Απο κει και περα, παροτι το παιχνιδι οπως εγραψα ειναι διασκεδαστικο και γενικα το προτεινω σε ολους οσους θελουν ενα καλο survival τιτλο, δυστυχως σε καμια περιπτωση δεν φτανει το πρωτο σχεδον σε τιποτα και υπο αυτη την εννοια θα ελεγα οτι σε εναν βαθμο μου δημιουργησε μια μικρη απογοητευση. Το παιχνιδι καταπιανεται με το background του Sebastian για το οποιο υπηρχαν παρα πολλες αναφορες στον πρωτο τιτλο αλλα οχι καποιο ιδιαιτερο development ενω παραλληλα συνεχιζει και την ολη ιστορια χωρις ομως να ασχολειται και παρα πολυ (εν ολιγοις το πρωτο τελειωνει με ενα cliffhanger σχετικα με τον main vilain αλλα στο δευτερο δεν μαθαινουμε τιποτα πανω σε αυτο). Παροτι το κομματι αυτο της ιστοριας ειναι ενδιαφερον, εν τελει εξελισσεται πληρως γραμμικα και χωρις καμια εκπληξη. Επιπλεον θα ελεγα οτι το pacing εχει και καποια προβληματα δεδομενου οτι καπου στη μεση σκοτωνεις τον κακο της ιστοριας και μετα εμφανιζεται ενας δευτερος πιο κακος, τον σκοτωνεις και αυτον και στο τελος εμφανιζεται ενας τριτος που δεν ειναι τοσο κακος αλλα επισης πρεπει να τον σκοτωσεις.
Τελος παντων το κυριο προβλημα για μενα ειναι οτι αυτο το παιχνιδι θα μπορουσε ανετα να μην λεγεται the evil within 2. Δεν υπαρχει τιποτα απο την αισθητικη και την τρελα του πρωτου (απο το setting μεχρι και το σχεδιασμο τοσο των κακων οσο και των χαρακτηρων), αλλαξαν τις φωνες των χαρακτηρων και αλλαξαν και τους χαρακτηρες των χαρακτηρων. Ειδικα ο Sebastian ειναι πιο κοντα στον Joel του The Last of Us και λιγοτερο στον Sebastian του πρωτου παιχνιδιου. Επισης τα ιαπωνικα παιχνιδια βγαζουν μια πολυ συγκεκριμενη αισθητικη στο πως προσσεγγιζουν τοσο τoν τρομο οσο και τους macho χαρακτηρες, το συγκεκριμενο παιχνιδι ειναι λες και φτιαχτηκε απο την Naughty Dog ξερω γω (χωρις το poilishing βεβαια) ή καποια αντιστοιχη δυτικη εταιρεια και εκανε τον Sebastian εναν σχεδον κλαψιαρη χαρακτηρα (την στιγμη που στο πρωτο παιχνιδι μιλαγε για το παρελθον του καπνιζοντας, πινοντας και σαρκαζοντας) πρωταγωνιστη σε μια γλυκαναλατη ιστορια.
Δυστυχως ειναι απο τις περιπτωσεις που η εταιρεια δεν επρεπε να ακουσει τους reviewers γιατι καπου χαθηκε η ευκαιρια για να δωθει ενας επισης διαφορετικος τιτλος. Αντιθετα πηραμε εναν τιτλο που ναι μεν ειναι καλος, αλλα παροτι παραμενει ιδιαιτερος σε εναν βαθμο, ειναι πολυ πιο κοντα στον σωρο δυτικων κυκλοφοριων που βλεπουμε κατα καιρους, χωρις δικη του ταυτοτητα. Οπως και να εχει και παροτι φαινεται να κραζω, συνολικα οπως εγραψα και πριν τον προτεινω σαν τιτλο ειδικα στους fans του ειδους και συνολικα περασα παρα πολυ καλα. Απλα σε οσους αρεσε το πρωτο παιχνιδι και το θεωρουν κατι μοναδικο οπως εγω, να ξερουν οτι το sequel ειναι ενας αρκετα διαφορετικος τιτλος, πολυ πιο απλοποιημενος στον τροπο που λεει την ιστορια του και toned down γενικοτερα ωστε να ειναι πιο προσβασιμος (σε ολους τους τομεις) στο πιο mainstream κοινο (και στους reviewers
).

Leave a comment: