχια που ένα παιδί στην Αφρική μπορεί να βιώνει, μέσα σε όλα αυτά, ακόμα και ένας γεράκος σε μια έρημη καλύβα στη Σιβηρία μπορεί να συνειδητοποιήσει πως η παγκοσμιοποίηση είναι κάτι το, προς το παρόν, ανεδαφικό και απέριττα περιττό, ειδικά για το αναπτυσσόμενο ελληνικό κράτος που ίσα που προλαβαίνει να επιβιώσει μέσα σε καταστάσεις που με γλαφυρότητα περιγράφησαν προ ολίγου!
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ισχύει κάτι τέτοιο. Όμως, θα εμμείνουμε στους κυριότερους απο αυτούς. Η αλήθεια είναι πως η Ελλάδα έχει ακόμα πολιτισμό να μεταδώσει και έχει μία εθνική γλώσσα που αν και πτωχευμένη σχετικά με την αρχαία ελληνική, διατηρεί πολυποίκιλα στοιχεία στο λεξιλόγιο και στο γραμματικό μέρος. Ε λοιπόν αυτή η γλώσσα με την πλήρης παγκοσμιοποίηση να είναι στα πρόθυρα της εφαρμογής, μπορεί ή να μεταδωθεί και σε άλλους λαούς εκείνη και ο ελληνισμός σαν σύνολο ή να χαθούν όλα σε ένα ψηφιδωτό, ένα συνονθύλευμα λαών και κουλτούρων. Το δεύτερο μάλιστα είναι πιο πιθανό.
Γι'αυτούς τους λόγους προς το παρόν η ιδέα της παγκοσμιοποίησης δεν συνίσταται διότι εμπεριέχει πολλούς κινδύνους για μικρούς και σχεδόν υπο εξαφάνιση λαούς όπως ο ελληνικός.


Απο τις πιο άκυρες και ξεκάρφωτες εκθέσεις που έχω γράψει ποτέ μου.
Θα δημοσιεύσω και άλλες..

[fandango]

Όταν σε πιάνει κρίση άσθματος δεν μπορείς να αναπνεύσεις. Όταν δεν μπορείς να αναπνεύσεις δυσκολεύεσαι να μιλήσεις. Η πρότασή σου περιορίζεται από την ποσότητα του αέρα που μπορείς να βγάλεις από τα πνευμόνια σου - ποσότητα εξαιρετικά λιγοστή, τρεις με τέσσερις κουβέντες πάνω κάτω. Αυτό σε κάνει να δίνεις σημασία στη λέξη. Περνάς από κόσκινο τους σωρούς των λέξεων που σου κατακλύζουν το κεφάλι, διαλέγεις τις πιο σημαντικές. Κι αυτές ακόμα σου κοστίζουν΄ δεν είσαι σαν τους υγιείς που τις ξεφουρνίζουν όπως πετάμε έξω τα σκουπίδια. Όταν κάποιος λέει πάνω στην κρίση "Σ'αγαπώ", ή "Σ'αγαπώ τρελά" υπάρχει διαφορά. Διαφορά μιας λέξης, που είναι όμως υπεραρκετή, αφού θα μπορούσε να είναι η λέξη: "Στάσου", "Αναπνευστήρας" ή ακόμη "Ασθενοφόρο".

[_Lloyd]

?Φορούσε κάτασπρα ? άσπρα σαν χιόνι που μόλις είχε πέσει. Το πρόσωπο της ήταν άσπρο κι αυτό σαν το φουστάνι της, μα όχι άσπρο σαν το χιόνι, γιατί αμέσως φανέρωσε μια θέρμη. Βρήκα τέλεια τα χαρακτηριστικά της, αλλά τα μάτια της μ? έκαναν να τα ξεχάσω. Όλη η ζωή του προσώπου της και της παρουσίας της ήταν συγκεντρωμένη στα μάτια της, απ?όπου ξεχυνόταν φως. Μπορεί να ήταν ο επερχόμενος θάνατος που έκανε φεγγερό το πρόσωπο της, αλλά τα μάτια της είχαν μια απέραντη ζωή μέσα τους ? μεγάλα και σκούρα, με μια σκοτεινιά που βάθαινε καθώς τα κοιτούσα. Ένας νυχτερινός ουρανός συμπυκνωνόταν σε κάθε κόρη κι όλα τα αστέρια έλαμπαν στην σκοτεινιά του, ενώ ολόγυρα του, για ορίζοντας, έμενε τυλιγμένη μια ίρις απ?το αιώνιο λυκόφως. Τι είδους μάτι ειν? αυτό μόνον ο Θεός ξέρει, τα μάτια της πρέπει να προήλθαν κατευθείαν απ? τα δικά του ! Το ήρεμο πρόσωπο έπρεπε να είναι μια αρχέγονη τελειότητα, τα ζωηρά μάτια μιας διαρκής δημιουργίας.?

- George McDonald, Lilith

Το μόνο απόσπασμα από βιβλίο που έχω κάνει τον κόπο να πληκτρολογήσω στο pc, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για να ρίξετε γκόμενα.

[NiCk]

"Have you not done tormenting me with your accursed time! It's abominable! When! When! One day, is that not enough for you, one day he went dumb, one day I went blind, one day we'll go deaf, one day we were born, one day we shall die, the same day, the same second, is that not enough for you? They give birth astride of a grave, the light gleams an instant, then it's night once more."

Samuel Beckett's "Waiting For Godot"

An kai den eimai "nihilist" latreuo auto to kommati, kai sigkekrimena tin teleutaia protasi ..

[fandango]

+1 !
[/b]

+1, +1000, αλλά για να μη θαφτεί πρέπει να κάνει και κάποιος άλλος κανα ποστ, ε?


και σκέφτομαι...

".....τις νύχτες παίρνω χάπια και πλαγιάζω νωρίς,
όχι για να κοιμηθώ,αλλά για να πάω σε παράξενες συναντήσεις με ανθρώπους που έχασα ή με πρόσωπα αβέβαια,
θαμπά, πριν από χρόνια σε κάποιες νύχτες ξαφνικά συναντημένα - και δόξα τω θεώ δεν κατάλαβα ποτέ τον κόσμο γιατί αυτό το ρίγος που διατρέχει το σπίτι είναι από πράξεις που αποφύγαμε (και μετανοιώσαμε)
μεγάλα γεγονότα που χάθηκαν μες στη συντομία των ημερών, σκέψεις υπέροχες που αρκέστηκαν στα δάκρυα
και τις νύχτες η πικρή ανάμνηση εκείνων που σε πρόδωσαν
και που ο ύπνος τους συγχωρούσε.
και αγάπησα τις λέξεις που με ταπείνωσαν γιατί με ανακαλούσαν σε μιαν άλλη παιδικότητα.

Α, έχασα τις μέρες μου
αναζητώνας την ζωή μου..".

Τ. Λειβαδίτης

[Neltharion]

sorry για το off topic αλλά πολύ το γουστάρω το συγκεκριμένο θέμα.μιας και δεν διαβάζω,το θέμα αυτό είναι μια καλή ευκαιρία για μένα και πολλούς ακόμα για μικρές δόσεις γνώσης.συνεχίστε έτσι.μην το αφήσετε να θαφτεί.
[/b]

+1 !

[fandango]

Have you ever been in love? Horrible isn't it? It makes you so vulnerable. It opens your chest and it opens up your heart and it means that someone can get inside you and mess you up. You build up all these defenses, you build up a whole suit of armor, so that nothing can hurt you, then one stupid person, no different from any other stupid person, wanders into your stupid life... You give them a piece of you. They didn't ask for it. They did something dumb one day, like kiss you or smile at you, and then your life isn't your own anymore. Love takes hostages. It gets inside you. It eats you out and leaves you crying in the darkness, so simple a phrase like 'maybe we should be just friends' turns into a glass splinter working its way into your heart. It hurts. Not just in the imagination. Not just in the mind. It's a soul-hurt, a real gets-inside-you-and-rips-you-apart pain.

I hate love.

[Altair]

sorry για το off topic αλλά πολύ το γουστάρω το συγκεκριμένο θέμα.μιας και δεν διαβάζω,το θέμα αυτό είναι μια καλή ευκαιρία για μένα και πολλούς ακόμα για μικρές δόσεις γνώσης.συνεχίστε έτσι.μην το αφήσετε να θαφτεί.