Τι fanboy ήσασταν/είστε;

[Ground_zero]

Na kai kati pou prepei na eisai yperhfanos!

[ChrisTop]

No kidding...

[Marth]

Είμαι ένθερμος υποστηρικτής της Nintendo μας από πολύ μικρή ηλικία, και είμαι υπερήφανος γιαυτό. Καλό θα ήταν, οι επιλογές για τα υποχείρια των micro$oft/$ony να ενοποιηθούν, λόγω του οτι ουσιαστικά είναι το ίδιο μαγαζί.

[Vaynard]

den imoun pote fan mias sinkekrimenis eterias oti mou arese to epeza se opia konsola ke an itan,mexri simera.

ειμαι στην ιδια κατηγορια

οταν ημουν μικρουλης χατηρι δεν μου χαλαγανε ποτε οι δικοι μου, ευτχυχως (η δηστυχως:troll οτι ηθελα το επαιρνα

παντα ημουν του ""οτι δεν μπορεις να το νικησεις πηγαινε μαζι του'' aka μεταφραση οτι σου γυαλισει παιξτο μη το τρολλαρεις μη το αγνοεις δωσ του μια ευκαιρια

[McSolid]

Εγω ενα βλεπω, οτι ολα τα trollz ειναι ninty fanboyz, ολοι οι υγειως σκεπτομενοι ειναι SEGA και ειναι και ο Teh ONE pc fanboy που φερνει την ισορροπια στον κοσμο. Ευγε νεε μου, εισαι ενας θριαμβος του αντιδικοματισμου.

Την αποδειξη μου και τα Haribo μου παρακαλω.

[wesker]

den imoun pote fan mias sinkekrimenis eterias oti mou arese to epeza se opia konsola ke an itan,mexri simera.

[Hipster Luffy]

Ημουν nintendo fanboy, τωρα ειμαι απλα sony hater :troll:

+ 1

[Chaoscrow]

Μάλλον πέρασα με όλες τις εταιρίες τη φάση. Όταν είχα NES και SNES ήμουν Nintendo φυσικά, μετά με το PS πέρασα στη Sony, μετά τη σνόμπαρα υποστηρίζοντας το Dreamcast και η τελευταία φάση ήταν με το Xbox. Δεν είχα μίσος όμως για τις άλλες εταιρίες αλλά σιχαινόμουν τα console wars που υπήρχαν αλλά περισσότερο στην Ελλάδα εκείνους που υποστήριζαν PS-PS2 επειδή είχε το PES και θεωρούσαν τον ανταγωνισμό ανύπαρκτο. Όλα αυτά ενώ παράλληλα προσπαθούσα να έχω πάντα ένα αξιοπρεπές gaming PC για να καλύπτει τις υπόλοιπες (αρκετές) ανάγκες.

[Ren_of_Heavens]

Θυμάμαι ότι ήμουν ένα μικρό, χαζό SEGA fanboy που δεν συμπαθούσε κανένα από τα παιχνίδια της Nintendo.
Θυμάμαι σήμερα να είμαι ένας μεγάλος, έξυπνος GAMER fanboy που δεν συμπαθεί την πλειάδα των παιχνιδιών της Nintendo.
Σε γενικές γραμμές οι τίτλοι της Nintendo δεν μου κάθονται καλά στο στομάχι.:troll:


Panzer Dragoon Saga 2 τώρα ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε.

[Ryu_gr]

Ναι. Την αγγελία την είχε βάλει εδώ αν θυμάμαι καλά! (Άρα θα πρέπει να αισθανόμαστε και εμείς άσχημα; )

[Ramparter]

Γιατι, σε σενα το πουλησε;

[McSolid]

Το GameCube ήταν ο λόγος που σταμάτησα να είμαι τόσο xbox fanboy, αν και άργησα μέχρι να φρενάρω τελείως. Πρώτο παιχνίδι το Wind Waker και μετά ακολούθησαν και άλλα πολύ αγαπημένα. Ποτέ δε μπόρεσα να καταλάβω γιατί ακριβώς το πούλησα.

Η παραπανω δηλωση για καποιο περιεργο λογο με να κανει να αισθανομαι ασχημα...

[Imrahil]

Μπράβο, δεν το ανέφερα κακώς το Dreamcast. Το κύκνειο άσμα του συναισθηματικού δεσίματος. Κυκλοφορούσα παντού με την VMU προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου ότι ήταν κατ'ουσίαν φορητή παιχνιδομηχανή.

[Loggo]

Στα fanboy χρόνια μου αμφιταλαντευόμουν ανάμεσα σε Sega και Nintendo, ποτέ δεν αντιπάθησα μια απ’ τις δυο.

Βέβαια, πάντα είχα μια συμπάθεια παραπάνω στις κονσόλες της Sega, σχεδόν σε κάθε γενιά. Η μοναδική φορά που με κέρδισε περισσότερο η Nintendo ήταν στο Nintendo 64. Επίσης, σε σχέση με τη Nintendo, στη Sega πάντα έβρισκα περισσότερα πράγματα που με ενδιέφεραν. Ειδικά παλιότερα που είχα αδυναμία στα arcades, οι κονσόλες της Sega μου φαίνονταν παράδεισος.

OutRun, Hang ON και Sega Rally με έκαναν να λατρέψω τα arcade racers, ειδικά το OutRun με έχει σημαδέψει. Κόλλημα με το Alex Kidd και η αρρώστια με το Sonic ξεκινάει από το Sonic 1 στο Master System. Άπειρες ώρες multi στα Streets of Rage και Golden Axe, γνώρισα τα Strategy/RPG με το Shining Force, σοκ η αίσθηση όταν πέταγες στο Nights, λατρεία με τα Panzer Dragoon, σοκ και δέος στο Shenmue.

Όταν αντίκρισα το πρώτο Sonic του Mega Drive...έλιωσα κυριολεκτικά. Έχοντας συνηθίσει τα απλοϊκά γραφικά των 8bit, όταν είδα τη Green Hill με τους καταρράκτες να τρέχουν, τα λουλούδια να χορεύουν, τον ουρανό να κινείται μέσω parallax, τα απίστευτα ζωντανά χρώματα, το βάθος, τα τεράστια sprites, τα γυαλιστερά δαχτυλίδια, τα ζωάκια που χοροπηδούσαν όταν χτύπαγες τους εχθρούς και...τη πρώτη λούπα. Όταν μέσα στο όλο έπος, είδα τον Sonic να τρέχει στο loop και μετά να κάνει roll χάζεψα τελείως.

Ως σωστό πιτσιρίκι μικροαστικής οικογένειας, έβαλα μπροστά το σχέδιο κλάψα - γκρίνια - μούτρα μέχρι να πετύχω το στόχο. Το Mega Drive και το Sonic, απλά έπρεπε να αποκτηθούν. Μπορεί να χρειάστηκαν δυο χρόνια, αλλά το σχέδιο πέτυχε.

Στη προηγούμενη γενιά λάτρεψα το Dreamcast, δε χώνεψα ποτέ το GameCube, τα είχα βάλει με τη Sony για το χαμό του Dreamcast και είχα στεναχωρηθεί πάρα πολύ όταν είδα την έξοδο της Sega από το hardware (lol). Υπήρχε ένα, γνωστό τότε, video που είχα κατεβάσει απ’ το Kazaa (lol).

Το έβλεπα συνεχώς και γούσταρα άπειρα.

Τον Οκτώβρη του 1999 έκανα μια από τις μεγαλύτερες fanboy-στικές πράξεις στη ζωή μου. Έκανα κοπάνα με δυο φίλους απ’ το σχολείο και έσκασα τα 90.000 χιλιάρικα, που μάζευα 3 χρόνια, για να πάρω Dreamcast τη δεύτερη μέρα της κυκλοφορίας του. Γνώριζα από πριν ότι δεν είχα χρήματα ούτε για κάποιον τίτλο, ούτε για VMU, αλλά ήθελα να έχω τη καινούργια κονσόλα της Sega. Για τρεις μήνες έπαιζα μόνο το demo, ενώ τον Γενάρη αγόρασα το Sonic Adventure το οποίο και δε μπορούσα να τερματίσω καθώς δεν είχα memory card. Το Πάσχα αγόρασα επιτέλους μια VMU, μαζί με καμιά δεκαριά κόπιες.:troll:

[Enpsty]

H Sega einai san ton Cthulhu, koimatai kai oneirevetai sthn nhso ths R lyeh mexri na erthei h wra na epistrepsei kai tote tha klaine oi manes.

Βασικά η Sega είναι σαν τον Azathoth. Τυφλή και ηλίθια.