Game Of Thrones

[BigBOSS]

Όπως και να έχει, η μάχη παραήταν cool και ο Oberyn παραήταν υπεργαμάτος για να γίνουν όλα αυτά .

στη μάχη πολέμησε καλυτερα και απο μπρους λι και μετά το τέρας τον σκοτωσε με αυτον τον τρόπο

ήμαρτον ρε

[sOLiD SNAKE]

Ναι Titus είναι ένας από τους λόγους που δεν συνέχισα τα βιβλία και προτιμώ την σειρά, που έχει ομαλή ροή χρονολογικά.
Το 4ο και 5ο βιβλίο προοριζόταν για ένα βιβλίο, αλλά στην πορεία βγήκε τόσο μεγάλο που έπρεπε να σπάσει, έτσι ο Μαρτιν στο δίλημμα πως να το χωρίσει, αποφάσισε να χωρίσει τους χαρακτήρες και όχι την πλοκή, γιατί για αυτόν θα ήταν άνισο για το 4ο και δεν ήθελα να κόβεται απότομα στην μέση η κάθε πορεία/arc των χαρακτήρων σε στυλ to be continued.

Γενικά ως τώρα οι τηλεοπτική σειρά δεν ακολουθεί ακριβώς το εκάστοτε βιβλίο, άλλα αποδίδει χρονολογικά την ιστορία. Δηλαδή μπορεί να ακολουθεί ένα βιβλίο αλλά παίρνει και χαρακτήρες από το επόμενο ή αφήνει άλλους για το επόμενο.

[Evans]

Νομίζω έτσι έγινε και στο βιβλίο: ο Oberyn ήθελε να εκμαιεύσει την απολογία από το Βουνό και για αυτό έριξε την άμυνά του. Στη σειρά χαλάρωσε τη στιγμή που κοίταξε τη γυναίκα του.

Όπως και να έχει, η μάχη παραήταν cool και ο Oberyn παραήταν υπεργαμάτος για να γίνουν όλα αυτά .

[Ramparter]

Πάντως αυτό που δε δέχομαι καθόλου και μάλλον ηταν καθαρά της σειρας, ηταν το κλασσικό κλισέ του να χεις ρίξει τον αντίπαλο κάτω και να μη προσεχεις τι κανει. Έλεος. Αμερικανιλα στο φουλ. Την ίδια μλκ που έχουμε δει χιλιαδες φορες και την εκραζα και στο τελευταιο spiderman(πατέρας στο αεροπλάνο). Όχι δεν ηταν ο Ομπερυν ηλίθιος, οι παραγωγοί και τα αμερικανακια είναι.

[Altair]

Εντάξει το είδα.Έλεος ξεκινάει με

 

γδάρσιμο και τελειώνει με λιωμένο κεφάλι.

Τι επεισόδιο κι αυτό.

 

Πάντως όσον αφορά το δηλητήριο μπορεί να το δείξει στο επόμενο επεισόδιο,όπως ακριβώς έγινε και η αποκάλυψη για τον θάνατο του Τζόφρευ.Επίσης τι λέτε,θα το πηδήξει τελικά το γκομενάκι ο Μικροδάχτυλος;

[Altair]

Υποθέσεις κάνω.

 

Εντάξει εγώ τις περιμένω να πω την αλήθεια.Υποθέτω μεταξύ Lannister και Daenerys η μία,αλλά κάπου θα χωθεί λογικά και ο Στάνις,ειδικά τώρα που μπόρεσε και πήρε δάνειο από την Σιδηρά Τράπεζα.

[Titus]

Έχω διαβάσει τα πάντα

Δηλαδή μέχρι και το τέλος του 5ου βιβλίου. Έχω γράψει τη γνώμη μου και για το Μάρτιν και για τα βιβλία, που είναι αρκετά αρνητική, και δε θέλω να γίνω κουραστικός. Μετά το τέλος του τρίτου βιβλίου, που είναι τώρα, μάλιστα, υπάρχει και το εξής δίλημμα: Ο Μάρτιν έσπασε την εξέλιξη σε δύο, βάζοντας τους μισούς χαρακτήρες στο 4ο βιβλίο και τους άλλους μισούς στο 5ο, αλλά όπως καταλαβαίνετε τα δύο βιβλία εξελίσσονται παράλληλα. Τρολολόλ δηλαδή, ειδικά όταν το διαβάζεις και τρως στη μάπα τη Σέρσεϊ για έναν ολόκληρο γαμημένο τόμο. Ελπίζω πως θα το συνενώσουν για τη σειρά, που είναι και το μόνο που βγάζει νόημα δηλαδή. Κοντολογίς για άλλες δύο σαιζόν το σενάριο είναι καλυμμένος.

Μιλώντας για cliffhangers, διάβαζα σήμερα πως ο Μάρτιν θέλει να τελειώνει με τις εκκρεμότητες του πέμπτου τόμου που ουσιαστικά άφησε όλες μα όλες τις ιστορίες ατέλειωτες, και στα πρώτα κεφάλαια του 6ου τόμου θα στήσει τις 2 μεγάλες μάχες που προετοίμαζε. Είναι τόσο καταπληκτικός συγγραφέας που το μόνο που κατάλαβα ήταν μια προδοσία (τι πρωτότυπο) καιαιαιαι όχι αυτό θα ήταν σπόιλερ. Δεν είχα πάρει καν πρέφα πως πρόκειται να γίνουν μεγάλης κλίμακας μάχες.

[sOLiD SNAKE]

Γενικά όλες οι σειρές αυτό το σύστημα έχουν στην Αμερική, δεν υπάρχει σταθερός σκηνοθέτης που σκηνοθετεί όλα τα επεισόδια.

Εγώ που έχω διαβάσει μόνο τα τρία πρώτα βιβλία και λίγο από το τέταρτο, έχω καλή άποψη για την σειρά ως εξέλιξη, πλοκή, ιστορία. Δεν σκοπεύω να συνεχίσω τα βιβλία γιατί αν και προσωπικά μου άρεσαν με κούρασαν και προτιμώ να δω την σειρά που είναι τρομερή παραγωγή και γενικά είναι πιο στρωτή απόδοση της ιστορίας.

Εσύ Titus μέχρι που έχεις διαβάσει και έχεις ξενερώσει έτσι ?

Y.Γ. Να πω ότι είχα ξεκινήσει τα βιβλία πριν βγει η σειρά και η πρώτη επαφή με την σειρά που με έκανε να ασχοληθώ με τα βιβλία ήταν η μεταφορά σε Graphic Novel του The Hedge Knight (πρώτο μέρος της pequel σειράς Tales of Dunk and Egg για όποιον ενδιαφέρεται)

[Titus]

Γενικά ήταν επεισοδιαρα από την αρχή ως το τέλος, με τρομερή σκηνοθεσία.

Βασικά όντως, η σκηνοθεσία ήταν απρόσμενα καλή σε σχέση με το άνευρο απογοητευτικό ξύλινο πράμα του Κόκκινου Γάμου. Μετά κοίταξα στο ίντερνετ και είδα πως η σειρά αλλάζει πολύ συχνά σκηνοθέτες.

Έχει άλλη μια στιγμή στο φινάλε που θα γουστάρετε αλλά από εκεί και μετά, χωρίς πραγματικά να θέλω να γίνω σπαστικός, ακολουθεί κατήφορος (ειδικά για τη Ντενέρυς που έχει σταματήσει ήδη να βγάζει νόημα σαν χαρακτήρας αλλά παραγίνεται το κακό).

[sOLiD SNAKE]

Ηταν γαματος χαρακτήρας όντως , λογικό το ξενερωμα, αλλά πέρα από την απογοήτευση, ήταν στιγμή που για εμένα ανεβάζει σειρά και όχι το αντίθετο.


Γενικά ήταν επεισοδιαρα από την αρχή ως το τέλος, με τρομερή σκηνοθεσία.

[Evans]

Τι να πω κι εγώ ramp που ήξερα τι θα γίνει και πάλι απογοητεύτικα . Ακόμα να το ξεπεράσω.

[kakashi_gr]

κλασσικα.
αν δε μας γαμησει τη ψυχολογια ο rr martin δε μπορει.

μολις τελειωσε το επεισοδιο ημουν καπως ετσι

[Aion]

Μόλις το είδα και εγώ.

[Titus]

Ήταν ωραία σκηνοθετημένη η σκηνή (υπάρχει στο Youtube) και πιστή στην πραγματικότητα, αν και το gore αν θυμάμαι καλά δεν υπάρχει στο βιβλίο.

 

Τον αρπάζει και τον σφίγγει, προφανώς τα αμερικανάκια θέλαν αίμα.

Δεν είδα επίσης το δηλητήριο που λέγατε, που ήταν σωστό. Ο Όμπερυν είχε διαλέξει ένα άκρως θανάσιμο και τρομερά επώδυνο δηλητήριο που δρούσε βαθμιαία και πετυχαίνοντας μικρές γρατζουνιές στο Βουνό τον νίκησε. Με τους τελευταίους του σπασμούς όμως το Βουνό τον άρπαξε και μετά, ε, ας πούμε ότι τα τίναξε. Το βιβλίο λέει πως τον κουβάλησαν από την αρένα κακήν κακώς και τον πήγαν στα μπουντρούμια όπου αργοπέθαινε ζέχνοντας, έχοντας γίνει πράσινος και με πύο να τρέχει από τις πληγές του χωρίς να μπορούν να βρουν λύση.

Επίσης έχω την εντύπωση πως ο Όμπερυν έχει αναλογικά παραπάνω χρόνο στη σειρά σε σχέση με το βιβλίο, πράγμα καλό κατά τη γνώμη μου γιατί τον γούσταρα τον τύπο. Θα έλεγα πως μου άρεσε περισσότερο από τον Τύριον.

Τέλος δεν είναι ο μόνος χαρακτήρας που εμφανίζεται από το Ντορν, αλλά ο δεύτερος (ανηψούδι του αν θυμάμαι καλά) είναι για κλωτσιές και μια μαύρη απογοήτευση, φλώρος, ανίκανος και μανιαμούνιας.

Α, και ένα παράδειγμα ανακυκλωσης - είναι η δεύτερη φορά που σημειώνεται Trial by Combat, και μάλιστα με τον ίδιο χαρακτήρα. Δε μπορούσε να βρει κάτι άλλο ο Μάρτιν, ε?

[Ramparter]

Ντάξει, μιλάμε για καταπληκτικό επεισόδιο.

Ηταν καταπληκτικο 2 λεπτα πριν τελειωσει.

 

Χρειαστηκε να περασουν αρκετες ωρες για να μου φυγει το ανακατεμα στο στομαχι.