Welcome to Gamers Odyssey forums where we talk about gaming, mostly in Greek language. If this is your first visit, be sure to
check out the FAQ by clicking the
link above. You may have to register
before you can post: click the register link above to proceed. To start viewing messages,
select the forum that you want to visit from the selection below.
Τίτε το βάζεις στο 8.55 και απολαμβάνεις. Αν και όσο το άκουσα ο δίσκος είναι πολύ πολύ καλός. Βγαίνει και νέο Electric Wizard, τι να ζητήσει κανείς πια?( νέο ΟΜ )
Ήταν προφανώς άνθρωπος των Τεχνών μέχρι τα μπούνια εξού η ατάκα περί υπέρμετρου εγωισμού των Καλλιτεχνών. Η ταινία δεν είχε σκοπό να ηρωοοποιήσει τέτοιου είδους συμπεριφορές (εξάλλου είναι προφανές οτι αυτό που πήγε να κάνει ακόμα και ο πρωταγωνιστής κατάλαβε πως είναι χαζό), ήταν απλά μια ταινία για έναν άνθρωπο που παράτησε την συμβατική ζωή και είδε τα θετικά και τα αρνητικά των επιλογών του. Επίσης, είναι ένα πανέμορφο φωτογραφικό album με όμορφη μουσική υπόκρουση, μια ωδή στην φύση, ένας λόγος να βγούμε έξω απο τους τέσσερις τοίχους μας.
Κατά την άποψή μου, η ταινία δεν σε προωθεί να γίνεις Χίπης. Σου δείχνει πόσο ωραία είναι να ταξιδεύεις αντισυμβατικά, να γνωρίζεις ωραίο κόσμο, να έρχεσαι σε επικοινωνία με ανθρώπους και φύση χωρίς άγχος.
Επίσης, είναι ξεκάθαρο πως ο τύπος ήταν πανέξυπνος (για IQ μιλάμε έτσι;) και οτι του άρεσε η επικοινωνία με ανθρώπους. Το πόσο χρειαζότανε το δεύτερο άργησε, απλά, να το καταλάβει.
Έχεις ξανασχολιάσει πόσο χαζή σου φαίνεται η ταινία και ενώ καταλαβαίνω το σκεφτικό σου πρέπει να επέμβω. Στους δικούς σου κύκλους της επιστήμης και της τετράγωνης λογικής ίσως δεν έχει θέση ένα τυπάκι που αποφάσισε να γίνει ο υπέρτατος χίπης, αλλά στους δικούς μου κύκλους της Τέχνης και του ρομαντισμού το 95% των ατόμων έχει σκεφτεί στην ζωή του να αφήσει τα πάντα και να φτιάξει την ζωή του κάπου σε αρμονία με την φύση και μηδαμινό budget. Και λέω για έξυπνα άτομα.
Πίστεψέ με και στους δικούς μου κύκλους της επιστήμης και της τετράγωνης λογικής πολλοί έχουν σκεφτεί να αφήσουν τα πάντα και να πάνε να ζήσουν στη φύση. Θα έλεγα ότι όλοι το έχουν σκεφτεί από μια ηλικία και έπειτα.
Οπότε αυτοί, όπως και γω, δεν βλέπουμε την ταινία ως μια ιστορία ενός μισάνθρωπου εγωιστή βλάκα που νόμιζε οτι μόνος του θα κάνει ζωάρα, αλλά ως μια ιστορία ενός έξυπνου πλην ρομαντικού ατόμου που μέσα απο τα ταξίδια του ανακάλυψε την χαρά της φύσης, της αληθινής επικοινωνίας με τους ανθρώπους, της εξερεύνησης, της τρέλας με bonus το μήνυμα Happiness not Real if not shared που έτσι και αλλιώς είναι έκδηλο καθόλη την διάρκεια της ταινίας. Η μόνη του βλακεία ήταν ο υπέρμετρος εγωισμός του που δεν τον άφηνε να δει γιατί πέρναγε καλά τις στιγμές που πέρναγε καλά, αλλά ο εγωισμός και η Τέχνη είναι δύο πράγματα αλληλένδετα.
Το πρώτο λέει τι είναι η ταινία και το δεύτερο τι θα ήθελες να είναι, μην τα μπλέκεις.
Όταν είχα δει την ταινία μου είχε αφήσει μια πολύ πικρή γεύση, όχι με την έννοια της κακής ταινίας αλλά με το περιεχόμενο το οποίο το βρήκα προσβλητικό. Το βρίσκω λάθος και κακό να ηρωοποιούμε τέτοιες συμπεριφορές, εκτός αν το μήνυμα ήταν πρόσεχε τι θα πάθεις αν βγεις μόνος στη φύση το οποίο και δε νομίζω, απλά η πραγματικότητα δεν είναι τόσο γενναιόδωρη και είχαμε το τέλος που είχαμε. Μπορεί κάποιος να βλέπει με ρομαντισμό και νοσταλγία την εποχή που η γυναίκα ήταν κλεισμένη στο σπίτι και οι μαύροι δούλοι, δικό του θέμα, αν το πει μπροστά μου θα το σχολιάσω αρνητικά.
Ο πρωταγωνιστής δεν έκανε τέχνη οπότε δεν έχει σχέση πόσο αλληλένδετα είναι τέχνη και εγωισμός.
Αυτό θα θρέψει το επιχείρημα σου βέβαια περί τετράγωνης λογικής αλλά δεν πειράζει:
Η επιστροφή στη φύση μακριά από τους υπόλοιπους ανθρώπους είναι βαθιά εγωιστική, όχι επειδή γίνεσαι μισάνθρωπος αλλά επειδή ο πλανήτης δεν έχει χώρο για να κάνουμε όλοι την ίδια δουλειά. Όλοι γίνονται χίπηδες μέχρι να κάνουν παιδιά και αρρωστήσουν. Εκεί τους θέλω. Γιατί ζω στη φύση σημαίνει πως θα υποστώ τις συνέπειες, δηλαδή τα μισά παιδιά που θα κάνω θα πεθαίνουν, ίσως και η γυναίκα μου στη γέννα, όχι μόλις χρειαστεί θα κάνω μια επίσκεψη στον πολιτισμό. Γιατί έτσι δε διαφέρω και πολύ από τον κροίσο που έχει ένα σπίτι μέσα στο δάσος.
Τελοσπάντων, πολύ το τράβηξα, προφανώς ο καθένας έχει την άποψή του.
Δε βρίσκω το βίντεο από το Μπραφ που κράζει έναν χίπη που τα παράτησε όλα και πήγε να ζήσει στη φύση.Αν αναφέρεστε στο ίδιο περιστατικό,συμφωνώ με τον straier 100%.
Έχεις ξανασχολιάσει πόσο χαζή σου φαίνεται η ταινία και ενώ καταλαβαίνω το σκεφτικό σου πρέπει να επέμβω. Στους δικούς σου κύκλους της επιστήμης και της τετράγωνης λογικής ίσως δεν έχει θέση ένα τυπάκι που αποφάσισε να γίνει ο υπέρτατος χίπης, αλλά στους δικούς μου κύκλους της Τέχνης και του ρομαντισμού το 95% των ατόμων έχει σκεφτεί στην ζωή του να αφήσει τα πάντα και να φτιάξει την ζωή του κάπου σε αρμονία με την φύση και μηδαμινό budget. Και λέω για έξυπνα άτομα.
Οπότε αυτοί, όπως και γω, δεν βλέπουμε την ταινία ως μια ιστορία ενός μισάνθρωπου εγωιστή βλάκα που νόμιζε οτι μόνος του θα κάνει ζωάρα, αλλά ως μια ιστορία ενός έξυπνου πλην ρομαντικού ατόμου που μέσα απο τα ταξίδια του ανακάλυψε την χαρά της φύσης, της αληθινής επικοινωνίας με τους ανθρώπους, της εξερεύνησης, της τρέλας με bonus το μήνυμα Happiness not Real if not shared που έτσι και αλλιώς είναι έκδηλο καθόλη την διάρκεια της ταινίας. Η μόνη του βλακεία ήταν ο υπέρμετρος εγωισμός του που δεν τον άφηνε να δει γιατί πέρναγε καλά τις στιγμές που πέρναγε καλά, αλλά ο εγωισμός και η Τέχνη είναι δύο πράγματα αλληλένδετα.
Δεν το πα αρνητικά, απλά αυτή την εντύπωση μου δίνει ο Straier και ήθελα να δείξω πως σκέφτεται μια άλλη πλευρά. Και μας οι σπουδές μας της επιστήμης και της τετράγωνης λογικής είναι.
Έχεις ξανασχολιάσει πόσο χαζή σου φαίνεται η ταινία και ενώ καταλαβαίνω το σκεφτικό σου πρέπει να επέμβω. Στους δικούς σου κύκλους της επιστήμης και της τετράγωνης λογικής ίσως δεν έχει θέση ένα τυπάκι που αποφάσισε να γίνει ο υπέρτατος χίπης, αλλά στους δικούς μου κύκλους της Τέχνης και του ρομαντισμού το 95% των ατόμων έχει σκεφτεί στην ζωή του να αφήσει τα πάντα και να φτιάξει την ζωή του κάπου σε αρμονία με την φύση και μηδαμινό budget. Και λέω για έξυπνα άτομα.
Οπότε αυτοί, όπως και γω, δεν βλέπουμε την ταινία ως μια ιστορία ενός μισάνθρωπου εγωιστή βλάκα που νόμιζε οτι μόνος του θα κάνει ζωάρα, αλλά ως μια ιστορία ενός έξυπνου πλην ρομαντικού ατόμου που μέσα απο τα ταξίδια του ανακάλυψε την χαρά της φύσης, της αληθινής επικοινωνίας με τους ανθρώπους, της εξερεύνησης, της τρέλας με bonus το μήνυμα Happiness not Real if not shared που έτσι και αλλιώς είναι έκδηλο καθόλη την διάρκεια της ταινίας. Η μόνη του βλακεία ήταν ο υπέρμετρος εγωισμός του που δεν τον άφηνε να δει γιατί πέρναγε καλά τις στιγμές που πέρναγε καλά, αλλά ο εγωισμός και η Τέχνη είναι δύο πράγματα αλληλένδετα.
Εμ... Στα κουφά τελείως το πέτυχα στο Reload( το boxsetακι της επανέκδοσης) και με συνοπτικές διαδικασίες το τσίμπησα. Το είχα στην κορυφής της must purchase λίστας από όταν είχε κυκλοφορήσει η επανέκδοση , αλλά για κάποιο λόγο το είχα ξεχάσει τελείως. Μεγάλος δίσκος, απο κορυφαίες μορφές. Ρισπεκτ...
Leave a comment: