The Last of Us

[i Have no Equal]

Ειμαι στο σημειο που

 

Πεθαινει η Tess

εκει βρηκα ενα rifle και λεω οκ τωρα τουλαχιστον θα ειναι one shot, ε τιποτα 2-3 θελουν και παλι..

Ειναι νουμπαδικο τερμα αυτο που λεω αλλα θα ηθελα ενα auto aim εστω και ελαχιστα να σου κανει μια μικρη διορθωση, δηλαδη κανω miss σε ακινητο στοχο επειδη εχει sway το οπλο και δεν με βολευει και το DS3 και τοσο πολυ.. Απλα με αναγκαζει να παιξω με ενα τροπο melee και stealth μονο ο οποιος οχι οτι με χαλαει αλλα οκ ηθελα να παιξω με λιγο ammo, weapon crafting και τετοια, τωρα μαλλον ολο το game με μπουνιες θα το βγαλω..

Καταλαβαινω τους λογους ρεαλισμου και ατμοσφαιρα απλα μεχρι στιγμης δεν απολαμβανω το shooting αγωνιζομαι να μην το κλεισω και βαλω κατι αλλο για αυτο το λογο.. Λεμε ρεαλισμο και απο την αλλη εχεις το OP sonar σαν τον Daredevil και βλεπεις τα παντα.. Ε ας μην ειχε αυτο και ας ειχε λιιιιιγο καλυτερο aim και θα ημουν μια χαρα..

[Evans]

Συνέχεια εδώ IHNE για να μη χαλάμε το άλλο θέμα.

Περίπου σε ποιο σημείο βρίσκεσαι;

Οι εχθροί όντως αντέχουν "σχετικά" πολλές με όπλα, ενώ με melee "σχετικά" λίγες. Το ρεαλιστικό κομμάτι σε αυτήν την αναλογία όμως δεν μπορείς να πεις ότι απέχει. Το head shot σε καταστάσεις όπως αυτές που αποτυπώνονται στο παιχνίδι δε θα έπρεπε να είναι εύκολο κι όντως δεν είναι. Από την άλλη, αποτελεί instant kill. Οι εχθροί, κατά μέσο όρο, αντέχουν 2-3 σφαίρες ή 3-4 χτυπήματα με λοστό. Δεδομένου ότι ο Joel της χτυπάει σε ιδιαίτερα ευαίσθητα σημεία, δε θεωρώ ότι υπάρχει κάποιου είδους υπερβολή. Επίσης τα instant kill melee είναι τα αναβαθμισμένα με shiv.

Καταλαβαίνω αυτό που λες και από καθαρά gaming μηχανισμών άποψης, όντως θα έπρεπε να υπάρχει κάτι σαν counter attack ή η δυνατότητα ευελιξίας στο χειρισμό. Όλα αυτά όμως, όπως προείπα, νομίζω ότι εντάσσονται στα πλαίσια του survival horror και της ερασιτεχνικής ικανότητας του Joel στη μάχη (δεν είναι εκπαιδευμένος πολεμιστής) και των υπόλοιπων κακών.

[i Have no Equal]

Οχι δεν το διαβασα για να μη δω κανένα spoiler, θα το εκανα(και θα το κανω) αφου το τελειωνα πρωτα..

Ενταξει δεν περιμενα χειρισμο gears οντως θα χαλαγε την ατμοσφαιρα(την χαλανε για μενα τα melee kills λιγο.. ) απλα οκ μου φαινεται λιγο απλοϊκό, το καταλαβαινω οτι ειναι για τον ρεαλισμό απλα απο τη στιγμη που εχεις οπλο δεν ειναι δυνατον να βασιζεσαι σε melee περισσότερο..

Πχ σου την πεφτει καποιος που δεν εχεις δει, θα επρεπε να εχει καποιου ειδους quick-fire εδω και να τραβηξεις το οπλο μπεκατσες θα πετυχεις οποτε λες αστο ας παιξουμε μπουνιες. Επισης νομιζω θελουν αρκετες σφαιρες οι εχθροι σε σχεση με το melee, εισαι που εισαι αστοχος επρεπε να σκοτωνεις με μια-δυο σφαιρες το πολυ..

Θα επανελθω οταν το τελειωσω γιατι ειμαι σιγουρος οτι με διαφορα upgrades και αλλα οπλα θα φτιαξει το πραγμα αρκετα..

Επισης να πω οτι μαλλον εχει τα καλυτερα γραφικα που εχω δει σε κονσολα, και η post apocalyptic ατμοσφαιρα ειναι φοβερη.. Γενικα το παιχνιδι μου αρεσει πολυ περα της οποιας κριτικης που εχει να κανει απλα με τα υπερβολικα expectations..

[Evans]

Και το TLOU αυτη την εντυπωση μου δινει ακριβως, τουλαχιστον εχεις καποιες επιλογες stealth/melee/gun play, το προβλημα μου ειναι στο gunplay εμενα. Ειναι broken εντελως, προσπαθω να πετυχω στα 2 μετρα και αστοχει και ενταξει να suckarw με το DS3 παιζει αλλα οχι και τοσο, κατι παει στραβα..

Δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει τις εντυπώσεις μου, ή το review μου, αλλά νομίζω ότι και στα δύο αναφέρομαι σε αυτό το θέμα. Το παιχνίδι κινείται σε τελείως διαφορετικούς ρυθμούς και πρέπει να μπεις στο κλίμα του και στη λογική του για να ανταπεξέλθεις στις διάφορες καταστάσεις και εν τέλει να το εκτιμήσεις πλήρως. Την πρώτη φορά που έπαιξα, ήμουν ανίκανος να πετύχω headshot, ενώ τη δεύτερη φορά που άρχισα να πειραματίζομαι ελαφρώς με τους μηχανισμούς του και να παίζω με το συνδυασμό shoot (anywhere)+melee, έβγαζα ευκολότερα τα διάφορα set pieces.

Το TLoU με ένα παραδοσιακό σύστημα στόχευσης θα ήταν γελοίο και θα έχανε πολύ στο κομμάτι του survival. Πιστεύω είναι λάθος να το κρίνεις ως ένα παραδοσιακό third person shooter. Πολύ πιο προσγειωμένο, εστιάζει σε άλλο στυλ gameplay και το σενάριό του, παρόλο το υπερφυσικό ζήτημα των τεράτων, στηρίζεται στις ανθρώπινες σχέσεις, σε ζητήματα εμπιστοσύνης και στην πολιτική που αναπτύσσεται μεταξύ των διαφόρων παρατάξεων μίας κοινωνίας που έχει καταρρεύσει.

Για μένα άνετα το GotG σε high budget επίπεδο. Το έχω πει ίσαμε 1000 φορές ως τώρα .

[Vaynard]

οχι , μπορεις να το πεις ομως ως το ''resident evil 4 του 2013'' με την εννοια οτι θα αφησει το στιγμα του στο ειδος για τα επομενα χρονια, το narration ειναι περιπου στο στυλ τιτλων οπως το half life συνδιασμενο με τον '''κινηματογραφισμο'' που διακατεχει τα παιχνιδια της Naughty Dog...μοναδικος συνδυασμος και το σιγουρο ειναι οτι δεν θα βαρεθεις ουτε μια στιγμη

[Naked Snake]

Ο υπερκοριός με πληροφόρησε ότι το παιχνίδι έχει μεγάλο lvl γαμηστερότητας και είναι στην bucket list μου εδώ και καιρό.Κάτι που με προβλημάτισε ελαφρώς απο τα video που έχω δει,είναι λίγο η κίνηση του χαρακτήρα,μοιάζει σαν να πηγαίνει αργά,βασικά μου θυμίζει την κίνηση του Drake στο Uncharted όταν κουβαλάει το PKM για όσους πιθανώς να γνωρίζουν.Κάτι άλλο τώρα που θέλω να ρωτήσω,είναι αν υπάρχουν puzzles και γρίφοι γενικότερα ή υπάρχει μια συνεχόμενη ροή όπου κινείσαι συνεχώς για να σώσεις το τομάρι σου?Επίσης,διαδραματίζεται εξ'ολοκλήρου outdoors?Κοινώς ρε παιδί μου,αυτό που θέλω να ρωτήσω τόσην ώρα είναι : μοιάζει καθόλου με παλιά καλά resident?Άντε το'πα και ησύχασα.

[Evans]

Κι εγω το πέρασα αυτο το στάδιο, αλλα ok δεν κράτησε πολυ.

Τελος και στο survivor παίρνοντας ολα τα trophies για τα collectibles. Καποια στιγμη θα το παίξω και σε survivor+, αλλα θα σίγουρα οχι αμεσα.

[Vaynard]

ρε γμτ θελω να το ξαναπαιξω στο survivor και γω αλλα δεν μπορω με τα ζορυ εκανα ενα playthrought οταν βγηκε...τα 30frames γραφικα ps3/360 δεν τα αντεχω πλεον σε action/shooting... εχω συνηθισει τα παντα στο pc max και 60frames.. (ενω το xillia το παιζω μια χαρα οπως και το ninokuni πριν κατι μηνες, περιεργο)

[Evans]

Κάνοντας δευτερο play through στο survivor εχω να πω οτι η εμπειρια δε μειώνεται καθολου, ουτε όσον αφορά το gameplay, ουτε το σενάριο. Παλι έντονα συναισθήματα, παλι απολαυστικο gameplay... Τι να οω, άνετα το καλυτερο παιχνιδι μεγάλου budget όλης της γενιάς για εμένα...

[Evans]

Έκανα ένα μικρό edit στο προηγούμενο ποστ (της προηγούμενης σελίδας ), το οποίο δεν περιέχει spoilers, αν θέλετε διαβάστε.

