Περί βιβλίων και άλλων δαιμονίων

[ChrisTop]

Διαβάζω τους Αθλίους αυτή την εποχή. Ήθελα απο καιρό να το πιάσω γιατί είχα ακούσει πολύ καλά λόγια και μέχρι τώρα αυτά που είχα ακούσει επιβεβαιώνονται.
Είμαι στην φάση με την Φαντίνα τώρα και έχει μαυρίσει η ψυχή μου, πολύ δυνατή εικόνα...

[Imrahil]

Έχω διαβάσει Book of Evidence από Μπάνβιλ, πολύ καλό ψυχογραφικά και σκοτεινό και καλύτερο από the Sea έχω ακούσει, πήρα τη βιογραφία του Ναπολέοντα από Frank Mclynn χθες, διαβάζεται ευχάριστα, αν σου αρέσουν τα βιογραφικά-ιστορικά

[Titus]

To Τζόναθαν Φράνζεν τον έχω ακουστά αλλά Αμερικάνο και ζωντανό πολύ δύσκολα θα ιαβάσω, με εξαίρεση το Τζόν Μπαρθ και κανά αστυνομικό (ούτε καν Φίλιπ Ροθ δεν έχω διαβάσει). Ρίξε πάντως μια ματιά στους συγγραφείς που ανέφερα πάνω, καθώς και σε ένα βιβλίο που λέγεται "Londonistan" κα δε θυμάμαι ποιός το έγραψε. Ο Ντίκενς που διάβαζες εξαρτάται από το έργο, είναι λίγο φλύαρος αλλά η πρόζα του τσακίζει κόκκαλα στις καλές του στιγμές.

Κι εγώ πάντως πιστεύω πως ζωντανός συγγραφέας δεν αξίζει, εκτός αν είναι Λατινοαμερικάνος. Θάνατος στους γραφιάδες.

[Imrahil]

Δε διαβάζω συγχρόνων, δεν τα'χει κρίνει ο χρόνος γαρ, αλλά άκουσα τόσα που είπα να κάνω μια εξαίρεση, αμερικανική μεσοαστική αμερικανική οικογένεια μπλαμπλα, σύνηθες στήσιμο, αλλά σε χτυπάει στη μούρη, κλινική κατάθλιψη, στήθη, παρακμή, υποκρισία, κυνισμός, δεν το τέλειωσα ακόμα, αλλά κυλάει τρομερά καλά, διάβαζα ντίκενς πριν το ξεκινήσω κι ενώ με το ζόρι τον διάβαζα για να τον τελειώσω, αυτό ρέει σαν εμετός, είπα πως θα το είχε πάρει το μάτι σου, δες το, Jonathan Franzen

[Titus]

Δεν ξέρω "The Corrections", διαφώτισέ με. Το τελευταίο αγγλοσαξονικό που διάβασα πάντως ήταν το "Η θάλασσα" του Τζον Μπάνβιλ, εξαιρετικό σε σημεία και πολύ καλό γενικότερα, με πολύ ξεχωριστή πρόζα. Σκοπεύω να διαβάσω επίσης κάτι παραπάνω από Τζόναθαν Κόου και αύριο μεθαύριο αγοράζω το "Η μυστική γραφή" του Σεμπάστιαν Μπάρυ.

[Imrahil]

Τίτε, τσέκαρες The Corrections;

[Deus]

Με έχει πιάσει κάτι να διαβάσω τουρκική λογοτεχνία και ψήθηκα για το "Η νέα ζωή"του ορχαν παμουκ.Το έχει διαβάσει κανείς;

[Evans]

Ok thanks παιδιά, η επόμενη φορά που θα μπω σε βιβλιοπωλείο θα είναι για την αγορά αυτών των δύο βιβλίων .

[_Lloyd]

Πριν 2-3 βδομάδες τελείωσα το μ.Χ. Όμορφο ιστορικό μυθιστόρημα του Βασίλη Αλεξάκη για εμάς τους πολύ πιστούς , με τον συγγραφέα σε ρόλο πρωταγωνιστή (aka αφήγηση πρώτου προσώπου), άμεσο, το οποίο διαπραγματεύεται την ιστορία του Άγιου Όρους (ένα μέρος τόσο δημοφιλές, για το οποίο όμως ήξερα τόσο λίγα). Τέλος, επειδή η παραπάνω περιγραφή θα προδιέθετε αρνητικά πολλούς, αξίζει να σημειωθεί ότι δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνομωσιολογική περιπέτεια με ακραία και εξωφρενικά στοιχεία (βλ. Κώδικαα Da Vinci).

This.

[Titus]

Αν θες να διαβάσεις κατι που θα σε ενθουσιάσει (ειδικά εσένα) διάβασε το "Ζωγράφο των μαχών" του Αρτούρο Πέρεθ Ρεβέρτε. Το έχω αναφέρει και παλιότερα και, πίστεψέ με δε θα το μετανιώσεις.

[Evans]

Και μένα μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Για την ακρίβεια, πρώτα διάβασα περιγραφή και κριτικές και μετά έκανα το post. Ήθελα όμως να πάρω κάποια γνώμη πριν το αγοράσω και με τη μία σκέφτηκα αυτό το topic. Αυτή τη στιγμή έχω δύο βιβλία στα τελειώματα, αμέσως μετά θα το αγοράσω.. Αν το διαβάσεις πες τίποτα .

[Titus]

Έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για το "μ.Χ.". Πραγματεύεται την είσκεψη ενός ελληνιστή στο Άγιο Όρος και έχει πάρει εξαιρετικές διεθνείς κριτικές. Το έχω στη βιβλιοθήκη μου εδώ και καιρό αλλά δυστυχώς δεν το έχω διαβάσει ακόμα. Πάντως πρέπει να είναι από τις περιπτώσεις που η επιδοκιμασία των κριτικών έχει νόημα.

[Evans]

Έχει διαβάσει κανένας σας βιβλία του Βασίλη Αλεξάκη; Έχετε να μου προτείνετε κάποιο;

[Titus]

Υπάρχουν γυναίκες που τις θυμάσαι,
υπάρχουν κι αυτές που δε λησμονιούνται.
Αυτές είναι οι χειρότερες.

Alejandro Zendejas (όπως το θυμάται ο συγγραφέας)

Εισαγωγή του δευτέρου κεφαλαίου του "Όνειρα συνόρων" του Paco Ignacio Taibo II.

Yeah...

[Chief]

Σε διαβολική σύμπτωση εδώ και δυο εβδομάδες έχω αγοράσει το Norwegian Wood του Murakami. Το αστείο είναι πως για κάποιο λόγο η ελληνική απόδοση του τίτλου είναι νορβηγικό δάσος... Φυσικά, όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς διαβάζοντας τις πρώτες σελίδες, δεν υπάρχει κάποιο νορβηγικό δάσος... Ο τίτλος αναφέρεται στο κομμάτι των Beatles. Το οποίο κομμάτι με τη σειρά του αναφέρεται σε έπιπλο που είναι φτιαγμένο από νορβηγικό ξύλο. Τι να πω για τις ελληνικές εκδόσεις πραγματικά...

Μα καλά ο μεταφραστής δε διάβασε το βιβλίο;;

Παίζει να μετάφρασε πρώτα το τίτλο, μετά να διάβασε το βιβλίο και να ξέχασε να κάνει τη διόρθωση.