The Witcher 3: Wild Hunt

[Ren_of_Heavens]

Να αγιάσει το στόμα σου Nooto. Παιχνιδάρα από τις λίγες. Game of the Year, of the Tear, of the Near, of the Bear όπως θες πες το. Για μένα είναι ΤΟ Game αυτής της γενιάς.

[nooto]

Εφτασα το milestone των 100 ωρων και ανοιξε πλεον το isle of mists. Tι παιχνιδαρα ειναι αυτη ρε γαμωτο

Σε οτι αφορα των κοσμο του θελω να ξανατονισω οτι το γεγονος πως αυτος ο κοσμος βασιζεται στα βιβλια ειναι απιστευτα σημαντικο δεδομενης της δουλειας που εχει γινει σε level design, art και αισθητικη. Δεν ξερω αν μπορω να αποτυπωσω την ολη αισθηση αλλα μιλαμε για εναν χαρτη που το καθε δασος, το καθε βουνο, οι βαλτοι, οι ακτες που θα επισκεπτειτε εχουν συγκεκριμενη ταυτοτητα και δεν ειναι απλα random segments ενος open world map. Εχει δωθει προσοχη στη λεπτομερεια σε επιπεδο παιχνιδιων που εχουν ξεχωριστα levels με διαφορετικες θεματικες αλλα εδω το πραγμα πηγαινει σε ενα whole new level μιας και εχουμε κατι ενοποιημενο και παρουσιασμενο σε εναν ανοιχτο κοσμο ΑΠΙΣΤΕΥΤΗΣ κλιμακας. Προσωπικα ειναι η πρωτη φορα που βλεπω κατι τετοιο και πρεπει να παιξει κανεις τον τιτλο για να δει ποση δουλεια εχει πεσει με προσοχη σε μια λογοτεχνικου τυπου λεπτομερεια που αγκαλιαζει τις περιοχες.

Και μιας και ανεφερα την λεξη δουλεια, oh boy, ποση δουλεια εχει πεσει στα quests του παιχνιδιου. Καθε quest εχει τοσο μα τοσο σεναριακο υλικο που θα μπορουσαν να στηθουν 10 τριλογιες mass effect... Αλλα περα απο αυτο, οι αποφασεις σας (απο την πιο μικρη μεχρι την πιο μεγαλη), η ακομα και η σειρα με την οποια διαλαγετε να κανετε το καθε τι (που μπορει να επηρεασει τους διαλογους σε καθε επομενο quest ή ακομα και τη μορφη του) δημιουργει ενα απιστευτα πυκνο πλεγμα διακλαδωσεων για τις πιθανες εκβασεις που ειναι ικανο να προσφερει τελειως διαφορετικη εμπειρια στον καθε παικτη. Κοιτωντας βιντεο στο youtube με διαφορετικες επιλογες εβλεπα οτι το παιχνιδι εχει αλλο τοσο υλικο που εγω δεν το ειδα ποτε.

Εκει στην cd projekt ακολουθησαν την πραγματικα δυσκολη οδο και δεν αφησαν τιποτα να πεσει κατω βαζοντας ωρες υλικου, διαλογων, διαφορετικων εκβασεων, διαφορετικων quests μεσα χωρις να υπολογιζουν αν καποιος θα το δει ή οχι. Και ξανατονιζω οτι η αγαπη απεναντι στον τιτλο και η προσοχη στην λεπτομερεια ειναι παντου. Ενα χαρακτηριστικο παραδειγμα ειναι οτι καποια στιγμη ενας σημαντικος χαρακτηρας καταδικαζεται σε θανατο με το να τον αλυσοδεσουν σε καποιους βραχους και να τον αφησουν να πεθανει απο την πεινα. Η περιοχη που θα τον δεσουν περιγραφεται σε γενικες γραμμες. Ok το σκηνικο εγινε και μετα απο ωρες παιχνιδιου που το ειχα ξεχασει, σε ενα random exploration με την βαρκα, συναντησα καποια νησακια που ειχαν τα χαρακτηριστικα που ελεγε το cut scene, κατεβηκα απο τη βαρκα και αρχισα να εξερευνω τα νησακια και οντως προς μεγαλη μου εκπληξη βρηκα τον χαρακτηρα δεμενο σε κατι βραχους σε μια τοποθεσια που ηταν δομημενη ακριβως οπως την περιεγραφε το cutscene... Ηταν πραγματικα wtf moment για μενα διοτι το παιχνιδι δεν σου λεει που ειναι η τοποθεσια, απλα στην περιγραφει μορφολογικα, και οταν εν τελει φτανεις στο σημειο (πιθανον τυχαια) και θυμασαι τις περιγραφες και τις βλεπεις εν τελει να υλοποιουνται μπροστα σου με level design, art κλπ (αυτο που ελεγα οτι το λογοτεχνικο κειμενο δενει με το σχεδιασμο του ιδιου του επιπεδου), βλεποντας εν τελει και τον npc δεμενο, ε καπου μενεις. Θα μπορουσαν να μην εχουν βαλει καν την περιοχη μεσα στον χαρτη, ή να σου πουν οτι η εκτελεση θα γινει εδω διπλα, ανταυτου σου περιγραψαν κατι μεσω cutscene (κλασσικος τροπος, δανειο απο τον κινηματογραφο) η περιγραφη βασιζοταν σε κειμενο (ταυτοχρονη χρηση λογοτεχνιας) και το υλοποιησαν και μεσα στο παιχνιδι με τροπο που να ειναι αντιληπτο σχεδιαστiκα σε περιπτωση που κανεις exploring (αφηγηση μεσω περιηγησης που ειναι αποκλειστικη στο μεσο των video games) ωστε το impact για αυτον που μπορει να πεσει πανω του ή να ψαξει να ειναι τεραστιο (διοτι λογω των παραπανω περνας απο πολλα levels πληροφοριας απο 3 διαφορετικα μεσα τεχνης ως ληπτης εκεινη την ωρα).

Υπο αυτη την εννοια θα ελεγα οτι διαφωνω με τον evans που ειχε γραψει πως και να μην επαιζε το παιχνιδι δεν θα αισθανοταν οτι εχασε κατι απο την ιστορια του μεσου. Κατα τη γνωμη μου ειναι ο ορισμος του παιχνιδιου που πρεπει να δει ο καθε gamer διοτι πολυ απλα δεν εχει παρουσιαστει ποτε κατι τοσο ολοκληρωμενο, τοσο immersive και τοσο αφηγηματικα διαδραστικο. Και σε σχεση με το τελευταιο, οντως ανασκευαζω αυτα που ελεγα περι κλασσικης υλοποιησης, ημουν τραγικα λαθος... Αυτος ο κοσμος δεν εχει καμια σχεση με τον κοσμο του Skyrim. Επιπλεον ειναι το πρωτο παιχνιδι τετοιου μεγεθους που παιζω που λογω της φανταστικης δομης των interconnected quests του, main-side-contract hunts-treasure hunts εχει μηδενικο θεμα με το pacing του story. Ειναι αδιανοητο το γεγονος οτι πετυχαν κατι τετοιο σε open (titan) world game με διαρκεια που ξεπερναει κατα πολυ τις 100 ωρες (στις 100 ειμαι εγω και δεν εχω τελειωσει το παιχνιδι).

Τελος η τελευταια σταγονα respect ειναι φυσικα η ιδια η goty edition που εχει στο δισκακι ολο το υλικο, dlcs, expansions, patches και δεν χρειαζεται να κατεβασεις τιποτα (με συνεπεια drm free και το υλικο να μην συνδεεται με τον λογαφιασμο σου)... Μιλαμε για πραγματα που ενω θα επρεπε να ειναι η νορμα, γελοιες εταιριες τυπου ΕΑ, Activision, Bungie (που επαιρνες το Taken King και επρεπε να κατεβαζεις 2 μερες τα dlcs) μας εχουν κανει να θεωρουμε το παραλογο, λογικο.

Τι να πω παιδια και η δικη μου αποψη ειναι οτι προκεται για το παιχνιδι των παιχνιδιων και ενα love letter στους gamers γενικοτερα. Θα κανω και αλλα posts στην πορεια μιας και δεν εχω αναφερει τιποτα σχεδον απο τα οσα εχω να πω. Υποθετω οτι εχω ψωμι ακομα και δεν εχω δει και τα expansions (που απ'οσο ξερω επισης αξιζουν επαινους). Τεινω παντως να συμφωνησω περισσοτερο με τον BB που αναφερει για την μετα-witcher εποχη. Μενει να δουμε κατα ποσο η βιομηχανια θα μπορεσει να ακολουθησει στο μελλον βαζοντας τον πηχη εκει. Και ειναι σημαντικο βεβαια που ενα παιχνιδι με τετοιο μεγεθος (τιτανιο απο ολες τις αποψεις), τετοια γραφικα, τετοια μουσικη και τετοια ποιοτητα ερχεται απο μια πολωνικη εταιρεια την στιγμη που γιγαντες της βιομηχανια δεν μπορουν να προσφερουν ουτε το ενα χιλιοστο ενος τετοιου συνολου.

Θελω να απλα σημειωσω οτι το W3 εχει παρα πολυ καλο χιουμορ που δεν το ειχα δει στο 2 και τελος παρουσιαζει μια απο τις πιο δυσκολες αποφασεις στην ιστορια του gaming, αναφερομαι φυσικα στο

 

Triss vs Yenneder

H Yennefer btw παρουσιαζεται παρα πολυ bitch στην αρχη και επειδη εχω αρχισει και ακουω τα βιβλια μεσω audio logs ειδα οτι σε ενα πρωτο επιπεδο ετσι ειναι και εκει, αλλα στην πορεια εχει πραγματικα εξαιρετικο character develpment.

[nooto]

Καποια πραγματα τωρα που εχω προχωρησει καπως. Παιζω στην Death March δυσκολια και πλησιαζω σιγα σιγα τις 30 ωρες. Οπως και στο Witcher 2 που επαιζα στο Dark, ετσι και εδω, προτεινω οποιος το ξεκινησει να παει κατευθειαν στο μεγαλυτερο επιπεδο δυσκολιας μιας και το παιχνιδι ειναι σε γενικες γραμμες φτιαγμενο για να παιζει εκει. Αν καποιος δεν θελει να το παιξει σαν απλο hack n slash αλλα να χρησιμοποιησει τα signs, τα potions, τα oils και τελος παντων να δει το ολο οικοδομημα και τις επιλογες του συστηματος μαχης, να δοκιμασει στρατηγικες προσεγγισεις κλπ, νομιζω οτι το Death March ειναι η κυρια επιλογη. Εδω να σημειωσω οτι το συστημα μαχης ειναι ευτυχως ετη φωτος μπροστα απο αυτο του 2, το flow των μαχων ειναι πολυ πολυ πιο ρευστο, το AI των αντιπαλων εχει προσαρμοστει στο action genre και δεν ακολουθει point n click λογικες που ειναι μη συναφεις με το υπολοιπο στησιμο, ενω γενικοτερα λογω των παραπανω εχει πλεον λογο υπαρξης και το bestiary που σου δινει πληροφοριες για τους αντιπαλους και μπορεις να στησεις το παιξιμο σου γυρω απο αυτες τις πληροφοριες και να δεις σημαντικες διαφορες στα αποτελεσματα. Προβληματα συνεχιζουν και υπαρχουν, ιδιαιτερα με το lock on συστημα, ομως το παιχνιδι θα ελεγα οτι συνολικα παρουσιαζει κατι αρκετα αξιολογο.

Σε οτι αφορα τωρα καποια σχολια που εκανα και στο mgs topic. Συνεχιζω να πιστευω οτι το παιχνιδι δεν κανει κατι επαναστατικο στην υλοποιηση του open world και ουτε θεωρω οτι ο κοσμος αυτος ειναι διαδραστικοτερος απο κλασσικα παιχνιδια του ειδους. Να σχολιασω εδω οτι το ιδιο πιστευω και για κορυφαια παιχνιδια του ειδους, βλεπε gta V (που για να πω την αληθεια δεν μπορω να καταλαβω για ποιο λογο θεωρειται καλυτερο απο τα προηγουμενα της σειρας), ναι οι κοσμοι αυτοι ειναι πολυ πιο ομορφοι, πολυ πιο γεματοι και πολυ πιο ζωντανοι απ'οτι στο παρελθον, ομως συνεχιζουν και στηριζονται πανω στις ιδιες νορμες που υπαρχουν εδω και καμια 20ετια. Για παιχνιδια που κανουν κατι διαφορετικο, θεωρω οτι κανεις μπορει να κοιταξει στα Phantom Pain, Horizon, και ειμαι σιγουρος (παροτι δεν εχω ασχοληθει ακομα) πως σε αυτη την κατηγορια εισαγεται κατα προφανη τροπο και το καινουργιο zelda. Μιλαω για το επιπεδο διαδραστικοτητας.

Τι ειναι αυτο ωστοσο που κατα την προσωπικη μου αποψη κανει το Witcher 3. Παρουσιαζει αυτον τον ανοιχτο κοσμο με τον πληρεστερο δυνατο τροπο. Απο τις πρωτες ωρες βαζει τον παικτη να καταλαβει οτι σε αυτον εδω τον κοσμο θα χαθει, ειναι ο κοσμος που περιγραφουν τα βιβλια και αυτην την φορα ειναι ολοζωντανος και εκει για να τον εξερευνησεις. Οι περιοχες εχουν ρεαλιστικο scale, καθε γωνια εχει lore και γενικα ειναι λες και βρισκεσαι πραγματικα μεσα σε αυτο που περιγραφουν τα βιβλια. Μπορει να μην ακουγεται σαφες, αλλα αυτο που εννοω ειναι οτι τα προηγουμενα παιχνιδια παρουσιαζαν μια περιπετεια που εξελισσοταν στον κοσμο των βιβλιων ή καλυτερα σε μια προσπαθεια αναπαραστασης του, το witcher 3 παρουσιαζει τον κοσμο των βιβλιων. Ολα τα προηγουμενα παιχνιδια αντιστοιχης λογικης προσπαθουν να κανουν κατι αντιστοιχο με αυτο που κανει το W3, το W3 δεν το προσπαθει αλλα το κανει. Υπο αυτη την εννοια αποτελει οντως οροσημο για τα παιχνιδια του ειδους και ειλικρινα δεν ξερω κατα ποσο κανεις θα μπορεσει να γυρισει σε οτιδηποτε ''λιγοτερο'' (βλεπε bethesda ή συγχρονα bioware games) μετα απο τον τιτλο της CD Projekt. Απο κει και περα το μεγαλυτερο πλεονεκτημα του παιχνιδιου ειναι κατι μια εννοια και μειονεκτημα. Ο κοσμος ειναι τοσο πληρης και τεραστιος που μπορει να αποτρεψει πολλους παικτες να ασχοληθουν λογω αυτου του μεγεθους. Κατα την προσωπικη μου αποψη ισως ο παικτης να πρεπει να κλεισει τελειως το hud και να ακολουθησει τον δρομο που εκεινος πιστευει χωρις να κυνηγαει τα απειρα ερωτηματικα στο χαρτη. Αν καποιος καταλαβει οτι αυτα τα πραγματα βρισκονται εκει για πληροτητα και οχι για εξαναγκασμο, θα περασει τις πρωτες δυσκολες ωρες του παιχνιδιου, θα ξεπερασει το σοκ του μεγεθους του υλικου και θα αρχισει πραγματικα να χανεται μεσα στο παιχνιδι.

Στα υπολοιπα, το κειμενο, το lore, τα side quests , οπως ηταν αναμενομενο ειναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, τοσο σε επιπεδο διατηρησης του pacing οσο και σε επιπεδο επιλογων που απο τωρα φαινεται οτι θα εχουν επιδραση στα μελλοντικα γεγονοτα του παιχνιδιου (εχω ηδη παρει αποφασεις οι οποιες ειχαν απροσμενη εξελιξη και φαινεται οτι θα επηρεασουν το μελλον). Συμφωνω εδω με τον naked snake που μιλησε για pacing της ιστορια και οντως το side υλικο δενει τελεια με το τη συνολικη ιστορια που θελει να πει ο τιτλος. Ειδικη αναφορα πρεπει να κανει στα hunts που σε βαζουν στη θεση του witcher καθως εχουν ενα στησιμο που ας πουμε στην αρχη μαζευεις στοιχεια, με βαση τα στοιχεια προετοιμαζεσαι, με βαση την προετοιμασια στηνεις διαφορετικα την στρατηγικη σου για καθε τερας (κατι που ενδυναμωνει και το οικοδομημα του στησιματος μαχης). Να σημειωσω βεβαια οτι δεν ειναι καθε side activity αυτης της λογικης, τα point of interest στο χαρτη εχουν και fetch χαρακτηρα γι'αυτο και εγραψα οτι ο παικτης πρεπει να τα αντιμετωπισει οπως εκεινος νομιζει. Παρολα αυτα σε καθε activity εχει γινει οντως προσπαθεια να ειναι δεμενη με καποιου ειδους story υλικο προκειμενου, παροτι εχουμε open world game, το pacing της αφηγησης να μην σπαει.

Τελος να πω οτι εχω φαει γερο κολλημα με το Gwent. Σαν να μην εφταναν ολα αυτα, η εταιρια εχει βαλει ως mini game ενα πληρες και ολοκληρωμενο card game, το οποιο ειναι απιστευτα διασκεδαστικο και εχει εξαιρετικο βαθος. Θα μπορουσε να ειναι πραγματικο παιχνιδι τυπου DnD (δεν ξερω αν το εχουν ηδη κυκλοφρησει κιολας ). Εχω φαει ακρετες ωρες μονο εκει και δειχνει πραγματικα το ποση αγαπη υπαρχει για καθε τι μεσα στο παιχνιδι.

Αυτα προς το παρον και θα υπαρξει συνεχεια. Οπως και να εχει, δεν ξερω πως ακουγονται αυτα που γραφω ομως η αποψη μου ειναι οτι προκειται για παιχνιδι που καθε gamer πρεπει να βιωσει διοτι παροτι δεν ξεφευγει δομικα, καταφερνει να ξεφυγει εν τελει ως συνολο διοτι κανει πραξη κατι που ολα τα προηγουμενα παιχνιδια του ειδους προσπαθουσαν τοσα χρονια να καταφερουν (και βλεποντας το W3 καταλαβαινεις οτι εμειναν στην προσπαθεια).

[Somari]

Να δώσω και εγώ λοιπόν κάποιες εντυπώσεις.
Το καλοκαίρι έπαιζα το πρώτο, και μου είχε αρέσει πάρα πολύ. Σκεπτόμενος πως το επειδή ήταν γραμμικό και όχι open world, είχε το πλεονέκτημα της καλύτερης ανάπτυξης χαρακτήρων όπως και άλλα γραμμικά action rpg / adventures (πχ Zelda). Για τον ίδιο λόγο έπαιξα και το δεύτερο, το οποίο μου άρεσε επίσης πάρα πολύ. Με βαριά τη καρδιά , έβαλα το τρίτο, περιμένοντας να αντικρίσω κάτι σαν το Skyrim, δηλαδή τεράστιους κόσμους για εξερεύνηση, αλλά "παγωμένους" χαρακτήρες (ξέρετε αυτό το πράγμα στα RPG της Bethesda όπου του NPC το σπίτι μπορεί να παίρνει φωτιά και αυτός να σου μιλάει σαν ρομποτάκι, μιας και είναι λογικό σε ένα game τόσο μεγάλο να μην μπορούν να κάνουν διαφορετικό animation / εκφράσεις για τον κάθε NPC).

Oh boy i was wrong. OH BOY I WAS SO FUCKING WRONG.

Δε ξέρω πόσες εργατοώρες πήγαν σε αυτό το προϊόν, αλλά το θεωρώ πλέον milestone για το είδος. Κάθε sidequest, κάθε treasure hunt κάθε witcher contract, όλα έχουν τον δικό τους "χαρακτήρα", όλα έχουν μια απολαυστική ιστορία από πίσω που σε καθηλώνει. Σε επίπεδο gameplay επίσης το ίδιο (τρομερό το concept με τα mutations, ειδικά αν έχεις και το Blood and Wine expansion). Επίσης σαν μέγεθος είναι πολύ μεγάλο (έχω και τα 2 expansions, παίζω καμιά ωρίτσα τη μέρα, έχω κλείσει τρίμηνο και τώρα σιγά σιγά φτάνω στο τέλος, και έχω ασχοληθεί ελάχιστα με treasure hunts, monster nests etc, παίζω κυρίως τα main + side quests).

Όσον αφορά τα bugs εγώ αυτά που αναφέρατε δε τα παρατήρησα, αντιθέτως ειδικά για το μέγεθος του το θεωρώ τεχνικά αρτιότατο (να μην ξανααναφέρω την Bethesda, έτσι; ).

9,5/10 από εμένα.

Εdit: ΛΟΛ, τι τρεις μήνες έγραψα, είδα το προηγούμενο ποστ μου και μιλάμε για πεντάμηνο.

[Ryu_gr]

Κακώς το έχω αφήσει το τελευταίο διάστημα για χάρη πιο "casual" παιχνιδιών.

Το παιχνίδι σε κερδίζει από την πρώτες στιγμές δείχνοντας ωραίους διαλόγους και εκφράσεις, πλούσιο κόσμο και γραφικά, λίγο γυμνό (σταθερή αξία) ενώ κρατάει φοβερή ισορροπία μεταξύ action και rpg.

Στην αρχή πίστευα ότι θα φάω κάνα 2ωρο με βαρετά cut-scenes μέχρι να ξεκινήσει το παιχνίδι, αλλά αντιθέτως ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν στην εισαγωγή. Ειδικά στο τέλος με αυτό που γίνεται με το training dummy τους παραδέχτηκα.

Λίιιγα τεχνικά θεματάκια υπάρχουν όπως είπε ο Naked Snake αλλά για μένα ήταν στάλες στον ωκεανό (π.χ. το κεντράρισμα για να αλληλεπιδράσεις με αντικείμενα).

Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι το κάτι άλλο!

[Naked Snake]

Εχω εδω και 1 χρονο την goty οποτε αποφασισα επιτελους να το ξεκινησω, καμια ωρα εχω παιξει οποτε δεν εχω πολλα να πω, θα ακολουθησει ωστοσο post πρωτων εντυπωσεων τις επομενες ημερες.

Μου δωσες μια ωραία πάσα να πω ότι επειδή έχω και εγώ την GOTY το τελευταίο patch (το 1.51 αν θυμάμαι καλά) του βγαλε τα μάτια του παιχνιδιού.Πολλά glitches στους διαλόγους και στον ήχο γενικότερα. Είναι πραγματικά κρίμα για ένα τόσο μεγάλο έπος και μια τέτοια αλησμόνητη παιχνιδάρα να υπάρχουν τόσα πολλά τεχνικά θέματα.Δεν είναι game breaking, αλλά θα έλεγα ότι ώρες ώρες είναι αρκετά εκνευριστικά.

[nooto]

Εχω εδω και 1 χρονο την goty οποτε αποφασισα επιτελους να το ξεκινησω, καμια ωρα εχω παιξει οποτε δεν εχω πολλα να πω, θα ακολουθησει ωστοσο post πρωτων εντυπωσεων τις επομενες ημερες.

[Ren_of_Heavens]

Το πολύ exp το παίρνεις κάνοντας main quests ανεξάρτητα από το level στο οποίο είσαι. Τα υπόλοιπα side quests σου δίνουν αρκετά λιγότερο exp, το οποίο μειώνεται με κάθε level που περνάς το default του quest και τα treasure hunts αν δεν κάνω λάθος σου δίνουν ελάχιστο εως καθόλου. Προχώρα πάντως και θα ανέβεις γρήγορα. Στην αρχή θα είσαι πιο κάτω σε level απο εχθρούς αλλά σύντομα θα τους φτάσεις. Το σίγουρο είναι ότι υπάρχουν εχθροί σε συγκεκριμένα σημεία των χαρτών της κάθε περιοχής που θα είναι σε μεγάλο level και σε 1-2 περιπτώσεις (δεν θα σου πω που) που θα απαιτούν να κάνεις τα πάντα από quests κτλ. για να είσαι σε ένα αποδεκτό επίπεδο. Το σίγουρο είναι ότι και με διαφορά 10 levels , ακόμα και σε περιπτώσεις που έχει κόκκινη ένδειξη ο εχθρός σαν νεκροκεφάλη, μπορείς να το νικήσεις αν παίξεις προσεκτικά κ εκμεταλλευτείς potions, oils κτλ.

[Somari]

Παιδιά μόνο σε εμένα φαίνεται πως το leveling γίνεται απελπιστικά αργά; Κάνω ότι side σκάει στον χάρτη μου, αλλά και πάλι καταλήγω να είμαι 1-2 level κάτω (στην καλύτερη) από τα quests που ανοίγουν. Με την ίδια νοοτροπία παιξίμαστος στα 2 πρώτα ήμουν σε πολύ καλύτερο επίπεδο

[Ren_of_Heavens]

σωπα ρε συ τοσο πολύ; που ακομη και με τις δυο επεκτάσεις μου φαινονται υπερβολικά πολλές τοσες ώρες

και γω το ξεκινησα στο NG+ αλλά προς το παρον το άφησα, θα ασχοληθω λογικά αργοτερα, αν και θέλω να παιξω καποια στιγμή το Deus Ex Mankind Divided και φυσικά το Tyranny.

Εμ με ξέρεις εμένα. Παίζω στο death march. Δεν βιάζομαι καθόλου, κάνω τα πάντα, ψάχνω κάθε μικρό και μεγάλο θησαυρό, ακόμα και γι' αυτά που δεν υπάρχουν ενδείξεις, μαζεύω κάθε χαζομάρα που βρίσκω στο δρόμο μου, έχω looτάρει ότι μπορείς να αρπάξεις, έχω γίνει ένας μικρός Κροίσος!

[BigBOSS]

Τελείωσα το main game μετά από 333 ώρες και 1 λεπτό κ

σωπα ρε συ τοσο πολύ; που ακομη και με τις δυο επεκτάσεις μου φαινονται υπερβολικά πολλές τοσες ώρες

και γω το ξεκινησα στο NG+ αλλά προς το παρον το άφησα, θα ασχοληθω λογικά αργοτερα, αν και θέλω να παιξω καποια στιγμή το Deus Ex Mankind Divided και φυσικά το Tyranny.

[Ren_of_Heavens]

 

Πήγα και μίλησα με την γριά πρώτα. Διαπίστωσα ότι αν πας και ελευθερώσεις το πνεύμα πριν μιλήσεις στην γριά για να αρχίσει το quest τα παιδιά σώζονται και η γριά δεν πεθαίνει, διότι το παιχνίδι λαμβάνει υπόψην ότι δεν έκανες συμφωνία με τις μάγισσες . Το θέμα είναι ότι πρέπει να ξέρεις την περιοχή για να το πας με αυτόν τον τρόπο το quest και την πρώτη φορά απλά δεν γίνεται να μυρίσεις τα νύχια σου.

Τελείωσα το main game μετά από 333 ώρες και 1 λεπτό και απλά είναι από τις κορυφαίες rpgάρες των τελευταίων ετών. Ξεκίνησα στο καπάκι το Witcher 2 μέσω Xbox One BC και μετά συνεχίζω με Witcher 3 New Game Plus και τα expansions. Πραγματικά γούσταρα τόσο πολύ με το σύμπαν του παιχνιδιού που όταν βγήκα έξω για καφέ ξενέρωσα τόσο πολύ διότι οι συζητήσεις με φίλους είναι πως τα περνάς ρε μαλάκα; Βαριέμαι που ζω, τα ξύνω κτλ. και λέω μέσα μου με τι μαλάκες έμπλεξα.

[Deus]

Βασικά ήθελα να απαντήσω και στο προηγούμενο ποστ σου Ρεν αλλά το ξέχασα. Απλά.

Στην συγκεκριμένη αποστολή έκανα το ίδιο με εσένα αλλά είχα εντελώς διαφορετική εξέλιξη.

 

Απελευθέρωσα και εγώ το πνεύμα αλλά στο τέλος πήγα μαζί με τον βαρώνο και τους στρατιώτες του εκεί που ήταν οι 3 μάγισσες, πολεμήσαμε κάτι τέρατα και στο τέλος ο βαρώνος έφυγε για να ψάξει την γυναίκα του που είναι κάπου στον κόσμο. Όταν πήγες πρώτη φορά στο crookbarg borge πήγες στο δάσος για να βρεις το path of sweets (δεν θυμάμαι πως ακριβώς λεγόταν) ή πήγες να μιλήσεις με την γριά και τα ορφανά;

Σχετικά με τις τελευταίες αποστολές που αναφέρεις, και εγώ είχα απογοητευτεί ελαφρώς, περίμενα να δω να επικρατεί χάος και αναρχία στην πόλη αλλά τελικά η ζωή συνεχίστηκε κανονικά. Το ίδιο και όταν σκοτώνεις τον αρχηγό των inquisitors, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν πήρε χαμπάρι ότι σκοτώθηκε ένα τόσο σημαντικό άτομο.

Πάντως μην απογοητεύεσαι, ο τερματισμός θα σε αποζημιώσει και με το παραπάνω.

[Ren_of_Heavens]

Είμαι λίγο πριν το τελευταίο quest του main game. Είμαι γενικά πολύ ευχαριστημένος από το πόνημα της CD Project αλλά έφαγα ένα αρκετά δυνατό ξενέρωμα σε 2 σημαντικά quests του παιχνιδιού.

 

Συμμετείχα στην δολοφονία του Radovid, στην ουσία η Philippa το σκότωσε αλλά μετά στην πόλη δεν άλλαξε τίποτα. Σαν να μην συνέβη τίποτα. Long Live King Radovid. Καταλαβαίνω ότι για λόγους προπαγάνδας και υψηλού ηθικού να το έχουν γαργαλήσει το θέμα αλλά και μετά που σώζω τον Roche και Ves από του Dijkstra τα χέρια πάλι στο παιχνίδι δεν συμβαίνει τίποτα. Ούτε διάλογος μεταξύ του Geralt και του Dijkstra, ούτε τίποτα. Απλά τον καθάρισα σαν να πάλεψα common bandit και η ζωή συνεχίζεται λες και σκότωσα harpies.

Καταλαβαίνω ότι θα ήθελε πόρους και πολύ περισσότερο χρόνο να δώσουν σε κάθε μεγάλο quest λεπτομερές outcome και αυτό να φανεί και στο gameplay αλλά σε τέτοιας ποιότητας τίτλο κάνει μπαμ. Αν ήταν για το Dragon Age: Inquisition θα έλεγα who cares; Πάλι σταφύλια και μούσκουλα θα συλλέγω για τον κάθε fetchοquest giver.

[Ren_of_Heavens]

Ναι Deus, σε αυτό αναφέρομαι.