The Legend of Zelda: Skyward Sword

[Deus]

Πωπω, το τελευταίο ποστ πριν από αυτό του Νοοτο που ανέστησε το thread ήταν δικό μου και το είχα γράψει πριν 8 χρόνια σχεδόν.

Εγώ θα πω ξανά αυτό που πίστευα για το SS και παίζει να το έχω δηλώσει πολλές φορές. Είναι ένα πολύ καλό παιχνίδι αλλά ένα πολύ κακό Zelda.

Συμφωνώ με όλα τα θετικά που έγραψες Νοοτο αλλά με ενοχλήσει τόσο πολύ τα αρνητικά που ο αρχικός ενθουσιασμός που ένιωθα για το παιχνίδι απλά υποχώρησε και από ένα σημείο και μετά ήθελα να τελειώσει. Προσωπική μου άποψη είναι ότι οι τελευταίες 15 ώρες έπρεπε να είχαν κοπεί. Πολλά set pieces δεν προσέφεραν τίποτα και απλά έσπαγαν τη ροή του gameplay. Δεν είχε κανένα λόγο ύπαρξης το stealth section καθώς επίσης και εκείνο που μάζευες κάτι αδιάφορα collectables στην περιοχή που είχε πλημμυρίσει.

Με είχε κουράσει επίσης η γενικότερη έλλειψη ποικιλίας. Όλο το παιχνίδι προσφέρει μόλις 4 περιοχές μαζί με την αρχική πόλη στις οποίες επιστρέφεις συνέχεια. Ήλπιζα η τελική περιοχή να είναι κάποιο καινούριο μέρος αλλά τελικά απογοητεύτηκα για άλλη μια φορά.

Δεν με ενόχλησαν τόσο τα motion controls, πρωτοτυπώ εδώ. Αυτό που δεν μου άρεσε όμως ήταν η έλλειψη βάθους στις μάχες. Δεν θυμάμαι να μαθαίνεις κινήσεις και να αποκτάς γενικότερα επιπλέον εργαλεία και ικανότητες που να μπορείς να χρησιμοποιήσεις στην μάχη, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει στα περισσότερα Zelda. Γενικά παρόλο που δεν είχε πρόβλημα με τα motion controls δεν θεωρώ πως προσέφεραν τίποτα στο gameplay.

Τα stamina, upgrading mechanics επίσης δεν με εντυπωσίασαν ιδιαίτερα αλλά κρατάω σαν θετικό το ότι εισήχθησαν στη σειρά και τελειοποιήθηκαν στο Breath of the Wild.

Μια που γίνεται και λόγος για τα 3d zelda για εμένα έχει ως εξής η κατάταξη.

S tier: Breath of the Wild= Ocarina of Time
A tier: Windwalker
B tier: Twilight Princess
C tier: Skyward Sword

To Majoras Mask δεν το έχω παίξει.

Το Windwaker παρόλα τα λάθη που αναφέρατε το λατρεύω. Είναι πανέμορφο, έχει πολύ ωραία ιστορία και μουσική, συμπαθέστατους χαρακτήρες και ένα τέλειο overworld που σε ανταμείβει όταν ψάχνεις προσωπικά. Κάποιοι είχαν βρει κουραστική την διαδικασία να σαλπάρουν με το πλοίο και να επισκέπτονται τα διάφορα νησάκια αλλά εγώ την λάτρεψα. Μόνα μου παράπονα το ότι αργεί να πάρει μπρος καθώς και ότι ήταν εύκολο.

[Ramparter]

Για να γυρίσουμε στα του SS, μετα απο διαλλειμα αρκετων ημερών τελειωσα dungeon 6, imprisoned 2 και ας πουμε τωρα ξεκιναει το τριτο μέρος απ οτι καταλαβαίνω η εύρεση του triforce. Απ τα λεγόμενα του κόσμου τωρα είναι η αγγαρεία, αλλωστε δεν εχει αλλα dungeons εκτος του τελευταίου.
Για να δουμε. Λογικα θα το τελειώσω μεσα στις διακοπές που ξεκιναω την αλλη βδομάδα.

[Chief]

Συμφωνω για το underutilized, θυμαμαι οταν πρωτοπαιξα το Wind Waker ηταν μια διαρκης ξενερα, σε ολα κατωτερο απο το Ocarina. Αλλα σιγα σιγα οσο το παιχνιδι ανοιγει και σε καλει να εξερευνησεις τον ωκεανο το εκτιμησα για το open world του. Για 2003 ηταν πολυ πρωτογνωρη εμπειρια εστω κι αν επι το πλειστον τα νησια δε προσεφεραν κατι. Ειχε μια μοναδικη αισθηση ελευθεριας.
Το χειροτερο σημειο του τιτλου για μενα δεν ηταν τα triforce parts στο τελος αλλα το ξεκινημα του. Πολυ μπαμπλα και σα πρωτο dungeon σε βαζει να κανεις stealth. Meh. Μετα την ευρεση της βαρκας στρωνει.

2ο, 3ο και 4ο dungeon πολύ καλά. Επίσης εξαιρετικά και τα 2 dungeons των sages. Νομίζω από τα αγαπημένα μου dungeons στη σειρά. Όσον αφορά στα νησιά, κάποια νησιά ήταν εξαιρετικά (Windfall, Outset κ.α) αλλά τα περισσότερα ανούσια. Η εξερεύνηση στη θάλασσα έχει πολλά προβλήματα πράγματι και γενικά το παιχνίδι έχει πολύ καλές ιδέες αλλά σε τελική ανάλυση πράγματι αναξιοποίητες. Το remaster κάνει πολλές και στοχευμένες αλλαγές και σχεδόν διορθώνεται το κακό pacing του δεύτερου μέρους. Το ξαναέπαιξα νωρίτερα φέτος και παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια μου. Παρ' όλα τα θέματά του είναι ένα οραματικό παιχνίδι που πήρε πολλά ρίσκα.

[Ramparter]

Συμφωνω για το underutilized, θυμαμαι οταν πρωτοπαιξα το Wind Waker ηταν μια διαρκης ξενερα, σε ολα κατωτερο απο το Ocarina. Αλλα σιγα σιγα οσο το παιχνιδι ανοιγει και σε καλει να εξερευνησεις τον ωκεανο το εκτιμησα για το open world του. Για 2003 ηταν πολυ πρωτογνωρη εμπειρια εστω κι αν επι το πλειστον τα νησια δε προσεφεραν κατι. Ειχε μια μοναδικη αισθηση ελευθεριας.
Το χειροτερο σημειο του τιτλου για μενα δεν ηταν τα triforce parts στο τελος αλλα το ξεκινημα του. Πολυ μπαμπλα και σα πρωτο dungeon σε βαζει να κανεις stealth. Meh. Μετα την ευρεση της βαρκας στρωνει.

[thunderjohn]

Από τα Zelda το wind waker μου φάνηκε underutilized, το Twilight ανάλατο και με το Skyward δεν ασχολήθηκα. Ανάμενουμε εναγωνίως Οκτώβρη για πακέτο Breath of the wild και OLED.

[Ramparter]

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ υπαρχει και τριτο act λεει. Ειμαι στη φαση που μολις μπηκα 6ο dungeon και λεγα οκ τελειωνουμε... καλα κρασα...

Το μονο που εχω να πω για την ωρα ειναι Wind Waker > Skyward Sword > Twilight Princess.

[nooto]

Λοιπον μετα απο 10 κοντα χρονια το τελειωσα και εγω τωρα που το παιχνιδι κυκλοφησε στο Switch. Συνολικα ο τιτλος μου πηρε κοντα στις 45 ωρες, κανοντας αρκετα πραγματα αλλα οχι τα παντα. Overall, το βρηκα πολυ δυνατη εμπειρια και θα το προτεινα σε οποιον δεν το εχει δει και εχει πλεον αυτην την ευκαιρια μεσω της εκδοσης για Switch.

Πιο συγκεκριμενα, το παιχνιδι ειναι πανεμορφο, παροτι το ειχα θαψει βλεποντας βιντεο στο internet κλπ, νομιζω χανει πολυ σε σχεση με το αποτελεσμα που βλεπει κανεις στην οθονη του μιας και δεν φαινεται τοσο οτι καποιες επιλογες (πχ καποια flat textures στα δεντρα) ειναι κομματι του art style του και της hand drawn αισθητικης με παστελ χρωματα που προσπαθει να βγαλει. Στα συν φυσικα η 1080p αναλυση και τα 60 fps που ειναι flawless και ανεβαζουν το ολο αποτελεσμα ακομα περισσοτερο. Η μουσικη του παιχνιδιου μου αρεσε επισης αρκετα ενω σε οτι αφορα το χειρισμο, το mapping και η υλοποιηση των motion controls σε συμβατικο χειριστηριο (επαιξα το παιχνιδι με pro controller) ειναι αρκετα καλη. Υπαρχουν καποιες επιλογες που ισως φανουν παραξενες, οπως οτι ο ελεγχος της καμερας γινεται με τον δεξι αναλογικο ενω ταυτοχρονα πρεπει να κρατας και το L πατημενο, κατι που ειναι counter intuitive δεδομενου οτι κανενα παιχνιδι δεν το κανει ετσι, αλλα σε γενικες γραμμες συνηθιζεται. Η κινηση του σπαθιου (οπως ειναι γνωστο το συστημα μαχης βασιζεται κατα κυριο λογο στην κατευθυνση των sword swings) εχει περασει στον δευτερο αναλογικο μοχλο και ο οποιος αποτυπωνει με "σχετικη" ακριβεια το τι ακριβως θες να κανεις καθε φορα.(παροτι θα υπαρξουν και φορες που το input δεν κανει register και γενικοτερα το συστημα δεν ειναι τοσο responsive οσο το να πατας απλα ενα κουμπι για την επιθεση). Και μιας και ειμαστε στο συστημα μαχης, θα πω οτι παροτι ειναι πολυ στοχευμενο στην κινηση του σπαθιου (προσπαθεις να βρεις ενα ανοιγμα στον αντιπαλο και μετα κινεις το σπαθι προς αυτη την κατευθυνση), δεν το βαρεθηκα. Σιγουρα δεν εχει το βαθος συστηματων αλλων παινχιδιων αλλα σε γενικες γραμμες ειναι ευχαριστο.

Σε οτι αφορα τη δομη, ο τιτλος εχει 3 περιοχες (και ενα hub) οι οποιες ειναι γραμμικες σε γενικες γραμμες αλλα εχουν και μια semi open λογικη με την εννοια οτι υπαρχουν πολλες κατευθυνσεις που μπορεις ανα πασα στιγμη να ακολουθησεις, shortcuts να ανοιξεις, και γενικοτερα μπορει να το φανταστει κανεις σαν μια απλουστευμενη εκδοχη ενος soul game σε επιπεδο σχεδιασης. Σε αλλα στοιχεια που εχουν ερθει απο τα souls ειναι φυσικα το stamina bar, τα parry mechanics κ.α., τα οποια και εμειναν με τη μια η την αλλη μορφη και στο BotW.

Το highlight για μενα ηταν τα 2 dungeons που ειχε καθε μια απο αυτες τις περιοχες (6 συνολο +1 στο τελος) που ηταν απιστευτα καλα σχεδιασμενα με παρα πολυ εξυπνους γριφους και puzzles. Οι λυσεις γενικα δεν ηταν δυσκολες ομως οι γριφοι σαν γριφοι ηταν παρα πολυ ευρηματικοι και φτιαγμενοι με πολυ φαντασια. Στα συν επισης οτι σε καθε dungeon χρησιμοποιεις ολα τα gadgets που εχεις στην διαθεση σου και οχι μονο το πιο προσφατο με την δυσκολια αλλα και την φαντασια που πρεπει να εχεις, να ανεβαινουν κλιμακωτα. Ειδικη αναφορα φυσικα στα dungeons με τα time stone mechanics που τα βρηκα απλα καταπληκτικα. Συνολικα τωρα, η πιο γραμμικη δομη του παιχνιδιου η αληθεια ειναι οτι μπορει να ξενίσει καποιους, δεδομενου οτι εχουμε συνηθισει τα Zelda να εχουν ανοιχτο κοσμο, αλλα προσωπικα δεν με πειραξε και βρηκα οτι βοηθουσε στο pacing. Τελος να σημειωσω οτι μου αρεσε παρα πολυ τουλαχιστον το 90% των bosses που συνεχιζουν να εχουν μια puzzle γευση κατα τα προτυπα της σειρας, αλλα ειναι ταυτοχρονα και διαφορετικης λογικης λογω του οτι τα puzzles βασιζονται και παλι στην κινηση και κατευθυνση του σπαθιου.

Στα αρνητικα τωρα:

1) Το παιχνιδι ειχει ουσιαστικα 3 acts και σε καθε ενα απο αυτα περνας και απο τις 3 περιοχες που ανεφερα. Αυτο σημαινει οτι περνας απο καθε περιοχη 3 φορες και ενω δεν βλεπεις καθε φορα το ιδιο κομματι (πχ στο πρωτο act βλεπεις το πρωτο 50%, στο δευτερο act το δευτερο 50%, και στο τριτο κανεις μια αποστολη που λαμβανει χωρα στο 100%), υπαρχει παρα πολυ back tracking και καπου μπουχτιζεις βλεποντας την ιδια θεματικη ξανα και ξανα. Για την ακριβεια θα προτιμουσα το τριτο act να μην υπηρχε καθολου γιατι ουτως ή αλλως ο λογος για τον οποιο επιστρεφεις ξανα σε καθε μια απο τις περιοχες ειναι τραβηγμενος απο τα μαλλια και φαινεται οτι μπηκε για να αυξηθει η διαρκεια του παιχνιδιου.

2) Πριν παιξω τον τιτλο ειχα την εντυπωση οτι εξελισσεται στον αερα, και οτι ειναι ενα ειδος open world οπου ταξιδευεις εναερια για να φτασεις σε καθε περιοχη, με γριφους που βασιζονται στο theme του αιωρούμενου κοσμου κλπ. Η αληθεια ειναι οτι μονο το κεντρικο hub βρισκεται στον αερα και το αιωρουμενο κομματι δεν εχει απολυτως τιποτα να κανεις περα απο το να ανοιγεις καποια σεντουκια στα διαφορα νησακια, που ξεκλειδωνουν κατα τη διαρκεια του παιχνιδιου. Τα δε κομματια που ταξιδευεις με τους "αετους" υπαρχουν απλα για να σε πηγαινουν απο το hub στις πιστες του παιχνιδιου και το αντιστροφο. Πραγματικα ειναι μια τεραστια χαμενη ευκαρια imo καθως θα μπορουσαν να εχουν δωσει εναν εναεριο κοσμο με μυστικα κλπ, και αντ'αυτου εδωσαν κατι που δεν εχει κανενα απολυτως νοημα. Δηλαδη απο τη μεση του παιχνιδιου και μετα θα προτμουσα απλα να υπαρχει ενα fast travel με loading screens αντι να καλω καθε φορα τον αετο προκειμενου να παω απο την μια περιοχη στην αλλη, κατι που και αργο ειναι και δεν εχει και απολυτως τιποτα να κανεις. Οτι πιο ανουσιο εχω δει ποτε σε Zelda και απορω πως το εβαλαν ετσι μεσα, ξαναλεω θα μπορουσε να μην υπαρχει καθολου και το παιχνιδι μαλλον καλυτερο θα ηταν.

3) Το optional content του παιχνιδιου ειναι μαλλον οτι χειροτερο εχω δει ποτε σε Zelda και γενικοτερα σε παιχνιδι του ειδους. Δεν μιλαω τοσο για το περιεχομενο των side quests (που ειναι για τα πανηγυρια ουτως ή αλλως, καμια σχεση με το MM για παραδειγμα) οσο για το οτι ολα τα gadgets και ολα τα καλα rewards τα παιρνεις απο το main game και ειναι unmissable, κατι που αφηνει το optional content χωρις καμια ουσιαστικη ανταμοιβη και κατα συνεπεια χωρις κανεναν λογο να ασχοληθεις μαζι του (αυτος ειναι και ο λογος που και εγω το παρατησα απο ενα σημειο και μετα).

4) Τελος, και σε οτι αφορα την ιστορια, προσπαθησαν να πουν κατι πολυ ωραιο εδω, κατι που αφορα στο origin της σειρας, το πως φτιαχτηκε το master sword, το γιατι σε καθε εποχη εχουμε παντα εναν Link και μια Zelda, αλλα προσωπικα το NES approach με τους mute χαρακτηρες και την απουσια στοιχειωδους σκηνοθεσιας εχει αρχισει να με κουραζει. Ευτυχως αυτο φαινεται οτι εχει αρχιζει και αλλαζει με το BotW, αλλα σε καθε περιπτωση δεν μπορω να μην το κριτικαρω μιας και θεωρω οτι ειναι περισσοτερο εμμονή της Nintendo και ισως ανασφαλεια του να μην ξεφυγω απο την πεπατημενη, παρα οτι προσφερει κατι ουσιαστικο στο story telling.

Αυτα σε γενικες γραμμες, οπως ειπα και στην αρχη, παρα τα οποια προβληματα περασα παρα πολυ καλα με τον τιτλο, σιγουρα ακομα και στην εποχη του να το εβλεπα θα ελεγα οτι μαλλον ειναι το λιγοτερο φιλοδοξο Zelda που εχω παιξει, με εμφανη προβληματα μαλιστα κατι που ειναι ξενο για τη σειρα ως επι το πλειστον, δεν παυει ομως να ειναι ενα πολυ καλο παιχνιδι και μια πολυ ξεχωριστη εμπειρια. Σε οτι αφορα την HD εκδοση, οσοι δεν εχετε παιξει το OG, και δεδομενου οτι μπορειτε να βρειτε to remaster στα 49.99 στην Ελλαδα, θα ελεγα οτι αξιζει και με το παραπανω. Περα απο τα visual upgrades, υπαρχουν ενα σωρο qol improvements που κανουν το παιχνιδι πολυ πιο ευχαριστο και διασκεδαστικο (η OG εκδοση απο video που ειδα ειναι πραγματικα απαλευτη ωρες ωρες).

[Deus]

Tέλος το παιχνίδι.Ακολουθεί τελικό ποστ εντυπώσεων.

Στα θετικά πρώτα,τα dungeons και οι γρίφοι τα βρήκα πολύ έξυπνα,ωραία η προσθήκη της stamina bar και του συστήματος αναβάθμισης αντικειμένων (αν και μέτρια υλοποιημένο),αρκετά καλό σενάριο και fanservise σενάριο,έχει κάποια ευρηματικά sidequest με αλληλεπίδραση με npcs κάτι το οποίο βρήκα αρκετά θετικό.

Πάμε τώρα και στα αρνητικά τα οποία δυστυχώς για άλλη μια φορά θα είναι περισσότερα από τα θετικά.

Καταρχάς ο οπτικοακουστικός τομέας είναι εντελώς αδιάφορος με το artdirection να μην κάνει καμιά εντύπωση και το soundtrack να είναι ίσως το χειρότερο της σειράς.Ακόμα και για τα δεδομένα του wii τα γραφικά είναι μουντά και θολά,οι περιοχές είναι εντελώς βαρετές και η κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη από τον πολύ μικρό αριθμό περιοχών που έχει το παιχνίδι.Το twilight princess τα πήγε πολύ καλύτερα εδώ.Από μουσκά κομμάτια δεν μου έμεινε κανένα με εξαίρεση τα fis theme και main theme.

Στα του gameplay,με ενόχλησαν αρκετά πράγματα.Για άλλη μια φορά η μάχη είναι εξευτελιστικά εύκολη και τα bosses έχουν ρόλο καθαρά διαδικαστικό.Ενώ το παιχνίδι ξεκινάει προκλητικό στην συνέχεια η δυσκολία εκμηδενίζεται καθώς ο ήρωας γίνεται δυνατότερος και τα τέρατα μένουν στάσιμα.Επιτέλους πρέπει να καταλάβουν εκεί στο Κυότο ότι το λογικό σε ένα game είναι να υπάρχει κλιμάκωση της δυσκολίας όσο προχωράει το παιχνίδι.Το τελικό boss είναι δυστυχώς και αυτό απογοητευτικό,μπορεί να νικηθεί μέσα σε δύο λεπτά!!!

Ακόμη,βρήκα πολύ φτωχούς τους μηχανισμούς της μάχης.Έχουμε αρκετά καλά υλοποιημένους μηχανισμούς motion control αλλά από ένα σημείο και μετά κουράζουν αφού για να πέσουν οι περισσότεροι εχθροί πρέπει απλά να τους χτυπήσεις στο κατάλληλο σημείο.Δεν παίρνεις απολύτως τίποτα για να εμπλουτιστεί η μάχη όσο προχωράει το παιχνίδι,ούτε κάποιο skill,κάποιο ξόρκι,τίποτα και έτσι παραμένει μια διαδικασία υπερβολικά απλή.Οκ,δεν λέω να φτάσει στο επίπεδο του devil may cry αλλά θα μπορούσαν να γίνουν κάποια βήματα προς την σωστή κατεύθυνση.Για παράδειγμα θα ήταν καλό να υιοθετήσει ένα σύστημα μάχης σαν του demons souls αλλά στο αρκετά πιο βατό.

Άκομα ένα αρνητικό είναι η ύπαρξη πολλών filler quests,το 20% του παιχνιδιού θα μπορούσε άνετα να κοπεί αφού είναι εκνευριστικά filler kai fetch quests τα οποία όχι μόνο δεν είναι διασκεδαστικά αλλά κουράζουν,όλο το περιεχόμενο μετά το έκτο dungeon έπρεπε απλά να μην υπάρχει.

Τέλος,υπάρχουν ελάχιστες περιοχές στο παιχνίδι,τέσσερις μαζί με την πόλη και ένα απίστευτα βαρετό και κουραστικό overworld.Ακόμα και το τελικό dungeon είναι μια από τα ίδια καθως αποτελεί συρραφή όλων των περιοχών του παιχνιδιού.Δεν υπάρχει καθόλου εξερεύνηση και τίποτα απολύτως για να βρει ο παίκτης,το παιχνίδι προσφέρει μόνο λίγες γραμμικές περιοχές και καθόλου έκπληξη,λείπει εντελώς το στοιχείο της εξερεύνησης και της ανακάλυψης κρυφών περιοχών και αντικειμένων,στην καλύτερη μέσω της αξιοποίησης κάποιας ικανότητας να βρεθέι κάποιο κομμάτι καρδιάς ή rupees.

Αυτά.Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι τυπάδες της Ιαπωνίας αλλά η σειρά χρειάζεται μια ουσιαστκή ανανέωση.Τα zelda ενώ ήταν μια σειρά που με κάθε επεισόδιό της επηρέαζε καταλυτικά την βιομηχανία και παραμιλούσαν οι πάντες κατέληξε να είναι μια ακόμα καλή σειρά μέσα στον σωρό.Δεν αξίζει με την καμία πάνω από 8 και προσωπικά θα έβαζα στο παιχνίδι ένα 7.

[Deus]

Πάει και το πέμπτο μπουντρούμι.Το μπος ήταν πανεύκολο αλλά το setpiece πριν από αυτό μου άρεσε,δεν μας έχει συνηθίσει η σειρά σε τέτοια.

Τώρα είμαι στην λαβοπεριοχή και ψάχνω την είσοδο για το έκτο μπουντρούμι.Το παιχνίδι είναι πολύ καλό και το διασκεδάζω πολύ αλλά με έχουν ενοχλήσει αρκετά πράγματα.Περισσότερα όταν το τελειώσω.Το σίγουρο πάντως είναι ότι δεν με βλέπω να ασχολούμαι και με επόμενο ζελντα αν δεν αποφασίσουν επιτέλους να ανανεώσουν την σειρά.

[paixtis]

Ναι αρκετά καλό μπορώ να πω.Ήθελα ακόμη πιο έξυπνη χρύση αυτής της πέτρας.Μπορούσαν να δώσουν περισσότερα αλλά περιορίστηκαν σε απλές εφαρμογές κυρίως.Overall μετά από καιρό καλύτερο dungeon για μένα παραμένει το φοβερό και ψυχεδελικό 3ο και μετά αυτό.

[Deus]

Ναι,στο καραβι ειμαι.Τωρα παω για το μπος.Φοβερο μπουντρουμι,ηθελε πολλη παρατηρητικοτητα.Πολυ μου αρεσε.

[paixtis]

Βέβαια τα bosses είναι λίγο meh!
Στο καράβι είσαι?

[Deus]

Ok xeno,ευχαριστω για το ποτ,το περασα το σημειο με το τρενο αλλα το μινι παιχνιδι δεν το παλευω με την καμια.Πραγματικα αθλιο,απορω τι το βαλανε.Δεν βαριεσαι,δεν εγινε και τιποτα αν δεν φτασουμε μεγιστο health μια φορα.

Τωρα ειμαι μεσα στο πεμπτο μπουντρουμι το οποιο βρισκω φοβερο.Αν κανανε κατι πραγματικα αψογο αυτη την φορα ειναι τα μπουντρουμια,δεν εχω κανενα παραπονο απο αυτα.

Αναβαθμισα και ολα σχεδον τα αντικειμενα στο μεγιστο.

[Xeno]

To fun-fun island το εκανα (περιεργως). Κρατα το remote καθετα, μετα απο λιγες προσπαθειες θα περνας μεσα απο ολα τα rings λογικα σχετικα ανετα. Για την προσγειωση κανε το σταυρο σου, μαθε στο περιπου που ειναι το πολυχρωμο rupee και απλα αλλαξε την ταχυτητα της πτωσης ελπιζοντας να πεσεις στο σωστο σημειο. Το να πηγαινεις περα δωθε τελευταια στιγμη δεν εχει νοημα, ασε που δεν εχεις και περιθωρια ελιγμου.

Σε αυτο με το τρενο δεν ειχα κανενα προβλημα, απλα εκανα tilt το remote προς τα πανω λιγο πριν το αλμα και παντα επιανε, στη χειροτερη κανε waggle σαν τρελος αν εχεις καποιο θεμα με το motion plus.

[Deus]

Oδεύω στο πέμπτο dungeon και έχω κολλήσει στο σημείο με το τρενάκι.Δεν μπορώ να κάνω το άλμα μόλις έχει κενό στις ράγες,εσείς που έχετε τελειώσει το παιχνίδι πως το καταφέρατε;Το παιχνίδι λέει shake remote upwards αλλά μόλις το κουνάω προς το πάνω πέφτω στο κενό.

Επίσης,κατάφερε κανένας το ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΣΠΑΣΤΙΚΟ minigame στο fun fun island;Κανένα τιπ έχετε;

Έλεος πια με τα motion controls,αν είναι να βάλεις βάλε για να γίνει πιο διασκεδαστικό το παιχνίδι,όχι για να σπας τα νεύρα του παίκτη...Ειδικά ο χειρισμός του diving είναι για κλάμα...