Τι ψηφίσατε στις φοιτητικές εκλογές?

[Narcissus]

ΔΑΠ

[Hipster Luffy]

Καταλαβαινεις τι γινετε ρε Αλεξανδρε, εξηγεις αυτο που ενοειτε! τη κοινη λογικη! Εμενα μου τι σπαει να μπω στη διαδικασια να αναλυσω το αυταποδεικτο!

[Alexandros]

Για μένα το θέμα δεν είναι αν πρέπει ή δεν πρέπει να υπάρχουν παρατάξεις. Ποσώς με ενδιαφέρει το τι κάνει ο καθένας στον ελεύθερο του χρόνο, δημοκρατία έχουμε και ο κάθε άνθρωπος έχει το δικάιωμα να εκφράσει την άποψη του και ψηφίσει υπέρ αυτού που θέλει. Το θέμα είναι ότι παρ'όλα τα επιχειρήματα που έχουν παρουσιαστεί στα προηγούμενα post, ακόμα δεν βλέπω κανένα θετικό στον συνδιασμό των παρατάεξων και της ανώτατης εκπαίδευσης.

Το πανεπιστήμιο είναι χώρος εκπαίδευσης, δεν είναι ούτε η βουλή ούτε πεδίο μάχης. Εγώ τουλάχιστον διάβασα και μπήκα στο πανεπιστήμιο με σκοπό να μάθω κάτι και να βρω μια καλή δουλειά. Αυτό το κάτι θέλω να το μάθω στον χρόνο τον οποίο έχει ορίσει το πανεπιστήμιο χωρίς να εξαρτάται η δική μου η ζωή από τις πολιτικές απόψεις του καθενός και τις δικαιολογημένες η μή αποφάσεις για διαμαρτυρίες, καταλήψεις η οτιδήποτε άλλο.

Lloyd τα δύο επιχειρήματα που χρησιμοποίησες για να αποδείξεις την σχέση πολιτικής και εκπαίδευσης δεν πιστεύω πως στέκουν. Με την ίδια λογική θα μπορούσε να πει κανείς ότι για οποιοδήποτε πρόβλημα υπάρχει στην χώρα μας φταίει η κυβέρνηση και η ΕΕ. Το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων το οποίο αναφέρεις σαν αρνητικό είναι άλλη συζήτηση για την οποία μπορούμε να ανοίξουμε άλλο θέμα εάν θες.

Είπες όμως κάτι πολύ σωστό, χωρίς ίσως να κατάλαβες ότι αυτή είναι η λογική κατεύθυνση της ζωής ενός φοιτητή και όχι αυτή που έχουμε πάρει στην Ελλάδα.

"Το πανεπιστήμιο λοιπόν, ως χώρος διακίνησης ιδεών, θα έπρεπε (και είναι σε μικρό βαθμό) να είναι μέσο συγκέντρωσης ενός πλήθους κόσμου με κοινό χαρκτηρηστικό την φοιτητική ιδιότητα, το οποίο σε συνδυασμό με λοιπούς πολίτες της χώρας να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του. Αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης των παρατάξεων μεσ' το πανεπιστήμιο. Απλώς σκεφτείτε ένα πανεπιστημιακό τμήμα χωρίς παρατάξεις. Κατά τη γνώμη μου, σε μια γενική συνέλευση λόγω των διαφορετικών απόψεων που θα υπήρχαν, η δημιουργία διαφόρων ομάδων που θα υποστήριζαν την εκάστοτε άποψη θα ήταν φυσικό επόμενο. Άρα και πάλι θα είχαμε τη δημιουργία παρατάξεων, με μόνη διαφορά ίσως την μη ύπαρξη πολιτικού φορέα."

Γιατί πρέπει να μπλεχτεί η πολιτική στην ανταλλαγή ιδεών; Στο πανεπιστήμιο δεν πάμε για να κυβερνήσουμε αλλά για να μάθουμε. Εάν έχω κάποιο πρόβλημα σχετικό με το πανεπιστήμιο όπως την ύλη, τον τρόπο εκμάθησης, τον χώρο του πανεπιστημίου κλπ. τότε θα μπω στο συμβούλιο και θα ψηφίσω να αλλάξει.

Εάν όμως θέλω να εκφράσω την άποψη μου σε θέματα πολιτικής, ειδικά εάν ο τρόπος με τον οποίο επιλέξω να εκφραστώ θα διαταρράξει την ροή της μάθησης και την ζωή των υπολοίπων φοιτητών, τότε θα μπω στην παράταξη μου (την ύπαρξη της οποίας θεωρώ 100% δικαιολογημένη) και θα κάνω ότι κρίνω εγώ απαραίτητο για να περάσω το μήνυμα μου.

[TheCursed]

Υ.Γ1: @TheCursed: Δεν είναι οι πανεπιστημιακές παρατάξεις ο λόγος ύπαρξης λαμογιών στην Ελλάδα.

Εννοείται πως όχι, αγόρι μου, αυτό έλειπε...

Όπως κάποτε δεν υπήρχε σχολείο, υπήρχαν όμως μορφωμένοι, έτσι και τα λαμόγια θα υπήρχαν και χωρίς παρατάξεις. Όπως, όμως, το σχολείο έκανε τους μορφωμένους περισσότερους, έτσι και οι παρατάξεις κάνα τα λαμόγια περισσότερα και το κυριότερο, κάνουν τη μάζα της νεολαίας να συμβιβάζεται με την ιδέα της λαμογιάς, το οποίο δεν απέχει και πολύ από το άνοιγμα του τάφου της κοινωνίας.

Υ.Γ2: Καλή η κριτική, όμως ας μην καταδικάζουμε το σύνολο των φοιτητών που ανήκουν σε παράταξη με απόλυτους όρους όπως "κομματόσκυλα".

Ποιος το έκανε αυτό; Εγώ, προσωπικά, ξεκαθάρισα ότι δεν αναφερόμουν σε όλους όσους ψηφίζουν κι εντάξει, εννοείται ότι και αυτούς που κατεβαίνουν υποψήφιοι με παρατάξεις δεν τους τσουβαλιάζω επίσης. Δεν ξέρω, ωστόσο, κατά πόσο οι υγιείς πολιτικά, παραταξικοποιημένοι φοιτητές αποτελούν σοβαρό ποσοστό. Εγώ θεωρώ, με αυτά που βλέπω, πως αποτελούν μειοψηφία με όλους τους υπόλοιπους να είναι είτε κομματόσκυλα, δυνητικά λαμόγια και διαπλεκόμενοι, είτε παρτάκηδες, εχμ... "ερωτιάρηδες", άτομα που μπήκαν σε παρατάξεις για τον χαβαλέ ή λόγω παρέας κ.λ.π.

[Sith Lord Bahamut]

Ναι αλλά αν δν χρησιμοποιείς και το μοναδικό αυτό όπλο που έχεις για να δείξεις την αντίθεση σου ή το οτιδήποτε δηλώνει η ψήφος τότε σημαίνει ότι το έχεις παρατήσει το άθλημα και δν έχεις δικαίωμα να αντιδράς για κάτι....

Δεν μπορείς να βγαίνεις και να λες δν μου αρέσει αυτό ή το άλλο όταν σου έδωσαν την ευκαιρία να διαλέξεις εσύ την πέταξες...

[_Lloyd]

Δεν με ενδιαφέρει να μάθω τί ψήφισε ο καθένας στις εκλογές, όμως θέλω να τοποθετηθώ σε κάποια θέματα που θίχτηκαν. Καταλαβαίνω πώς και γιατί δυσανασχετείτε με την ύπαρξη παρατάξεων στα πανεπιστήμια όμως έχω να πω δυο λόγια πάνω σε αυτές Δεν είναι δυνατόν κάποιος να ισχυρίζεται πως η εκπαίδευδευση είναι ανεξάρτητη της πολιτικής, μιας και, για την ακρίβεια, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Είναι νομίζω προφανές πως σχεδόν τα πάντα σε γενικά, όπως τα χρόνια εκπαίδευσης, όπως και σε πιο συγκεκριμένα πλαίσια, όπως τα μαθήματα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το αν μπορεί κάποιος να πάρει απαλλαγή από τα θρησκευτικά, το αν θα γίνονται πανελλήνιες (έως και γενικά το εξεταστικό σύστημα) είναι αποφάσεις για τις οποίες ευθύνεται η κυβέρνηση της χώρας. Τα κονδύλια τα οποία παρέχονται στα πανεπιστήμια (και έχουν αρχίσει να μειώνονται ραγδαία) καθώς και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι άλλα δύο επίσης τεράστια θέματα για τα οποία ευθύνονται και η κυβέρνηση αλλά και η Ε.Ε. Νομίζω λοιπόν, γίνεται σαφές, ότι κατά έναν τεράστιο βαθμό η κατάσταση που επικρατεί στα πανεπιστήμια οφείλεται στην πολιτική της κυβέρνησης. Οπότε, voilis! Here lies the connection between politics and education. Σχετικά με τις παρατάξεις τώρα:
Και 'γω μέχρι σχετικά πρόσφατα (πριν 2 χρόνια) θεωρούσα ότι οι παρατάξεις είναι άχρηστες, και μου ήταν αδιανόητη η σχέση των εξωπανεπιστημιακών γεγονότων με αυτά μέσα στο πανεπιστήμιο. Όμως όπως προείπα, είναι τεράστια. Ακόμη και η καθυστερημένη διανομή των βιβλίων, ένα κατ'εξοχήν πρόβλημα των ελληνικών πανεπιστημίων, σχετίζεται με τα πολιτικά δρώμενα της χώρας. Ένας κύριος λόγος γκρίνιας των φοιτητών, η συζήτηση σε συνελεύσεις για δράση και λεγόμενα πολιτικών, είναι δυστυχώς κάτι το απαραίτητο. Η βαρύτητα η οποία θα έπρεπε να δίνεται σε αυτό είναι άλλο θέμα. Είναι, λοιπόν, απαραίτητες οι παρατάξεις στα πανεπιστήμια; Πριν προχωρήσω σε αυτό, θα γίνω κουραστικός και να ξανατονίσω την άμεση σχέση των πολιτικών γεγονότων με τα πανεπιστήμια. Επίσης θα πρέπει να ξεκαθαρίσω πως ένας φοιτητής δεν είναι μόνο φοιτητής. Ένας φοιτητής είναι πάνω απ'όλα πολίτης αυτής της χώρας. Είναι κάποιος ο οποίος σε λίγα χρόνια θα εργάζεται. Άρα και θα πρέπει να τον απασχολούν σε μεγάλο βαθμό τα προβλήματα των πολιτών και των εργαζομένων σε αυτή την χώρα, και κατ'επέκταση να διαμαρτύρεται για αυτά. Το πανεπιστήμιο λοιπόν, ως χώρος διακίνησης ιδεών, θα έπρεπε (και είναι σε μικρό βαθμό) να είναι μέσο συγκέντρωσης ενός πλήθους κόσμου με κοινό χαρκτηρηστικό την φοιτητική ιδιότητα, το οποίο σε συνδυασμό με λοιπούς πολίτες της χώρας να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του. Αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης των παρατάξεων μεσ' το πανεπιστήμιο. Απλώς σκεφτείτε ένα πανεπιστημιακό τμήμα χωρίς παρατάξεις. Κατά τη γνώμη μου, σε μια γενική συνέλευση λόγω των διαφορετικών απόψεων που θα υπήρχαν, η δημιουργία διαφόρων ομάδων που θα υποστήριζαν την εκάστοτε άποψη θα ήταν φυσικό επόμενο. Άρα και πάλι θα είχαμε τη δημιουργία παρατάξεων, με μόνη διαφορά ίσως την μη ύπαρξη πολιτικού φορέα. Ίσως βέβαια η κάθε παράταξη που δημιουργούνταν να έβρισκε την αντιστοιχία της με κάποιο κόμμα μετά από κάποιον καιρό :-P . Συνοψίζοντας (και για να μην παρεξηγηθώ) δεν λέω ότι όλα βαίνουν καλώς με την λειτουργία των παρατάξεων μέσα στο πανεπιστήμιο όμως, λέω όμως ότι είναι φυσικό επόμενο η ύπαρξη οιασδήποτε μορφής πολιτικής παράταξης σε πανεπιστημιακό χώρο. Αν μη τι άλλο, το πανεπιστήμιο είναι μια μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας.
Σχετικά με την αποχή στις εκλογές τώρα:
Και εδώ καταλαβαίνω τον λόγο για τον οποίο κάποιος απέχει (συνειδητά πάντα, όχι απλώς επειδή βαριέται). Τη θεωρώ όμως σαν κίνηση, λανθασμένη. Πολύ απλά γιατί ο απέχων από τις εκλογές δε συμμετέχει στην διαμόρφωση του αποτελέσματος. Είναι ακριβώς σαν να λέει ότι αφήνει τους υπόλοιπους να αποφασίσουν για αυτόν και ενστερνίζεται ό,τι και αν αυτοί επιλέξουν. Αν τον ικανοποιεί μια τέτοια πράξη, τότε έχει καλώς.

Υ.Γ1: @TheCursed: Δεν είναι οι πανεπιστημιακές παρατάξεις ο λόγος ύπαρξης λαμογιών στην Ελλάδα. Εκτός του ότι υπάρχουν και κομματικές νεολαίες (λολ) το να ισχυρίζεσαι κάτι τέτοιο είναι σαν να υποστηρίζεις ότι η διάσπαση του ατόμου ήταν κακό πράγμα επειδή είχε ως συνέπεια την ύπαρξη της ατομικής βόμβας.

Υ.Γ2: Καλή η κριτική, όμως ας μην καταδικάζουμε το σύνολο των φοιτητών που ανήκουν σε παράταξη με απόλυτους όρους όπως "κομματόσκυλα". Έχω συναντήσει αρκετά παιδιά με όνειρα, όραμα, μεράκι και όρεξη να αλλάξουν τον κόσμο (τα οποία ανήκουν σε παρατάξεις) και ακόμη και αν διαφωνώ εν μέρει ή εντελώς με αυτό που κάνουν, το σέβομαι. Προφανώς και δεν αναφέρομαι σε όλες τις παρατάξεις, όμως η αναφορά της όποιας εξαίρεσης θα οδηγήσει σε παρεκτροπή της κουβέντας.

Edit: Μόλις τώρα είδα ότι υπάρχει και δεύτερη σελίδα, μα πόσο fail είμαι;

Αλλά στις βουλευτικές εννοείται ότι πήγα και θα πηγαίνω...είναι το πιο βασικό όπλο που έχει ο κάθε ένας πολίτης...

Για να δανειστώ και μια έκφραση, θα πω το εξής: "αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν κάτι, θα ήταν απαγορευμένες".
Επίσης, οι βουλευτικές δεν είναι τόσο ασύνδετες με τις φοιτητικές εκλογές, είναι αυτές που δίνουν πάτημα σε κάθε πολιτικό να κρίνει την απήχηση του κόμματος που υποστηρίζει στους φοιτητές, οι οποίοι είναι και αυτοί ψηφοφόροι. Η περσυνή "νίκη" της Δ.Α.Π ηταν αυτή που έδωσε στον Καραμανλή πάτημα να πει "η πολιτική μου είναι, λοιπόν, λαϊκή επιταγή".

Όσον αφορά σε άλλα, συμφωνώ σε μεγάλο βαθμόμε Loggo. Οι αποσυνδεδεμένες από κόμματα φοιτητικές παρατάξεις είναι ωραίες και ικανοποιητικές εφ'όσον υπάρχει τρόπος να συνδεθούν και με τον υπόλοιπο κόσμο με σκοπό την αντιμετώπιση κοινών προβλημάτων. Γιατί καλοί οι φοιτητές, είναι όμως πολύ λίγοι...

[Ramparter]

http://www.paspasoee.gr/forum/viewtopic.php?t=7045&sid=b5f9d96707261b227ab533e4a791351d

Μεχρι στιγμης εχουμε

pliroforiki:pasp gia 1
det:pasp gia 16
stat:dap gia 9

Πηραμε τη πληροφορικη για μια ψηφο, να γιατι κατεβηκα και ψηφισα, ειμαι ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ!!! :w0000t:

ΥΓ: Ακομη δε το πιστευω, οσο χρονια ειμαι στην ασοεε, η πληροφορικη ειναι μπλε, μεχρι και αυτοδυναμια ειχανε. Ειναι φοβερο αυτο που συμβαινει, ζουμε μεγαλες στιγμες.

[Sith Lord Bahamut]

Στις φοιτητικές ούτε εγώ πήγα μιας και είναι λίιιιγο μακρυά....Χαλκίδα :Ρ Δεν δίνω 10€ για να πάω να ψηφίσω για το ΤΕΙ που απλά κάνουν εκδρομές κτλ....

Αλλά στις βουλευτικές εννοείται ότι πήγα και θα πηγαίνω...είναι το πιο βασικό όπλο που έχει ο κάθε ένας πολίτης...

Paixtis αν δν σου αρέσει η κατάσταση όπως λες να πας να ρίξεις σε ένα μικρό κόμα, σε ένα άκυρο σε κάποιο που δν το ξέρει ούτε ο ιδρυτής του αλλά μην το αφήνεις έτσι....

[paixtis]

Spam:Εγώ θέλω καινούριο dragonball.Μια συνέχεια βρε αδερφέ!Δεν μου φτάνει το παλιό kai!

Δεν πήγα να ψηφίσω στις εκλογές ούτε εγώ.Δεν θα πάω ούτε στις ευροεκλογές και πιθανότατα ούτε και στις εθνικές.Με αφήνει παγερά αδιάφορο έτσι όπως καταντήσαμε!

[Ramparter]

Ειναι ο Φρηζα, οχι η Φριζερ.

[Hipster Luffy]

εγω θα φτιαξω κομμα dragonball μαλλον του χρονου θα μπω στο κοπο, γιατι ολο το λεω και ολο το παραταω, και θα εχ τις εξης δεσμευσεις...

Σας υποσχομαστε να σας μαθουμε το Καιο κεν, να γινετε σουπερ σαγια και να σωσουμε το πλανητη απο τη φρηζερ... αυτα ειναι!

[sub_zero]

Nομίζω πως απλά δεν τα μετράνε απλά. Ααα και αυτό που έλεγα, στην σχολή μου το λευκό κανονικά κέρδιζε έδρα, αλλά...

[Hazuki]

To άκυρο, το λευκό και η αποχή είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.

Tα λευκά δεν πάνε υπέρ του νικητή :phil:

[TheCursed]

Από ποια άποψη; Προσώπων, πολιτικών επιλογών, σκανδάλων; Πως το εννοείς;
Δε συμφωνώ ιδιαιτέρα, η Γαλλική πολιτική σκηνή περνάει κρίση, ακριβώς όπως κάνει σύσσωμη η πολιτική σκηνή σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η κρίση που αναφέρεις είναι σε παγκόσμιο επίπεδο, άρα αφορά άπαντες. Η Γαλλία περνάει, όμως, εδώ και πολλά χρόνια (δε μπορώ να προσδιορίσω το πότε ξεκίνησε) την δική της κρίση, με αρκετή κοινωνική αστάθεια, συνεχείς εξεγέρσεις από μετανάστες και φοιτητές που διαφωνούν με την κυβέρνηση, πανίσχυρα συνδικάτα αλλά και πανίσχυρα μέσα αντιμετώπισης αυτών και άλλα σχετικά, τα οποία τώρα που το σκέφτομαι δεν έχει νόημα να γράφω ένα - ένα, γιατί όλα τους ξεκινούν και καταλήγουν στο ίδιο πράγμα: Απουσία μετριοπάθειας και συναίνεσης στην πολιτική σκηνή της χώρας.

Μιλάμε για μια χώρα χωρίς κεντρώες δυνάμεις, της οποίας δε η αριστερά και η δεξιά είναι από τις πιο σκληροπυρηνικές και μαζικές της Ευρώπης, με αποτέλεσμα συνεχείς και σφοδρές συγκρούσεις σε κάθε επίπεδο (συχνά συγκρούσεις χωρίς νόημα και διεκδικήσεις από αμφότερους, αλλά με χαρακτήρα μάχης μεταξύ αντίπαλων στρατοπέδων) που οδηγούν φυσικά σε απουσία σταθερότητας και συχνά και αποπροσανατολισμό από τα πραγματικά προβλήματα, τις πραγματικές διαφωνίες, την ουσία της πολιτικής.

Πέραν αυτού, υπάρχει και το άλλο πρόβλημα: Ιδεολογικοί χώροι με κοντινές απόψεις αρνούνται πεισματικά να συμπορευτούν, ακόμα κι όταν οι διεκδικήσεις είναι κοινές, απλά και μόνο για να μπορεί να λέει ο καθένας χώρος ότι ο ίδιος και μόνο είναι ο "true" εκπρόσωπος της τάδε ιδεολογίας και στο βωμό αυτού, συχνά εφευρίσκουν διαφωνίες, αστείες και προκλητικές.

Κακά τα ψέματα, αυτά συμβαίνουν παντού σε έναν βαθμό, αλλά πουθενά (στην Ευρώπη τουλάχιστον) όσο στην Γαλλία. Δεύτερη έρχεται η Ελλάδα, γι' αυτό και έγραψα ό,τι έγραψα.

Από εκεί και πέρα, Loggo, προσυπογράφω όλα όσα έγραψες, respect τεράστιο από την τέταρτη παράγραφο και κάτω. Πραγματικά κι εγώ θα προτιμούσα με τα χίλια τις πτέρυγες που λες, οι οποίες ναι μεν μπορεί να μην λειτουργούσαν και πάλι σωστά, αλλά σίγουρα δεν θα λειτουργούσαν τόσο άσχημα όσο οι παρατάξεις. Ένας βασικός λόγος τον οποίον πολλοί συχνά παραβλέπουν είναι τα ατομικά προβλήματα του καθενός φοιτητή. Εγώ μπορεί την τάδε μέρα να θέλω να παραμείνει το εργαστήριο ανοιχτό δυο ώρες παραπάνω, γιατί υπάρχει έκτακτη ανάγκη να κάνω μια εργασία, ας πούμε. Αν ήμουν σε δυτικοευρωπαϊκό ή βορειοαμερικάνικο πανεπιστήμιο, απλά θα πήγαιναν σε έναν υπεύθυνο (που πάντα υπάρχει για τέτοια θέματα) ως TheCursed και θα του το ζητούσα. Στο ελληνικό πανεπιστήμιο αυτό δεν γίνεται, οι εκλεγμένοι και μόνο αυτοί είναι αρμόδιοι για να ζητήσουν κάτι τέτοιο.

Κι έστω ότι εγώ κινώ γη και ουρανό εγκαίρως, τους πιάνω, τους εξηγώ το πρόβλημά μου και έστω ότι αυτοί έχουν αρκετά χρόνο για να υποβάλλουν την χαρτούρα η οποία είναι απαραίτητη για να υποβληθεί επισήμως το αίτημα. Για ποιον λόγο να με βοηθήσουν, αν έχουν την εντύπωση ότι ψήφισα άλλον / άλλους, ή δεν ψήφισα καθόλου; Εντάξει, αυτά είναι προβλήματα του πολιτικού συστήματος που διελέξαμε (δημοκρατία), αλλά, κακά τα ψέματα, μέσα σε μια σχολή όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους και όλοι ξέρουν που κινείσαι, τι κάνεις και τι λες, πράγμα που δεν συμβαίνει στην έξω πολιτική σκηνή όπου, όσα εκατομμύρια κι αν δαπανήσουν τα κόμματα, ποτέ δεν θα ξέρουν τα πάντα για όλους. Γι' αυτό (και για άλλους λόγους φυσικά, αλλά είπαμε, δεν το ξύνουμε το θέμα ) και οι πτέρυγες, όπως τις προτείνει ο Loggo, είναι μια λύση την οποία εγώ προτιμώ με τα χίλια.

Τέλος, δεν ξέρω αν έδωσα τέτοια εντύπωση, πάντως δεν πιστεύω σε παιδεία ανεξάρτητη πολιτικής (το έγραψα και σε ένα EDIT σε προηγούμενο post, άλλωστε). Για την ακρίβεια, θεωρώ πως κάτι τέτοιο από ένα σημείο και μετά (δηλαδή σε κάποια συγκεκριμένα γνωστικά πεδία και τελικά σε όλα, όταν αυτά εμβαθύνουν ή αρχίζουν οι αναφορές στο πρακτικό κομμάτι τους, κατά περίπτωση) είναι και ανέφικτο. Γι' αυτό πρέπει να υπάρχει πολιτική συνείδηση και καλλιέργεια αυτής μέσα στο πανεπιστήμιο και μάλιστα πρέπει να είναι σφαιρική (να λέγονται όλες οι απόψεις - και ο καθένας κρίνει για τον εαυτό του), αλλά να μην οδηγούμαστε σε πόλωση και ρουσφέτια.

[Loggo]

Και βέβαια, δε μου αρέσει καθόλου το παράδειγμα της Γαλλίας, η οποία, μαζί με την Ελλάδα και ίσως την Ιταλία, έχει την χειρότερη πολιτική σκηνή της Ευρώπης των 15.

Από ποια άποψη; Προσώπων, πολιτικών επιλογών, σκανδάλων; Πως το εννοείς;
Δε συμφωνώ ιδιαιτέρα, η Γαλλική πολιτική σκηνή περνάει κρίση, ακριβώς όπως κάνει σύσσωμη η πολιτική σκηνή σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η αλήθεια είναι ότι αυτές οι συζητήσεις είναι κομματάκι εύφλεκτες, αλλά, θέλω να πιστεύω, ακόμα περισσότερο εποικοδομητικές για το σύνολο των συνομιλητών και του forum γενικότερα. Προσωπικά συμφωνώ σε σημεία, τόσο με τον Τίτο, όσο και με τον Cursed. Με τον Cursed συμφωνώ στο γεγονός της διαφθοράς και της γενικότερης «αποσύνθεσης» που για χρονιά μαστίζουν το πανεπιστημιακό πολιτικό σύστημα, γεγονός που στη βάση του, ούτε ο Τίτος αρνείται αν κατάλαβα καλά. Ασπάζομαι την απέχθεια του για το συγκεκριμένο μοντέλο, όπως και την αντίθεση του σε αυτό. Από την άλλη, συμφωνώ απόλυτα με τον Τίτο στο ότι η πολιτική σε καμιά περίπτωση δε μπορεί, και δε πρέπει, να είναι αποσπασμένη από την εκπαίδευση, και κυρίως από το πανεπιστημιακό κομμάτι αυτής. Σέβομαι όλες τις απόψεις, μου προξενεί όμως μεγάλη εντύπωση η τρομερή ευκολία με την οποία υποστηρίζουν αρκετοί το αντίθετο.

Έτσι όπως είναι τα πράγματα σήμερα, το όποιο «πανεπιστημιακό πολιτικό κίνημα», στη βάση του, μονό ως τέτοιο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Πλήρης απουσία ιδεολογικού και πολιτικού υποβάθρου και αστεία κριτήρια επιλογής της όποιας παράταξης. Από γκόμενες, Τερλέγκα, παρτάκια και εκδρομές, μέχρι προσωπικά συμφέροντα που ξεφεύγουν σε βαθμό αηδίας. Άγριο κυνήγι του μέσου φοιτητή από την μεριά των παρατάξεων, είτε επικαλούμενοι τα παραπάνω «στιβαρά» κριτήρια (εφόσον πρόκειται για τους έχοντες), είτε στη καλύτερη ένα ρηχό προσηλυτιστικό μοντέλο για τους μη έχοντες (το οποίο τουλάχιστον μπορεί θεωρηθεί σχετικό με το αντικείμενο). Χιλιάδες μέλη, που ουδεμία σχέση έχουν, ή γνωρίζουν τι πρεσβεύει ιδεολογικά η παράταξη που είναι γραμμένοι. Χυδαία συνθήματα και ξύλο, μα παντελής έλλειψη πραγματικού πολιτικού περιεχομένου

Οι σχολές μετατρέπονται σε ένα χώρο ανταγωνισμού πολεμικής διάθεσης, για χάρη μιας κομματικής αφίσας ή ενός τραπεζιού. Έχουμε κατά κάποιο τρόπο να κάνουμε με μια μετατροπή του πανεπιστημιακού πολιτικού κινήματος, σε μια imitation έκδοση του οπαδικού "κινήματος", ακόμα πιο καθυστερημένη ίσως. Ο μέσος ΔΑΠιτης με τον μέσο ΠΑΣΠιτη (ή ό,τι θέλει ο καθένας), θα φωνάξουν συνθήματα και θα παίξουν ξύλο, ακριβώς στην ιδία λογική που θα το κάνει ένας ηλίθιος βάζελος, με έναν άλλο τόσο ηλίθιο γαύρο. Θα σκίσει μια αφίσα, με την ίδια λογική που ένας οπαδός θα «πατήσει» από πάνω ένα αντίπαλο γκράφιτι. Θα κοκορευτεί για το ντου στα γραφεία, όπως ένας οπαδός για το αντίστοιχο ντου στον σύνδεσμο. Η παράταξη ισούται με τον ομάδα, από το ιδεολογικό και το πολιτικό, η αντιπαράθεση πηγαίνει στη καλύτερη, σε ένα αόριστο κομματικό. Συζήτηση, διάλογος και πολιτική αντιπαράθεση απουσιάζουν σχεδόν ολοκληρωτικά.

Όπως και τα περισσότερα δεινά της σημερινής εποχής, προσωπικά αποδίδω (και) την κατάντια του πανεπιστημιακού πολιτικού κινήματος, πρώτα σε κοινωνικούς παράγοντες και μετά σε οτιδήποτε άλλο, όλα τα υπόλοιπα είναι απόρροιες αυτού. Όταν έχουμε να κάνουμε με μια κοινωνία, η οποία σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, επιδιώκει την εξάπλωση, έως και την αναγωγή σε life style, μιας απολιτίκ στάσης, τι παραπάνω μπορείς να περιμένεις; Αποτέλεσμα, είναι κάθε νεότερη γενιά να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από ιδεολογικές – πολιτικές ανησυχίες. Από εκεί και πέρα, τα πρόσωπα και οι τακτικές του πολιτικού κινήματος στις σχολές, θα είναι αντίστοιχα των διαμορφωμένων απαιτήσεων και συνθηκών. Με άλλα λόγια, δεν είναι αυτά η πηγή του προβλήματος, αυτά είναι απλές απόρροιες. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, πρόσφατα μάλιστα είχα μια παρόμοια συζήτηση με άνθρωπο που τελείωσε το πανεπιστήμιο τη δεκαετία του 80, και μου περιέγραφε ποσό διαφορετικά ήταν τα πράγματα τότε, παρά τα όποια προβλήματα.

Η απολιτίκ αυτή στάση, επηρεάζει όχι μονό την «πολιτική» τάση που επικρατεί στις σχολές, αλλά και το ίδιο το πολιτικό σύστημα, καθώς έρχεται σε αντίθεση με την απαίτηση αυτού, για συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε, σε μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία που έτσι κι αλλιώς περνάει κρίση. Ο Παπανδρέου (ο Γιωργάκης) ήταν ο πρώτος που το μυρίστικε εδώ. Το ποιον βέβαια εξυπηρετεί, μα κυρίως τι συνεπάγεται ένα σύνολο πολιτικά αδιάφορων πολιτών δεν θέλει και πολύ σκέψη, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.

Λύση στο πρόβλημα πάντως, δε μπορεί να αποτελεί η αποκοπή της εκπαίδευσης από τη πολιτική, αυτό για μένα είναι αδιαπραγμάτευτο, όσο απόλυτο κι αν ακούγεται. Η αποκοπή της εκπαίδευσης από τις κομματικές παρατάξεις ναι, από τη πολιτική, σε καμιά απολύτως περίπτωση. Αυτό που κατά τη γνώμη μου πρέπει να γίνει, είναι, αφενός, η επαναπολιτικοποίηση της νεολαίας, αφετέρου, το πέρασμα από την κομματικού τύπου αντιπαράθεση, στην καθαρά πολιτική – ιδεολογική. Μιας και μιλάμε ακόμα για εκπαίδευση, μια πρόταση θα μπορούσε να είναι το τέλος του σημερινού κομματικά οργανωμένου «πολιτικού» πανεπιστημιακού μοντέλου, οπού οι κομματικές παρατάξεις κάνουν κουμάντο, και η αντικατάσταση αυτού με χώρους ιδεολογικής κατεύθυνσης. Πχ Ελευθεριακή Πτέρυγα, Μαρξιστική Πτέρυγα, Φιλελεύθερη Πτέρυγα κλπ.

Χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο, δεν υπάρχει πολιτική πρόταση – άποψη, χωρίς πολιτική πρόταση – άποψη, δεν μπορεί να υπάρξει διάλογος, συζήτηση, αντιπαράθεση. Χωρίς εξάρτηση από κομματικές παρατάξεις, χωρίς εκλογές, όλα τα αστέρια τύπου, Τερλέγκας και Μύκονος θα φύγουν από το πολιτικό - ιδεολογικό κομμάτι. Δε θα υπάρχει συμφέρον κάποια πτέρυγα να κυνηγά τους φοιτητές (τουλάχιστον με τον τρόπο και στον βαθμό που γίνεται σήμερα, γιατί ποτέ δε ξέρεις). Η συζήτηση και ο διάλογος θα μεταφερθούν περισσότερο προς το πολιτικό και το ιδεολογικό και θα συμμετέχουν μονό όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται. Εύστοχα θα ρωτούσε κάποιος, ότι «και ποιος εγγυάται ότι οι κομματικές παρατάξεις δε θα προσπαθήσουν να έχουν πάρε δώσε»; Πιθανότατα θα προσπαθήσουν, αλλά στο χέρι των φοιτητών και των πανεπιστημίων είναι να περιοριστεί, έως και να μη γίνει τίποτα. Ακόμα κι αν γίνει όμως, το σημερινό χάλι δύσκολα θα υπάρχει.