Επίσης πάρα πολύ καλό OST, έχω κομμάτια και παίζουν ακόμη στο playlist μου και γενικά ένα πολύ τίμιο 8/10 jrpg. Οι rare Blades πάντως έπρεπε να είναι οι μοναδικές που μπορείς να συλλέξεις κι ας χαλάει το όλο lore. Έχουν unique αποστολές η κάθεμία με ξεχωριστό σενάριο και αξίζουν πάρα πολύ σαν ιδιότητες και σαν weapons. Τώρα το ποιος σκέφτηκε αυτό το gashapon μηχανισμό δεν ξέρω...( ο οποίος δεν μπορεί αν γίνει exploit παρά ελάχιστα και είναι πολύ frustrating η όλη διαδικασία)
Το Witcher 3 θέλει dedication. Τελεία. Αν πας μόνο για το main quest θα απογοητευτείς. Βασίζε και αναπτύσσειι το world building και το lore τις side missions, στα treasure hunts, σχεδόν στα πάντα δηλαδή. Επίσης θέλει πολύ διάβασμα στο bestiary και στα character profiles( αν έχεις διαβάσει τα βιβλία είναι ένα συν, αλλά όχι απαραίτητο γιατί η CD project παίζει μπάλα μόνη της εδώ και μάλιστα αριστοτεχνικά) Το άλλο πρόβλημα είναι πως επιβάλλεται κατά την ταπεινή μου άποψη, να το παιξει κανείς στο Death March. Το έχει γράψει και ο nooto, το παιχνίδι έχει σχεδιαστεί γύρω από αυτό το επίπεδο.( το οποίο δεν είναι τόσο τραγικό όσο ακούγεται, είναι πολύ πιο απολαυστικό το game με αυτό τον τρόπο) Το άλλο αγκάθι είναι πως επί της ουσίας το battle system και το character ability tree είναι κάπως μέτρια. Μην παρεξηγηθώ λειτουργικότατα είναι αλλά στο μεν battle system κάνεις σχεδόν σε όλες τις μάχες παρόμοιες κινήσεις( oil+ sign) και από την άλλη το ability tree θέλει επένδυση για να δεις ουσιαστική διαφορά. Ωστόσο δεν με απώθησε αυτό από το να απολάυσω τον τίτλο, καθώς το πρώτο και κύριο( όπως και στο Dragon Quest VIII και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό στο BotW) ηταν αυτό το αίσθημα της εξερεύνησης και φυσικά το ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ lore. Σε αυτά προσθέτεις δυο χορταστικά expansions( το ένα καταπληκτικό, το Blood and Wine θα το ολοκληρώσω και θα γράψω κάποια στιγμή), το εξαιρετικό Gwent... Γενικά εγώ τρέμω να κοιτάξω στις πόσες ώρες είδα τους τιτλους τέλους xD Απλώς έκοβα βόλτες με τον Roche στα Skellige Islands με την τέλεια μουσική υπόκρουση. Από τα παιχνίδια της τωρινής γενιάς, σίγουρα.( αν και προσωπικά Phantom Pain+ GZ δεν τα παρεκτοπίζει τπτ για μένα)
Το Persona 5 R φαίνεται πάρα πολύ υποσχόμενο, και μέχρι στιγμής φαίνεται να ξεφεύγει από τις νόρμες.( επιπροσθέτως η αισθητική Cathrenίζει κάτι που είναι πάρα πολύ καλό ενώ και το OST έστω αυτές τις λίγες ώρες είναι πολλά υποσχόμενο) Από την άλλη με το 3 που το τελείωσε ο αδερφός( όπως και όλα τα Megaten μέχρι και τότε) δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά, ενώ το 4 κατεβαλα φιλότιμες προσπάθειες αλλά δεν τα κατάφερα το άφησα κάπου στις 30 ώρες γιατί αυτό το πράγμα με τις everyday acitvities και το socializing με διέλυσε( αν βοηθάει με έπιανε ο ύπνος πάντω από το Vita
) Aπό τη σειρά παραδόξως μου άρεσε πάρα πολύ το SMT IV στο 3DS αλλά είναι παρα πολύ οld scool κοπής, refreshing σίγουρα αλλά έφαγα τόσο πολύ τα μούτρα μου σε ένα σημείο που δεν υπήρξε επιστροφή( ίσως κάποια στιγμή xD )ΕDIT:
Dragon Quest έχω τελειώσει το 8 που παραμένει ένα από τα αγαπημένα μου jrpgs. To 4 και το 7 τράβηξανε παααααρα πολυυυ και καπου με κούρασαν. Στη σύνταξη xD To 11 ωστόσο έχω βάλει στόχο να το παίξω- και θα το κάνω- γιατί το εξαιρετικό demo μου φάνηκε πως είναι η εξέλιξη που περίμενα μετά το 8.
Απλώς να προσθέσω πως πέρυσι, τελειώνοντας το Spider-Man ήθελα κάτι σε jrpg, και είχα παίξει ένα 8ωρο το Ni No Kuni 2 και μου είχε άρεσει επίσης πάρα πολύ. Αρκετά έυκολο βέβαια, αλλά βγήκε επιπλέον επίπεδο δυσκολίας δωρεάν. Δεν έχω τελειώσει το πρώτο( πρέπει ίσως καποια στιγμή να πάρω το remaster) αλλά το δέυτερο είναι περισσότερο action με πολύ ενδιαφέρον battle system λόγω των minions. Eπίσης να πω, πως και εδώ μου άρεσε το cast και το voice acting. Αλλά εν τέλει με κέρδισε το Xenoblade 2 λόγω φορητότητας του switch( α να προσθέσω πως το τεχνικός τομέας στο Χenoblade 2 είναι λίγο απαράδεκτος στο portable- σε σημεία η θολούρα χτυπάει κόκκινο- και το γράφω εγώ που γενικά δεν έχω τέτοια θέματα)
Leave a comment: