Lost Odyssey

[Evans]

Lost Odyssey (επιτέλους). Με το παιχνίδι ασχολήθηκα συνολικά 80 ώρες και 3 λεπτά (lol) και μπορώ να πω ότι με ικανοποίησε αρκετά. Τα αρνητικά που εντόπισα και ανέφερα παλιότερα παραμένουν μέχρι το τέλος, αλλά στον τέταρτο δίσκο εμφανίζονται πάρα πολλές side quests οι οποίες καλύπτουν όλους τους χαρακτήρες. Προκλήσεις δεν μπορώ να πω ότι συνάντησα, αν και υπάρχει ένα boss προαιρετικό που δεν κατάφερα να νικήσω και δεν πρόκειται. Χρειάζεται πολύ leveling και δεν έχω όρεξη να διαθέσω παραπάνω ώρες. Αυτές οι αποστολές πάντως ήταν απολαυστικότατες και διάθεσα κοντά στις 30 ώρες για να τις κάνω. Πάρα πολλές, ατελείωτες θα έλεγα, Pure shadow hearts experience.

Το σύστημα μάχης είναι μέτριο ΙΜΗΟ επειδή τα 3/4 των skills είναι άχρηστα. Το βασικό σενάριο είναι αδιάφορο και το μόνο που το σώζει είναι το εκπληκτικό δέσιμο μεταξύ των χαρακτήρων και τα συναισθήματα αυτών. Ζωντανοί ήρωες, ανθρώπινοι. Το βασικό σενάριο όμως είναι πολύ φτωχό και χιλιοειπωμένο. Συνολικά μία καλή εμπειρία, το διασκέδασα απίστευτα στο τέλος και αφιέρωσα τόσες ώρες επειδή το ήθελα. Από achievements καλά τα πήγα, δεν έκανα τα skill masters των immortals, το achievement για το τελευταίο μυστικό boss και αυτό για όλα τα σεντούκια (δεν μπορώ να φανταστώ ποιο μου ξέφυγε). Συνολικά 890 gamerscore και εκεί θα μείνει.

[Ieon]

Γενικα το LO ειναι γεματο με λιγο ακυρα πραματα τι να πρωτοθυμηθω τα 2 παιδακια που κλεβουν χωρις λογο το τρενο,το τελευταιο boss του 3ου DVD που εχει auto reflect και εχεις 3 magic users και εναν αδυναμο fighter και για το dungeon οπου χωριζεσαι σε 2 group για μια χαζη δικαιολογια !
Παντος το uncharted μου αρεσε παρα πολυ ! παρα πολυ ομορφο αλλα για να πω την αληθεια προτιμουσα λιγοτερο shooting και περισσοτερη εξερευνηση ακομα ποιο χαζο θεωρω τωρα αυτο που γινεται με την ενσωματωση των trophies που πρεπει να το ξαναρχισεις απο την αρχη και αντε να ξαναψαχνεις για treasures

[Alexandros]

Γενικα το LO ειναι γεματο με λιγο ακυρα πραματα τι να πρωτοθυμηθω τα 2 παιδακια που κλεβουν χωρις λογο το τρενο,το τελευταιο boss του 3ου DVD που εχει auto reflect και εχεις 3 magic users και εναν αδυναμο fighter και για το dungeon οπου χωριζεσαι σε 2 group για μια χαζη δικαιολογια !
Παντος το uncharted μου αρεσε παρα πολυ ! παρα πολυ ομορφο αλλα για να πω την αληθεια προτιμουσα λιγοτερο shooting και περισσοτερη εξερευνηση ακομα ποιο χαζο θεωρω τωρα αυτο που γινεται με την ενσωματωση των trophies που πρεπει να το ξαναρχισεις απο την αρχη και αντε να ξαναψαχνεις για treasures
[/b]

Βάλε κανά spoiler alert ρε συ..! ***Spoilers*** Όσο για το boss του 3ου DVD, έκανα powerus στον Mack και zephyra με έναν από τους spellcasters κι όλους τους άλλους defend. Μετά έκανα συνέχεια combo με τον Mack και σε λίγους γύρους τελείωσε η μάχη!

[Ieon]

woops !! sorry !! ξεχαστηκα !!

[nooto]

<div class='quotetop'></div>

Γενικα το LO ειναι γεματο με λιγο ακυρα πραματα τι να πρωτοθυμηθω τα 2 παιδακια που κλεβουν χωρις λογο το τρενο,το τελευταιο boss του 3ου DVD που εχει auto reflect και εχεις 3 magic users και εναν αδυναμο fighter και για το dungeon οπου χωριζεσαι σε 2 group για μια χαζη δικαιολογια &#33;[/b]

Ενταξει σε βρισκω υπερβολικο Spoilers Τα παιδια δεν κλεβουν το τρενο χωρις λογο αλλα επειδη εχει γινει μια συζητηση περι πνευματων και της διαδρομης που ακολουθει το τρενο , το κλεβουν προκειμενου να συναντησουν την μητερα τους . Οσο για το dungeon ο χωρισμος εκτος του οτι δικαιολογειται ( κανεις δεν εχει καταφερει να το διασχισει αφου χρειαζονται τουλαχιστον 2 ατομα για να λυσει κανεις τα παζλ ) προωθει ταυτοχρονα και την αναπτυξη ολων των χαρακτηρων για να εχεις ενα καλο συνολικο level στην ομαδα ( το συγκεκριμενο dungeon ευτυχως ευνοει το level up ) . Στο Boss τελος συμφωνω μιας και η λογικη ειναι καπως ακυρη...εν ολιγοις παιζεις μονο με ενα χαρακτηρα και οι λοιποι τoν ενισχυουν ( attack+ defence ) και τον θεραπευουν , αλλα οκ δεν μπορω να πω οτι μου εκανε αρνητικη εντυπωση... για να πω την αληθεια το παρατηρησα επειδη το γραψατε εσυ και ο Evans .

<div class='quotetop'></div>

Lost Odyssey που 8a το τελειωσω μολις περασω το σπαστικο σημειο στο 4ο DVD με τα Arthrosaurus[/b]

H συγκεκριμενη μαχη γινεται πολυ ευκολη αν ακολουθησεις το tutorial που σου λεει να τους κανεις sleep απο την αρχη...Ειναι πολυ ευκολοι σαν αντιπαλοι με ενα σχετικα καλο level ... Με τη χρηση του sleep εχεις και οσο χρονο θες για να πιασεις και τους θησαυρους που υπαρχουν στη περιοχη .

[Ieon]

Ναι βρε συ ειμαι rpgakiad και με εχει κακομαθει ο Sakagushi για αυτο
παντως στο θεμα του χωρισμου των ομαδων μου φανηκε λιγο phail o λογος χωρισμου ( δν φταναν το orb που ενεργοποιει την πλατφορμα )

[straier]

