Σε γενικες γραμμες το παιχνιδι μου αρεσε και θεωρω οτι σιγουρα θα το ευχαριστηθουν οι φιλοι του ειδους. Η ιστορια του ειναι πολυ καλη (αν και μαλλον πρεπει να παιξεις και τα αλλα σεναρια για να την δεις ολοκληρωμενα) και στο κλασσικο στυλ του Matsuno, δηλαδη non-anime style και με ενα σωρο ανατροπες. Πιθανον βεβαια θα την εβαζα καποια σκαλια πιο κατω απο αυτες των Vagrant Story και FFT. Gameplay wise το παιχνιδι ειναι φανταστικο και απιστευτα εθιστικο, και μαλλον οτι καλυτερο εχω δει σε tactics style τιτλο. Τελος, τα γραφικα ειναι πολυ καλα (παροτι η Reborn εκδοση εχει ενα smoothing φιλτρο που μπορει να ενοχλησει) και λειτουργουν αψογα για το τι θελει να αποδωσει το παιχνιδι, η μουσικη καταπληκτικη, και τα voice overs που προστεθηκαν επισης πολυ καλα (το ιαπωνικο VA, το αγγλικο δεν ειναι καλο imo).
Απο κει και περα, ο τιτλος για μενα εχει πραγματα που δεν μου αρεσαν, για πολλα απο αυτα εχω μιλησει και στον server μας, αλλα μια συντομη απαριθμηση ειναι η παρακατω:
1) H Reborn εκδοση ειναι παρα πολυ streamlined και στα 3 απο τα 4 κεφαλαια θα νιωσετε οτι πολυ μηχανισμοι του παιχνιδιου δεν εχουν νοημα. Τετοια παραδειγματα ειναι το leveling (που εχει cap ανα 3-4 levels, ενα cap που το φτανεις αμεσως οποτε μετα παιζεις μαχες χωρις να μπορεις αμεσα να αξιοποιησεις τα exp points), οι εξοπλισμοι (απλα παιρνεις το καλυτερο διαθεσιμο απο το μαγαζι και that's it), κοκ. Στο 4ο κεφαλαιο το παιχνιδι ανοιγει και σταματαει να ειναι τοσο γραμμικο, αλλα αυτο μονο αν καποιος ασχοληθει με το optional υλικο. Αν παει μονο για το story, το παιχνιδι ειναι τερμα γραμμικο και γενικα δεν αισθανεσαι οτι εχεις επιλογες για customization.
2) Το optional υλικο ειναι παρατραβηγμενο απο πλευρας μεγεθους, και μπορει να αισθανθεις οτι καποια πραγματα εχουν μπει για να μπουν και να αυξησουν τεχνητα το μεγεθος του τιτλου. Ενα παραδειγμα ειναι οτι καθε κεφαλαιο εχει 10-15 υποχρεωτικες μαχες, φανταστειτε λοιπον 60 μαχες ας πουμε ολο το παιχνιδι. Υπαρχουν ομως side quests που για να τα τελειωσεις πχ πρεπει να κανεις 40 μαχες (το ενα), και φυσικα υπαρχει και το Palace of the Dead που εχει 115 μαχες συνολο. Αυτο δειχνει οτι καπου χανεται η αισθηση του μετρου, δηλαδη δεν μπορει ενα side quest να ειναι οσο ολο το υπολοιπο παιχνιδι. Φυσικα θα υπαρξει κοσμος που του αρεσει αυτη η σχεδιαστικη δομη, εμενα με κουρασε απο ενα σημειο και μετα.
3) Αν καποιος παει να παρει ολους τους χαρακτηρες και γενικα να κανει τα παντα, πρεπει να παιξει το παιχνιδι με οδηγο. Πολλα πραγματα ανοιγουν αναλογα με τις αποφασεις που παιρνεις-τις επιλογες σου, αλλα παροτι αυτο ακουγεται απλο, εν τελει ειναι πιο complicated και απο τα side quests των souls. Ακομα και εγω που κοιταγα guide, πολλες φορες εκανα λαθος και αναγκαζομουν να κανω reset, χανοντας ετσι προοδο στο παιχνιδι.
Αυτα ας πουμε ως τα πιο σοβαρα, υπαρχουν και αλλα αλλα οπως ειπα εγινε η αντιστοιχη συζητηση στον server μας με συμφωνιες και διαφωνιες
. Σε καθε περιπτωση ειμαι χαρουμενος που επιτελους εκλεισε σε ενα βαθμο αυτο το κεφαλαιο, και ποιος ξερει, μπορει στο μελλον να δω και το υπολοιπο παιχνιδι. Το αν το προτεινω δεν το ξερω να πω την αληθεια, και εξαρταται πολυ απο το γουστο του καθενος. Ειναι φαν, εχει πολυ καλη ιστορια και gameplay, αλλα ειναι πολυ μεγαλο και για να το καταλαβει κανεις πρεπει να επενδυσει. Φυσικα μπορει καποιος να δει μονο το story αλλα προσωπικα σαν ατομο συνηθως τρωγομαι να κανω τα παντα, και στην προκειμενη περιπτωση, "τα παντα" ηταν παρατραβηγμενο σεναριο για τα δικα μου δεδομενα, και αυτο καπου με χαλασε... Οπως και να εχει περασα αρκετα καλα και δεν μετανιωνω φυσικα για τον χρονο που του εδωσα. Αυτα!



Leave a comment: