Checkpoints στη μέση της πίστας;

[Enpsty]

Ανάλογα το παιχνίδι.
Δν γίνεται έτσι ξερά-κοφτά να απαντήσεις.

Αλλά κι εγώ είμαι υπέρ των checkpoints γενικότερα.
Αν είναι να παίζεις ξανά και ξανά ένα σημείο που και το ξέρεις πια απ'εξω κι ανακατωτά, ούτε βελτιώνεσαι και σπάζεσαι χωρίς λόγο.

[Jedah]

Όλοι noobάδες είμαστε πριν το μάθουμε το παιχνίδι. Απλά αν παίζεις 10 δευτερόλεπτα 20 φορές μοιράια θα το περάσεις το σημείο κάποια στιγμή ακόμα και αν δεν το αξίζεις.

[Ramparter]

Χτες απαντησα στην ερωτηση του topic, τωρα βλεπω και τα προηγουμε posts.

Jedah δεκτο το point αλλωστε το χουμε ζησει παρα πολυ στα παλιοτερα games απλα και παλι προτιμω τη λιγοτερη ισορροπια με περισσοτερα games σκεπτομενος περιπτωσεις οπως το goldeneye στο Ν64 οπου μου χε παρει καιρο η Control (ναι ρε στο agent, δεν ειναι μονο ο crpl noob-ας) επειδη ειχε ενα δυσκολο μερος (επρεπε να προστατευσεις την Natalya οσο χακαρε τον υπολογιστη). Δεν ειναι οτι ειχα χασει πολλες φορες απλα καθε φορα βαριομουν ακομη περισσοτερο γιατι ηταν κοτζαμ πιστα μεχρι εκεινο το σημειο και τσαντιζομουν αφανταστα να παιζω αργα και προσεκτικα ωστε να διαφυλλαξω τα hp μου και αφου παω εκει να χασω επειδη ψοφισε η καμπια...

Οποτε σε γενικες γραμμες ειμαι full υπερ των checkpoint και πλεον αποφευγω games που εχουν τη παλια λογικη.

Ακομη και στο L4D βρισκω οτι τα saving points ειναι πολυ αραια, ειμαι Νουμπας και το λεω με περηφανεια!!!

[Jedah]

Εγώ να ευχαριστήσω τους admins που μετέφεραν την κουβέντα εδώ.

Απλά να τονίσω ότι το θέμα δεν είναι τόσο η ύπαρξη των checkpoints, αλλά κατα πόσο το να συνεχίζεις πολύ κοντά με εκεί που έχασες, βελτιώνει τα skills σου στο συγκεκριμένο παιχνίδι.

[Pilgrim]

Φυσικά και πρέπει να υπάρχουν checkpoints κατα την ταπεινή μου αποψη για χιλιους δυο λόγους που αυτή τη στιγμή βαριέμαι να γράψω.

Ευχαριστώ για την υπομονή σας.

Ο κυριότερος κατ εμε λόγος είναι οτι χάνεται ο ενθουσιασμός και η καυλα (γκαυλα για τους βόρειους φίλους μας) σε ένα παιχνίδι αν σε αναγκάζει συνεχώς να παίζεις τα ιδια και τα ιδια.
Σκέψου δλδ τώρα να παίζεις halo στο legendary, να τα εχεις σπείρει όλα σε μια πίστα και ενώ εχεις σηκωθεί απο τον καναπέ με το ενα χέρι υψωμένο στον αέρα και το αλλό στα @@ δείχνοντας στους εξωγήινους τι πήρανε και έτοιμος να φωνάξεις "εγώ είμαι ο masterchief" ή "THIS IS SPARTAN!!" εξαιτίας μιας εκρηξης να σου σκάσει ένα phantom στο κεφάλι απο το πουθενά και να στείλει τον μαστερτσιφτη στα θυμαράκια και εσένα στην αρχή της πίστα! Θα παίξεις πάλι με την ιδια όρεξη ή μετά απο λίγο θα γίνει αγγαρεία?
Πάντως στο halo υπάρχει skull (το iron αν δεν κάνω λάθος) το όποιο αν το ενεργοποιήσεις κάθε φορά που πεθαίνεις σε στέλνει στην αρχή της πίστας. Προσωπικά δεν το συνιστώ εκτος και αν λέγεστε Ren!(το εχει βγάλει ετσι ο καμενος!)

[Ground_zero]

Ta check points sthn mesh ths pistas alla kai to Save point prin apo kapoio Boss ta thewrw teleiws aparaithta kai den exoun na kanoun me thn veltiwsh tou paixth.

Isa isa to antitheto, ean den yparxoun o paixths xanei thn epithymia tou na asxolhthei poly poio efkola.

O Ramparter edwse epishs poly kalous logous, symfonw mazi tou.

Exoume dei polla paradeigmata kai sta videos tou Angry Video game nerd.

[Ramparter]

Ειμαι υπερ των check points, ουσιαστικα ειναι σαν να σπας μια μεγαλη πιστα σε μικρες οποτε επι της ουσιας η υπαρξη του συστηματος δε σημαινει απαραιτητα κατι. Γενικα δε γουσταρω να παιζω ενα game για πολυ ωρα και τελικα να παει ολος ο χρονος χαμενος επειδη εχασα. Ειναι ενας απο τους βασικοτερους λογους για να αντιπαθησω ενα game.

Αρα γουσταρω check point ειδικα αμεσως μετα απο ενα δυσκολο σημειο αλλα και πριν απο καποιο boss fight. Ποσο ειχα τσαντιστει στο Metroid Prime οταν πριν απο ενα boss(το φυτο που χτυπαγες με τα φωτα) επρεπε να κανεις μια ανουσια διαδικασια ωστε να ανοιξει η πορτα καθε φορα που εχανες....

Οταν υπαρχουν τακτικα check points δε με ενοχλει αν το παιχνιδι εχει δυσκολα σημεια.

[straier]

Checkpoints στη μέση της πίστας;

Η ύπαρξη checkpoints είναι πλέον δεδομένη στα περισσότερα καινούργια παιχνίδια που κυκλοφορούν. Πιστεύετε πως αυτή η τακτική επιβραδύνει τη βελτίωση του παίκτη ή αντίθετα τον βοηθάει να βελτιώνεται στα σημεία που χρειάζεται;


Παρακαλούνται οι αγαπητοί μοντεράτορες να μεταφέρουν τα σχετικά posts στο παρόν θέμα.

*Straier παίρνει το μπαλάκι του Τίτου και το πετάει σε σας.

[Evans]

Σε παιχνίδια σαν το Ikaruga αυτό που λέει ο Jedah ισχύει. Τώρα για το HALO 3 δε νομίζω. Κάποιοι θα πουν ότι ισχύει, αυτοί οι κάποιοι όμως θα έπαιξαν άπειρες φορές όλο το single player χωρίς skulls για να το μάθουν τόσο καλά, που αυτό σημαίνει checkpoints κτλ. Εξάλλου στο HALO τα checkpoints κρατάνε χειροβομβίδες και πυρομαχικά, δε σου βάζουν default ποσότητες. Σε Ikaruga η δράση δε διακόπτεται με το χάσιμο μιας ζωής, οπότε εκεί ένα καλό playthrough απαιτεί επαναλήψεις. Εγώ όταν έλιωνα την πρώτη πίστα, άμα έχανα ζωή, πατούσα restart με τη μία. Το ίδιο έκανα αργότερα και στην 5η.

Στα RPGs δεν ισχύει απαραίτητα αυτή η γενίκευση.

[straier]

Δεν ήθελα να εστιαστώ σε αυτό, ήθελα απλά να παρουσιάσω μια περίπτωση που το να είχε checkpoint μέσα στην πίστα θα βελτίωνε τα πράγματα.
Παρεμπιπτόντως, την εποχή που το έπαιζα δεν υπήρχε κανείς που να είχε καταφέρει να το τερματίσει στο λβλ που ήμουν (τουλάχιστον όχι στο gamefaqs). Δε μιλάμε δηλαδή για καμιά καταστροφή πρόκλησης. Μιλάμε απλά για υπερβολική πρόκληση.
Πάντως αν και μπορεί να καταστραφεί η πρόκληση μέσω λέβελινγκ δεν ισχύει κάτι τέτοιο για τους περισσότερους που τα παίζουν. Επιπλέον στα καλά RPG υπάρχουν ένα σωρό τρόποι για να κρατηθεί τη δυσκολία σε ικανοποιητικά επίπεδα. Η πρόκληση άλλωστε δεν είναι κεντρικό σημείο ενός RPG (εκτός κι αν είναι το Vagrant Story). Έχει άλλους τρόπους για να σε ευχαριστήσει. Προσωπικά το βλέπω απλά ως ρυθμιζόμενη δυσκολία. Το κάνεις όσο εύκολο θες.
Το SOTN δεν ήταν εύκολο επειδή είχε leveling, ήταν εύκολο επειδή είχε αξιοπρεπή χειρισμό και imba εξοπλισμό. Αλλά και στα προηγούμενα Castlevania για ποια πρόκληση μιλάμε; Ήταν δύσκολα κυρίως λόγω άσχημου χειρισμού. Το Rondo of Blood (PSP remake) το έπαιξα μόνο με τη Μαρία απλά και μόνο επειδή δεν άντεχα τον Ρίχτερ έτσι όπως κουνιόταν.

[Scatman]

Ναι υπαρχει μια σημαντικη διαφορα αγαπητοι μου κυριοι, τα RPGs ειναι παιχνιδια σεναριου. Οποιος θελει προκληση, ανταγωνιστικοτητα και scores Πολυ απλα μην παιζει RPGs. Kανει κακο στον εαυτο του και τα RPGs αποκτουν πολεμιους χωρις λογο.

[Altair]

Αυτό που μου περιέγραψες είνια καταστροφή της πρόκλησης μέσω leveling. Είναί κοινό σημείο σε όλα τα παιχνίδια RPG καθώς και στα μετά SOTN Castlevanias.

Γι'αυτό κι εγώ πλέον παίζω τα CV χωρίς power leveling.Το έκανα στο SOTN και ξενέρωσα.

[Jedah]

Αυτό που μου περιέγραψες είνια καταστροφή της πρόκλησης μέσω leveling. Είναί κοινό σημείο σε όλα τα παιχνίδια RPG καθώς και στα μετά SOTN Castlevanias.

[straier]

Έχω παίξει Metal Slug (αν και πάνε κάτι αιώνες από τότε). Στην περίπτωσή του δε θεωρώ πως είναι φοβερό πρόβλημα να αρχίζεις από την αρχή αφού άλλωστε (από όσο θυμάμαι πάντα) οι πίστες είναι μικρές. Αυτό δεν ισχύει όμως για το Χαλο και ένα σωρό άλλα παιχνίδια. Επιπλέον μπορεί όντως να βελτιώνεσαι παίζοντας το ίδιο σημείο στο οποίο δεν έχεις πρόβλημα, αλλά βελτιώνεσαι περισσότερο όταν παίζεις το σημείο που έχεις. Και μπορεί στο Metal Slug να μην έχει σημασία ποιο σημείο ξαναπαίζεις γιατί δε βασίζεται σε χρήση κάποιας ιδιαίτερης στρατηγικής παρά μόνο στα αντανακλαστικά του παίκτη, αλλά σε άλλα παιχνίδια δεν είναι το ίδιο.
Για να σου πω και γω ένα προσωπικό μου παράδειγμα που η επανάληψη του ίδιου σημείου δεν προσφέρει καμιά βελτίωση παρά μόνο εκνευρισμό:
Τελική μάχη στο FFXII Revenant Wings. Πρακτικά αποτελείται από 3 μέρη και αν και μπορείς να αλλάξεις τη σειρά με την οποία τα κάνεις στην πράξη είναι ουσιαστικά ακατόρθωτο. Περνάω τα 2 πρώτα μέρη μετά από κάποιες προσπάθειες μέχρι να βρω τη σωστή στρατηγική και αν και είναι σχετικά δύσκολο καταφέρνω και τα βγάζω κάθε φορά που παίζω. Η διαδικασία αυτή διαρκεί πιθανώς κοντά στη μισή ώρα. Φτάνουμε λοιπόν στο τρίτο και τελευταίο μέρος... Σε λιγότερο από ένα λεπτό έχω πεθάνει. Μέσα σε αυτό το λεπτό έχω πολύ λίγο χρόνο να δοκιμάσω τι μπορεί να λειτουργεί καλά. Αν θέλω να δοκιμάσω κάτι άλλο πρέπει να ξαναπαίξω τη μισή ώρα από την αρχή. Τι παραπάνω θα μάθω σε αυτήν τη μισή ώρα-αγγαρεία; Τίποτα, απλά θα βαρεθώ και όταν θα έρθει η ώρα να είμαι συγκεντρωμένος θα έχω χάσει το ρυθμό και την όρεξή μου.
Για την ιστορία, δεν τελείωσα ποτέ τη μάχη. Κατέβασα το save κάποιου που είχε διπλάσιο λέβελ από το δικό μου και την έβγαλα αμέσως...

[Jedah]

Θα σου δώσω ένα απτό παράδειγμα. Έχεις παίξει ποτέ κάποιο Metal Slug; Αν ναι σκέψου πόσο βελτιώνεσαι αν κάνεις continue όταν χάνεις σε σύγκριση με το να μην κάνεις καθόλου. Είναι προφανές ότι το να παίζεις 30 δευτερόλεπτα 20 φορές μέχρι να τα περάσεις, δεν σε έχει κάνει ικανό, απλά πιο τυχερό ή πιο προσαρμοσμένο στις συγκεκριμένες συνθήκες. Γενικά το skill έρχεται ακόμα και παίζοντας πίστες που ξέρεις, αλλά δεν νομίζω ότι μπορεί να έρθει με άπειρο respawn κάθε μισό λεπτό. Αυτό που θεωρείς εσύ κατάκτηση, εγώ το θεωρώ πεδίο πρς βελτίωση, εκεί είναι η διαφορά μας.