Lost Odyssey

Για όποιον ενδιαφέρεται να παίξει το παιχνίδι και δεν το έχει παίξει ακόμα μερικά λόγια γι’αυτό.
Πρώτα απ’όλα το παιχνίδι είναι όντως πολύ κλασικό jrpg. Τυχαίες μάχες, σύστημα μάχης με γύρους (ούτε καν ATB), πολύχρωμο καστ χαρακτήρων με περίεργα ρούχα. Ακόμα και η βασική δομή είναι πολύ κλασική με το μοτίβο πόλη, dungeon, boss, πόλη, dungeon, boss... να ακολουθείται σχεδόν κατά γράμμα.
Από θέμα γραφικών είναι πολύ όμορφο αν και η κάμερα είναι στατική. Ειδικά οι τρεις μεγάλες πόλεις είναι εντυπωσιακές και πολύ διαφορετικές μεταξύ τους με την κάθε μία να έχει τη δική της αρχιτεκτονική. Τα dungeons είναι επίσης αρκετά καλοσχεδιασμένα (τόσο από άποψη γραφικών όσο και γενικού σχεδιασμού) αν και προσωπικά δε μου άρεσε που υπήρχαν πολλά μηχανικά dungeons (μέταλλο, ατμοί, μηχανές να δουλεύουν). Όσον αφορά τους χαρακτήρες οι κεντρικοί είναι πολύ προσεγμένοι (αν και όπως είπα με ρούχα αμφίβολης πρακτικότητας) αλλά οι generic NPCs είναι υπερβολικά κακοσχεδιασμένοι, μη λεπτομερείς και επαναλαμβανόμενοι, εντελώς άψυχοι, πράγμα που αφαιρεί πολλούς πόντους από την ατμόσφαιρα. Οι εχθροί είναι πολύ πιο προσεγμένοι αν και δε μου άρεσε η σχεδιαστική τεχνοτροπία (δε μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα πρέπει να το δει κάποιος για να καταλάβει τι εννοώ). Γενικά, αν και έχει πέσει καλή δουλειά, δε με εντυπωσίασε στον ίδιο βαθμό με το FF12.
Η μουσική είναι τέλεια (fanboy mode on), η καλύτερη δουλειά του Uematsu εδώ και χρόνια (καλό και το Blue Dragon αλλά εδώ είναι συνολικά καλύτερη). Νομίζω πως έχει από τις καλύτερες dungeon μουσικές που έχω ακούσει. Οι φωνές αν και όχι τέλειες είναι προσεγμένες και σε βάζουν στο κλίμα. Τα εφέ πολύ καλά όπως κι οι περιβαλλοντικοί ήχοι αν και σε μέρη με μηχανές είναι κάπως εκνευριστικοί (αν και ομολογουμένως πειστικοί γιατί και στην πραγματικότητα έτσι και χειρότερα είναι).
Το encounter rate ευτυχώς (ευτυχώς γιατί μια απλή μάχη μπορεί να κρατήσει εύκολα πάνω από 2 λεπτά) βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα και μερικές φορές θα περάσετε μέσα από μία περιοχή χωρίς ούτε μια μάχη. Το leveling system είναι πολύ καλό. Όταν οι χαρακτήρες είναι χαμηλό επίπεδο για την περιοχή ανεβαίνουν επίπεδο σε μια μάχη ενώ όταν είναι πολύ δυνατοί δεν παίρνουν σχεδόν καθόλου XP, κάνοντας το grinding εντελώς αχρείαστο. Κατά τα άλλα κλασικά πράγματα με levelup μαθαίνεις νέα skills με τους θνητούς της παρέας που μπορείς να τα μάθεις στους αθάνατους της παρέας. Αυτό το συστημα κάνει και λίγο ανισόρροπους τους χαρακτήρες με τους θνητούς να καταλήγουν πολύ πιο αδύναμοι ειδικά προς το τέλος του παιχνιδιού.
Τα όνειρα είναι πάρα πολύ καλά και προσθέτουν πολλά στην κατανόηση του χαρακτήρα του πρωταγωνιστή αλλά και στην ιστορία του κόσμου. Το μόνο κακό είναι ότι μπορεί να τύχουν σε στιγμές που δεν έχετε όρεξη για διάβασμα και να κόψουν τη ροή του υπόλοιπου παιχνιδιού. Όμως είναι τόσο καλά που παρόλο που μπορεί να βαριέσαι να τα διαβάσεις μόλις ξεκινήσουν να καταλήγεις κολλημένος στην οθόνη με δάκρυα στα μάτια όταν τελειώσουν. Το ότι είναι μόνο κείμενο με εικόνες και μουσική υπόκρουση μου φαίνεται πως ήταν θετικό τελικά (ίσως ένας αφηγητής να μην ήταν άσχημος). Αν ήταν με βιντεάκια θα ήταν ένα χάος γιατί θα ήταν από διάφορες χρονικές περιόδους και μάλλον θα αποσπούσε την προσοχή του παίκτη από τη βασική ιστορία. Έτσι όμως σου δείχνει διάφορες πτυχές της αθανασίας, τι μαρτύριο μπορεί να γίνει και πώς κατέληξε ο κεντρικός χαρακτήρας αυτός που είναι σήμερα.
Η κεντρική ιστορία αν και ακολουθεί κάποια κλισέ (world domination, αρχέτυπα χαρακτήρων κλπ) κερδίζει πόντους λόγω του πρωτότυπου βασικού θέματος (αθανασία) αλλά και του καλού ρυθμού εξέλιξης αυτής. Οι χαρακτήρες πλαισιώνουν πολύ όμορφα την κεντρική ιστορία και το παιχνίδι έχει μια από τις πιο δυνατές σκηνές που έχω δει σε παιχνίδι (δε λέω περισσότερα). Τα παιδάκια-χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι από τα πιο πειστικά που έχω δει και όποιος τα βρίσκει ενοχλητικά DIE!
Αν και αναφέρθηκε πως το παιχνίδι έχει πολλά τεχνικά προβλήματα εγώ δεν παρατήρησα κάτι τέτοιο αλλά είχα φορτώσει όλα τα δισκάκια στο σκληρό. Και οι χρόνοι φορτώματος δεν είναι τόσο τραγικοί όσο κάποιοι παρουσιάζουν.
Σε όσους σκέφτονταν αν αξίζουν τα add-ons θα έλεγα πως όχι και τόσο αν και είναι σχετικά φτηνά (600 πόντοι και για τα δύο). Κάποια επιπλέον αντικείμενα και ένα dungeon (μηχανικό) που είναι 25 όροφοι ολόιδιοι μεταξύ τους με ένα boss στο τέλος (χωρίς save point πριν το boss).
Εν κατακλείδι, αν σας αρέσουν τα FF (γενικά, όχι αν είστε κολλημένοι με το 7) πάρτε και παίξτε το δε θα το μετανιώσετε.



Τώρα κάποια πραγματάκια προς συζήτηση με αυτούς που έχουν παίξει και τερματίσει το παιχνίδι. Θα ακολουθήσουν spoilers οπότε όσοι δεν θέλετε να τα δείτε προσεκτικά...

 

Πριν από όλα νομίζω ότι το παιχνίδι είχε από τις πιο άκυρες διαφημιστικές καμπάνιες. Trailers με τη μουσική του τελικού αρχηγού, σκηνές με τον γιο της Σεθ από το τέλος του τρίτου δίσκου, το φιλί Jansen-Ming, ενημέρωση για την ύπαρξη του Sed και της Sarah από το manual... Νομίζω θα έπρεπε να είναι πιο φειδωλοί με τις αποκαλύψεις...



Τελοσπάντων ας πάω στα θέματα που ήθελα να συζητήσω. Μόνο σε μένα το τέλος φάνηκε λίγο ασαφές; Περίμενα λεπτομέρειες για τον άλλο κόσμο, την αποστολή και τη φύση των αθανάτων, τη φωνή που τους καλούσε, το ρόλο του tower of mirrors, τις συνέπειες από το σπάσιμο των καθρεπτών (δεν είδα κάποια). Πέρα από την πράξη της Σεθ που ομολογώ δεν την περίμενα και τη συναισθηματική επιρροή που είχε στους χαρακτήρες κατά τα άλλα είναι πολύ «ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα». Ειδικά η φράση του Κάιμ «Eternity is not so bad after all» (ή κάπως έτσι) θεωρώ πως έρχεται σε αντίθεση με τον βασικό άξονα του παιχνιδιού και πετάει όλη του δουλειά και το δράμα του παιχνιδιού από το παράθυρο. Άλλο να δεχτείς μια κατάσταση (ότι τα εγγόνια σου θα πεθάνουν πριν από σένα πχ...) και άλλο να λες αυτό.
Το μπαλάκι σε σας. Αν έχετε κάτι να προσθέσετε, να σχολιάσετε ή να εξηγήσετε γράφτε το.

[Alexandros]

Lost Odyssey ! Το είχα αφήσει δυο-τρεις πριν από τον τερματισμό εδώ και μερικούς μήνες και επιτέλους το τελείωσα. Το αγαπημένο μου JRPG αυτής της γενιάς μέχρι αυτήν την στιγμή και τα χω παίξει σχεδόν όλα (πλην του Star Ocean που θα παιχτεί σε κανά μήνα). Εκπληκτικά γραφικά και μουσική, ενδιαφέρον σενάριο και ωραίοτατο παραδοσιακό JPRG gameplay. Το μόνο παράπονο οι random encounters που μου κακοφαίνονται τώρα πια μετά από τόσα χρόνια που τις έχω φάει στη μάπα.

[丹野]

Άρχισα το διαμάντι αυτό και ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα. Μιλάμε για Square Enix, οπότε λογικό είναι να θυμίζει πολύ το Final Fantasy.

Η ιστορία με τους Αθάνατους είναι ένα έπος, ειδικά του Kaim Argonak. Σαν ιστορία μ' αρέσει πολύ, γιατί μου θύμισε την Αμερικάνικη σειρά "Highlander The Immortal" που βλέπαμε πριν λίγα χρόνια.

Το σύστημα μάχης μοιάζει πολύ του Final Fantasy X, εκτός του ότι έχει το trigger mode για πιο δυνατή melee επίθεση. Το σύστημα αναβάθμισης είναι ασυνήθιστο, διότι όχι μόνο αναβαθμίζεις τους χαρακτήρες σου, αλλά και τις μαγικές ικανότητες των Θνητών και τις μαγικά εκπαιδευτικές ικανότητες των Αθάνατων μέσω ενός Link τους με τους Θνητούς.

Το παρακάτω spoiler αφορά όσους έχουν παίξει τα Lost Odyssey + Final Fantasy IV.

 

Ξέρετε τι άλλο όμως παρατήρησα ? Στο παιχνίδι μέσα τα 2 μικρά(Η Cooke και ο Mack) μου θύμισαν πολύ την Porom και τον Palom(Final Fantasy IV) όχι μόνο επειδή είναι μάγοι, αλλά και λόγω των φορεσιών τους εν ώρα μάχης.

Τώρα έχω κολλήσει σ' έναν γρίφο...

 

...ο οποίος είναι στην επαυλή της γριάς μάγισσας και πρέπει να λύσω τον γρίφο με τις 4 ταμπλέτες, τις οποίες μόνο την μία βρήκα. Τώρα ψάχνω να βρω και τις άλλες 2.

[Ground_zero]

 

Na se dw pws tha lyseis ton grifo mono me treis tampletes

[Evans]

 

[Vaynard]

lol

εντομεταξυ εχω την επιθυμια να το κραξω λιγο το lost odyssey γιατι περα απο τα ονειρα που ειχανε τρομερο script και στορυτελινγκ σε ολο το υπολοπο παιχνιδι εκανα προσπαθειες να μην με παρει ο υπνος, αλλα ειχα τετοια επιθυμια τοτε να παιξω ενα next gen jrpg που δεν κρατιομουνα

ποιο generic και αργο συστημα μαχης δεν εχω ξαναματαδει σε αυτη τη γενια, σαν να ειπανε οι devs, ''παιδια να κανουμε τα απαραιτητα και ειμαστε κομπλε αφηστε τα συνθετα πραγματα δεν θα μας παρει κανενας χαμπαρι γιατι δειψανε σε αυτη τη γενια για jrpgs''

[Deus]

Ποια squareenix ρε τανο,η mistwalker έφτιαξε το παιχνίδι,πάλι ότι σου καπνίσει γράφεις;

Θα ρωτήσω που την είδες την ομοιότητα με το final fantasy 10 αλλά τέλος πάντων.

Μια που ξεθάφτηκε το θέμα,να γράψω την γνώμη μου για το παιχνίδι.

Εν ολίγοις,το θεωρώ απλά μέτριο,του 6 ή του 6.5 βαριά βαριά.Δεν τα πάει πολύ καλά σε σχεδόν κανένα τομέα κατά την γνώμη μου.

Το σενάριο το βρήκα από μέτριο ως κακό.Παρόλο που ξεκινάει πολύ δυνατά και έχει πολλές συγκινητικές σκηνές,συνεχίζει πολύ χλιαρά,με σκηνές γεμάτες από κλισε,γεγονότα που δεν βγάζουν νόημα(όπως εκεί που εξηγείται η αθανασία των ηρώων και από που βαράει η σκούφια τους),συζητήσεις-αερολογίες και τον χειρότερο κακό που έχω δει εδώ και πολλά χρόνια.Οι σύντομες αφηγήσεις one tsousand years of dreams (ή πως αλλιώς λέγονται)το μόνο θετικό που βρίσκω στην εξιστόρηση της ιστορίας αλλά διαπράττεται και εδώ φαουλ επειδή δεν συνδέονται καθόλου με την βασική ιστορία και έτσι καταλήγουν να είναι εντελώς ξεκάρφωτα.Οι δε χαρακτήρες είναι σχεδόν όλοι αδιάφοροι.


Στα του gameplay τώρα και εδώ έχω πολλά παράπονα.Το σύστημα μάχης παρόλο που μου άρεσε στην αρχή λόγω του συστήματος με το party barrier στην συνέχεια το βαρέθηκα λόγω της μεγάλης ευκολίας του τίτλου και της σωρείας χαζών λαθών(ας μου εξηγήσει κάποιος γιατί το turn order φαίνεται ΜΟΝΟ όταν κάποιος επιτίθεται και ΟΧΙ όταν βάζεις εντολές!!!).Δεν μου άρεσε και το σύστημα εξέλιξης ηρώων,οι αθάνατοι μέσω ενός προχειρότατου συστήματοςμαθαίνουν έναν σκασμό skills,τα περισσότερα εκ των οποίων άχρηστα,οι θνητοί από την άλλοι μαθαίνουν νέα skills/spells μέσω του level up...Να αναφερθώ επίσης στο πόσο δύσχρηστα είναι τα μενου.

Αυτό που μου άρεσε αρκετά είναι η μουσική χωρίς όμως να με ενθουσιάσει.Ο nobuo uematsu σταθερή αξία παρόλο που είναι ή ίσως χειρότερη δουλειά του,ή για να το πω πιο ήπια,η λιγότερο καλή του.

Για εμένα είναι άνετα ένα από τα πιο υπερεκτιμημένα παιχνίδια των τελευταίων ετών και μου κάνει πραγματικά εντύπωση που έχει περάσει στην συνείδηση των gamers ως ΤΟ ΕΠΟΣ ενώ πριν λίγα χρόνια έχουμε δει απείρως καλύτερα παιχνίδια σε όλους τους τομείς.6 από εμένα.

EDIT:ΣΥμφωνώ απολύτως με όσα γράφει ο straier στο spoiler tag του σχετικά με την ιστορία.

O sakaguchi πρέπει να παίξει κανα παιχνίδι του matsuno μπας και μάθει να γράφει καλές ιστορίες.Παρόλο που μας έδωσε καταπληκτικές ιστορίες όσο ήταν μέλος της square,μόνος του δεν μπορεί να κάνει τρομερά πράγματα από ότι φαίνεται.

[nooto]

Tanno ο deus εχει δικιο, το παιχνιδι το εχει φτιαξει η Mistwalker, ο λογος που σου θυμιζει final fantasy ειναι επειδη με την κατασκευη του τιτλου ασχοληθηκαν παλια μελη της square.

Αν και βρισκω την κριτικη του deus υπερβολικη σε καποιο βαθμο, στο σημερα οκ θα ελεγα οτι συμφωνω, ειναι πολυ generic και δυσκολα θα εμπαινα στη λογικη να ξαναπαιξω ενα παιχνιδι με τετοιους μηχανισμους.

Για τον sakaguchi ως ενα βαθμο εχω αρχισει να αμφιβαλλω αν ειναι η μορφη που ειχα στο μυαλο μου οταν ημουν πιο μικρος (και πρωτοεπαιζα το Final Fantasy VII), ειδικα βλεποντας τις πιο προσφατες δουλειες του (τα a thousand years of dreams btw δεν ειναι τα εχει γραψει αυτος αλλα ο Kiyoshi Shigematsu). Anyway δεν λεω οτι η αποψη μου ειναι και σωστη, ουτως ή αλλως γενικοτερα οι J-rpg ιστοριες πλεον δυσκολα με εντυπωσιαζουν...ο Matsuno απο την αλλη ειναι μια αξια αναφορας εξαιρεση με τις δουλειες του (οσες εχω δει) να ειναι τουλαχιστον αριστουργηματικες.

Για τον uematsu θα ελεγα οτι διαφωνω, imo το Lost Οdyssey ειναι απο τις καλες του δουλειες...

[Ground_zero]

Re paidia mporei na vgw ligo ektos thematos alla thelw na to pw.

Den ftiaxnei enas anthrwpos mono kapoio paixnidi, akomh kai sto senario, o Sakaguchi htan kalos alla den htan monos tou, oute h epityxia oloklhrou tou paixnidiou ofeietai se afton.
Pistevw oti para polla atoma pou koitazoun poio epifaniaka kanoun to idio lathos.