Album απο τα λιγα.. και το νεο τους παντως δεν ειναι κακο, αλλα σιγουρα τα Draconian Times και Icon τα εχω καψει οσο τιποτα απο PL.
-
Είναι από τα αγαπημένα μου groups οπότε ίσως δεν είμαι και πολύ αντικειμενικός. Το καινούριο τους Faith divides us Death unites us, όσο το έχω ακούσει μου άρεσε πολύ. Το In Requiem από την άλλη με άφησε με ανάμικτα συναισθήματα. Στην τριάδα των δίσκων τους πάντως βάζω κι εγώ τα Icon, Draconian Times και το One second( κι ας λένε οι true...) Tα Gothic και Shades of God είναι ίσως τα αμέσως επόμενα αγαπημένα. Ίσως πάω και στο live τους στις 17 του μήνα στο Gagarin. -
Και ενα κομματι που οταν το ακουω με πιανει ριγος...και ειναι προσωπικα αγαπημενο.Παρτε το απο ενα live sto Ηρωδειο:
Θά 'ρθεις σαν αστραπή
Στίχοι: Σταμάτης Σπανουδάκης
Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χορωδία
Θάρθεις σαν αστραπή
θάχει η χώρα γιορτή
θάλασσα γη και ουρανός
στο δικό σου φως.
Θα ντυθώ στα λευκά
να σ' αγγίξω ξανά
φως εσύ και καρδιά μου εγώ
πόσο σ' αγαπώ.
Βασιλεύς Βασιλέων, Βασιλεί Βοήθει, έλεος, έλεος Επουράνιε Θεέ
Κωνσταντίνος Δραγάτσης Παλαιολόγος, έλεω Θεού Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.
Στην πύλη του αγίου Ρωμανού, καβαλικά την φάρα του την ασπροποδαράτην,
Τέσσερα Βήτα, έλεος, έλεος, Μαρμαράς, Βόσπορος και Μαύρη Τρίτη
Φρίξον ήλιε, στέναξον γη, Εάλω ή πόλη, Εάλω η πόλη
Βασιλεύουσα, πύλη χρυσή κι ο πορφυρογέννητος στην κόκκινη μηλιά.
Η πόλη ήταν το σπαθί, η πόλη το κοντάρι, η πόλη ήταν το κλειδί της Ρωμανίας όλης
Σώπασε Κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,
πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά Σου θάναι.
Στην πύλη του αγίου Ρωμανού
έφυγες για αλλού
κι άγγελος θα σε φέρει εδώ
στον σωστό καιρό.
Μες την Άγια Σοφιά
θα βρεθούμε ξανά λειτουργία μελλοντική
οι Έλληνες μαζί
Leave a comment:
-
Oλες του κοσμου οι Κυριακες
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου
Όλες του κόσμου οι Κυριακές
λάμπουν στο πρόσωπό σου...
Τι χρώματα, τι μουσικές
μες στο χαμογελό σου!
Σαν τη φωτιά είσαι ζεστός,
είσαι ο ίδιος ο Χριστός,
ένας Χριστός της γειτονιάς,
που ξέρει τι θα πει χιονιάς...
Τι όμορφο να σ'αγαπώ
και να σε καρτεράω,
να σου γλυκαίνω τον καημό,
να σε παρηγοράω
Σαν τη φωτιά είσαι ζεστός,
είσαι ο ίδιος ο Χριστός,
ένας Χριστός της γειτονιάς,
που ξέρει τι θα πει χιονιάς...
Ερωτας Αρχαγγελος
Στίχοι: Δημήτρης Λέντζος
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος
Σάββατο χαράματα μπρος στην Αχερουσία
χόρεψα ζεϊμπέκικο πάνω στην φωτιά
βήματα γενέθλια για την αθανασία
κι όλες οι αγάπες μου μία ξενιτιά
Πήρα από τα μάτια σου λίγο μαύρο χρώμα
κι έβαψα τα ρούχα μου -μάνα μη με δεις-
την στερνή κουβέντα σου την θυμάμαι ακόμα
σαν χορεύεις μου ΄λεγες, να 'σαι ο Διγενής
Βλέμματα χαράξανε στις μαύρες τις οθόνες
κι οι τυφλοί προφήτες προδίδουν τους χρησμούς
έρωτας αρχάγγελος σαν τις παλιές εικόνες
κι ο χορός του κόσμου ραγίζει τους αρμούς
Πήρα από τα μάτια σου λίγο μαύρο χρώμα
κι έβαψα τα ρούχα μου -μάνα μη με δεις-
την στερνή κουβέντα σου την θυμάμαι ακόμα
σαν χορεύεις μου ΄λεγες, να 'σαι ο Διγενής
Είναι τα τραγούδια μας ηφαίστεια που καίνε
σώματα κι αγάλματα βγάζουνε φτερά
τα αρχαία πάθη μας και τα φιλιά σου φταίνε
κοίτα αναστήθηκα για δεύτερη φορά
Πήρα από τα μάτια σου λίγο μαύρο χρώμα
κι έβαψα τα ρούχα μου -μάνα μη με δεις-
την στερνή κουβέντα σου την θυμάμαι ακόμα
σαν χορεύεις μου ΄λεγες, να 'σαι ο Διγενής
Μερες Αργιας
Στίχοι: Διονύσης Καψάλης
Μουσική: Διάφανα Κρίνα
Πρώτη εκτέλεση: Διάφανα Κρίνα
Ξέρω πως θα 'ρθει, και δεν θα 'μαι όπως είμαι,
να τον δεχτώ με το καλύτερο παλτό μου·
μήτε σκυμμένος στις σελίδες κάποιου τόμου,
εκεί που υψώνομαι να μάθω ότι κείμαι.
Δεν θα προσεύχομαι σε σύμπαν που θαμπώνει,
δεν θα ρωτήσω αναιδώς, πού το κεντρί σου;
Γονιός δεν θα 'ναι να μου πει, σήκω και ντύσου
καιρός να ζήσουμε, παιδί μου, ξημερώνει.
Θα 'ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου,
κι εκλιπαρώ φανατικά λίγη γαλήνη,
θα 'ρθει σαν πύρινο παράγγελμα που λύνει
όρους ζωής και την αδρή χαρά του κόσμου·
δεν θα μαζεύει ουρανό για να με πλύνει,
δεν θα κρατά βασιλικό ή φύλλα δυόσμου.
Εγινε η απωλεια συνηθεια μας
Στίχοι: Διάφανα Κρίνα
Μουσική: Διάφανα Κρίνα
Πρώτη εκτέλεση: Διάφανα Κρίνα
Γλείφω το οξύ απ' τις ρωγμές των χειλιών σου
και προσπαθώ να σου απαλύνω τον πόνο
τα χρόνια που περάσανε μ' αφήσανε μόνο
να ψάχνω την πνοή μου στον νεκρό εαυτό σου
Ζητάω βοήθεια από ανήμπορα χέρια
που ριγούν στην αγάπη και τον τρόμο
πήρες λάθος τον δικό μου δρόμο
και ψάχνεις το φως μου σε σβησμένα αστέρια
Η απουσία σου μ' εξουθενώνει
και δεν μπορώ να συνηθίσω
νιώθω να προχωράω μπροστά
μα πάντα φτάνω πίσω
κι αυτή η αλήθεια με σκοτώνει
Σβήνω τα ίχνη από τα ψέματά μας
παραπατάω στη σιωπή
έγινε η απώλεια συνήθειά μας
κι ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή
Διαφορετικα ειδη μουσικης - αλλα ολα εκπεμπουν τεχνη...Leave a comment:
-
Album απο τα λιγα.. και το νεο τους παντως δεν ειναι κακο, αλλα σιγουρα τα Draconian Times και Icon τα εχω καψει οσο τιποτα απο PL.Leave a comment:
-
Yearn for change
Paradise Lost
Approaching a silence, a blur of subsidence
Time may heal all troubles, is that what Ive found?
Joy entices all, until deaths lonely shroud
But I know its forever......
Praying for a change
Our lives leading onwards, the essence is stronger
Memories of life drifting further away I must doubt that where
Theres a will theres a way......
But I know, its forever
Praying for a change
Life is all the pain we endeavour...
Leave a comment:
-
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη
Πάρε με νύχτα, πάρε με
στων αστεριών το άρμα
να σεργιανίσω μια ψυχή
που τυραννάω καιρό
Στον κόσμο αυτό παιδεύτηκα
γιατί ήρθα μ' ένα κάρμα
το παραπέρα απ' τη ζωή
να μάθω ν' αγαπώ
Ατομική μου ενέργεια
κι ανάσα μου στα χείλη
την πρώτη ουσία, την αρχή,
σηκώστε με να δω
Όχι από περιέργεια,
μα δε χωράω στην ύλη
κι ετούτη η ψεύτρα η εποχή
την έχει για θεό
Δίνε μου, κόσμε, δίνε μου
το πιο θλιμμένο όπα
να στο γυρίσω μια στροφή
με σώμα ευγενικό
Κι αν είναι από το είναι μου
κι απ΄ την καρδιά που το 'πα
να γίνει η αγάπη προσευχή
και στάχτη το κακό
Ατομική μου ενέργεια
κι ανάσα μου στα χείλη
την πρώτη ουσία, την αρχή,
σηκώστε με να δω
Όχι από περιέργεια,
μα δε χωράω στην ύλη
κι ετούτη η ψεύτρα η εποχή
την έχει για θεό
Leave a comment:
-
Megadeth - Youthanasia
Who'd believe with the way things are here
We'd be going anywhere telling people
How to live?
Who'd believe we'd spend more
Shippin' drugs and guns
Than to educate our sons? Sorry but
That's what they did
I can't help but think,
Someone's forsaken you and me
Luck deserted me and the truth
Beat out my brains
Men rise on stepping stones of their
Selves to higher things
I've stepped over lots of bodies on my way
Thanks for the information don't need no
More anything
We are the damned of all the world
With sadness in our hearts
The wounded of the wars
We've been hung out to dry
You didn't want us anyway
And now we're making up our minds
You tell us how to run our lives
We run for youthanasiaLeave a comment:
-
Ανοργασμικιά
Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας
Μουσική: Γιάννης Μηλιώκας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μηλιώκας
Σκύλα, δε θα σου τηλεφωνήσω
κι αν με πάρεις θα στο κλείσω θα σου δείξω εγώ
Κάργια, έσκισα τα γράμματα σου
μάζεψα τα πράγματα σου τέρμα ως εδώ
Γιατί είσαι άχαρη είσαι αχάριστη
είσαι μονόχνωτη, κομπλεξικιά
Γιατί είσαι άγαρμπη είσαι αναίσθητη
είσαι κρυόκωλη και ανοργασμικιά και ανοργασμικιά
Κτήνος, δε μου φτάνει ένα μπουκάλι
με κατάντησες ρεμάλι κι αλκοολικό
Βούρλο, πρώτα θες να με φυτέψεις
κι ύστερα θα με πιστέψεις πόσο σ' αγαπώ
Leave a comment:
-
Ωραίος...έχει κάνει ο Σαββόπουλος και μία διασκευή του "Wicked Messenger" του Dylan.
Άγγελος εξάγγελος μας ήρθε από μακριά
γερμένος πάνω σ' ένα δεκανίκι
δεν ήξερε καθόλου μα καθόλου να μιλά
και είχε γλώσσα μόνο για να γλείφει
Τα νέα που μας έφερε ήταν όλα μια ψευτιά
μα ακούγονταν ευχάριστα στ' αυτί μας
γιατί έμοιαζε μ' αλήθεια η κάθε του ψευτιά
κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας
Έστησε το κρεβάτι του πίσω απ' την αγορά
κι έλεγε καλαμπούρια στην ταβέρνα
μπαινόβγαινε κεφάτος στα κουρεία και στα λουτρά
και χάζευε τα ψάρια μες στη στέρνα
Και πέρασε ο χειμώνας κι ήρθε η καλοκαιριά
κι ύστερα πάλι ξανάρθανε τα κρύα
ώσπου κάποιο βραδάκι βρε τι του 'ρθε ξαφνικά
κι άρχισε να φωνάζει με μανία
Τα πόδια μου καήκανε σ' αυτή την ερημιά
η νύχτα εναλλάσσεται με νύχτα
τα νέα που σας έφερα σας χάιδεψαν τ' αυτιά
μα απέχουνε πολύ απ' την αλήθεια
Αμέσως καταλάβαμε τι πήγαινε να πει
και του 'παμε να φύγει μουδιασμένα
αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει
καλύτερα να μην μας πει κανένα...Leave a comment:
-
Άδεια μου αγκαλιά
Δε θα 'θελα εδώ Θεός να επέμβει
και ας ξέρω, φως μου, πως τυφλά τον υπακούς
Σκυφτός εγώ, γονατιστός, θα του ζητούσα
να μην επέμβει στους θολούς σου δισταγμούς
Μη σε φέρει, μη σε στείλει
μη σ' αγγίξει τόσο δα
και επιτέλους αν σε στείλει
να σε στείλει εδώ ξανά
Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !
άδεια μου αγκαλιά, Χριστέ μου !
Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !
άδεια μου αγκαλιά
Αν και για μένα αγγελούδια δεν υπάρχουν
μόλις σε ιδώ κοντεύουν να επαληθευτούν
Αχ θα τα εσύναζα και θα τα εκλιπαρούσα
με τις φλογίτσες τους στο πλάι σου να σταθούν
Να σου φέγγουν να βαδίζεις
εν χάριτι ομορφιάς
σαν Χριστός πάνω απ' τη λίμνη
και σε μένα να γυρνάς
Βαμμένος είμαι στην αγάπη
έτσι ήσουν πάντοτε κι εσύ
Πιστεύω σ' ένα μονοπάτι
που θα 'μαστε μαζί
Κι έτσι ας καίνε οι λαμπάδες
στα μονοπάτια στα βουνά
κι εκείνη πάντα θα επιστρέφει
κάθε στιγμή παντοτινά
Διασκευή του Διονύση Σαββόπουλου στο Into my arms του μέγιστου Nick Cave. Και στις δύο εκδόσεις ένα υπέροχο κομμάτι. Και από έναν υπέροχο δίσκο- κατάθεση ψυχής του Cave.
To παραθέτω από την αγαπημένη μου Ελληνίδα ερμηνεύτρια.
Leave a comment:
-
Dancers to a Discordant System
by Meshuggah
Listen to the hidden tune
- The essence of lies in notes defined
As we dance to the dissonant sway
- The choreography refined
Will subdued and shackled
Reason washed aside
Pledging our love to the chains
Our ignorance ever-amplified
Blooded hands lead the waltz
We're trapped in the out of tune swirl
Still we set the show on continue mode
And dance to a discordant system
We accept the nails we're fed
- Lies sharpened to bleed us silent
Muted from the pains
Defiance employed in vain
Any attempts to leave the dance,
Invisibly suppressed
Questions unasked, we learn learn the steps
- Eyes shut like all the rest
Unsuspecting, willing, blind, controllable herd
Pawns in a covert game conducted by hands we trust
Dominated, compliant and deceptable
Confident that we matter - we don't see that we're but dust
Committed to a lie we cannot see, cannot know nor comprehend
We're all asinine drones kept in the dark, kept in line
Confined, Bereft of reason
Withering in toxicity
- The deadly fumes of deceit
And we all reek of complicity
Humbled, brought to our knees
By the weight of our own guilt
Our nescient ways the catalyst
To injustice and inhumanity
We dance - to appease
Compete in stupidity
Obscured faces file our points
- Numbers fed to the machine
Still we stand in line for the next show
The human spine liquefied
What are we, but stupefied
Dancers to a discordant system
We believe - so we're misled
We assume - so we're played
We confide - so we're deceived
We trust - so we're betrayed
Leave a comment:
-
Ένα απο τα σπουδαιότερα ελληνικά κομμάτια, σε στίχους-μουσική Διονύση Σαββόπουλου και με καλύτερη -κατ'εμέ- ερμηνεία απο την αείμνηστη Σωτηρία Μπέλλου.
Με αεροπλάνα και βαπόρια
και με τους φίλους τους παλιούς
τριγυρνάμε στα σκοτάδια και όμως εσύ δεν μας ακούς
Δεν μας ακούς που τραγουδάμε
με φωνές ηλεκτρικές, μες στις υπόγειες στοές
ώσπου οι τροχιές μας συναντάνε
τις βασικές του τις αρχές
Ο πατέρας μου ο Μπάτης
ήρθε από την Σμύρνη το εικοσιδυό
και έζησε, πενήντα χρόνια
σαν πρόσφυγας σε ένα κατώι μυστικό
Σε αυτόν τον κόσμο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί
έλεγε ο Μπάτης μια Κυριακή
κι οι πόθοι τους ακολουθούνε
υπόγεια διαδρομή
Χτες το βράδυ είδα έναν φίλο
σαν ξωτικό να τριγυρνά
πάνω στην μοτοσυκλέττα
και πίσω τρέχανε σκυλιά
Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
βάλε στα ρούχα σου φωτιά
βάλε στα όργανα φωτιά
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα
η τρομερή μας η λαλιά...Leave a comment:
-
Στίχοι από ένα συγκρότημα που ακούω κατά κόρον αυτή την περίοδο όπως και κάθε φθινόπωρο των 2 τελευταίων χρόνων. Πραγματικά, όσο "εντρυφώ" σε αυτή την μπάντα τόσο περισσότερο εντυπωσίαζομαι από την λυρικότητα, την ομορφιά και γενικότερα την ποιότητα των στίχων τους - για την ακρίβεια θεωρώ ότι η πλειοψηφία αυτών θα μπορούσαν να σταθούν μόνοι τους ως ποιήματα. Τα συναισθήματα που μπορούν να δώσουν σε συνδυασμό με τις λέξεις που χρησιμοποιούν για να το κάνουν αυτό είναι κάτι το απίστευτο. Ήταν λοιπόν δύσκολο να επιλέξω ποιο τραγούδι να ποστάρω, έτσι έκανα μια σχεδόν τυχαία επιλογή.
Υπόγεια Ρεύματα - Σαν φως
Το φως να παίρνει την ματιά ο χώρος τα όνειρά σου
και τα νερά του ποταμού να σε τραβάν μακριά
ότι κι αν ονειρεύτηκες να φεύγει από κοντά σου
να απλώνεις μα τα χέρια σου να πέφτουνε βαριά
Και τι δεν μου 'χες ορκιστεί και τι δεν μου 'χες τάξει
μα τώρα η απουσία μου σε κάνει και ξεχνάς
δέσε καλά τις μαγικές στιγμές μας με μετάξι
και φώτισε τον ουρανό σχήμα της μοναξιάς
Χωρίς πνοή χωρίς ματιά μόνο με τα όνειρά μου
με τρόχισαν οι άνεμοι που πάντα κυνηγώ
αυτοί που με ορίζουνε αυτοί που με πετάνε
αυτοί που με τινάζουνε στον τοίχο στο κενό
Κορμί που σχίζεται στα δυο στα βράχια του αοράτου
μνήμες θολές και μια γλυκιά λήθη της λησμονιάς
στης μοναξιάς τον κόκκινο από αίμα πίδακα του
που ξεπετάγεται σαν φως που φέγγει της στεριάς
Το μαγικό στου φεγγαριού ονειροπόλημα σου
το 'χεις ξεχάσει κι είν' αργά καιρός να κοιμηθείς
με κάποιον που δεν τον χωρά η μαγική αγκαλιά σου
τις ώρες που περάσαμε μαζί θα μοιραστείς
Μα εγώ πονώ για σένανε και σιωπηλά υποφέρω
μήπως τα μάτια που αγαπώ δακρύζουν στα κρυφά
τι κι αν με πούλησες φτηνά μια νύχτα και το ξέρω
κάθε στιγμή σε φέρνω εδώ κοιτώντας τα νερά
Χορεύεις με τις μνήμες σου πετάς με τα όνειρά σου
αρχαίου δράματος χορός περνάς στην αγορά
πετάς τα ρούχα σου γυμνός αγγίζεις την χαρά σου
φωτίζεις μόνο μια στιγμή και ζεις για μια φορά
P.S: Και κάτι επίκαιρο:
Υπόγεια Ρεύματα - Σεπτέμβρης
Κουρασμένος τριγυρνάω
μέσα σ' όνειρα τρελά
και τις νύχτες ξαγρυπνάω
κυνηγώντας μια σκιά.
Ξέρεις ποτέ δεν ήθελα
καθάρια να μιλήσω
Κι ό,τι λόγια ξεστόμισα
μη θέλεις να μισήσω.
Πού να γείρω να ησυχάσω
από τη μορφή σου που με τυραννά
τα σημάδια σου αφήνεις
σαν βροχή σαν πυρκαγιά.
Μεσ' τα μάτια σε κοιτούσα
πολεμώντας τη σιωπή
μια αντίδραση ζητούσα
μα η ματιά σου πάντα μυστική.Leave a comment:
-
Αντωνης Ρεμος
Μην Με Ρωταει Κανεις
Μες σε τόσα άπιαστα όνειρα να χάνομαι
να 'μαι δω κι απόψε πάλι να μιλάω για κείνη
Κι από τι την θυμίζει σαν παιδί να πιάνομαι
πριν έρθει ο φόβος που σταλιά σταλιά με πίνει
κι η μοναξιά μου να μ’ ανακρίνει
Μην με ρωτάει κανείς πως είμαι πως περνάω
όταν τις νύχτες σπίτι μόνος μου γυρνάω.
Κι ας τρέχω όταν το τηλέφωνο χτυπάει
ν’ ακούσω μήπως είναι αυτή και με ζητάει.
Μην με ρωτάει κανείς πως είμαι πως περνάω
όταν τις νύχτες σπίτι μόνος μου γυρνάω.
Μην με ρωτάει πια κανείς αν το αντέχω
αφού δικό της είναι ότι είχα κι ότι έχω
Γύρω γύρω οι αναμνήσεις μαζευτήκανε
ο ήχος της φωνής της, το άρωμα, το άγγιγμά της.
Ανοιχτή την πόρτα του μυαλού μου βρήκανε
και θα με τιμωρήσουν που είμαι μακριά της
και δεν ξυπνάω στην αγκαλιά της.
Leave a comment:
-
Απογευμα Στο Δεντρο
Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Ο κόσμος ξεμακραίνει
ωραία στιγμή μου ξένη
Βαθαίνουν τα πηγάδια
ζωή μου που'σαι άδεια
Ο κόσμος ξεμακραίνει,είναι βράδυ
ωραία στιγμή μου ξένη,στάσου λίγο
Βαθαίνουν τα πηγάδια,το φεγγάρι
ζωή μου που'σαι άδεια,γέλα λίγο αν μ'αγαπάς
Ο κόσμος ξεμακραίνει,είναι βράδυ,μη μιλάς
ωραία στιγμή μου ξένη,στάσου λίγο αν μ'αγαπάς
Βαθαίνουν τα πηγάδια,το φεγγάρι οταν κοιτάς
ζωή μου που'σαι άδεια,γέλα λίγο αν μ'αγαπάς
Ανθίζουνε τ'αστέρια,όνειρό μου,
οταν περνάς
δωσ'μου τα δυο σου χέρια
και τον κόσμο αν μ'αγαπάς
Leave a comment:
Leave a comment: