Game Of Thrones

[sOLiD SNAKE]

Titus, εννοείτε ότι αιφνιδιαστηκε στο τέλος, εγώ λέω ότι αν ήθελε απλά να τον σκοτώσει, μπορούσε να το έχει κάνει. Απλά δεν αρκέστηκε σε αυτό, απέσπασε την προσοχή του από το Βουνό και έγινε αυτό που έγινε.


BB υπάρχουν αναφορές και στην τηλεοπτική σειρά, αλλά και στα βιβλία. Ηταν το ίδιο γνωστός ως πολεμιστής όσο και εραστής.

[Aion]

My 9GAG meme reference to Game of Thrones' latest episode.

 

[BigBOSS]

Ο Oberyn ήταν σπουδαίος μαχητής και μπορούσε να νικήσει το "ανίκητο" Βουνό όποια μέρα και ώρα ήθελα,

Ποτε έδειξε οτι ειναι σπουδαίος μαχητής πριν τη μάχη; ένας λάγνος και καλοπερασάκιας έδειχνε να ειναι που ήθελε να εκδικηθεί και δεν συμπαθούσε τους Λάνιστερ (εκτος ισως απο Τύριον). Εκτος και αν τον παρουσιάζουνε αλλιώς τα βιβλία..

[kakashi_gr]

:´(

[Titus]

Για εμένα αν και σύντομη ήταν ίσως η πιο άψογη πορεία χαρακτήρα στην σειρά, από introduction ως τον θάνατο.

Συμφωνώ απόλυτα!

Απλά διαφωνώ στην ερμηνεία, πιστεύω πως ο Όμπερυν απλά αιφνιδιάστηκε. Για λόγους αναφοράς (δεν προσπαθώ να αποδείξω κάτι) ορίστε το απόσπασμα.

 

The Dornishman flung away his ruined shield, grasped the spear in both hands, and sauntered away. Behind him the Mountain let out a groan, and pushed himself onto an elbow. Oberyn whirled cat-quick, and ran at his fallen foe. “EEEEELLLLLLIIIIIAAAAA!” he screamed, as he drove the spear down with the whole weight of his body behind it. The crack of the ashwood shaft snapping was almost as sweet a sound as Cersei’s wail of fury, and for an instant Prince Oberyn had wings. The snake has vaulted over the Mountain. Four feet of broken spear jutted from Clegane’s belly as Prince Oberyn rolled, rose, and dusted himself off. He tossed aside the splintered spear and claimed his foe’s greatsword. “If you die before you say her name, ser, I will hunt you through all seven hells,” he promised.

Ser Gregor tried to rise, The broken spear had gone through him, and was pinning him to the ground. He wrapped both hands about the shaft, grunting, but could not pull it out. Beneath him was a spreading pool of red. “I am feeling more innocent by the instant,” Tyrion told Ellaria Sand beside him. Prince Oberyn moved closer. “Say the name!” He put a foot on the Mountain’s chest and raised the greatsword with both hands. Whether he intended to hack off Gregor’s head or shove the point through his eyeslit was something Tyrion would never know.

Clegane’s hand shot up and grabbed the Dornishman behind the knee. The Red Viper brought down the greatsword in a wild slash, but he was off-balance, and the edge did no more than put another dent in the Mountain’s vambrace. Then the sword was forgotten as Gregor’s hand tightened and twisted, yanking the Dornishman down on top of him. They wrestled in the dust and blood, the broken spear wobbling back and forth. Tyrion saw with horror that the Mountain had wrapped one huge arm around the prince, drawing him tight against his chest, like a lover.

“Elia of Dorne,” they all heard Ser Gregor say, when they were close enough to kiss. His deep voice boomed within the helm. “I killed her screaming whelp.” He thrust his free hand into Oberyn’s unprotected face, pushing steel fingers into his eyes. “Then I raped her.” Clegane slammed his fist into the Dornishman’s mouth, making splinters of his teeth. “Then I smashed her fucking head in. Like this.” As he drew back his huge fist, the blood on his gauntlet seemed to smoke in the cold dawn air. There was a sickening crunch. Ellaria Sand wailed in terror, and Tyrion’s breakfast came boiling back up. He found himself on his knees retching bacon and sausage and applecakes, and that double helping of fried eggs cooked up with onions and fiery Dornish peppers.
He never heard his

[Aion]

το πάθος του για εκδίκηση τον τύφλωσε και τον σκότωσε, τι πιο αρμόζων.

Btw ρε παιδιά, αμάν με αυτά τα spoilers! Δείξτε λίγο έλεος!

[straier]

Και γω νομίζω πως δεν πέθανε απλά για να πεθάνει (και αν και είχα δει κάποια σποιλερς ομολογώ πως αυτό δεν το περίμενα, ίσως επειδή ήταν πολύ ωραίος χαρακτήρας). Ο σκοπός του στη μάχη ήταν συγκεκριμένος και δεν πήρε αυτό που ήθελε γι'αυτό και δεν τον αποτελείωσε. Επίσης έδειξε την ηθική του ανωτερότητα σε σχέση με τον αντίπαλό του.
Για μένα το πιο ενδιαφέρον του επεισοδίου ήταν πως η αθωότητα πέθανε.
Η Σάνσα δεν είναι πλέον το αθώο, αφελές και άοσμο κοριτσάκι που ήταν μέχρι σήμερα. Πάντα τη θεωρούσα βαρετή και ίσως και χαζή αλλά πλέον αποκτά ενδιαφέρον...
Εκεί που βαριέμαι τώρα είναι με τους Γκρευτζόυδες και τους Μπολτόνους.

[sOLiD SNAKE]

Ο Όμπερυν (τον οποίο προτιμώ από τον Τύριον, για την ακρίβεια είναι ο καλύτερος χαρακτήρας εκεί μέσα) είναι το απόλυτο ετσιθελικό θύμα του Μάρτιν. Ο Νεντ πέθανε γιατί ήταν καλόπιστος, ο Ρομπ πέθανε σα μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου οπότε πάσο. Ο Όμπερυν πέθανε απλά για να πεθάνει, για λόγους εντυπωσιασμού και για να τσιγκλήσει τον αναγνώστη.

O Oberyn ήταν ο αγαπημένος μου χαρακτήρας και ο Pedro Pascal ήταν εκπληκτικός στον ρόλο του. Ο θάνατος του με ξενέρωσε αλλά διαφωνώ ότι πέθανε απλά και μόνο για να πεθάνει, σίγουρα κάθε θάνατος χαρακτήρα εξυπηρετεί το wow/shock factor, αλλά για εμένα δεν ήταν απλά αυτό.
Ο Oberyn ήταν σπουδαίος μαχητής και μπορούσε να νικήσει το "ανίκητο" Βουνό όποια μέρα και ώρα ήθελα, αλλά πέθανε γιατί τον υποτίμησε και δεν ήθελα απλά να τον νικήσει, ήθελε να τον εξευτελίσει, να πάρει εκδίκηση, καθώς και να τον κάνει να ομολογήσει μπροστά σε όλους τις πράξεις του και ποιος ήταν αυτός που τον διέταξε. Δεν αγωνίστηκε με μυαλό αλλά με την καρδιά και έχασε. Αυτό που τον χαρακτήριζε στην ζωή ήταν τα πάθη του και το πάθος του για εκδίκηση τον τύφλωσε και τον σκότωσε, τι πιο αρμόζων.

Για εμένα αν και σύντομη ήταν ίσως η πιο άψογη πορεία χαρακτήρα στην σειρά, από introduction ως τον θάνατο.

[Altair]

Προσοχή με τα σπόιλερς παίδες.
BTW 2 χαρακτήρες γούσταρα σε αυτή τη σειρά και οι 2

 

πέθαναν σε μάχη που κέρδισαν.Khal Drogo,Oberyn.Βλαμμένε Μάρτιν.

[paixtis]

Οταν δυο ανθρωποι πολεμανε, τη στιγμη που ο ενας ειναι νεκρος και ο αλλος ζωντανος ειναι ξεκαθαρο ποιος κερδισε. Μη μπερδευουμε τα πραγματα.

Δεν είναι ζωντανός.Ή έχει πεθάνει ή θα πεθάνει σε λίγο.

[Titus]

Ο Όμπερυν (τον οποίο προτιμώ από τον Τύριον, για την ακρίβεια είναι ο καλύτερος χαρακτήρας εκεί μέσα) είναι το απόλυτο ετσιθελικό θύμα του Μάρτιν. Ο Νεντ πέθανε γιατί ήταν καλόπιστος, ο Ρομπ πέθανε σα μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου οπότε πάσο. Ο Όμπερυν πέθανε απλά για να πεθάνει, για λόγους εντυπωσιασμού και για να τσιγκλήσει τον αναγνώστη. Από πλευράς οικονομίας της αφήγησης (και εντάξει, ξέροντας πού πηγαίνουν τα πράγματα στα επόμενα βιβλία) ο Όμπερυν θα μπορούσε να έχει φέρει πολύ ομαλότερα και ομορφότερα διάφορες εξελίξεις που αφορούν και τη σχέση του Ντορν και των Μαρτέλ με τους Ταργκάρυεν και την απαξίωση των Λάννιστερ. Για το πρώτο βγαίνουν δυο εντελώς άκυροι λαγοί πιο μετά ενώ το δεύτερο ανακατεύει τους...παπάδες. Όπως είναι τώρα τα πράγματα η πλοκή δεν προχώρησε καθόλου, εκτός αν κανείς θεωρεί το διαφαινόμενο θάνατο του Τύριον σαν εξέλιξη - σιγά το νέο.

Τίποτα, wow factor και άγιος ο θεός.

[Evans]

True, πρώτα πέθανε ο Oberyn και μετά το Βουνό. Τουλάχιστον ας μην ήταν τόσο flawless η νίκη του πρώτου, τον ισοπέδωσε τον Βουνό, ήταν τόσο άδικο . Γ#$ώ την πένα του Martin .

εδιτ:

γενικα υπηρχαν τοσς γαματες εκβασεις αλλα πηραμε τις stones και το pillar

Θεός

[Ramparter]

Οταν δυο ανθρωποι πολεμανε, τη στιγμη που ο ενας ειναι νεκρος και ο αλλος ζωντανος ειναι ξεκαθαρο ποιος κερδισε. Μη μπερδευουμε τα πραγματα.

[paixtis]

Χαχα!!!Τις stones και το pillar λέει!!Τσο και λο ρε!
Πράγματι μεγάλη αδικία αυτό που έγινε!Ο Oberin ουσιαστικά νίκησε άσχετα με το τι έγινε.Χαζή η ανακοίνωση του tywin στο τέλος!Δεν είχαμε κάποια καθαρή νίκη κάποιου αν και ουσιαστικά έχασε το βουνό οπότε δεν πρέπει να καταδικαστεί ο νάνος!

[Ramparter]

Ξενερωσα και που δεν εισαμε τελικα αν οντως ο Tywin εδωσε την εντολη και ποιες θα ταν οι αντιδρασεις, καποοι περιμεναν να δουν τον Oberyn να πεταει το Spear στον Tywin, γενικα υπηρχαν τοσς γαματες εκβασεις αλλα πηραμε τις stones και το pillar...