Πάντως έκανες σφαιρική αναφορά στα χαρακτηριστικά του Infinite. Αρκετά από αυτά που λες συνοψίζουν τα προβλήματά μου με το παιχνίδι.
έρημοι και τοπία με χιόνι που έχουμε συνηθίσει από το παρελθόν δεν κάνουν την εμφάνιση τους αυτή τη φορά, κάτι το οποίο περίμενα να γίνει μέχρι το τέλος του παιχνιδιού
Ο τρόπος που παίζεις στον ανοιχτό κόσμο έχει κάποιο ενδιαφέρον, αλλά δεν ξέρω πόσο ευνοεί το παιχνίδι σε τελική ανάλυση. Δεν είναι υπερβολή να πω ότι ολόκληρο αυτό το κομμάτι είναι εμπνευσμένο από τη δεύτερη αποστολή του πρώτου παιχνιδιού, που είναι και από τις πιο δημοφιλείς: η ιδέα πως περιπλανιέσαι μέσα σε μια ανοιχτή περιοχή και σώζεις στρατιώτες σε μη γραμμική σειρά ταιριάζει στο Halo. Το πρόβλημα είναι όταν εκτείνεται σε ένα ολόκληρο παιχνίδι, και μάλιστα δίχως τη φαντασία που θα έπρεπε να υπάρχει για να γεμίσει ο κενός χώρος. Είναι το πιο σύγχρονο και υποτίθεται το πιο φιλόδοξο παιχνίδι της σειράς, αλλά σε προηγούμενα έχουμε δει πολύ πιο εντυπωσιακές σκηνές. Πού είναι τα scarabs και οι μεγάλες μάχες; Υπάρχουν κλιμακώσεις στο παιχνίδι αλλά, σε σχέση με ό,τι έχουμε δει πολύ παλιότερα ακόμη, υστερούν σε φιλοδοξία. Αν σου αρέσει το gameplay παραμένει πάντοτε ευχάριστο να τρέχεις στις γωνίες του χάρτη χρησιμοποιώντας το hookshot και να καθαρίζεις περιοχές, αλλά αυτό καταλήγει πιο μονότονο απ' ό,τι θα μπορούσε να είναι.
Το άλλο μισό του παιχνιδιού είναι οι αποστολές σε εσωτερικούς χώρους. Δεν είναι πως το level design έχει πρόβλημα, αλλά πως οι περισσότερες μοιάζουν πολύ η μια με την άλλη στον ρυθμό και στην αισθητική. Ειλικρινά, έχω παίξει το παιχνίδι πολλαπλές φορές και αν μου τις βάλεις σε ένα μενού δεν θα ξέρω να τις ξεχωρίσω. Το πιθανότερο είναι να βάλω μια στην τύχη και να παίξω. Πάντως και οι εσωτερικές αποστολές έχουν το γενικό πρόβλημα της μονοτονίας: στα Halo συχνά συμβαίνει κάτι τριγύρω σου, τρέχει μια δυναμική κατάσταση για όλες τις πλευρές της μάχης και ως παίχτης εισπράττεις αυτή την αναμπουμπούλα — αντιθέτως στο Infinite φαίνεται πως απλώς όλοι οι εχθροί κάθονται στις θέσεις τους και σε περιμένουν. Ή σκάνε με Phantom, που όπως ανέφερες έχει απογοητευτική όψη, κίνηση και συμπεριφορά· δίχως υπερβολή, τα Phantoms του Halo 2 δείχνουν πιο πειστικά. Οι στιγμές που το Infinite παίρνει δυναμικές πρωτοβουλίες στη σκηνοθεσία του υπάρχουν, κυρίως στην αρχή και το τέλος, αλλά είναι περιορισμένες.
