Retro Reviews: The Odyssey Way!!!

[Scatman]

Προφανως εχεις τη δικη σου οπτικη για το ολο θεμα που ομως δεν ειναι απαραιτητα σωστη (ή λαθος). Σιγουρα εγω ~και μερικοι αλλοι~ δεν ειμαι απολυτα συμφωνος με αυτα που αναφερεις.

Σχετικα με το θεμα της κριτικης, νομιζω οτι το οποιοδηποτε υφος review μπορει να την περιεχει. Εξαρταται θα επαναλαβω απτο ατομο.

Για το τελευταιο που ειπες :

Πάντως έχω και άλλη πρόταση: να μην έχουμε βαθμολογία. Αν η κριτική τα έχει πεί όλα, τότε ο βαθμός πραγματικά είναι πλεονασμός και μπορεί και να οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα.

ειναι το σημειο που θα συμφωνησω περισσοτερο.
Δυστυχως, οι βαθμολογιες ειναι ενας απτους λογους που οι περισσοτεροι δεν μπαινουν στον κοπο να διαβασουν reviews. Βλεπουν το βαθμο και νομιζουν οτι εχουν αντιληφθει και το περιεχομενο του κειμενου.

Οσον αφορα το Insomnia, το παρακολουθω χωρις να ειμαι ενεργο μελος εδω και λιγο καιρο. Προφανως εκανα λαθος εννοουσα τον icycalm. Αναφερομαι στο παιχνιδι DDPachi - Daifukkatsu.O χειρισμος του επανω στο θεμα ειναι απιστευτα προκλητικος κι αναρωτιεμαι απλα το γιατι. Τεσπα, δεν τον ξερω προσωπικα. Απλα ειχα δει μερικα Posts/κειμενα του και περιμενα οτι θα διαχειριζοταν το θεμα πιο ωριμα.

[Jedah]

Δεν ειναι ασχημο το κειμενο σου Jedah. Αλλα... επικεντρωνεται εξολοκληρου στα αρνητικα σημεια του παιχνιδιου χανοντας ετσι την "αντικειμενικοτητα" του ~αφου θεωρητικα το αντικειμενικο ειναι να τονιζεις θετικα κι αρνητικα~ κι ακομη εχει προσωπικο τονο σε πολλα σημεια, τον οποιο κατηγορεις σε προηγουμενο ποστ. Δεν καλυπτει τα κριτηρια που ανεφερες παντως.

Πές μου τα χαρακτηριστικά που το συγκεκριμένο παιχνίδι έχει καλή ποιότητα και θα δείς ότι δεν αποτελούν την βάση του medium που ονομάζεται video game. Αν θές ιστορία, 50' στυλ κλπ. δες μια καλή ταινία των 50s. Οι περισσότερες θα είναι καλύτερες στα συγκεκριμένα στοιχεία από το Bioshock. Μην μπλέκουμε όμως τα μέσα. Όταν κάνουμε review ένα videogame δεν εστιάζουμε στα κινηματογραφικά του στοιχεία. Όλα συμβάλλουν αλλά το κύριο στοιχείο του μέσου ήταν είναι και θα είναι οι μηχανισμοί και η πολυπλοκότητα τους.

Γενικοτερα ειναι στο υφος των reviews του insomnia , καλο δλδ αλλα με εμφαση στο να καταρριφθει ο μυθος. (btw με στεναχωρησε η ιστορια με το review του Donpachi και την περιεργα εγωιστικη εμμονη του Alex)

Δεν καταλαβαίνω τι λές γίνε πιο σαφής. Επισκέπτεσαι το site; Δεν υπάρχει κανένας Alex, Αντώνης λέγεται το παλικάρι. Προφανώς κρύβεται πίσω από το nickname για προσωπικούς του λόγους. Παλιότερα το site αυτό ήταν εστιασμένο καθαρά στο gaming πλέον έχει χάσει πολύ από αυτόν τον χαρακτήρα. Ο Αντώνης αντί να οδηγεί όσους δεν καταλαβαίνουν κάποιες απόψεις του (όπως εγώ) τους ρίχνει ban ή τους μιλάει άσχημα. Εγώ έφαγα ban και μετά από καιρό με έκανε μόνος του unban με αποτέλεσμα να ξανατσακωθούμε γιατί υποστήριξα ότι το SOTN είναι παιχνιδάρα παρόλο που η προκλησή του καταστρέφεται από το grinding(η Konami δεν έχει κάνει καλό balancing της πρόκλησης). Έχει τα δίκια του αλλά πολλές φορές τα χαλάει με τον τρόπο του.

Δε χρειαζεται να εισαι τοσο ισοπεδωτικος και απολυτος, συζητηση κανουμε και ο καθενας βλεπει τα πραγματα διαφορετικα.
Συμφωνω με τα οσα ειπε ο Straier και μου φαινεται υπερβολικη η απαντηση/αντιδραση σου - ιδιως η 1η παραθεση.

