Είμαστε τυχεροί που ζούμε σε μια πραγματικά άριστη εποχή για τηλεόραση που σε χτυπάει στα μούτρα γιαυτό και θα δείτε πολύ ψηλές βαθμολογίες από κάποιον που δεν δίνει εύκολα ψηλές βαθμολογίες.
Witcher:
Όταν το άρχισα, και ενώ ήξερα πως θα το τελιώσω, βρήκα μια σειρά που είχε χίλια προβλήματα. Καστινγκ 2ας διαλογής, κακό σκριπτ, και γενική έλλειψη polishing που έχει να κάνει είτε με μέτρια σκηνοθεσία ή περιορισμένο budget ή και τα δύο. Κατά παράδοξο τρόπο, η σειρά μετά το 4ο επεισόδιο με κέρδισε αρκετά για να την δω μέχρι το τέλος ευχάριστα. Είτε εγώ συνήθισα τον ο,τινανισμό που διέπει την σειρά είτε αυτός σερβίρεται αρκετά καλύτερα μετά από κάποιο σημείο και σε συνδυασμό με τις ωραίες μάχες, γρήγορο ρυθμό και το οτι έχω παίξει τα games και είμαι λιγότερο punishing γούσταρα.
6,5/10
Bojack Horseman:
Το συγκεκριμένο το βλέπω σεζόν-σεζόν κάθε χρόνο και το θεωρώ (και όλοι οι άλλοι) από τα κορυφαία δράματα της δεκαετίας. Η προτελευταία σεζόν μας προετοιμάζει για το κλείσιμο που κυκλοφορεί μέσα στον Ιανουάριο (νομίζω) και ως προπαρασκευαστική ήταν αρκετά μέτρια σε σχέση με ό,τι μας είχαν συνηθίσει.
7/10
Watchmen:
O Lindelof είναι πλέον τοπ3 δημιουργός τηλεόρασης. Το Watchmen θα μπορούσε να διδάσκεται στα σχολεία για το πώς να πάρεις ένα αριστούργημα και με τα υλικά του να δημιουργήσεις κάτι τελείως δικό σου. Μάλλον ό,τι καλύτερο θα παίξει σε "υπερηρωική" σειρά για αρκετά καιρό.
9/10
Fleabag:
Αριστούργημα. Δεν ξέρω πόσο χρόνο χρειάστηκε η Phoebe Waller-Bridge για να δημιουργήσει αυτό το πράμα, αλλά φαντάζομαι πολύ γιατί δεν υπάρχει λέξη στις 2 σεζόν του Fleabag που να 'ναι περιττή. Σε συνδυασμό με το all-star καστ του είναι νομίζω μία από τις καλύτερες σειρές που 'χω δει και η μοναδική σειρά που πιστεύω οτι θα άρεσε στο 95% του κόσμου που θα την πρότινα.
10/10
The Deuce:
Η πιο δύσπεπτη σειρά που παρακολούθησα είναι αυτή που ασχολείται με το πορνό και βλέπεις σεξ κάθε 15 λεπτά. Ενώ έχω αρχίσει το The Wire 3 φορές χωρίς να περάσω το 2ο επεισόδιο την συγκεκριμένη την κατέβασα με πόνο καρδιάς σε δύο βδομάδες. Για την ακρίβεια το τελευταίο επεισόδιο το είδα πριν ένα μισάωρο και με γάμησε αρκετά ωστέ να κουνηθώ να γράψω για το τί κυκλοφορεί εκεί έξω στο φορουμάκι μας. Όταν σε μια σειρά 25 επεισοδίων καταφέρνεις να εξερευνήσεις 25~ χαρακτήρες στον βαθμό που το κάνει το Deuce ώστε σε κάθε κομβική στιγμή του κάθε χαρακτήρα σου σφέγγεται η καρδιά και στο τέλος θέλεις να κλείσεις την τηλεόραση για να μην κλάψεις, ξέρεις οτι έχεις μπροστά σου ένα διαμάντι. Σίγουρα θα κάτσω να δω και το The Wire μετά από αυτό το πράμα, αλλά θα χρειαστεί να μαζέψω δυνάμεις γιατί τραβάς και αυτοκτονία με τον τύπο.
9+/10 γενικά, 10/10 character development
Leave a comment: