metal music \m/

[Shadow]

Το ειδα αλλα δε καταλαβα και πολλα, ειδικα στο τελος περιμενα να σκοτωσει τη γυναικα και να γινει μακελειο αλλα απλα φυγανε...

[Pilgrim]

Metallica - The Day That Never Comes Video Premiere
http://www.metallica.com/index.asp?item=601171

[TheCursed]

Cursed πριν ένα δίμηνο: Οι Meshuggah είναι ό,τι καλύτερο έχω δει live και να φανταστείς ότι τα ηχογραφημένα τους δε μου αρέσουν. Το ήξερα, όμως, εξ' αρχής ότι στο live θα γουστάρω!
[/b]

Fixed.

Τώρα τους συνήθισα και γουστάρω και τα ηχογραφημένα τους.

[Chaoscrow]

Το ίδιο πράγμα λέμε οπότε γνωρίζουμε στο περίπου για τι μιλάμε. Απλώς σαν όρος το "άμετρο" δεν υπάρχει. Πάντως για την πολυρυθμία δεν χρειάζονται και άλλα όργανα. Στο καθένα ξεχωριστά γίνεται και όταν επαναλαμβάνεται δίνει την αίσθηση "κύκλου" ακόμα και μόνο drums να υπάρχουν. Τέλος με αυτό όμως γιατί έχω πονοκέφαλο! Και στον πονοκέφαλο οι Meshuggah δεν κάνουν καλό. :icon_twisted:
Πάντως απαιτούν τρομερή υπομονή και δεν είναι για όλες τις ώρες...


Α! Ακούστε και Arsis που βρίσκονται και αυτοί σε τρομερά επίπεδα τεχνικής αλλά έχουν περισσότερο death ύφος. Και αυτοί πλέον έχουν 3-4 άλμπουμ και δεν είναι τόσο γνωστοί...

[Laharl]

Cyrsed: Η συναυλία των Meshuggah ήταν από τις καλύτερες που έχω πάει αν όχι η καλύτερη...Αλλά τα album τους δεν μου αρέσουν...

You proved your self wrong

[TheCursed]

Νομιζω οτι και οι δυο το ιδιο λετε.Για παραδειγμα,τα ντραμς παιζουν σε χρονο 3/4 και η κιθαρα σε 4/4,κρατανε διαφορετικο χτυπημα,ασχετα αν το τεμπο(ο παρονομαστης δηλαδη) ειναι το ιδιο.Καθε τρια μετρα συναντιουνται και αρχιζει απ'την αρχη.Να ενα παραδειγμα που εφτιαξα(με φουλ διπεταλο για να φανει η διαφορα!).

http://rapidshare.com/files/141321348/tria...essera.mid.html
[/b]

Ο όρος "άμετροι" που χρησιμοποίησα ίσως να ήταν όντως λάθος, πάντως τον χρησιμοποίησα για να εξηγήσω πως οι κύκλοι των ορισμένων κομματιών του συγκροτήματος αυτού είναι ενίοτε εντελώς ανεξάρτητοι από τα μέτρα.

Ο λόγος που διαχωρίζω το πολυρυθμικό από το "άμετρο", είναι πως ο όρος "πολυρυθμικό" μπορεί να αναφέρεται στην πολυρυθμία στα πλαίσια δυο ή παραπάνω ήχων που προέρχονται από ένα όργανο και εμφανίζονται σε εντελώς διαφορετικούς ρυθμούς, με αποτέλεσμα να "συναντώνται" κάθε δυο, τρία, τέσσερα, πεντέμισι ή δεν ξέρω κι εγώ πόσα μέτρα (όπως ανέφερε και ο Pritt). Στην περίπτωση που αυτό συμβαίνει μόνο στα πλαίσια ενός όργανου και όλα τα άλλα παίζουν "συμβατικά", στο ίδιο μέτρο με το όργανο αυτό, τότε μπορούμε να δεχτούμε πως οι κύκλοι ολοκληρώνονται μαζί με τα μέτρα, απλώς υπάρχουν και μερικές νότες που φαίνονται ξεκάρφωτες, σπάνε την μονοτονία του ρυθμού και έχουν δικούς τους κύκλους. Αν, βέβαια, αυτός ο κύκλος του ενός οργάνου έχει διαφορετικό ρυθμό από τους κύκλους των υπολοίπων οργάνων, τότε μιλάμε για "πολυρυθμίκο επί πολυρυθμικού" στην ουσία, κάτι το οποίο επίσης συναντάται στους Meshuggah.

Δεν ξέρω αν βγάζετε νόημα από τα παραπάνω, πάντως προσπαθώ να εξηγήσω γιατί έκανα τον διαχωρισμό αυτόν (κακώς απ' ότι αποδείχτηκε).

[Pritt@r@s]

Νομιζω οτι και οι δυο το ιδιο λετε.Για παραδειγμα,τα ντραμς παιζουν σε χρονο 3/4 και η κιθαρα σε 4/4,κρατανε διαφορετικο χτυπημα,ασχετα αν το τεμπο(ο παρονομαστης δηλαδη) ειναι το ιδιο.Καθε τρια μετρα συναντιουνται και αρχιζει απ'την αρχη.Να ενα παραδειγμα που εφτιαξα(με φουλ διπεταλο για να φανει η διαφορα!).

http://rapidshare.com/files/141321348/tria...essera.mid.html

[TheCursed]

Δεν υπάρχει "άμετρο" στη μουσική. Αυτό που αντιλαμβάνεσαι ως "άμετρος κύκλος διαφορετικός για κάθε όργανο" είναι η πολυρυθμία.
[/b]

Εγώ γιατί έχω την εντύπωση ότι ο όρος "πολυρυθμικό" χρησιμοποιείται όταν σ' ένα κομμάτι τα όργανα παίζουν σε δυο ή παραπάνω ρυθμούς, το οποίο δεν έχει να κάνει με το αν οι κύκλοι ολοκληρώνονται σε ένα μέτρο, δυο μέτρα, 3/5 του μέτρου ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο;

EDIT: Πάντως, σε όσα λες πιο κάτω για το πως αναδείχτηκαν οι Meshuggah τα τελευταία χρόνια έχεις απόλυτο δίκιο. Εγώ λόγω του ότι άρχισα από την μια μέρα στην άλλη να ακούω τόσο θετικά σχόλια για να ένα συγκρότημα που ούτε καν ήξερα, πίστεψα πως πρόκειται για μια ανερχόμενη μπάντα. Πόσο λάθος έκανα... Εδώ και δυο δεκαετίες είναι ενεργοί οι Meshuggah και είναι πραγματικά απίστευτο το ότι μόλις τώρα αρχίζουν σιγά - σιγά να αποκτούν την δημοσιότητα που τους αξίζει.

Το πως έμεινε χαμένο ένα τόσο μεγάλο συγκρότημα για τόσο μεγάλο καιρό και το γιατί χρειάστηκε να γίνουν σχόλια του τύπου "Οι Meshuggah είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει στην Metal σκηνή αυτή την στιγμή" από μεγάλους καλλιτέχνες και δημοσιογράφους για να πάρουν την αναγνώριση που αξίζουν, δεν θα τα καταλάβω ποτέ...

[Chaoscrow]

Δεν υπάρχει "άμετρο" στη μουσική. Αυτό που αντιλαμβάνεσαι ως "άμετρος κύκλος διαφορετικός για κάθε όργανο" είναι η πολυρυθμία.

Όσο για το obZen είναι περισσότερο μια περίληψη των όσων έχουν κάνει από το ξεκίνημα τους παρά μια προσπάθεια για κάτι νέο. Δεν υπάρχουν εκπλήξεις, ούτε καινοτομίες. Τα κομμάτια είναι δυνατά και η παραγωγή άψογη.

Σε όσους δεν αρέσουν οι Meshuggah, ούτε το obZen θα τους αρέσει. Ισχύει και το αντίστροφο. Όσο γι' αυτούς που δεν έχουν ασχοληθεί το προτείνω αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη υπομονή. Σε όσα λέει ο τύπος (τα περιοδικά και τα διάφορα review sites) για "Το καλύτερο metal συγκρότημα" θα πω: "Οι συνηθισμένες αργοπορημένες υπερβολές". Αλλιώς θα τους είχαν ήδη θεοποιήσει από το '91 που και τότε το ίδιο καλά έπαιζαν και την ίδια ποιότητα είχαν. Αλλά όχι... Κάτσε να εξαντλήσουμε τις πόζες του Steve Harris στα εξώφυλλα μας και όταν οι "δεδομένοι" πλέον έχουν παλιώσει τους κάνουμε και αυτούς "The Kings of Metal". Εφαρμόζεται και σε πολλές άλλες περιπτώσεις και κρατάει περίπου έναν χρόνο...

Το Holographic Universe από Scar Symmetry βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Στα γνωστά υψηλά επίπεδα που βρέθηκαν με τα δυο προηγούμενα αλμπουμ αλλά ακόμη πιο τεχνικό και με κάποιους πειραματισμούς παραπάνω. Στα φωνητικά παθαίνω πλάκα κάθε φορά με τις εναλλαγές από clean σε brutal. Το κατέχει ο Christian ?lvestam το αντικέιμενο!

[Phantom Duck]

Εγώ πάλι για τον νέο δίσκο των Amon Amarth μπορώ να πω πως μου αρέσει πάρα πολύ, περισσότερο από πολλούς παλαιότερούς τους. Γενικά, για τα γούστα μου, οι δίσκοι τους από το Versus The World και ύστερα ακολουθούν συνεχώς αυξανόμενη πορεία, με αποκορύφωμα το "With Oden On Our Side"


Οι Meshuggah μου αρέσουν αρκετά, όμως θα περιμένω για απάντηση του Missing Score

[TheCursed]

εμενα το τελευταιο τους παντως δε μου αρεσε. γενικα απ'αυτους σκορπια κομματια ξεχωριζω κι εχω, κατι New Millenium Cyanide Christ (κομματαρα!!!) και Spasm μονο θυμαμαι...
[/b]

Το obZen όντως δεν ήταν από τα καλά τους album, όμως παραμένει πολύ καλό. Του λείπει η έμπνευση, όπως λέει και ο Heell.

Από κομμάτια γενικότερα, το New Millenium Cyanide Christ (περιέργως, αν και είναι fan favorite) δε μου αρέσει. Αρρωσταίνω με τα Future Breed Machine, Sane, Shed, Pravus, Lethargica και άλλα.

Πάντως, πέρα από το θέμα "γούστο", νομίζω πως ο οποιοσδήποτε οφείλει να παραδεχτεί ότι οι συνθέσεις του συγκροτήματος αυτού είναι αριστουργηματικές. Κάτι οι πολυρυθμίες, κάτι οι άμετροι, διαφορετικοί για κάθε όργανο κύκλοι, κάτι οι συγκοπές, κάτι τα χίλια δυο άλλα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την μουσική τους, νομίζω πως άνετα μπορούμε να μιλήσουμε για μουσικές μεγαλοφυΐες.

[Shadow]

εμενα το τελευταιο τους παντως δε μου αρεσε. γενικα απ'αυτους σκορπια κομματια ξεχωριζω κι εχω, κατι New Millenium Cyanide Christ (κομματαρα!!!) και Spasm μονο θυμαμαι...

[TheCursed]

Meshuggah και τα μυαλά στα κάγκελα! Η αγαπημένη μου μπάντα αυτόν τον καιρό κι επιτέλους καταλαβαίνω γιατί κάποιοι λένε ότι είναι το καλύτερο Metal συγκρότημα της εποχής που διανύουμε.

[Irvine]

[Sinclair]

Το άκουσα το The Day that never comes.Ξεκινάει μια χαρά-περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις-έχει ένα ωραίο κόψιμο στο 4ολεπτό πάνω κάτω και κλείνει με έναν αχταρμά από riffs και solos,εμπνευσμένα μεν που έχουν χάσει τον μπούσουλα δε.

Κάποτε οι Metallica(δε θυμάμαι αν ήταν ο Lars ή ο James)είχαν δηλώσει πως είχαν σιχαθεί το Αnd Justice γιατί ήταν σαν να έχουν τα 200-300 solos και riffs που έπρεπε κάπως να τα συνδυάσουν και να βγουν κομμάτια.Το αποτέλεσμα,ωστόσο,τους δικαίωσε.Τώρα με το συγκεκριμένο κομμάτι μάλλον δεν τους βγήκε.

Δε μου αρέσει να κατακρίνω πράγματα που αγαπάω αλλά μετά το 2000-2001 το πράμα έχει πάει με τον κατήφορο(Νapster παπαριές του κοντού,αποχώρηση Newsted,αλκοολισμός,τσακωμοί κτλ κτλ κτλ...)Το St.Anger δεν ήταν καλό για Metallica αλλά ήταν ειλικρινές και είχε και κάποιες κομματάρες μέσα...Στην αλλαζονεία σκόνταψε.8λεπτα κομμάτια με το ίδιο μοτίβο,χωρίς solos(έχει ένα δείγμα από sabbath solo στο Some kind of monster)είναι too much για οποιονδήποτε.

Το Cyanide το άκουσα σε live version από το myspace και οκ δε μου έκανε κλικ.Θα περιμένω το studio.

Θα ακούσω το δίσκο και θα επανέλθω μιας και σίγουρα τις πρώτες μέρες θα μετράει διψήφιο αριθμό ακροάσεων.Εύχομαι να διαψευστώ αλλά δεν το βλέπω.

EDIT:
Ακούστε και τη διασκευή τους στο Remember tomorrow των έτερων θεών να δείτε τι κάνουν όταν παίζουν ορθά τα παληκάρια.