Darksiders

[Aion]

DarkSiders

Δεν υπάρχει topic για αυτό το παιχνίδι? Μα... Γιατί?

Είπα να το δοκιμάσω και εγώ μετά από λίγο καιρό που το αγόρασα. Η πρώτη εντύπωση ήταν ότι περίμενα λίγο καλύτερα τα in-game γραφικά όμως την δεύτερη φορα που το έβαλα έμεινα σχεδόν με το στόμα ανοιχτό. Έχω να ενθουσιαστώ έτσι από το God Of War 1. Απορώ πως το Ninja Gaiden 2 παίρνει παρόμοιες βαθμολογίες μαζί του.

Είμαι στην αρχή και το παιχνίδι φαίνεται επικό, με χαραχτήρες που σπάνε κόκαλα, brutal μάχες, και just fun. Πες τα και εσύ ρε Wesker.

[Pilgrim]

Πάντως στο 360 που το έπαιξα εγώ framerate drop δεν είχε. Ειχε όμως αρκετό screen tearing που αν και εκνευριστικό δεν σου χαλούσε την συνολική εμπειρία.
Προσωπικά το έλιωσα και το ευχαριστήθηκα το παιχνίδι αν και πιστευω οτι η vigil δεδομένου οτι πάτησε σε συνταγές ιδιαίτερα επιτυχημένων franchises (zelda-gow) όφειλε να δώσει το κάτι παραπάνω.
Θα συμφωνήσω με τον dope ότι ο κόσμος δεν ήταν όσο ανοιχτός έπρεπε και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο μειονέκτημα του παιχνιδιού. Επίσης σαν κόσμος δεν σου έδινε όσο έπρεπε αυτή την post apocalyptic αίσθηση που έπρεπε να σου δώσει (καθώς το παιχνίδι διαδραματίζεται στην γη 100 χρονιά μετά την αποκάλυψή!)
Στα θετικά το όμορφο (κατ εμε) art direction του παιχνιδιού , τα dungeons (με αγαπημένο το iron canopy) η σωστή αναλογία γρίφων/μαχών. Αν το συγκρίναμε με action games οι κινήσεις του War θα φαινόταν σίγουρα περιορισμένες αλλά για την κατηγορία του παιχνιδιού είναι υπεραρκετές και οι μάχες άκρως ικανοποιητικές. Οι γρίφοι ήταν εύκολοι (αυτό!!)

Dope εφόσον μάζεψες όλα τα κομμάτια της abyssal armor αν βάλεις new game σου δίνεται η επιλογή να την έχεις από την αρχή του παιχνιδιού (έκανε το apocalyptic παιχνιδάκι!). Tα chests που είχαν μέσα κομμάτια της πανοπλίας θα έχουν souls.


Spoiler

τα lifestones που μαζεύει ο War είναι οι κλασσικές Zelda καρδούλες ενώ υπάρχει και άλογο αλα Epona, που εδώ ονομάζεται Ruin.

Eνω υπάρχει και dark Link που εδώ ονομάζεται dark War


Y.Γ Ruin>>>Epona

[deus_d0pe]

DarkSiders

Σήμερα τέλειωσα το Darksiders στο PS3, μου πήρε 21 ώρες με 9 lifestones, 6 wrath stones, 10/10 abyssal armor, 7/8 weapon enhancements και 2/4 legendary enh.

Για μένα είναι ένα παιχνίδι του 7 κυρίως γιατί ενώ έχει σωστές επιρροές, αυτές δεν καταφέρνουν τελικά να κάνουν ξεχωριστό το σύνολο, να δώσουν δηλαδή ταυτότητα.

Το παιχνίδι παίζει σε διάφορα ταμπλώ, το σύστημα μάχης του κινείται στα πρότυπα των 3d action/hack'n'slash με αναβαθμίσιμα όπλα και combos, υπάρχει ένα gameplay session κόπια από Panzer Dragoon καθώς και μερικά 3d person shooter σημεία, το κύριως πιάτο όμως της εξερεύνησης έχει εμπνευστεί από τα Zelda. World map χωρισμένο σε sections, dungeons με γρύφους που η πλειονότητά τους λύνεται από τα dungeon items (όπως τα gloves, το hook, κλπ) με mini-boss και boss στο τέλος τους, τα lifestones που μαζεύει ο War είναι οι κλασσικές Zelda καρδούλες ενώ υπάρχει και άλογο αλα Epona, που εδώ ονομάζεται Ruin.

Το παιχνίδι ήταν απολαυστικό, ο χαρακτήρας του War όμορφα και cool σχεδιασμένος, οι μάχες είχαν αρκετά σημεία έντασης, η εξευρεύνηση των περιοχών με απροσπέλαστα σημεία όταν έβρισκα κάποιο νέο item πάντα ευπρόσδεκτη (είμαι μεγάλος fan αυτής της σχεδιαστικής λογικής του στυλ Metroid και Zelda). Tα dungeons βεβαίως ήταν όλο το ζουμί, από το ατμοσφαιρικό The Iron Canopy μέχρι το τρομερά σχεδιασμένο τόσο σε level design όσο και από άποψη γρύφων, Black Throne το οποίο πραγματικά είναι το απόγειο του παιχνιδιού. Οι μάχες με τα bosses είχαν αυτό το κλασσικό βρες το τρικ τους και επανέλαβε, ούτε εκνευριστικά δύσκολες ούτε όμως χαζά απλοϊκές.

Υπήρχαν όμως πολλές στιγμές που θα ήθελα να μου δώσει περισσότερα το παιχνίδι. Πριν τον τελικό, αφού έχεις όλα τα upgrades μαζί με την Abyssal Armor όφειλε να δώσει ένα τελευταίο, επικό dungeon. Η ύπαρξη του world map είναι ολίγον τι παραπλανητική καθώς δίνει λάθος εντύπωση ότι θα είναι πλήρως εξερευνήσιμη ως μια άλλη Hyrule. Δυστυχώς είναι αρκετά στριμόκωλες οι περιοχές και δεν ευνοούν την ελεύθερη εξερεύνηση, σχεδιαστικά ο τίτλος ποτέ δεν ξανοίγεται σε αυτή την κατεύθυνση κατί που θεωρώ θα του έδινε πολλούς πόντους στα θετικά. Το τέλος πάντως υπόσχεται sequel και θα δώσω άφεση αμαρτιών μιας και πρόκειται για μια πρώτη και αρκούσα αξιόλογη προσπάθεια. Θέλω να πιστεύω πως η Vigil θα δώσει μεγαλύτερο βάθος στο adventure κομμάτι του sequel καθώς θεωρώ πως έχουν τις βάσεις για κάτι τέτοιο αρκεί να μην αρκεστούν σε έναν God of War κλώνο.

Χειρότερο όλων πάντως και απαράδεκτο είναι το frame drop που παρατηρείται στις περιοχές που ανοίγει το περιβάλλον. Για παράδειγμα στα Ashlands, μια μεγάλη έρημο που διασχίζεις καβάλα στον Ruin, το frame drop θυμίζει καρμπόν Shadow of the Colossus, πράγμα που πιστεύω με την δύναμη που διαθέτει το PS3 μπορούσε κάλλιστα να αποφεχθεί. Better luck next time.

All in all, καλό παιχνίδι, όχι τόσο χορταστικό όσο ίσως θα μπορούσε να ήταν αλλά οκ, δεν τα κλαίω τα λεφτά μου. Βουρ τώρα για συνέχεια στο MGS4!

[deus_d0pe]

Μιας και προχώρησα λίγο το Darksiders, είναι παιχνιδάκιον με hack'n'slash επιρροές στo action μέρος του (gow, dmc κλπ) και ψιλοζελντίζει στο adventure. Έχεις τον War, έναν από τους καβαλάρηδες της αποκάλυψης και ψάχνεις να βρεις τις εφτά σφραγίδες της κολάσεως για κάποιο λόγο που δεν πρόσεξα στην εισαγωγή γιατί πάτησα start.

Κλασσικά κάνεις αναβαθμίσεις σε όπλα και κινήσεις, μαθαίνεις νέα combos, κάνεις equip special items (αλα zelda) όπου χρησιμεύουν ως όπλα και σε γρύφους για να ανοίξεις περιοχές, αν και ακόμα είναι λίγο στριμόκωλα τα πράγματα ελπίζω να ανοίξει κάπως στη συνέχεια ο κόσμος του.

Το zelda vibe πάντως το πήρα στο πρώτο "dungeon" όπου βρίσκεις κανονικά σε σεντούκι τον χάρτη, έχει μια τεράστια νεκροκεφάλα στο σημείο που είναι το boss, γρύφους με το περιβάλλον του dungeon και special όπλο/αντικείμενο, just like zelda. Η φάση πάντως ήταν ο τρόπος με τον οποίο φτάνεις εκεί, καβάλα σε κάτι που έμοιαζε με griffon σε gameplay copy-paste από Panzer Dragoon!

Τα γραφικά του είναι λίγο κάπως, αν και οκ συνηθίζονται, παιχτικά όμως έχει αρκετό ενδιαφέρον, πολλές επιρροές σωστά ραμμένες μαζί και ξεχωριστό στυλ.