Έχω κάποια κενά όμως τα οποία μάλλον θα μου τα καλύψει το Halo Wars 2
Μέχρι να τελειώσει το cutscene και όταν λαμβάνεις τον έλεγχο, έχουν περάσει 6 μήνες από την ήττα του Chief, και προς έκπληξη του βρίσκει το Zeta Halo με μεγάλο κομμάτι του να έχει καταστραφεί, αιωρούμενο στο διάστημα. Το πώς και γιατί έγινε αυτό εξηγείται στην ιστορία του παιχνιδιού.
Μέχρι να τελειώσει το cutscene και όταν λαμβάνεις τον έλεγχο, έχουν περάσει 6 μήνες από την ήττα του Chief, και προς έκπληξη του βρίσκει το Zeta Halo με μεγάλο κομμάτι του να έχει καταστραφεί, αιωρούμενο στο διάστημα. Το πώς και γιατί έγινε αυτό εξηγείται στην ιστορία του παιχνιδιού.
Για ένα παιχνίδι με κατά τ' άλλα καλά voice-overs συμμάχων και εχθρών, οι μονόλογοι των bosses είναι κατευθείαν βγαλμένοι από κακούς από καρτούν των 90s. Αυτό ως heads-up για να ξέρει ο καθένας τι να περιμένει.
Αλλά το μεγαλύτερο έγκλημα είναι πως τα γεγονότα των παιχνιδιών έχουν σταματήσει να είναι το επίκεντρο της δράσης. Σε όσους αρέσει η ιστορία και το σύμπαν του Halo, τα παιχνίδια προσφέρουν την ευκαιρία να ζήσεις τα κυριότερα γεγονότα: από την ανακάλυψη και την καταστροφή του πρώτου Halo στο Combat Evolved, την εισβολή στη Γη και τον εμφύλιο των Covenant στο Halo 2, μέχρι το κυνήγι για την Ark και τη διάλυση των Covenant στο Halo 3, ο παίχτης παρακολουθεί τα κεντρικά γεγονότα της ιστορίας σε πρώτο πρόσωπο. Στο Infinite όλο το ζουμί έχει παιχτεί μήνες νωρίτερα και τώρα μένουν κάτι σκόρπιοι marines να σώσεις, κάτι αποθήκες πυρομαχικών και ένας μεγάλος και φλύαρος Brute που λέει πως κάνει κουμάντο αλλά δεν είναι ο κύριος κακός (ο οποίος υποτίθεται είναι γνωστός στον παίχτη από το Halo Wars 2), διότι ο κύριος κακός φαίνεται πως, κάπως, σκοτώθηκε στο μεσοδιάστημα. Η μοίρα άλλων, κεντρικότατων χαρακτήρων της σειράς, κρίνεται επίσης σε αυτό το μεσοδιάστημα όπου ο Chief ήταν σε νάρκη. Μιλάμε για ανεκδιήγητα πράγματα, και αυτό που με κρατά από το να γκρινιάξω και άλλο είναι πως μιλάμε για σπόιλερς.
Το μοναδικό καλό που μπορώ να πω για την ιστορία του Infinite είναι το νέο ΑΙ, το οποίο το έχουν χειριστεί όσο γίνεται πιο καλά δεδομένου του πώς έχουν καταντήσει την άλλοτε καλή ιστορία του Halo. Ο πιο ομιλητικός Chief επίσης είναι μια αλλαγή και νομίζω αρέσει στον κόσμο γιατί, ενώ μιλάει πιο πολύ, παραμένει στο μήκος κύματός του.
Mε χάλασε ότι πλέον στο Scorpion δεν μπορούν να κάθονται 2+2 πεζοναύτες στα πλαϊνά του άρματος
Μη μιλήσω καν για multiplayer, που πλέον είναι free-to-play και κινείται με τον χειρότερο τρόπο σε αυτόν τον ρυθμό. Τα μεγάλα προβλήματα και η έλλειψη περιεχόμενου στο multiplayer θα χρειαστούν άλλο τόσο κείμενο.
Κατά τ' άλλα το Campaign το έχω λιώσει.
Leave a comment: