Vagrant Story

[Altair]

...say what...

[Xeno]

.. να το δουμε κι αυτο ...

[Altair]

το πρώτο rpg που έπαιξα και θυμάμαι ότι το είχα προχωρήσει αρκετά αν και μικρός.μάλλον θα το χώσω στο psp και θα το τελειώσω-god bless the internet

[Ground_zero]

Ena poly kalo ekswfyllo apo ena comic pou apoti katalava eixe taftoxronh kykloforia me to Vagrant story sthn amerikh

http://fc05.deviantart.com/fs19/i/2007/310...TimTownsend.jpg

[belmont]

Το είχα τερματίσει πριν πολλά χρόνια και το μόνο που θυμάμαι είναι πως δεν είχα καταλάβει καθόλου την ιστορία, ειδικά στο τέλος καθώς άλλον περίμενα για τελικό αρχηγό και άλλον πάλεψα τελικά.

Στον τελικό αρχηγό έκενα και εγώ απειροελάχιστη ζημιά και μάλλον με κάποιον κωδικό θα το κέρδισα.

Κάπου άκουσα πως στο ίντερνετ υπάρχουν περιλήψεις της πλοκές με όλες τις δυνατές περιπτώσεις αλλά δεν έψαξα ποτέ να τις βρω.

[Xeno]

@ Ground: Γιατι ομως να ισχυει αυτο στη σκηνη με το δεντρο που λες;
Πως εξηγειται πως ειναι καποιοι τυχαιοι αυτοι και οχι η Tia και ο Marco;
Εγω αν πονταρα σε ενα σεναριο θα ελεγα πως οντως ηταν με την οικογενεια του και πως στην πορεια απλα ο Ashley ξεχασε παρα πολλα πραγματα (περαν των break arts του κτλ ), λογω της πλυσης εγκεφαλου απο τη VKP.

[Evans]

Με όλα αυτά που διάβασα για κάποιον περίεργο λόγο ψήνομαι να το ξεκινήσω και πάλι. Το έπαιξα και το τελείωσα μικρός (dunno how) δίχως οδηγούς, αλλά ποτέ δεν το κατάλαβα. Πρόσφατα το ξεκίνησα και πάλι αλλά το άφησα για ανεξήγητους λόγους (και τα πήγαινα εξαιρετικά, έμαθα πολύ καλά τους μηχανισμούς - τους οποίους και ξέχασα). Θέλω πολύ να το θυμηθώ και να ζήσω την εμπειρία, αν και δεν ξέρω αν θα καταφέρω να μπλέξω με μυστικά. Έβλεπα κάτι θεϊκά όπλα/πανοπλίες που έφτιαχναν κάτι παλικάρια και πάθαινα σοκ.

Μπράβο ρε Xenov, δυναμικό come back (spam goes on ).

[Ground_zero]

Nai fovero paixnidi, yparxoun 80.000 pithanoi syndiasmoi customisation oplwn monaxa

To telos einai opws to ermhneveis, ekeinh h oikogeneia katw apo to dentro den htan tou Ashley, aftos htan ontws o dolofonos.
Omws den gnwrize ta thymata tou kai otan katalave ti ekane, epathe afthn thn amnhsia apo tis enoxes tou.

O Ashley einai o monadikos xarakthras se RPG pou den "mathainei" nea skills alla ta " thymatai" epeidh ta gnwrize hdh

Oson afora ta senaria tou Matsuno, welcome to the club, eixa thn elpida pws kati paromoio tha htan kai tou FF12 alla dystyxws... kati stravwse.

Kataferes na mpeis sto "Iron maiden"?
Prepei na paikseis ksana apo thn arxh to game exontas to bloody Sin gia na anoiksoun oi portes.
Ta opla pou mporeis na ftiakseis apo ekei einai epieikws trela me koryfaio to X-calibur, to oplo tou Gilderstain.

[Xeno]

Κατ' αρχην για να πω την αμαρτια μου, μπορει το Vagrant Story να ηταν το 1ο μου παιχνιδι στο PS1, αλλα ποτε δεν καταφερα να το τελειωσω.. Προχθες ευτυχως αλλαξε αυτο, μετα απο αρκετο πεισμα και υπομονη.

Ο τιτλος καταρχην ειναι πραγματικα δυσκολος, τουλαχιστον σε σχεση με ο,τι αλλο εχουμε συνηθισει απο τη Squaresoft. Υποθετω πως με guides κτλ θα ειναι τελειως abusable, αλλα κατα τ' αλλα το παιχνιδι ειναι αρκετα χαοτικο μεχρι ο παικτης να αρχισει να καταλαβαινει τι γινεται και πως πρεπει να παιζει.
Επισης το in game tutorial ειναι φτωχο και πολλες φορες και παραπλανητικο.

Το battle system ειναι ο,τι πιο συνθετο εχω δει ποτε σε rpg, τουλαχιστον απο αποψης παραμετροποιησης. Πολλα stats, πολλα skills, πολλα affinities, πολλα ειδη οπλων, πολλοι τυποι οπλων (piercing, edged, blunt εννοω) και πολυ item crafting.
Κοινως ορεξη να χεις να πειραματιζεσαι.

Απ οτι διαπιστωσα ολοι φτασαν καποτε στο σημειο να πολεμανε bosses και να κανουν damage του τυπου 1-5 hp. Γι αυτο το λογο το αφησα 2 φορες στο παρελθον.

Την 3η φορα (τωρα) μου ξανατυχε το ιδιο και με επιασαν παλι τα νευρα μου γιατι κανενα οπλο μου δεν εκανε ζημια. Οντας μακρια δεν ειχα internet, αλλα ευτυχως καπου βρηκα ενα pc και στα κλεφτα ειδα ενα guide για 5 λεπτα και ευτυχως εμαθα ενα απλο πραγμα το οποιο ακουει στο ονομα Raging Ache.

Οσοι ξερουν τι εστι αυτο το skill, τοτε θα ξερουν πως αποτελει την καλυτερη λυση σε περιπτωσεις που τιποτα αλλο δε λειτουργει.. Καπως ετσι καταφερα να ξεκολλησω και μετα που καταλαβα γενικοτερα τι παιζει, την παλευα καπως παιζοντας και πιο.... "κανονικα", αν και παλι ηρθαν στιγμες που το raging ache με ξελασπωνε.

Oμολογουμενως το ατελειωτο dungeon crawling καπου τρελαινει τους πιο κλειστοφοβικους gamers.. Προσωπικα χαιρομουν απιστευτα καθε φορα (μια στο τοσο δηλαδη) που εβλεπα λιγο φως.

Το παιχνιδι ειναι τελειως μοναχικο (για vagrants μιλαμε αλλωστε ), αλλα εχει κι αυτο τη χαρη του.

Αξιο αναφορας το τελειως χαοτικο snowfly forest (σπασιμο νευρων αυτο το maze). Κατα τ' αλλα δεν ειχα προβλημα με το που να παω αν και οταν πηρα το teleportation spell, ξαφνικα ειχα μπροστα μου ουκ ολιγες επιλογες.

Μ αυτα και μ αυτα εφαγα περιπου 30 ωρες παιζοντας vagrant story, εκ των οποιων ενα σεβαστο μερος καταναλωθηκε σε πειραματα με item crafting κτλ.

Τα γραφικα ειναι εξαιρετικα για την εποχη και θεωρω πανεξυπνο το οτι ολες οι σκηνες δινονται απο την in game μηχανη και οχι απο fmv σκηνες. Το soundtrack απουσιαζει παντελως την περισσοτερη ωρα, αλλα τα λιγα κομματια που ακουγονται ειναι φανταστικα.
Οι μαχες απ τη μια με αφησαν αναυδο με το βαθος τους, απ την αλλη με καναν ωρες ωρες να ψαχνω τα χαπια μου, αν και ο τελικος απολογισμος ειναι μαλλον θετικος.

Το καλυτερο το αφησα για το τελος και δεν ειναι αλλο απο το σεναριο του παιχνιδιου. Μολις 2 παιχνιδια του Yasumi Matsuno εχω τελειωσει (VS, FFT) και μπορω να πω πως πραγματικα υποκλινομαι μπροστα μου.
Απιστευτη σεναριακη ωριμοτητα, ΤΕΛΕΙΟΙ διαλογοι, χαρακτηρες με βαθος και ενα κλιμα που δε θυμιζει καμια πλευρα των jrpg οπως τα ξερουμε τοσα χρονια. Τετοο υφος δεν εχω ξαναδει απο κανεναν αλλον δημιουργο και θα προσπαθησω με την 1η ευκαιρια να δω και αλλα παιχνιδια του "Yaz".

Ωραια ολα και καλα αλλα εχω καποια ερωτηματικα σχετικα με το τελος του παιχνιδιου (και οχι μονο.. αλλα αυτα μου ερχονται για αρχη)...

Spoilers
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Καταλαβε κανεις τι γινεται στο ending; Ο Ashley ειναι μεσα στο manor του Duke.. η καμερα γυρναει στον duke και αμεσως μετα βλεπουμε διπλα του τον Sydney αντι του Ashley. O Sydney πεθαινει, οπως και ο duke οπως αφηνεται να εννοηθει.
Στο τελος βλεπουμε την Merlose να αποδρα, αλλα τελικα μαθαινουμε πως κατω απ την κουκουλα δεν ειναι η Callo, αλλα ο Ashley.

Αν καταλαβα καλα εχουμε και λεμε.....
Ο duke θελει να πεθανει αυτος και ο sydney γιατι εχουν γινει possess απο το darkness (blood sin).
Στο τελος το blood sin το παιρνει ο εκλεκτος του Sydney (Ashley) γιατι ειναι ο μονος που δε θα καταχραστει τη σκοτεινη αυτη δυναμη.
Οι duke/sydney θελουν να πεθανουν για να μη συνεχιστει η καταρα αυτη στο διαδοχο της οικογενειας (το μικρο joshua που πρεπει να ειναι και ο αδερφος του sydney).

Μαλλον οποιος εχει το blood sin μπορει να παρει οποια μορφη θελει, αρα ο Ashley μπαινει στο manor και παιρνει τη μορφη του Sydney ( ; ). Τη στιγμη που πεθαινει ο Sydney/Ashley εξαφανιζεται αλλα δεν καταλαβα αν και αυτο ειναι μεσα στα "κολπα" του blood sin και αν μετα ο duke πεθαινει, αφου πιστευει πως σκοτωσε το γιο του και εσωσε ετσι την οικογενεια του.

Στο τελος ο Ashley παντως απλα την κοπαναει, εχοντας τη μορφη της Merlose "VKP Inquisitor".
Εσεις πως ερμηνευετε το τελος του παιχνιδιου;

Επισης τι παιζει με τη σκηνη κατω απ το δεντρο με τον Ashley, τη γυναικα, το παιδι και τους φονους;
Ποιος ειναι ποιος και ποιος λεει την αληθεια τελικα; Η VKP ή ο Sydney;

Ο Sydney επιμενει πως ηταν στυγερος δολοφονος της VKP και σκοτωσε 2 αθωα ατομα, αλλα μπορει απλα να θελει να ελεγξει τη δυναμη του σαν χαρακτηρα - αλλωστε πρεπει να βρει τον εκλεκτο που θα λαβει τη δυναμη αυτη.
Αν ισχυει αυτο τοτε ο Ashley ηταν οντως με την οικογενεια του, αλλα τοτε ποιος τους σκοτωσε και γιατι......... μπλεξιμο :/