Okie Dokie, όπως και ο Evans θεωρείς ότι είναι υπερβολικό να προτείνω τα review να περιλαμβάνουν κριτική.

Πάντως έχω και άλλη πρόταση: να μην έχουμε βαθμολογία. Αν η κριτική τα έχει πεί όλα, τότε ο βαθμός πραγματικά είναι πλεονασμός και μπορεί και να οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα.

[Xeno]

Δε χρειαζεται να εισαι τοσο ισοπεδωτικος και απολυτος, συζητηση κανουμε και ο καθενας βλεπει τα πραγματα διαφορετικα.
Συμφωνω με τα οσα ειπε ο Straier και μου φαινεται υπερβολικη η απαντηση/αντιδραση σου - ιδιως η 1η παραθεση.

[Jedah]

Jedah είμαι σίγουρος ότι στην πράξη θα καταλάβεις και εσύ πόσο ανέφικτα είναι όλα όσα λες, ή πόσο ανούσια. Με το πρώτο σου post κι όλας έθεσες τους "κανόνες" στους οποίους θα πρέπει να βασίσουμε την πιθανή κριτική μας, πράξη που προσωπικά τη βρήκα αν όχι απαράδεκτη, προκλητική. Αν θέλεις να αποτελέσεις το παράδειγμα ή αν θέλεις να θέσεις μία βάση για την πορεία της συγκεκριμένης πρότασης του DJ, δείξε μας κάτι χειροπιαστό, ένα δικό σου review σε κάποιον παλιό τίτλο, βασιζόμενος πάντα στα όσα έγραψες.

edit: owned by straier

α) Ανούσια η κριτική σε ένα review; Τι άλλο θα ακούσω!
b) Δεν έθεσα κανόνες πρότεινα κάποια χαρακτηριστικά που θα έκανε το κείμενο πρωτότυπο, χρήσιμο και ενδιαφέρον.
c) Μην κάνετε σαν μωρά που τους πήραν το γλυφιτζούρι. Αν έχετε κάποια καλογραμμένα κείμενα που δεν βασίζονται σε κριτική μπορείτε να τα δημοσιεύσετε ως κάτι άλλο. Αφιέρωμα, fan letter, whatever...

[Scatman]

Δεν ειναι ασχημο το κειμενο σου Jedah. Αλλα... επικεντρωνεται εξολοκληρου στα αρνητικα σημεια του παιχνιδιου χανοντας ετσι την "αντικειμενικοτητα" του ~αφου θεωρητικα το αντικειμενικο ειναι να τονιζεις θετικα κι αρνητικα~ κι ακομη εχει προσωπικο τονο σε πολλα σημεια, τον οποιο κατηγορεις σε προηγουμενο ποστ.
Δεν καλυπτει τα κριτηρια που ανεφερες παντως.

Γενικοτερα ειναι στο υφος των reviews του insomnia , καλο δλδ αλλα με εμφαση στο να καταρριφθει ο μυθος. (btw με στεναχωρησε η ιστορια με το review του Donpachi και την περιεργα εγωιστικη εμμονη του Alex)

[Evans]

Jedah είμαι σίγουρος ότι στην πράξη θα καταλάβεις και εσύ πόσο ανέφικτα είναι όλα όσα λες, ή πόσο ανούσια. Με το πρώτο σου post κι όλας έθεσες τους "κανόνες" στους οποίους θα πρέπει να βασίσουμε την πιθανή κριτική μας, πράξη που προσωπικά τη βρήκα αν όχι απαράδεκτη, προκλητική. Αν θέλεις να αποτελέσεις το παράδειγμα ή αν θέλεις να θέσεις μία βάση για την πορεία της συγκεκριμένης πρότασης του DJ, δείξε μας κάτι χειροπιαστό, ένα δικό σου review σε κάποιον παλιό τίτλο, βασιζόμενος πάντα στα όσα έγραψες.

edit: owned by straier

[Jedah]

Εκεί που πραγματικά υπερτερούν τα ερασιτεχνικά reviews είναι πως παρουσιάζουν μια καθαρά προσωπική άποψη χωρίς να προσπαθούν μάταια να είναι αντικειμενικά (και να αποτυγχάνουν).

Η προσωπική άποψη δεν έχει καμία αξία σε κανέναν εκτός του γράφοντος αν δεν έχει ενδιαφέρον περιεχόμενο που ξεφεύγει από το πρόσωπο που το γράφει.

Επιπλέον αν θέλουμε να θεωρούμε τα παιχνίδια τέχνη πρέπει να συμβιβαστούμε με την ανυπαρξία αντικειμενικής κριτικής πέραν του καθαρά τεχνικού τομέα.
Τελοσπάντων δεν έχει νόημα να το συζητάμε θεωρητικά. Όταν έχουμε στα χέρια μας κάποια reviews μπορούμε να πούμε τη γνώμη μας.

Έχει κανείς προσδιορίσει τον όρο "τέχνη" για να τον προσάψουμε στα games; Αν ναι ποιό είναι το βασικό χαρακτηριστικό ενός video game που μπορεί να θεωρηθεί ως τέχνη; Γιατί έχουμε καταντήσει να τα χαρακτηρίζουμε τέχνη επειδή έχουν ωραία γραφικά, σενάριο, χαρακτήρες κ.λ.π. που καμία σχέση δεν έχουν με το παιχνίδι αυτό καθεαυτό.

Θα ήταν χρήσιμο αν είχαμε και ως παράδειγμα ένα δικό σου review Jedah που να έχει τη μορφή και το περιεχόμενο που περιγράφεις ώστε να έχουμε κάτι πιο χειροπιαστό για συζήτηση.

Θα προσπαθήσω να φτιάξω κάτι με την πρώτη ευκαιρία. Μέχρι τότε μπορείς να δείς αυτό σαν μια πρώτη γεύση...

[straier]

Πραγματικά τα θεωρείς αυτονόητα όλα αυτά που συζητάμε (πέρα από το γεγονός ότι ένας που είναι άσχετος με ένα είδος πρέπει να μην κάνει κριτική);
Εκεί που πραγματικά υπερτερούν τα ερασιτεχνικά reviews είναι πως παρουσιάζουν μια καθαρά προσωπική άποψη χωρίς να προσπαθούν μάταια να είναι αντικειμενικά (και να αποτυγχάνουν).
Επιπλέον αν θέλουμε να θεωρούμε τα παιχνίδια τέχνη πρέπει να συμβιβαστούμε με την ανυπαρξία αντικειμενικής κριτικής πέραν του καθαρά τεχνικού τομέα.
Τελοσπάντων δεν έχει νόημα να το συζητάμε θεωρητικά. Όταν έχουμε στα χέρια μας κάποια reviews μπορούμε να πούμε τη γνώμη μας. Θα ήταν χρήσιμο αν είχαμε και ως παράδειγμα ένα δικό σου review Jedah που να έχει τη μορφή και το περιεχόμενο που περιγράφεις ώστε να έχουμε κάτι πιο χειροπιαστό για συζήτηση.

[Jedah]

Είδατε που μας έχουν φτάσει τα ΜΜΕ των games; Να συζητάμε τα αυτονόητα...

[Ground_zero]

Τελος, σχετικα με το θεμα του καλου review, σημαντικο ρολο παιζει και η ταση του ατομου προς καποιο συγκεκριμενο genre πχ ενας κατα γενικη ομολογια καλος reviewer με κλιση προς τα actions/adventures , πιθανα να τα κανει "μανταρα" οταν καταπιαστει με το γραψιμο ενος παιχνιδιου shooter κοκ

Koita edw pantws egw tha eimai kathetos, aftos pou exei klish sta adventures den exei kamia douleia na grapsei review gia shooter IMHO.
Kalytera oi reviewers na miloun toulaxiston gia ta pragmata pou gnwrizoune, as ksekinhsoume etsi gia arxh kai meta erxontai kai ola ta alla.

[Scatman]

Jedah βρισκω λιγο σκληρες τις τοποθετησεις σου.

Νομιζω αναζητας το αντικειμενικα αποδεκτο καλο review την ιδια στιγμη που κυριαρχει η υποκειμενικοτητα.

Το review ειναι τα εσωψυχα οπως αναφερεις αφου ο συγγραφεας του μεταφερει δικες τους αποψεις και προτιμησεις/απαιτησεις. Ακομη και πολυ σωστα να το κανει βασει κριτηριων, δε θα ειναι αποδεκτα καλο απο ολους ή σωστο. Επομενως, αυτο που εσυ θα το θεωρησεις πληρες για εμενα πιθανα να πασχει σε διαφορους τομεις. Αυτο λεω και στο προηγουμενο ποστ.

Επισης, ο μοναδικος τροπος βελτιωσης ειναι η συνεχης γραφη κι οχι η ακολουθια τροπου. Θα ξαναπω πως το review ειναι ενα απλο κειμενο που εφοσον καποιος ακολουθει τους γραμματικους/συντακτικους κανονες, εχει γνωση του παιχνιδιου τοτε ενδεχομενως μπορει να μεταφερει τις αποψεις του.

Τελος, σχετικα με το θεμα του καλου review, σημαντικο ρολο παιζει και η ταση του ατομου προς καποιο συγκεκριμενο genre πχ ενας κατα γενικη ομολογια καλος reviewer με κλιση προς τα actions/adventures , πιθανα να τα κανει "μανταρα" οταν καταπιαστει με το γραψιμο ενος παιχνιδιου shooter κοκ

Τεσπα, νομιζω ανεβασες πολυ ψηλα τον πηχη για τα reviews

[Jedah]

Σχετικα με τα reviews, δε συμφωνω με αυτα που ανεφερε ο Jedah αρχικα.

Αν συμφωνούσαμε θα είχες συλλογή από arcade games και όχι από JRPGs.

Ενα review αντιπροσωπευει τις αποψεις του ατομου σχετικα με το game οποτε κατευθειαν μιλαμε για ενα προσωπικο κειμενο. Το πως θα εκφρασει καποιος τις σκεψεις του με γραμματα εξαρταται απο πολλα στοιχεια που πολλες φορες τα κριτηρια θα επηρεασουν ή και οχι πχ παιδεια, ταλεντο στη γραφη κτλ Επειτα, κανεις ποτε δε μπορεσε να γραψει κατι που απευθυνεται κι αρεσει στο συνολο.

Επειδή το review κατάντησε να είναι τα εσώψυχα του καθενός, δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε να είναι έτσι. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ένα review είναι κομμάτι κριτικής και πρέπει το ίδιο το review να αντιμετωπίζεται έτσι. Μια κακή ή ανύπαρκτη κριτική είναι ένα άσχημο review ανεξάρτητα από την ποιότητα του γραπτού λόγου. Το review δεν είναι λογοτεχνία.

Θελω να πω, ενα κειμενο που ειναι υπεραναλυτικο, υπερπροσεκτικο στα σημεια που θιγει, ενδεχομενως (σχεδον σιγουρα) να κουρασει τον αναγνωστη. Αντιθετα, μια πιο ελαφρια εκδοση του (πχ screwattack επειδη αναφερθηκε) λογω της αμεσοτητας του να το κανει πιο επιθυμητο για αναγνωση.

Τα videos του Screwattack δεν είναι review. Αν θέλεις να διαβάσεις κάτι ευχάριστο ονομασέ το αλλιώς. Review πάντως δεν είναι.

Επομενως, καταληγω οτι το review ειναι μια προσωπικη κριτικη που διαφερει αναλογο το ατομο και κρινεται διαφορετικα απο αυτους που το διαβαζουν. Δε μπορουμε να βαλουμε μετρα και σταθμα.

Ένα πράγμα μόνο χρειάζεται: κάνει ουσαιστική κριτική στο παιχνίδι ή όχι;

Για εμενα προσωπικα, καλο review ειναι καταρχας αυτο που ειναι ευαναγνωστο και που σαν κυριο στοιχειο του εχει τη μεταφορα μιας γενικης εικονα του game και με ερεθιζει να ασχοληθω μαζι του ωστε να βγαλω τα δικα μου συμπερασματα.

Για κάποιους άλλους είναι σημαντική πληροφορία για αγορά, για άλλους εγκυκλοπαιδική γνώση, για άλλους κάτι άλλο. Δεν γράφεις reviews αν δεν σκοπεύεις να κάνεις αποφασιστική και χρήσιμη κριτική.

Η υπεραναλυση μηχανισμων, συγκρισεις, εξελιξη κτλ κτλ ειναι θεμα FAQs μετα...

Tο μέγεθος του κειμένου που έχεις διαθέσιμο για το review καθορίζει σε πόση λεπτομέρεια θα μπείς. Αλλά την βασική ιδέα ΠΡΕΠΕΙ να την αναλυσεις και να την κριτικάρεις. Τα FAQs έχουν spoilers και facts με λεπτομέρεια. Ο κεντρικός μηχανισμός είναι ένα μικρό κομμάτι ενός FAQ. Αν είναι εκεί βέβαια.

Ωστοσο, πιστευω πως τα συγκεκριμενα κριτηρια θα πρεπει να τηρουνται σε επαγγελματικες δουλειες.

Θα πρέπει να τηρούνται για όσους θέλουν να γράφουν χρήσιμα σε άλλους review. Αν όχι μπορούν να γράφουν ότι θέλουν βέβαια, επαγγελματικά ή μη.

Σχετικα με την κριτικη παιχνιδιων του παρελθοντος με πληρη αντικειμενικοτητα, ειναι απλα αδυνατον. Οι λογοι αναφερθηκαν πιο πανω απτον straier πρωτα και συμφωνω.

Ο μηχανισμός ενός καλού παιχνιδιού δεν παλιώνει, για αυτό και δεν πρέπει να παλιώνει και η κριτική σε αυτόν. Ας μην ξεχνάμε ότι η ποιότητα πολλών παιχνιδιών κρίνεται καλύτερα μετά απο καιρό. Το ποδόσφαιρο π.χ. εξελλίσεται πιο γρήγορα στον skill που παίζεται παρά στην αλλαγή των μηχανισμών του. Το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κανονισμών του είναι σταθεροί για τόσα και τόσα χρόνια, δείχνει ότι είναι ένα πραγματικά καλό παιχνίδι.

ΥΣ - Ελπιζω να μην αποθαρρυνθηκε κανεις να γραψει κατι μετα απο αυτα που ακουστηκαν

Αν είναι να προτρέψαμε κάποιον για να αναθεωρήσει και να βελτιωθεί μακάρι...

ΥΣ 1 - Ενα video review θα ειναι παντα η καλυτερη λυση για τον απλουστατο λογο, παρεχει εικονα.

Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να συμπεριλάβεις εικόνα. Να κάνεις το review σε κάποια markup language που περιλαμβάνει εικόνες(HTML, LaTeX). Έχω δει review ακόμα και σε Photoshop όπου ο τύπος είχε φτιάξει εικόνα σαν review παλιού περιοδικού, με boxes, εικόνες με captions, κ.λ.π. όπως το MeanMachines. Όρεξη και χρόνο να έχεις...

[Scatman]

Σχετικα με τα reviews, δε συμφωνω με αυτα που ανεφερε ο Jedah αρχικα.

Ενα review αντιπροσωπευει τις αποψεις του ατομου σχετικα με το game οποτε κατευθειαν μιλαμε για ενα προσωπικο κειμενο. Το πως θα εκφρασει καποιος τις σκεψεις του με γραμματα εξαρταται απο πολλα στοιχεια που πολλες φορες τα κριτηρια θα επηρεασουν ή και οχι πχ παιδεια, ταλεντο στη γραφη κτλ Επειτα, κανεις ποτε δε μπορεσε να γραψει κατι που απευθυνεται κι αρεσει στο συνολο.

Θελω να πω, ενα κειμενο που ειναι υπεραναλυτικο, υπερπροσεκτικο στα σημεια που θιγει, ενδεχομενως (σχεδον σιγουρα) να κουρασει τον αναγνωστη. Αντιθετα, μια πιο ελαφρια εκδοση του (πχ screwattack επειδη αναφερθηκε) λογω της αμεσοτητας του να το κανει πιο επιθυμητο για αναγνωση.

Επομενως, καταληγω οτι το review ειναι μια προσωπικη κριτικη που διαφερει αναλογο το ατομο και κρινεται διαφορετικα απο αυτους που το διαβαζουν. Δε μπορουμε να βαλουμε μετρα και σταθμα.

Για εμενα προσωπικα, καλο review ειναι καταρχας αυτο που ειναι ευαναγνωστο και που σαν κυριο στοιχειο του εχει τη μεταφορα μιας γενικης εικονα του game και με ερεθιζει να ασχοληθω μαζι του ωστε να βγαλω τα δικα μου συμπερασματα.

Η υπεραναλυση μηχανισμων, συγκρισεις, εξελιξη κτλ κτλ ειναι θεμα FAQs μετα...

Ωστοσο, πιστευω πως τα συγκεκριμενα κριτηρια θα πρεπει να τηρουνται σε επαγγελματικες δουλειες.

Σχετικα με την κριτικη παιχνιδιων του παρελθοντος με πληρη αντικειμενικοτητα, ειναι απλα αδυνατον. Οι λογοι αναφερθηκαν πιο πανω απτον straier πρωτα και συμφωνω.

ΥΣ - Ελπιζω να μην αποθαρρυνθηκε κανεις να γραψει κατι μετα απο αυτα που ακουστηκαν
ΥΣ 1 - Ενα video review θα ειναι παντα η καλυτερη λυση για τον απλουστατο λογο, παρεχει εικονα.

[Sinclair]

Ίσως υπεραναλύουμε κάτι πολύ απλό αναζητώντας αντικειμενικότητα σε κάτι που εξ ορισμού είναι υποκειμενικό. Ωστόσο διάβασα πολύ σωστές τοποθετήσεις. Τέλος πάντων να πω πως δεν ανέφερα το ScrewAttack σαν παράδειγμα σοβαρής κριτικής. Ήθελα να καταστήσω σαφές το γεγονός πως δεν είναι όλοι παρελθοντολάγνοι.

Ωστόσο το να κρίνω το Super Metroid για παράδειγμα ως εύκολο, δύσκολο ή μετριο εμπίπτει στη σφαίρα της υποκειμενικότητας. Για εμένα ήταν εύκολο σαν game, για το μικρό αδερφό μου δύσκολο εώς ακατόρθωτο. Κατά την άποψη μου το Contra: The Alien Wars παραμένει ένα κλασικό game, όπως και το Gunstar Heroes ωστόσο δε θα συνιστούσα σε κάποιον να παίξει το Contra για Mega Drive πολλώ δε μάλλον το Probotector για MD, μιας και έχουν χάσει πολύ στη μετάφραση. Και η λίστα συνεχίζεται... Δεν ξέρω για παράδειγμα τι νόημα έχει να εστιάσω στα μειονεκτήματα του Shenmue μιας και είναι λογικό να υπάρχουν ελέω της ηλικίας του game. Συμφωνώ με το Loggo πως τα gaming σαν μέσο ψυχαγωγίας είναι ιδιαίτερα ρευστό. Τα σημερινά δεδομένα καθιστούν ένα game όπως το πρώτο Resident Evil ξεπερασμένο και μάλλον unplayable αυτό ωστόσο δεν αφαιρεί τη σημασία του για τη βιομηχανία και την επιρροή που άσκησε.

Επίσης μην ξεχνάμε πως είναι κοινό μυστικό η διαχρονικότητα πολλών arcade games λόγω της αμεσότητας και pick up and play φύσης που τα διακατέχει. Το Tetris είναι καταδικαασμένο να είναι εθιστικό, το Pacman το ίδιο, τα Metal Slug επίσης, τα Point Blank, τα Beat em ups eg Double Dragon, Golden Axe etc. Σε αρκετά μάλιστα από αυτά αυτή η λιτότητα και ο μινιμαλισμός που τα χαρακτηρίζει αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι τους- πχ ο ήχος του Pacman, τα απλοϊκά γραφικά... Τα πάντα διατηρούνται σε λειτουργικό επίπεδο σε πολλούς από αυτούς τους τίτλους.

Ανέκαθεν ήμουν της άποψης ότι ένας τίτλος πρέπει να κρίνεται με τα δεδομένα της εποχής στην οποία κυκλοφόρησε, αυτό είναι το «ηθικά» δίκαιο. Δε ξέρω πόσο νόημα έχει να κριτικάρει κανείς σήμερα (αμερόληπτα) το πρώτο Doom, και να μη μοιάζει το κείμενο με την φαντασίωση του μεγαλύτερου Doomanti-fanboy, που καρτερικά περίμενε την ώρα να χτυπήσει. Είναι άσχημο να βλέπεις έναν τίτλο θρύλο να αντιμετωπίζεται έτσι, για κάτι που δε φέρει εύθηνη. Όχι μόνο δεν είναι δίκαιο, μα προσωπικά δε βρίσκω και κάποιο νόημα. Έτσι κι αλλιώς όλοι ξέρουμε τι αδυναμίες έχει για τα σημερινά δεδομένα το Doom ή το πρώτο Zelda. Αν πάλι οι παρουσιάσεις εστίαζαν σε τίτλους, που παρά την ηλικία και το ετεροχρονισμένο της φύσης τους, μπορούν ακόμα και σήμερα να σταθούν, τότε αλλάζει το πράγμα.

Σε αυτό ειμαι απόλυτα σύμφωνος. Εκτός κι αν αναφερθούμε στο respawning. στην έλλειψη battery save στο Metroid για παράδειγμα και τα σπαστικά συστήματα κωδικών που μας βασάνιζαν... Πιστεύω πάντως όπως προανέφερα πως η πλειονότητα των games που αντέχουν στο χρόνο είναι μάλλον τα πιο arcade αλλά και 2D platforms τα οποία ειδικά στα 16 bit έπιασαν ταβάνι.

Επίσης ας μην ξεχνάμε το remastering, με σεβασμό το πρωτότυπο υλικό που συμβαίνει σε αρκετούς τίτλους με υπέροχα αποτελέσματα. Δεν μπορεί κάποιος να παίξει το πρώτο Metroid? Ας παίξει το κατα γενική ομολογία άψογο remake στο GBA( Zero Mission) Δεν αντέχει το Bionic Commando? Ας προσανατολιστεί στο Rearmed που αποτελεί, imo, παράδειγμα remake. Είχα διαβάσει ένα σχετικό editorial στο EDGE για remakes κλασικών τίτλων και είμαι υπέρ αυτής της κίνησης όταν ειδικά παίρνει το original και το παρουσιάζει σωστά. Δεν νιώθω άσχημα για παράδειγμα αν κάποιος αναφέρεται στο Super Turbo HD Remix σαν απόλυτη έκδοση του ST και όχι στην έκδοση του SNES που είναι σίγουρα η πιο πολυπαιγμένη έκδοση στην εποχή της, ή ακόμη και στο arcade experience- που κακά τα ψέματα ελάχιστοι είχαμε την τύχη να βιώσουμε.

Τέλος πάντων, περιμένω να δω κάποια reviews για να αντιληφθώ σε τι ακριβώς στοχεύουμε.

[Loggo]

Ανάλυση και κριτική, που από την φύση της επιδιώκει την καταγραφή των προβλημάτων μιας ιδέας, εν προκειμένου του σχεδιασμού ενός παιχνιδιού. Η κριτική οδηγεί σε βελτίωση και εξέλιξη. Το αναμάσημα σε συντηρητισμό και βάλτωση των ιδεών.

Signed

Πρέπει να ωριμάσουμε και να δεχόμαστε την κριτική σαν σοβαροί άνθρωποι. Η κριτική σε έναν τίτλο που λατρέψαμε δεν έχει σαν σκοπό να μας προσβάλλει ή να μας αλλοιώσει την εμπειρία που είχαμε. Αλλά θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα τις ιδέες και τους μηχανισμούς που κάνουν καλό ένα παιχνίδι, ανεξάρτητα το πόσοι άνθρωποι μπορούν να διασκεδάσουν με αυτό. Το ότι πολλοί δεν διασκεδάζουν με το σκάκι αλλά με το Taboo σε καμία περίπτωση δεν κάνει το Taboo καλύτερο παιχνίδι.

Signed

Επίσης μην συγχέεται τον σχεδιασμό ενός παιχνιδιού με την τεχνολογία. Το σκάκι μπορεί να παιχτεί στο χαρτί και σε υπολογιστή αλλά είναι το ίδιο παιχνίδι.

Όντως, αλλά το σκάκι είναι ένα de facto παιχνίδι, δεν αλλάζει, δεν εξελίσσεται, μένει «στάσιμο» αυτό που ήταν και είναι για εκατονταετίες τώρα. Το αν θα παίξεις με ξύλινα, μεταλλικά, πλαστικά, ψηφιακά ή γυάλινα πιόνια προφανώς και δε παίζει κανέναν ρόλο. Το σκάκι θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τις δεκάδες εκδόσεις του Tetris (κι αυτό όμως μονάχα στη κλασική του μορφή), είναι προφανές ότι δεν επηρεάζεται από την τεχνολογία. Σε ένα video game όμως τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα, εδώ ισχύει το ρητό του Ηράκλειτου. Αφενός (και σημαντικότερο) η συντριπτική πλειοψηφία των video games είναι κάτι ρευστό και εύπλαστο και όχι κάτι σταθερό και μη εξελίξιμο. Αφετέρου, η τεχνολογική εξέλιξη επηρεάζει άμεσα το σύνολο ενός video game, όχι απλά την τεχνική μεριά του, αλλά και την ουσία του, καθεαυτό τον σχεδιασμό του δηλαδή.

Από σχεδιαστικής άποψης, η εξέλιξη του οικοδομήματος χρωστάει πολλά αποκλειστικά και μόνο στην τεχνολογική εξέλιξη. Ήταν αυτή η τεχνολογική εξέλιξη που επέτρεψε την εμφάνιση πολλών καινούργιων πραγμάτων, τόσο σε επίπεδο mechanics, όσο και genres. Ήταν αυτή που οδήγησε στην άνθηση πολλών διαφορετικών σχεδιασμών, που άνοιξε δρόμους Όταν για παράδειγμα η τεχνολογία φτάνει στο επίπεδο ώστε η σχεδίαση ενός κόσμου ala GTA να είναι εφικτή, αυτόματα μια νέα σταθερά γεννιέται. Η ιδέα της οποίας δεν αποκλείεται να υπήρχε από πριν, πλέον όμως είναι υλοποιήσιμη και συνεπάγεται κάτι εντελώς καινούργιο. Ας πάρουμε για παράδειγμα τα FPS, υπήρχε κάποτε η εποχή όπου η A.I. βρισκόταν σε εμβρυακό στάδιο. Η σταθερά αυτή, συνεπαγόταν αυτόματα μια (λίγο πολύ) συγκεκριμένη λογική στην gameplay προσέγγιση του είδους. Έτσι τα περισσότερα FPS, αναγκαστικά εστίαζαν αποκλειστικά, ή σχεδόν αποκλειστικά, στην ευστοχία του παίχτη. Όταν αργότερα η A.I. έφτασε σε διαφορετικά επίπεδα, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους NPC’s να αναπτύξουν τακτικές, άρχιζε σιγά σιγά να συντελείται η αλλαγή αυτή που ισχύει σήμερα στο genre, με την tactical και ρεαλιστικότερη αυτή προσέγγιση που ακολουθεί. Αντίστοιχα και με αλλά genres, mechanics, κλπ. Η τεχνολογική εξέλιξη προφανώς και επηρεάζει τον σχεδιασμό ενός παιχνιδιού.

Καταρχίν το ScrewAttack μην το αναφέρεις όταν μιλάς για σοβαρή κριτική. Οι άνθρωποι αυτοί χαβαλεδιάζουν και έχουν σαν πρώτο κριτήριο πόσο καλά περάσανε με τον τίτλο. Αν εγώ γουστάρω να παίζω τρίλιζα με την παρέα μου και περνάμε καλά, δεν σημαίνει ότι η τρίλιζα είναι ανώτερη από το Starcraft.

Signed

Η αντοχή στο χρόνο έχει να κάνει και με την κατηγορία του παιχνιδιού. Είτε λόγω της φύσης του (π.χ fighting) είτε λόγω γενικότερης στασιμότητας (π.χ platform).

Πολύ σωστά.
Βέβαια όπως είχαμε συζητήσει και παλιότερα σε άλλο θέμα, η άποψή μου είναι ότι πλέον τα περισσότερα genres αλληλεξαρτώνται μεταξύ τους. Τυχόν αλλαγές που μπορεί να λάβουν χώρα σε ένα genre, είναι ικανές να επηρεάσουν ένα άλλο και αυτόματα να αλλάξει τα standards και τις σταθερές, χωρίς απαραίτητα να έχει το ίδιο το genre αυτοπροσδιορίσει τα standards για τον χώρο του. Θα επικαλεστώ, όπως και τότε, το παράδειγμα της σειράς Zelda, η οποία σήμερα φαντάζει σε διάφορα σημεία ετεροχρονισμένη, όχι λόγω της εξέλιξης του συγκεκριμένου genre, αλλά του συνόλου της βιομηχανίας γενικότερα.

Παρόλα αυτά υπάρχουν genres τα οποία είτε επηρεάζονται λιγότερο (platform πχ) ή και καθόλου (fighting, racing πχ) από το σύνολο, κρατώντας κατά μια έννοια την «αυτονομία» τους (τα platforms θα μπορούσαν ίσως να μπουν και στη δεύτερη κατηγορία). Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από τη κυκλοφορία του Super Mario World, κι όμως ο συγκεκριμένος τίτλος παραμένει ακριβώς ότι ήταν και το 1991. Το καλύτερο δηλαδή 2D Mario, κι ένα απ’ τα καλύτερα 2D platforms όλων των εποχών. Σε αυτό συνέβαλε, τόσο η στασιμότητα (και θάνατος μετά από ένα σημείο) των 2D platforms, όσο και η σε σημαντικό βαθμό αυτονομία που κρατάει το συγκεκριμένο genre. Αντίστοιχα, μεταγενέστεροι του Super Mario World τίτλοι δεν ωρίμασαν το ίδιο καλά. Είτε επειδή το ίδιο το είδος εξελίχθηκε, είτε επειδή το σύνολο της βιομηχανίας κατέστησε παρωχημένο μετά από ένα σημείο τον τίτλο. Παράδειγμα της πρώτης κατηγορίας θα μπορούσε να είναι το Doom, και της δεύτερης (ναι θα το πω) το Ocarina of Time.

Γενικότερα αυτό που πιστεύω είναι ότι είναι φυσιολογικό 15 χρόνια μετά μπορούν να σταθούν μόνο οι top τίτλοι που άγγιζαν το τέλειο για την τότε εποχή.

Δεν έχει να κάνει τόσο με Top τίτλους, ενώ και η διάρκεια αντοχής είναι πολύ ρευστή. Περισσότερο έχει να κάνει με το πόσο γρήγορη είναι η εξέλιξη που θα επηρεάσει άμεσα ή έμμεσα έναν τίτλο. Το Super Mario World ήταν Top τίτλος για το 1991 και σήμερα παίζεται εξαιρετικά, το Half-Life 2 κυκλοφόρησε το 2004 και ήδη φαντάζει ετεροχρονισμένο.

Ότι σε ένα post θα τα έχωνα σε Zelda και Half-Life μαζί, δε το περίμενα ποτέ, η fanboyστικη μεριά του εγκεφάλου μου δε μπορεί να το πιστέψει.

Ανέκαθεν ήμουν της άποψης ότι ένας τίτλος πρέπει να κρίνεται με τα δεδομένα της εποχής στην οποία κυκλοφόρησε, αυτό είναι το «ηθικά» δίκαιο. Δε ξέρω πόσο νόημα έχει να κριτικάρει κανείς σήμερα (αμερόληπτα) το πρώτο Doom, και να μη μοιάζει το κείμενο με την φαντασίωση του μεγαλύτερου Doomanti-fanboy, που καρτερικά περίμενε την ώρα να χτυπήσει. Είναι άσχημο να βλέπεις έναν τίτλο θρύλο να αντιμετωπίζεται έτσι, για κάτι που δε φέρει εύθηνη. Όχι μόνο δεν είναι δίκαιο, μα προσωπικά δε βρίσκω και κάποιο νόημα. Έτσι κι αλλιώς όλοι ξέρουμε τι αδυναμίες έχει για τα σημερινά δεδομένα το Doom ή το πρώτο Zelda. Αν πάλι οι παρουσιάσεις εστίαζαν σε τίτλους, που παρά την ηλικία και το ετεροχρονισμένο της φύσης τους, μπορούν ακόμα και σήμερα να σταθούν, τότε αλλάζει το πράγμα.