Τώρα τι να πω, με αυτά που λέτε ανάβετε φωτιές μεγάλες . Ουφ... Τέλος πάντων, θα αγοράσω το Bioshock όταν ανέβω Αγγλία, σε ενάμιση μήνα δηλαδή, θα έχω και big ass TV τότε οπότε αξίζει να περιμένω .

[i Have no Equal]

Δεν το θυμαμαι καλα το 1 παει και καιρος, παντως το infinite μου άρεσε περισσότερο και σίγουρα δεν είναι κάτι που ξεχνάς ειδικά αν σου αρέσει αυτό το στυλ.. Ειναι απο τα must παιχνιδια αυτης της γενιας imo.

Θα το παιξω και το last of us σιγουρα για να εχω αποψη.. ;)

PS: Και εγω το τσιγκουνευομαι Deus και λεω "ελα σιγα το παιχνιδι αλλη στιγμη παρτο"..

[deus_d0pe]

To ίδιο ακριβώς σκέφτομαι με iHnE όπως και ότι πρέπει να βάλω λεφτά στην άκρη να πάρω το The Last of Us. Ελπίζω να μην το ξεχειλώσω το θέμα όπως με το Journey....

[Evans]

Δεν το έχω παίξει, αλλά αν κρίνω από το πρώτο Bioshock, το story telling του The Last of Us είναι πολύ ανώτερο.

Τώρα μη μου το κάνεις αυτό και αγοράσω το Infinite .

[i Have no Equal]

Ετοιμάζω ένα semi-pointless post-σεντόνι για το με διαφορά καλύτερο ending της γενιάς .

Χωρις να το εχω παιξει ακομα λεω οτι χλωμο να φτασει το infinite..

[Evans]

Ετοιμάζω ένα semi-pointless post-σεντόνι για το με διαφορά καλύτερο ending της γενιάς .

Edit:

Βγήκε σχετικά μεγάλο και περιέχει φυσικά άπειρα spoilers. Θα δημιουργήσω ένα νέο topic υπό το reviews section, ώστε να είναι λίγο ανεξάρτητο από αυτό το thread. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να σχολιάσει εκεί, ή να παραθέσει τις δικές του ερμηνείες για το τέλος.

Θα ήθελα όμως να παραθέσω την πρώτη και την τελευταία παράγραφο του κειμένου εδώ, για δύο λόγους: γιατί δεν περιέχουν κανένα απολύτως spoiler και επειδή απαντάνε σε ένα βασικό ερώτημα που πιστεύω ότι όλοι, πάνω κάτω, είχαμε σχετικά με τη φύση του παιχνιδιού.

Όταν πρωτο-ανακοινώθηκε το The Last of Us, όλοι μας σκεφτήκαμε το ίδιο πράγμα: σίγουρα φαίνεται για ένα αριστούργημα, αλλά σε ποιο βαθμό θα μπορέσει η Naughty Dog να ξεφύγει από τις κοινοτοπίες που χαρακτηρίζουν τη συγκεκριμένη θεματική και να προσφέρουν ένα πρωτότυπο σενάριο, που διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα post-apocalyptic παιχνίδια; Η αλήθεια είναι ότι μέχρι το τέλος του παιχνιδιού, δεν κατάφερε να ξεφύγει, τουλάχιστον φαινομενικά, από τα συνηθισμένα. Εκεί όμως που όντως μπόρεσε να πρωτοτυπήσει είναι στη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ των πρωταγωνιστών. Υπάρχουν πολλά στοιχεία που συνθέτουν τον κόσμο του παιχνιδιού και παρόλο που, μεμονωμένα, όλα παρουσιάζουν ενδιαφέρον και βοηθούν στο χτίσιμο μίας συμπαγής δομής, αυτά τα οποία εστιάζουν στην ανάπτυξη της ψυχοσύνθεσης των χαρακτήρων είναι λίγα και καλά κρυμμένα στις λεπτομέρειες. Σε αυτήν την ανάλυση θα βασιστώ κυρίως σε αυτά τα στοιχεία, μιας και ο τερματισμός κρίνεται κυρίως από αυτά.

[...]

Η Naughty Dog παρουσιάζει πολυεπίπεδες καταστάσεις και χαρακτήρες με έναν τρόπο αφήγησης άμεσο και απλό. Με μία πρώτη ματιά δεν παρατηρείς το βάθος του σεναρίου και της σχέσης Joel-Ellie, ένα βάθος που αρχίζει να διακρίνεται μόνο όταν αφιερώσεις την απαραίτητη προσοχή στις λεπτομέρειες, όπως στα στιγμιαία animations, στα αντικείμενα που κουβαλά η Ellie στο σακίδιό της, στον περιβάλλοντα χώρο και στους μικρούς διαλόγους που προκύπτουν μεταξύ των πρωταγωνιστών. Για μένα, το αρχικό ερώτημα που θέτω στο ξεκίνημα αυτού του post απαντάται καταφατικά λοιπόν και δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούσε να αποδοθεί με καλύτερο και πιο ώριμο τρόπο ένα τέτοιο σενάριο.