Welcome to Gamers Odyssey forums where we talk about gaming, mostly in Greek language. If this is your first visit, be sure to
check out the FAQ by clicking the
link above. You may have to register
before you can post: click the register link above to proceed. To start viewing messages,
select the forum that you want to visit from the selection below.
Εγώ πάντως θα επαναλάβω πως σαν παιχνίδι είναι εξαιρετικό.Έχει πολύ καλά γραφικά,ροή και σύστημα μάχης.Απλά δεν είναι devil may cry όπως το ξέραμε,είναι κάτι άλλο αλλά προσωπικά δεν με πείραξε,όταν έβαλα το ντεμο ήξερα ότι θα δω κάτι διαφορετικό και ανόμοιο με τα παλιά devil may cry.Ίσως το χτυπήσω σε τιμή σκότωμα καθότι φαν του είδους.
Mynhmata pernane ola ta paixnidia, etsi pernaei kai afto ena mynhma, to mynhma pws h Capcom ekane mega lathos pou edwse sthn Ninja Theory na katastrepsei ena kalo franchise
Φτιάχτηκε ένα παιχνίδι με νόημα και λίγο βάθος και μείνατε στο δέντρο, σας λυπάμαι είστε άσχετοι!
Το παιχνίδι το βρήκα εξαιρετικό αν εξαιρέσουμε τις χαοτικές επιλογές στο σύστημα μάχης, περνάει συγκεκριμένα μηνύματα πέρα απο τα "Ελαφριά" βιντεοπαιχνίδια που παίζουμε συνεχώς..
Αυτό που θέλει να περάσει το DmC είναι η λειτουργία και η δομή του σύγχρονου συστήματος πέρα από την επιφάνεια... Τι μας λέει συνοπτικά το DmC? Ότι αυτά τα οποία βλέπουμε είναι είδωλα ενός άλλους κόσμου, μια ανεστραμμένη λογική της παραβολής του σπηλαίου τα Πλάτωνα.
Το κεντρικό θέμα του παιχνιδιού αφορά τον έλεγχο των μαζών μέσα απο τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, τη διασκέδαση και τα τρόφιμα καθώς και το σκοτεινό πρόσωπο της Ελιτ που εμφανίζεται σαν συνιστώσα όλων τν αρχών (πολιτική, ΜΜΕ, αστυνομία κλπ). Ενώ δίνει την άλλη εικόνα της τρομοκρατίας που σαν ανάκλαση της Ελιτ αν και έχει κοινή ρίζα προωθεί τα συμφέροντα της Ελεύθερης βούλησης...
Αν ανατρέξουμε στη χριστιανική μυθολογία περι αποκάλυψης εύκολα μπορούμε να ταιριάξουμε τον Νταντε στον αντίχριστο λυτρωτή που θα επαναφέρει την ελευθερία του κόσμου μέσα απο το σκοτεινό καθεστώς της Ελιτ που ο ίδιος κατευθύνει για να χτίσει τη κυριαρχία του μέσα απο τη σωτηρία μας.
Τέλος πάντων ξυπνήστε και λίγο μη παίζεται παιχνίδια σαν αποβλακωμένα...
Πάντως αν βγει DMC που να συνεχίζει την παλιά σειρά (με τον παλιό Dante κτλ), το νέο dmc και ο νέος Dante είναι το καλύτερο Marketing trick που θα μπορούσε να κάνει η capcom .
Sigoura, mono pou den tha eprepe na allaksei h emfanish mono, alla oloklhroi oi xarakthres.
Elpizw oi pwlhseis na ginoun mathima alla oxi timwria.
Thelw na ksanavgei DMC, alla to swsto DMC.
Den thelw h seira na exei thn kataliksh twn Breath of Fire logw xazhs diaxeirhshs apo thn Capcom.
Αν οι τύποι είχαν κρατήσει το battle system (που ομολογουμένως είναι και το πιο δύσκολο για τους developers), και στη θέση των τωρινών χαρακτήρων έβαζαν τους Sparda / Dante / Vergil με μία ικανοποιητική ιστορία χωρίς πολλά φρου φρου κι αρώματα, πιστεύω θα είχαν κάνει υπερπολλαπλάσιες πωλήσεις.
Το τελειωσα πριν λίγο επιτέλους. Ok, μέτριο, πολύ. Ίσος να είναι και λάθος η περίοδος που το έπαιξα, ίσος να το εκτιμούσα περισσότερο σε κάποια άλλη φάση. Who knows...
Εκεί που έχει κάποια πολύ καλά χαραχτηριστικά, κάτι δεν δένει μεταξύ τους και χαλάει. Τα τοπια είναι σαν να βγήκαν από photoshop, πολύ contrast, όμως αν και δείχνουν καλοφτιαγμένα δεν είναι του γούστου μου. Δεν μου αρέσει η πόλη σαν background, προτιμώ τα gothic structures του προτού.
Οι χαραχτήρες είναι εντάξει, εκτος από τον Dante και τον Vergil. Ο Vergil είναι... Αχαραχτήριστος. Σαν μια κακή ερμηνεία. Ο Dante είναι σχεδόν ότινάνε, πολύ pop φάση, όμως... Σε σχέση με τον Dante του DMC3, αυτός είναι πιο ολοκληρωμένος. Τι εννοώ: Ο Dante του DMC3 ήταν ένας gothic φαινομενικά τύπος που το γύριζε σε emo και ταυτόχρονα συμπεριφερόταν σαν να είναι μέσα σε παιδική χαρά. E ο Dante αυτού του DmC έχει πάνω κάτω αυτή την συμπεριφορά, αλλα έχει και την εικόνα, but I guess δεν είναι τόσο badass after all.
Ο καλύτερος Dante είναι του DMC1, χωρίς να θυμάμαι αυτόν του 2, και χωρίς να έχω παίξει το DMC4 ακόμα. Του 1 ήξερε να είναι ακριβώς πάνω στην γραμμή του cool χωρίς όμως να ξεφεύγει.
Οι διάλογοι δεν είναι τόσο τραγικοί στην τελική, δεν είναι τόσο αταίριαστοι με την εικόνα και τον κόσμο του παιχνιδιού. Κάτι που μου άρεσε είναι τα expressions τον χαραχτήρων, έγινε καλή δουλειά. Οι bad guys επίσης μου άρεσαν.
Η μουσική ok, κανονικά πράματα. Το κομμάτι στα credits μου άρεσε.
Το battle system δείχνει massive, και είναι. Πολλές επιλογές, να φαν κί κότες που λέμε. Κάποιου που θα του αρέσει η ατμόσφαιρα του game και του αρέσει να ασχολείται βαθύτερα με τέτοια παιχνίδια, θα το βρει παράδεισο. Σε αναγκάζει κυριολεκτικά να χρησιμοποιήσεις το battle system του από όλες τις πλευρές. Κάτι που όμως με ενόχλησε είναι το ότι σου βγάζει από την αρχή 1000 πράματα και αν δεν κάτσεις να τα μάθεις τότε δεν θα τα χαρείς/εκτίμησης ιδιαιτερα.
Κάτι άλλο που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, είναι το ποσο υπερβολικά εύκολο είναι. Μιλάμε ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ. Ίσος το πιο εύκολο παιχνίδι που έχω παίξει. Το έπαιζα στο δύσκολο mode εξαρχής και είναι τόσο εύκολο που δεν χρησιμοποίησα ποτε items ούτε gold orb για continue, έτσι για το γαμώτο. Αφού είναι γεμάτο check points, και οι εχθροί δεν έχουν challenge. Ίσος στα modes που ξεκλειδώνονται όταν το τελειώσεις να είναι πολύ πιο δύσκολο (υπάρχει mode που με ένα χτύπημα πεθαίνεις), όμως πάλι είναι τραγικό τα main difficulties του παιχνιδιού να είναι ΤΟΣΟ εύκολα.
Leave a comment: