Final Fantasy VII (Remake)

[ChrisTop]

Ωραία post μάγκες γουστάρω άσχημα και δεν έχω παίξει και το πρωτότυπο.

BigBOSS πότε βγαίνει σε PC μαν?

[sain't]

Τέλος κι από μένα στις 52 ώρες.... Επίσης ένα 10/10...

Δεν πιστεύω πως θα μπορουσαν να βγάλουν με τη μια ολόκληρο το FF7 με αυτή την λεπτομέρεια που έχει το πρώτο μέρος. Κάτι θα είχαμε χάσει (ή λεπτομέρεια ή χρόνο αφού θα έπαιρνε καμμιά 6-10 χρόνια να γίνει λολ) και προτιμώ που έπαιξα το πρώτο μέρος, τώρα και όχι σε 5 χρόνια, έτσι ακριβώς όπως είναι.

Το παιχνίδι είναι τόσο όμορφο και προσεγμένο και ο χρόνος που περνάς σε κάθε περιοχή είναι τόσο σύντομος σχετικα που για μένα τα side quests ήταν "ευλογια" και εξ αρχής έπαιξα με τη λογική του να κάνω ότι περισσότερο μπορώ. Ήθελα να περάσω όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο βλέποντας κάθε γωνιά της Midgar και ότι έχει να προσφέρει σαν παιχνιδι. Και θεωρω ότι ήταν αρκετά ισορροπημένο σε αυτό το τομέα, κανένα "ανούσιο" filler του παιχνιδιού δεν κρατούσε τόσο πολύ ώστε να το θεωρήσω πραγματικά κουραστικό, ίσα ίσα απολαμβανα το gameplay και τη μεγαλύτερη διάρκεια

Μου άρεσε πάρα πολύ το σύστημα μάχης και η δυσκολία που σε αναγκάζει να σκεφτείς τις κινησεις σου. Στο ίδιο boss, με τον ιδιο εξοπλισμό κλπ, είχα game over ενώ παίζοντας λίγο πιο συγκεντρωμένος νίκησα με ευκολία.

Το μεγαλυτερο κατορθωμα που επιτυγχάνει σαν remake είναι η πιστότητα των χαρακτήρων, από τον οπτικο σχεδιασμό που βρίσκω άψογο (π.χ. ο Barret είναι πολύ καλύτερος από ότι στο Advent Children) μέχρι την ανάπτυξη της προσωπικότητας τους που θεωρώ ότι έγινε με πολύ μεγάλη προσοχή και σεβασμό και αναφέρομαι σε όλους , main cast αλλά και NPCs με highlight για μένα Barret και Aerith. (αλλά και Wedge π.χ. λολ).

Όσον αφορά το τέλος, χωρίς σποιλερ, μου άρεσε η ιδέα, θεωρώ ότι το πρώτο μέρος έχει εκτελεστεί ΑΨΟΓΑ και ελπίζω να ξέρουν τι κάνουν. Μέχρι στιγμής είμαι απóλυτα ευχαριστημένος πάντως με ότι είδα στο remake.

53 hours well spent, με ψήνει λίγο να συνεχισω για να ξεκλειδωσω όντως τα πάντα όλα (δυστυχώς δεν κατάφερα να νικήσω το τελευταίο summon από το battle intel) και ανυπομονώ για τη συνέχεια.

Ειδωμεν. Προς το παρόν δεν έχω κάτι άλλο στα σκαριά (πέρα από animal Crossing και Phoenix Wright σε ποιο χαλαρούς ρυθμούς). Το FF7 με γεμισε αρκετά σαν εμπειρια.

[i Have no Equal]

Το μόνο κουραστικό filler quest θα έλεγα οτι είναι στο chapter 14, εγω τώρα πχ το ξαναπαιζω στο hard και ενω το πλάνο ηταν να περάσω τα cut-scenes κλπ και να κάνω ενα γρήγορο playthrough μου ειναι αδύνατο και σχεδον παντα καταλήγω να τα βλέπω ξανα με μεγαλυτερη προσοχη και πάντα κατι βρισκω που δεν εχω προσέξει καλα. Επισης στο hard εκτιμώ πραγματικά το battle system και τους συνδυασμούς που μπορείς να κανεις με materia ετσι ωστε να αποφύγεις την άσκοπη χρηση MP.

Η δουλειά στους χαρακτήρες ειδικα στην Aerith η οποια ειναι σχεδιασμένη να ειναι "τέλεια" ειναι καταπληκτική, ευχάριστη έκπληξη ο Barret και για εμένα ο οποίος ομολογώ οτι στο OG μου ηταν κάπως αδιάφορος ενω τωρα ειναι ο "bro" μου. Η Tifa απο την αλλη αν και ισως ο πιο "ρεαλιστικός" χαρακτήρας απο όλους συνεχίζει να μου ειναι η λιγότερο ενδιαφέρουσα προσωπικοτητα, προτιμούσα την υπερβολική Jessie για να πω την αλήθεια. Η Aerith ειναι σε άλλο επίπεδο εντάξει αλλα ειναι και ο σκοπος της τέτοιος ώστε να πονέσει περισσότερο "αυτη η σκηνη" που ολοι ξέρουμε.

Χωρις spoiler θα πω οτι το τελος του πρώτου μέρους θα κριθεί από τα υπόλοιπα, αν ειναι να κάνεις setup κάτι τέτοιο και μετά να το ξεχάσεις εντελώς τότε ποιο το νόημα??

[nooto]

Το εχω βαλει να κανει εγκατασταση επιτελους!!!!! Περισσοτερα εν καιρω!!

[nooto]

Λοιπον εχω παιξει κοντα στις 20 ωρες και ειμαι στο Chapter 8. Γενικα δεν ξερω αν το πηγαινω αργα αλλα επειδη μου αρεσει πολυ πως το εχουν αποδώσει προσπαθω να καθομαι αρκετα σε καθε περιοχη, ειδικα αν εχει δομη πολης. Γενικα σαν structure το παιχνιδι ακολουθει γραμμικη πορεια και υπαρχει η ακολουθία πολη με npcs, side quests, mini games, και στη συνεχεια dungeon με καποιο event που προχωραει το σεναριο, κοκ. Σε οτι αφορα το πρωτο, το παιχνιδι ειναι μεν γραμμικο και πολλες φορες και το level design μοιαζει με αυτο του ΧΙΙΙ, απο την αλλη εδω φαινεται οτι η συγκεκριμενη σχεδιαση δεν ειναι by default κακη και μπορεις να δωσεις κατι πολυ ενδιαφερον αν το υλοποιησεις σωστα. Το σημαντικοτερο ειναι οτι η σχεδιαση ταιριαζει με αυτο που βλεπεις στην οθονη, και λογω της ολης λεπτομερειας που εχουν τα περιβαλλοντα, πειθεσαι κατα μια εννοια οτι ο συγκεκριμενος σχεδιασμος ειναι ρεαλιστικος. Σε οτι αφορα την ακολουθια που περιεγραψα, διαβασα και τα προηγουμενα posts και κυριως του Phantom, και θα ηθελα να πω οτι ολα οσα λεει ισχυουν και πιθανως η ολη δομη να ξενίσει καποιους. Απο την αλλη βεβαια προσωπικα ετσι περιμενα να ειναι το συγκεκριμενο κομματι γιατι ετσι ηταν και στο original, πιο focused, πιο γραμμικο και πιο κινηματογραφικο μεχρι εν τελει το παιχνιδι να σε αφησει ελευθερο στον overworld. ΕΙχα πει και παλιοτερα οτι η Midgar ειναι η Insomnia του VII, και σαν κομματι της ιστοριας ή θα την εδινες και παλι σαν ταινια ή σαν ξεχωριστο παιχνιδι που εχει αυτη τη σχεδιαστικη λογικη. Και λεω ξεχωριστο παιχνιδι διοτι σκεφτομαι κατω απο την υποθεση οτι τα επομενα επεισοδια θα εχουν ανοιχτη δομη και θα ειναι πιο slow paced. Να σημειωσω τελος οτι δεν ειναι το πρωτο game που κανει κατι τετοιο, το MGS V ειναι ενα τετοιο παραδειγμα και πιστευω οτι το σπασιμο σε επεισοδια εν τελει λειτουργησε θετικα.

Τωρα, μεχρι στιγμης δεν εχω δει καποιο filler στο παιχνιδι, σε γενικες γραμμες ακολουθει το original (iισως εκτος απο το chapter 3) και απλα επεκτεινει λιγο το μεγεθος των dungeons, προσθετει επιπλεον σκηνες και διαλογους και τελος αυξανει μεσω των side quests λοιπων activities την παραμονη του παικτη στις πολεις. Σε οτι αφορα το τελευταιο, διαβασα οτι ολο το παιχνιδι εχει 20κατι side quests και μεχρι στιγμης εχουν ανοιξει 12 (αν δεν κανω λαθος) οποτε μην φανταστει κανεις οτι υπαρχει τρελο fetch content. Καθε περιοχη εχει τυπου 6 side quests που σε γενικες γραμμες ειναι ευχαριστες και ειναι εκει προκειμενου να κανουν τον παικτη να νιωσει οικεια, να την εξερευνησει κλπ.

Σε οτι αφορα τα οπτικο-ακουστικα, τα γραφικα ειναι απο αλλο πλανητη και η αποδοση της Midgar εχει απιστευτη λεπτομερεια και ξεπερναει σε γενικες γραμμες την φαντασια μου στο πως την ειχα πλάσει στο μυαλο μου. Γενικα εχουν ριξει παρα πολυ δουλεια και υπαρχει παρα πολυ σεβασμος στο original υλικο αλλα και μεγαλη και επιτυχημενη προσπαθεια στο να αποδοθεί πιστα η αισθητικη του original παινχιδιου. Αυτο που αναφερει το DF περι low resolution textures ανα σημεια ισχυει, αλλα και παλι αν εγινε επειδη υπηρχε αναγκη θεωρω οτι καλα εκαναν και εριξαν απο κει μιας και το συνολο παραμενει κορυφαιο και δεν επηρεαζει κατι αρντητικα. Το παιχνιδι ειναι πιο ομορφο και πιο εντυπωσιακο απο το Advent Children και ακομα πιο εντυπωσιακο ειναι καταφεραμε τελικα και φτασαμε σε αυτο το σημειο. Ολα αυτα με ενα frame rate που ειναι μεν στα 30 αλλα απο την αλλη super smooth. Το εγραψα και στον server μας, δεν ξερω τι εχουν κανει, τι τεχνικες εχουν χρησιμοποιησει, αλλα αρχικα θα επαιρνα ορκο οτι το παιχνιδι τρεχει στα 60 (τοσο ομαλο φαινεται). Τελος πολυ ωραιο ειναι και το soundtrack με πολυ ωραια remixes των αρχικων κομματιων αλλα και με ταιριαστες νεες συνθεσεις εδω και εκει.

Κλεινοντας, το συστημα μαχης εχει τα φοντα να ειναι οτι καλυτερο εχουν φτιαξει ever αλλα ακομα ανοιγει και θελω να προχωρησω λιγο ακομα πριν γραψω εντυπωσεις. Παιζω κυριως με ATB pauses και οχι τοσο με τα quick buttons οποτε τα προβληματα με την καμερα κλπ που αναφερετε δεν τα εχω παρατηρησει τοσο πολυ. Αυτο που βλεπω σαν αρνητικο εγω ειναι το AI και θα ηθελα να υπαρχουν gambits γιατι στην πραξη αν θες να παιξεις καλα πρεπει να ελεγχεις ολους τους χαρακτηρες ταυτοχρονα και να μη βασιζεσαι τοσο στο πως λειτουργει το AI (που συνηθως παρατηρω οτι ειναι defensive). Απο την αλλη ισως εχει γινει και επιτηδες προκειμενου ο παικτης να κανει εναλλαγες μιας και οι ATB μπαρες επισης δεν γεμιζουν γρηγορα στους χαρακτηρες που δεν ελεγχεις, κατι που δινει κινητρο στα switches. Να σημειωσω πως ολοι οι χαρακτηρες ειναι διαφορετικοι παντως και προσφερουν διαφορετικες επιλογες στο gameplay. Οπως και να εχει δεν ειναι οτι το κατεχω πληρως οποτε θα γραψω περισσοτερα και στην πορεια.

Αυτα προς το παρον!

[Phantom Duck]

Ωραίος Nooto, προχώρα γερά και συνέχισε να μας ενημερώνεις

[nooto]

Λοιπον μολις μπηκα chapter 14 και ειμαι κοντα στις 35 ωρες, θελω να σχολιασω καποια πραγματα αρχικα κυριως απο posts των Xeno και Phantom.

1) Χωρισμος των party members: Η αληθεια ειναι οτι με μπερδεψαν αυτα τα posts που αναφερουν οτι το παιχνιδι σου αφαιρει καποια party member, οτι δεν υπαρχει ενα εννιαιο party κ.ο.κ. και το λεω με την εννοια οτι και στο αρχικο παιχνιδι ετσι ηταν. Σιγουρα υπαρχουν καποια επιπλεον μερη- βλεπε κεφαλαιο 13- που δεν υπηρχαν στον original τιτλο και το παιχνιδι οντως σου βγαζει καποιον χαρακτηρα για να τον προσθεσει ξανα καποιες ωρες μετα, αλλα το υπολοιπο υλικο ετσι ηταν και στο πρωτοτυπο και εχει να κανει και με το πως δομειται το σεναριο (διαφορετικοι χαρακτηρες βρισκονται σε διαφορετικα σημεια της Midgar κλπ) οποτε δεν ξερω αν μπορουσε να γινει κατι διαφορετικο εδω. Υπο αυτη την εννοια και επειδη θυμαμαι σε γενικες γραμμες πως πηγαινε και ο original τιτλος προσωπικα αυτο δεν μου εκανε εντυπωση, θελω να πω ετσι το περιμενα. Τωρα σε οτι αφορα το αν λειτουργει θετικα ή αρνητικα, εγω συμφωνω με τον Ihne, θεωρω οτι λειτουγει θετικα καθως βλεπεις διαφορετικα πραγματα σε σχεση το battle system και σε οδηγει στο να καταλαβεις καλυτερα τους ολους μηχανισμους, να πειραματιστεις περισσοτερο κλπ.

2) Filler υλικο: Και εδω διαφωνω για να πω την αληθεια. Αντικειμενικα αν το δει κανεις το μονο επιπλεον υλικο που εχει προστεθει μεχρι το chapter 14, ειναι ενα σκηνικο στο chapter 3, το επιπλεον σεναριακο κομματι στο chapter 11, και τελος το chapter 13, Επειδη τωρα δεν ξερω που παει η ιστορια μιας και εχουν προστεθει καινουργια στοιχεια, απο τα 3 πραγματα που ανεφερα ισως το chapter 13 θα μπορουσε να χαρακτηριστει filler. Τα αλλα δενουν με το extended κομματι της ιστοριας που φαινεται οτι πανε να παρουσιασουν. Απο κει και περα το υπολοιπο παιχνιδι θεωρω οτι ειναι εξαιρετικα πιστο στο πρωτότυπο. Θα πει κανεις οκ πως γινεται τοτε η διαρκεια να ειναι τοσο αυξημενη? Ε αυτο εχει να κανει με το σημερινο σχεδιασμο των video games. Αυτο που θελω να πω ειναι οτι οκ το αρχικο Wall Market ηταν 3-4 οθονες με 10 npcs, οταν πας να το φερεις στο σημερα και να το κανεις fully fledged πολη, θα το μεγεθύνεις προκειμενου να μοιαζει οντως με πολη, θα βαλεις 200 npcs με διαλογους, θα αλλαξεις λιγο τη δομη εξελιξης του σεναριου ετσι ωστε να ταιριαζει με το πως ειναι στημένη η περιοχη κ.ο.κ.. Θελω να καταληξω οτι δεν θα γινοταν να δωσουν το wall market ετσι οπως το εδωσαν (που ειναι απλα απιστευτο) και να μεινεις εκει μονο 20 λεπτα. Το ιδιο ισχυει και με τα dungeons (ας πουμε τα sewers ήταν πριν 2 οθονες και καθοσουν συνολο 2 λεπτα, τωρα ειναι ολοκληρωμενο dungeon), με το πως μεταβαινεις απο τη μια περιοχη στην αλλη κλπ. Ολα τα transitions, καθως και η εξελιξη του σεναριου προσωπικα μου φαινονται οπως πρεπει και θα ελεγα οτι το παιχνιδι ειναι δομικα ακριβως αυτο που θα φανταζοταν αν το σκεπτοταν με σημερινα δεδομενα. Θελω να ξεκαθαρισω για οσους δεν το εχουν ακομη δει (γιατι ειχα παρεξηγησει καποια post εδω) οτι ακομα και αυτο που καποιος θα θεωρησει filler καθως παιζει, δεν ειναι της μορφης μπαινω σε μια περιοχη μικρου μεγεθους η οποια εχει 100 fetch quests και καθομαι εκει 20 ωρες κανοντας γυρους. Το "filler" του VIIR ειναι ας πουμε ενα dungeon που εχει μεγαλυτερο μεγεθος απ'οτι στο original ή ενα σεναριακο κομματι που δεν υπηρχε στο original που απο την αλλη ομως διαδραματιζεται σε μια νεα τοποθεσια, χωρις να κανει ανακυκλωση υλικου κλπ.

3) Γραμμικοτητα: Η αληθεια ειναι οτι ο σχεδιασμος του παιχνδιου οπως ανεφερα και στο προηγουμενο post θα ξενίσει αρκετους. Γενικα νιωθεις οτι παιζεις περισσοτερο ενα game που εχει τη δομη του Uncharted και λιγοτερο ενα JRPG ειτε κλασσικης ειτε συγχρονης κοπης. Η βασικη διαφορα ειναι οτι το παιχνιδι ακολουθει το σεναριο κατα βαση και οντως δεν υπαρχει δυνατοτητα για grinding κλπ. Υπαρχουν τα pauses των πολεων καθως και μικρες περιοχες με respawn των εχθρων αλλα επι της ουσιας δεν εχει νοημα να κατσεις και να ασχοληθεις με κατι τετοιο. Υπο αυτη τη εννοια δεν εχει και τοσο ουσια το leveling μιας και υποθετω οτι και 1000 διαφορετικους παικτες να κοιταξεις, ολοι θα εχουν το ιδιο level στο εκαστοτε σημειο του παιχνιδιου. Ισως θα ηταν καλυτερο να μην υπαρχουν καν levels και ο τιτλος να περιοριστει στα sp για την αναπτυξη των οπλων και στα διαφορετικα setups απο materia για τις επιλογες στην αναπτυξη των χαρακτηρων. Παντως και εδω θεωρουσα αυτη τη δομη λιγο πολυ αναμενομενη δεδομενου και του πρωτοτυπου υλικου και φυσικα μονο θετικα μπορω να δω το οτι σε γενικες γραμμες δεν χρειαζεται να κανεις grinding. Αυτο μπορει να πει κανεις οτι αφαιρει απο τον πειραματισμο του παικτη σε διαφορετικα setups αλλα απο την αλλη πιστευω οτι οι fixed μαχες που σου δινει ο τιτλος ειναι τετοιες (και τοσες) ωστε να παιξεις με διαφορετικα στησιματα.

4) Καμερα-χειρισμος στα mini games: Σε οτι αφορα το δευτερο, προσωπικα δεν συναντησα κανενα προβλημα. Βρηκα τα mini games πολυ καλα υλοποιημενα τοσο στα dungeons οσο και στις πολεις. Σε οτι αφορα την καμερα, τα παιδια εχουν δικιο και ειναι προβληματικη οταν παιζεις το παιχνιδι με action λογικη. Το συστημα μαχης βεβαια κατα τη γνωμη μου ειναι κατα το ήμισυ turn based (θα γραψω περισσοτερα παρακατω) και αν το παιξει κανεις ετσι δεν θα συναντησει καποιο θεμα, αλλα η αληθεια ειναι οτι θα επρεπε και το υπολοιπο action μισο να ειναι το ιδιο καλα υλοποιημενο.

5) Συστημα μαχης: Το παιχνιδι εχει συνδιασει πραγματα απο το ΧΙΙ, το ΧΙΙΙ, και το ΧV και παρολα αυτα παρουσιαζει ενα συστημα που ειναι εξαιρετικα κοντα στο πρωτοτυπο. Φανταστειτε το πρωτοτυπο ως εχει με τις εξης διαφορες: α) ο παικτης μπορει να κινειται να κανει dodge και block, β) μεχρι να γεμισει το ATB ο παικτης μπορει να επιτίθεται με light και heavy attacks , γ) οταν γεμισει το ATB ο παικτης εχει προσβαση στις ειδικες επιθεσεις, στη χρηση αντικειμενων και στη μαγεια. Αυτο . Με αλλα λογια τα βασικα attacks δεν τρωνε πλεον απο το ATB και ο χαρακτηρας μπορει να κινειται ελευθερα στον χωρο. Αυτες ειναι οι μονες διαφορες με το original. Η χρηση του ATB τωρα μπορει να γινει ειτε με pause το οποιο δινει στον παικτη τον χρονο να κατσει και να σκεφτει τι ακριβως θελει να κανει, ειτε σε real time καθως υπαρχουν και quick buttons στα οποια μπορεις να τοποθετησεις τα skills που θες. Τελος μπορεις να κανεις εναλλαγες στον party leader on the fly (κατι που ηθελα και απο τα xenoblade) και το παιχνιδι σου δινει κινητρο να το κανεις καθως το ATB bar του leader αυξανεται με μεγαλυτερη ταχυτητα. Συνολικα μιλαμε για ενα πολυ ενδιαφερον αμαγαλμα action και turn based και τοσο απλο στη σύλληψη του που σε κανει να αναρωτιέσαι πως τοσα χρονια παλευουν ολοι να παντρεψουν αυτα τα 2 και κανεις δεν το εχει καταφερει.

Αυτα μεχρι στιγμης, γενικα μου αρεσει ΠΑΡΑ πολυ και θεωρω οτι εχει γινει φανταστικη δουλεια. Θελω πολυ να δω που θα παει το ολο πραγμα μιας και με τις προσθηκες που εχουν γινει στο story κρατιεται το ενδιαφερον και σε αυτον που εχει παιξει το original. Τελος να πω οτι το Wall Market part ηταν απλα απιστευτο, δεν ξερω ειχα παθει την πλακα μου με το ποσο ωραια εκαναν τοσο την πολη οσο και το retelling των events. Προχωραμε!

[nooto]

Τελος μετα απο 57 ωρες περιπου. Λοιπον να μιλησω πρωτα για το 95% του παιχνιδιου και πριν φτασουμε στο τελος, ο τιτλος για μενα ειναι το απολυτο remake, καλυτερο και απο το REmake 2 και σε γενικες γραμμες θα του εδινα 10/10. O κοσμος εχει αποτυπωθει ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ και το ιδιο ισχυει και για την scrap punk αισθητικη του original, με απολυτο σεβασμο και με τροπο που μαλλον το ανεβαζει αρτιστικα πανω και απο το πρωτοτυπο. Οπτικα εγραψα ξανα οτι ο τιτλος ειναι πανεμορφος και η μονη παραφωνια ισως ειναι καποια textures καθως και ορισμενα sky-city boxes που εχουν χρησιμοποιηθει (σε συνδιασμο με 3d γεωμετρια) και τα οποια αλλες φορες δουλευουν, αλλα υπαρχουν και στιγμες που το illusion σπαει (οταν πχ βλεπεις την Midgar απο ψηλα). Επισης πολυ καλο το remix που εχει γινει στο soundrack.

Σε οτι αφορα τη δομη και τους μηχανισμους, πανω κατω εγραψα τις αποψεις μου και στα προηγουμενα posts, για το δε συστημα μαχης θεωρω οτι ισως ειναι οτι καλυτερο εχουν δωσει απο το XII και μετα (βαζω και το XII μεσα). Για τα αρνητικα που σημειωσαν τα παιδια να αναφερω ξανα οτι διαφωνω, η δομη του party ειχε παρομοια μορφη και στο original, τα mini games τα βρηκα πολυ καλα και εκει που πρεπει τοποθετημενα (το hard mode της μαχης με τον Jules μου εβγαλε λιγο την πιστη αλλα οταν τα καταφερα αισθανθηκα πολυ pro ειναι η αληθεια ) και τελος δεν συναντησα προβληματα με την καμερα κλπ. Σε σχεση με το τελευταιο, εχω γραψει ξανα οτι εχει να κανει ισως και με τον τροπο προσέγγισης, εγω στους ιπταμενους εχθρους πχ το γυρναγα ειτε στον Barret ειτε επαιζα με τους mages οποτε η μαχη δεν ξεφευγε. Δεχομαι οπως ειπα ωστοσο οτι αν το δει κανεις (και το παιξει) ως action game πιθανον να συναντησει καποια προβληματα σε ορισμενες μαχες (ωστοσο οχι στο επιπεδου του XV λογω και δομης, εδω πχ δεν σκανε 200 εχθροι σε μια μαχη και τα encounters ειναι λιγο πιο προσεγμενα και συγκεκριμενα). Σε καθε περιπτωση παντως θεωρω οτι εφτασαν πολυ κοντα στο τελειο, ακομα και αν δεν το αγγιξαν απολυτα. Ελπιζω να το τελειοποιησουν μηχανικα στους επομενους τιτλους. Παρεπιπτοντως, τα bosses των τελευταιων κεφαλαιων τα βρηκα εξαιρετικα και απο τις πιο ομορφες μαχες σε video games.

Τελος σεναριακα, και μιλωντας παντα για το 95%, το παιχνιδι ειναι εξαιρετικα κοντα στο πρωτοτυπο και οπως ανεφερα δεν υπαρχει καποιο ουσιαστικο filler. Εχουν μεγεθύνει καιποιες περιοχες και καποια dungeons και εχουν κανει καποιες μικροπροσθηκες στην ιστορια, οι οποιες ωστοσο δεν ειναι τυπου Genesis στο Crisis Core, απλα αναπτυσουν λιγο περισσοτερο καποιους απο τους ηδη υπαρχοντες χαρακτηρες και εισαγουν και καποιους νεους που εχουν συμπληρωματικο και σε γενικες γραμμες ευχαριστο ρολο.

Και παμε τωρα στο chapter 18 και στο τελευταιο 5% του παιχνιδιου .

Καταρχην θεωρω οτι το χτίσιμο και οι αποκαλύψεις που γινονται στο τελος, καθως και οι αλλαγες πανω στο αρχικο σεναριο εχουν γινει εχοντας στο μυαλο τον 30-40αρη φαν του original καθως ετσι οπως παρουσιαζονται καποια πραγματα, ενας παικτης που δεν εχει παιξει το πρωτοτυπο ειναι αδυνατο να καταλαβει τι συμβαινει. Δευτερον η αφηγηση του plot twist το οποιο εισαγουν ειναι δυστυχως τοσο Nomura-like που ημουν σε φαση "οχι ρε π@%$τη μου μην το κανετε Kingdom Hearts". Παροτι αυτο που γινεται στο τελος μου αρεσε ως περιεχομενο, ο τροπος παρουσιασης του ειναι τοσο μπερδεμενος και κανει τοσο μπαμ οτι ο Nomura εχει βαλει το δαχτυλο του, που με κανει να μην ειμαι τοσο αισιοδοξος για το τι θα ακολουθησει. Αυτο που θελω να πω ειναι οτι παροτι δεν ειμαι εναντια στο τι πανε να κανουν, και το βρισκω πολυ ενδιαφερον in principle (βασικα δεν ξερω αν εχει γινει κατι τοσο φιλοδοξο στην ιστορια του μεσου γενικοτερα), η ιδεα οτι μπορει να παρουν το πεντακαθαρο σεναριο του VII και να το κανουν Kingdom Hearts δεν μου αρεσει. Οταν δοκιμαζεις κατι τετοιο θεωρω οτι πρεπει να ξερεις απο τωρα την μεση και το τελος, πρεπει να εχεις ενα ολοκληρωμενο πλανο στο μυαλο σου και να μην πας βλεποντας και κανοντας (προτιμω μια 1-1 αποτυπωση απο κατι που μπορει να καταληξει σε μια οτι να ναι ιστορια Nomura style). Οπως και να εχει θα δουμε πως θα παει και ας ελπιζουμε οτι ξερουν τι κανουν και οτι ο Kitase θα ειναι απο πανω τους συνεχεια.

Αυτα, σαν παιχνιδι γενικα θα του εβαζα 9/10, σαν φαν θα του εβαζα 10/10, αν ημουν παικτης που δεν ειχα ασχοληθει με το original θα του εδινα 8/10 διοτι το παιχνιδι το τελευταιο 2ωρο δεν ειναι self contained και δεν βγαζει νοημα αν δεν ξερεις τι γινεται. Αυτα, παω τωρα να διαβασω τι εχετε γραψει μεσα στα spoilers, να δω και κανενα plot analysis στο youtube, να καθησει λιγο και το game μεσα μου, και ισως επιστρεψω!

[nooto]

Τελειωσα και τον original τιτλο μετα απο 45 ωρες ακριβως και κανοντας αρκετα πραγματα απο end game (golden chocobo, ultimate weapons, level 4 limit brakes κλπ) αφηνοντας στην ουσια εκτος καποια απο τα weapons (ruby, emerald) και οτι υλικο ηθελε αρκετο grinding. Το ποσο το ευχαριστηθηκα δεν λεγεται, πραγματικα απιστευτο game ακομα και αν το δει καποιος σημερα. Το μονο σημειο που θα ελεγα οτι παιχνιδι χανει ειναι στο pacing μετα τα μεσα του δευτερου δισκου (οπου ο Cloud συνερχεται και η ιστορια μπαινει στην τελικη ευθεια), εκει υπαρχουν καποια sidetracks (βλεπε huge materia κλπ) που τραβανε το story λιγο παραπανω αποτι πρεπει και τα οποια δεν ειναι τοσο δυνατα σεναριακα οσο το υπολοιπο παιχνιδι. Παιζει ρολο βεβαια οτι ο τιτλος μεχρι εκεινο το σημειο ειναι ουσιαστικα γραμμικος και σε πυροβολαει συνεχως, ενω μετα ανοιγει και αναμενομενα ο ρυθμος πεφτει σε εναν βαθμο. Οπως και να εχει μου εκανε εντυπωση ποσο ωραια στέκεται μετα απο τοσα χρονια και ποσο νερο βγηκε. Να σημειωσω οτι η Midgar μου πηρε 7 ωρες, και εφτασα στο point of no return στις 37 (με τις τελευταιες 8, για να φτασουμε στις 45, να ειναι οτι εκανα απο end game content). Αρα η Midgar ειναι περιπου το 1/5 του παιχνδιου, ενω το ιδιο το main game ειναι σχετικα μικρο με τα σημερινα δεδομενα (να πω βεβαια οτι ηξερα τι εκανα και ειναι σχεδον σιγουρο οτι σε καποιον που θα το παιξει πρωτη φορα, χωρις guide κλπ, θα παρει παραπανω).

Εχοντας δει πλεον και τα δυο παιχνιδια back to back συνεχιζω και εχω την ιδια αποψη, θεωρω οτι το Remake δεν εχει καποιο ουσιαστικο filler και σε γενικες γραμμες ολα τα κομματια που εγιναν expand καθως και τα side stories μου αρεσαν σαν προσθηκες. Ειναι το σημερινο design του συγχρονου gaming που κανει το Remake να ειναι μεγαλυτερο και αυτο το καταλαβαινεις παρα πολυ γρηγορα αν δεις το πρωτοτυπο, αλλα και γενικοτερα παιχνιδια εκεινης της εποχης. Παμε τωρα σε μερικα spoilers.

 

Οπως εγραψε ο Phantom ο τιτλος Remake αναφερεται τοσο στο προφανες, οσο βεβαια και στο remake της ιστοριας που αποτι φαινεται πανε να κανουν, κανοντας ετσι spoil και το τελος του παιχνιδιου. Να πω οτι προσωπικα αυτες οι meta αφηγησεις μου αρεσουν παρα πολυ, ειδικα οταν γινονται με πετυχημενο τροπο. Ειδα διαφορες αναλυσεις και διαβασα διαφορα πραγματα και αποσο καταλαβαινω, o Sephiroth του remake γνωριζει τα γεγονοτα του original παιχνιδιου και προσπαθει να αλλαξει τον ρου των γεγονότων. Παραλληλα στο σχεδιο του τραβαει και τους χαρακτηρες που ελεγχουμε μιας και στη ουσια τον βοηθουν στο να σκοτωθει η οντοτητα που ελεγχει το πεπρωμένο και να ελευθερωθουν τοσο αυτοι οσο και ο Sephtiroth, απο τα γεγονοτα του πρωτου παιχνιδιου. Γενικα δεν ξερω, η ολη ιδεα μου φανηκε καταπληκτικη για πολλους λογους, 1) επειδη αυτος ειναι ενας ωραιος τροπος οι developers να αποκτησουν μεγαλυτερη ελευθερια στα επομενα παιχνιδια και εχει meta χαρακτηρα και στην αφηγηση, 2) ο τροπος με τον οποιο χειριστηκαν ολο το υπολοιπο παιχνιδι ειναι τοσο υποδειγματικος και πιστος 100% στο αρχικο υλικο που χτιζει την απαραιτητη εμπιστοσυνη στον παιχτη ωστε αυτος να τους δωσει το ελευθερο για κατι τετοιο, 3) βρηκα πολυ ωραιο το γεγονος οτι δεν αναιρειται το πρωτοτυπο παιχνιδι μεσω του remake αλλα αντιθετα γινεται κομματι της ιστοριας που θελει να πει. Το τελευταιο για μενα ειναι και το μεγαλυτερο δειγμα σεβασμου απεναντι στην αρχικη δημιουργια, το Remake δεν ερχεται να αντικαταστησει το πρωτοτυπο, αλλα να το κανει πιο επικαιρο απο ποτε, δινοντας κινητρο και σε νεους παικτες να το δουν μιας και μονο ετσι θα μπορεσουν να πιασουν την meta-αφηγηση που παρουσιαζει.

Παμε τωρα σε καποια πραγματα που θεωρω καπως αμφιλεγομενα:

1) Οπως εγραψα, παροτι θεωρω πολυ ωραιο αυτο που εκαναν, δεν ξερω κατα ποσο θα το βρει ωραιο και ενα νεο παιδι που θα παιξει αυτον τον τιτλο κατευθειαν χωρις να εχει δει το πρωτοτυπο. Μεγαλο μερος του τι τελικα θελει να πει το παιχνιδι εξαρταται απο το πρωτοτυπο και πολλα σημεια παρουσιαζονται εχοντας εμας στο μυαλο και οχι καποιον που δεν εχει ιδεα για το τι ειναι το FFVII.

2) Το χτισιμο του Sephiroth εχει γινει με διαφορετικο τροπο και παλι εχοντας εμας στο μυαλο. Στο original ο Sephiroth δεν εμφανιζεται καθολου στην Midgar, ακους μονο για αυτον και χτιζεται στο μυαλο σου ως κατι που δεν μπορεις να αγγιξεις. Πανω που στο εχει χτισει αυτο, ερχεται η ωρα που φτανεις στην Kalm, τον ελεγχεις και καταλαβαινεις οτι ειναι godlike και οτι η ομαδα σου δεν εχει καμια ελπιδα απεναντι του. Η παρουσιαση του Sephiroth στο Remake ειναι διαφορετικη και θεωρω οτι λογω αυτου ισως δουλευει για τους φανς του παιχνιδιου, αλλα σε καποιον νεο του κανει spoil πραγματα που θα μπορουσε πρωτα να φτιαξει με την φαντασια του. Παραλληλα ενας νεος παικτης μετα τα γεγονοτα του Remake δεν θα μπορεσει ποτε να νιωσει αυτο που νιωσαμε εμεις στην Kalm.

3) Τον ενα φοβο τον ανεφερα στο προηγουμενο post και εχει να κανει με το κατα ποσο θα ειναι ικανοι, τωρα που εχουν ελευθερια, να μην αλλαξουν τα φωτα στο σεναριο kingdom hearts style. To αλλο ειναι οτι παλι kingdom hearts style, δεν θα ηθελα να δω τη σειρα να απλωνεται σε 10 κονσολες και 25 παιχνιδια. Αυτο φυσικα μενει να το δουμε και η αληθεια ειναι οτι ως φοβος μπαινει κυριως λογω του παρελθοντος του Nomura και οχι επειδη εκαναν κατι κακο με το Remake.

Σε καθε πειρπτωση παντως θα ηθελα να πω οτι σαν εγχειρημα αυτο το εχω δει μονο στο Phantom Pain (που επισης κανει κατι αντιστοιχο ας πουμε) και σιγουρα ειναι πολυ φιλοδοξο. Θεωρω οτι σε αυτη τη φαση τους βγηκε δε, μιας και εγω για παραδειγμα ακομα σκεφτομαι κατα καιρους τον τιτλο, κατι που δεν ξερω αν θα συνεβαινε αν δεν εκαναν αυτο που εκαναν.

Αυτα απο μενα .

[Deus]

Λοιπόν, τις τελευταίες μέρες βρέθηκα με ένα Playstation 5 από το πουθενά.

Κατέβασα και δοκίμασα διάφορα παιχνίδια και ένα από αυτά ήταν και το Final Fantasy VII Remake.

Αφού το κατέβασα και έκανα upgrade στην Playstaton 5 version με εξέπληξε ευχάριστα. Αρχικά, τα loading times είναι μηδενικά. Χωρίς καμία υπερβολή. Τώρα απλά επιλέγεις το save και φορτώνει κατευθείαν, δεν έχει καθόλου loading screen! Τα γραφικά επίσης είναι αισθητά καλύτερα, τα sprites έχουν υψηλότερη λεπτομέρεια και φυσικά έχει λυθεί το πρόβλημα με κάποιες επιφάνειες που φαινόταν χαμηλής ανάλυσης. Η μεγαλύτερη βελτίωση όμως για εμένα είναι ότι πλέον παίζει στα 60 frames και αυτό είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ αλλαγή προς το καλύτερο, η μάχη ρέει πολύ πιο ομαλά. Χάρμα οφθαλμών απλά.

Με αυτά και με εκείνα κόλλησα ξανά με το παιχνίδι. Τι παιχνιδάρα, το χαίρομαι πάρα πολύ που το ξαναπαίζω, το σύστημα μάχης είναι απόλαυση, ειδικά τώρα που τρέχει στα 60 frames. Το κόβω να το κάνω όλο replay μέχρι το τέλος. Θέλω να ξαναδω το σενάριο καθώς και το περιεχόμενο γενικότερα, κάποιες προαιρετικές μάχες δεν τις είχα βγάλει. Ψήνομαι να κατεβάσω και το episode Yuffie. Θα γράφω καθώς το προχωράω.

Τώρα τελείωσα το 3ο κεφάλαιο και συνεχίζω. Παρόλο που το ξαναπαίζω από την αρχή το παιχνίδι συνεχίζει να με συγκινεί και να με εντυπωσιάζει, το σύστημα μάχης είναι απίστευτα διασκεδαστικό και είναι ότι πιο μοντέρνο έχουμε δει σε rpg τον τελευταίο καιρό και παρατηρώ πως παρόλο που το είχα τελείωσει το παίζω με τεράστια όρεξη. Το έχω πει ξανά, έχουν αποδοθεί υπερβολικά καλά περιοχές και χαρακτήρες.

[Deus]

Λοιπόν είμαι πολύ κοντά στο τέλος στο hard mode.

Το παιχνίδι το χαίρομαι πάρα πολύ, έμαθα αρκετά καλά το σύστημα μάχης. Αυτό που μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι το set up παίζει τεράστιο ρόλο καθώς και η στρατηγική που θα ακολουθήσεις, μπορεί να παίξεις μια μάχη και να χάσεις πάρα πολύ γρήγορα αλλά αν ακολουθήσεις διαφορετική προσέγγιση και άλλο setup είναι πολύ πιθανό να νικήσεις πολύ πιο εύκολα και χωρίς να χτυπηθείς σχεδόν καθόλου. Από ότι βλέπω υπάρχει τρόπος σχεδόν όλες οι μάχες του παιχνιδιού να βγουν εύκολα όσο δύσκολες και αν είναι με την κατάλληλη προετοιμασία.

Αφού το τελειώσω έχω σκοπό να ασχοληθώ με optional battles για να βγάλω τα superbosses. 10/10 απλά για εμένα. Θα γράψω περισσότερα αργότερα όταν το τελειώσω με το καλό. Ελπίζω να προλάβω να πιάσω και το episode Yuffie.

[Sinclair]

Επιστροφή μετά από απουσία λίγων μηνών, because life happened.

Είμαι στο chapter 13 στο normal και νομίζω πως κάπου στο Colosseum άρχισα να καταλαβαίνω τι παίζει με το σύστημα μάχης. Γενικά έχουν ειπωθεί τα πάντα από εσάς για το gameplay, οπότε ό,τι και να προσθέσω δεν νομίζω πως θα είναι κάτι ουσιαστικό. Απλώς θα πω, πως με εξαίρεση την εναλλαγή χαρακτήρων( που σε σημεία με μπερδεύει και με βγάζει εκτός ρυθμού) και το αδρανές AI, το σύστημα μάχης είναι απολαυστικό. Μια πολύ καλά υλοποιημένη ισορροπία μεταξύ turn based και action.

Τώρα, όσον αφορά το σενάριο, τους χαρακτήρες κτλ μπορώ να πω, πως με όλα είμαι απόλυτα ευχαριστημένος/ ενθουσιασμένος. Και θέλω να δω, στην πορεία τι διαφορετικό έχουν κάνει σε σχέση με το original game. Επίσης ένα σημείο που ήδη- για εμένα- είναι καλύτερα δοσμένο, είναι το bonding με τα υπόλοιπα βασικά μέλη της Avalance ( Jessie, Wedge, Biggs)

Ο κύριος λόγος που κάνω το post είναι γιατί ήθελα να γράψω πέντε πράγματα για εναν τίτλο που θεωρώ πως είχα αδικήσει back in the day. Το Crisis Core. Είχα παίξει νομίζω πολύ λίγο, αν θυμάμαι καλά μετά το cut scene με Sephiroth, Angeal, Genesis που κάνουν VR training. Δεν μπόρεσα με τίποτα να συνηθίσω το χειρισμό με έναν αναλογικό και το DMW που έσπαγε τη ροή της μάχης κάθε τρεις και λίγο.

Fast forward λοιπόν, πριν την άδεια που πήρα για πάσχα και αποφάσισα να πάρω μαζί Switch και να δοκιμάσω το port, σαν συμπλήρωμα στο Remake που παίζω αυτή την περίοδο.

Με το Reunion που το τελείωσα προσφατα και μάλιστα μέσα σε διάστημα περίπου 10 ημερών, που για εμένα με την καθημερινότητά μου είναι χρόνος ρεκόρ, έχω να πω μόνο καλά πράγματα ( σχεδόν )

Σεναριακά οι διάλογοι είναι κάπως cringey, ο voice actor του Zack μου φάνηκε κάπως στην αρχή " Angeeaal love you, my man!!!" αλλά νομίζω με την εξέλιξη του παιχνιδιού αποτυπώνεται ωραία η εξέλιξη του χαρακτήρα του. Δένεσαι μαζί του και στο τέλος οριακά συγκινήθηκα με την (προδιαγεγραμένη?) κατάληξη ( για κάποιο λόγο μου έχει κολλήσει στο μυαλό πως θα τον επαναφέρουν στο remake- κυρίως το εξώφυλλο του rebirth αλλά μου έμεινε και η φράση της Aerith στον Cloud στο Remake - "You can't fall in love with me" ) Δεν ξέρω αν η αποστασιοποίηση μου από το OG 7 με έχει κάνει πιο δεκτικο- έχω να το παίξω πάνω από 12-14 χρόνια- αλλά δεν με ενόχλησε ούτε η προσθήκη των Genesis/ Angeal, ούτε η παρέα με του Turks, ούτε το ότι ο Sephiroth απέκτησε ένα ακόμη πιο ανθρώπινο προσωπείο πριν τη μεταστροφή- αποδοχή της φύσης του. Όλα αυτά τα γεγονότα, τότε ίσως να τα θεωρούσα και ιεροσυλία για έναν τίτλο που έχω αγαπήσει όσο λίγους, με όλα τα ελαττώματά του. Εδώ όμως, λόγω και του consistency της αισθητικής με το Remake, νομίζω πως μπορούνε αν τα χειριστούν σωστά , να δώσουν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Πάντως σε θέματα ατμόσφαιρα εμένα με "έπιασε" Η επίσκεψη στα Shinra HQ, τα τμήματα της Midgar, αλλά ιδιαίτερα το Nibelheim ( για μένα εδώ έπιασε κορυφή το game) ολά τα θεωρώ αξιομνημόνευτα.

Το βασικό ζήτημα με το game είναι η δομή των missions. Ως επί το πλείστον είναι πολύ σύντομες και κατάφερα να κάνω περίπου το 45% αλλά εκεί νομίζω είδα ό,τι ήθελα να δω και προχώρησα με την ιστορία. Σίγουρα είναι στο πνεύμα του Peacewalker , αλλά νομίζω πως αν κάποιος πάει για το 100% θα καεί. Ναι είναι πολύ ενδιαφέρον μηχανισμός το materia fusion αλλά κακά τα ψέματα εγώ βρήκα κάποιους συνδυασμόυς που απέδιδαν και πορεύτηκα με αυτούς. Επίσης το DMW δεν με ενόχλησε γιατί αυτή τη φορά είναι στο background χωρίς να διακόπτεται η ροή ενώ όποτε βγαίνει summon ή ally move απλώς την εκτελείς όταν θες εσύ και μάλιστα κάνεις και skip το cut scene.Σαν gameplay θεωρώ πως ήταν ο προπομπός αυτού που βλέπουμε στο 7 Remake πολύ πιο καλά υλοποιημένο και πιο ολοκληρωμένο.

Το port στο switch ήταν αρκετά καλό, φυσικά με στόχο τα 30 fps, σίγουρα έπαιζαν drops αλλά και η ανάλυση είχε σκαμπανεβάσματα κτλ αλλά δεν με ενόχλησε. Τολμώ να πω, πως θα ήθελα να το δω και στο PS5 αλλά με το portability του Switch οι missions γίνανε πολύ πιο ανεκτές για εμένα.

Πιστέυω πως ακόμη και αν το έχετε δοκιμάσει στο PSP, τα QoL improvements και οι αλλαγές που έκαναν και στο battle system το καθιστούν έναν αρκετά προσεγμένο και αξιόλογο τίτλο. Γενικά το διασκέδασα τις 25 ώρες που κράτησε χωρίς να με ενοχλήσει κάτι. Έφτασα σε σημείο δηλαδή να αναρωτιέμαι πως ένα game του PSP, είχε πιο καλά side quests από αρκετά του 16 που σε σημεία με γονάτισαν.

Επίσης το OST μου άρεσε πάρα πολύ- πέραν του remix των κλασικών κομματιών.

[Sinclair]

Κεφάλαιο 17 στα wards. What were they thinking ? Πραγματικά όσο μου αρέσει τo battle system ( Tifa με parry cancel ftw γκρεμίζει τα πάντα ) άλλο τόσο με έχει κουράσει απίστευτα το συνεχές micro management με τα materia, το skill tree μέσα στα weapons etc etc Αλλά ειδικά αυτή η εναλλαγή χαρακτήρων - ενω την επικροτώ από τη μια γιατί είναι όλοι fun to play- όταν σε αναγκάζει να αλλάζεις το setup είναι απίστευτα σπαστικό και time consuming ( κάτι που κατά την άποψη μου έπρεπε να γίνεται on the fly mid battle με κάποιο τρόπο ) Τώρα απλώς είσαι ενάντια σε ένα group που έχει wind weakness μόνο για να πας στην επόμενη μάχη που οι εχθροί έχουν lightning weakness και wind resistance. Ε άντε γεια. Save πριν τη μάχη και reload με αλλαγή setup. Δεν θα φάω 5 λεπτά να τρέχω γύρω γύρω για μάχη που με σωστό setup κρατάει 1 λεπτό. :Ρ

Κατά τα αλλά όλα καλά. 8/10 μέχρι στιγμής. Οπαδικά πιο ψηλά σίγουρα αλλά αντικειμενικά εκεί. Μπορεί στον τερματισμό να αλλάξει προς τα πάνω η κάτω. Γενικά καλά περνάμε. Δεν ξέρω αν θα άντεχα σε hard (που από ότι είδα τα MP αναπληρώνονται μόνο στο τέλος του κεφαλαίου και με τα boxes ) Από την άλλη και τώρα chakra και prayer ftw.

[nooto]

Κεφάλαιο 17 στα wards. What were they thinking ? Πραγματικά όσο μου αρέσει τo battle system ( Tifa με parry cancel ftw γκρεμίζει τα πάντα ) άλλο τόσο με έχει κουράσει απίστευτα το συνεχές micro management με τα materia, το skill tree μέσα στα weapons etc etc Αλλά ειδικά αυτή η εναλλαγή χαρακτήρων - ενω την επικροτώ από τη μια γιατί είναι όλοι fun to play- όταν σε αναγκάζει να αλλάζεις το setup είναι απίστευτα σπαστικό και time consuming ( κάτι που κατά την άποψη μου έπρεπε να γίνεται on the fly mid battle με κάποιο τρόπο ) Τώρα απλώς είσαι ενάντια σε ένα group που έχει wind weakness μόνο για να πας στην επόμενη μάχη που οι εχθροί έχουν lightning weakness και wind resistance. Ε άντε γεια. Save πριν τη μάχη και reload με αλλαγή setup. Δεν θα φάω 5 λεπτά να τρέχω γύρω γύρω για μάχη που με σωστό setup κρατάει 1 λεπτό. :Ρ

Κατά τα αλλά όλα καλά. 8/10 μέχρι στιγμής. Οπαδικά πιο ψηλά σίγουρα αλλά αντικειμενικά εκεί. Μπορεί στον τερματισμό να αλλάξει προς τα πάνω η κάτω. Γενικά καλά περνάμε. Δεν ξέρω αν θα άντεχα σε hard (που από ότι είδα τα MP αναπληρώνονται μόνο στο τέλος του κεφαλαίου και με τα boxes ) Από την άλλη και τώρα chakra και prayer ftw.

Περιμενω να δω πως θα σου φανει το τελος που γενικα εχει σχολιαστει αρκετα. Σε οτι αφορα το μηχανικο τους θεματος, δεν το θυμαμαι το παιχνιδι βαρυ να πω την αληθεια απο αποψης customization, και οι μαχες που εχει ειναι μετρημενες νομιζω (καθως ειναι καπως linear game με predefined encounters σε εναν βαθμο). Το Rebirth ειναι πολυ πολυ πιο βαρυ, δεδομενου παντα οτι εχεις και παραπανω χαρακτηρες. Σε καθε περιπτωση, το συζηταμε και περισσοτερο οταν φτασεις στο τελος που θα εχει πιο συνολικη εικονα.

[Sinclair]

Αν δεν αλλάξει δραματικά κάτι νομίζω θα είμαι ικανοποιημένος. Έχω μια ένδειξη και υπόθεση από αυτά που έλεγε η Aerith στην αρχή του 17- και πιθανώς επιβεβαιώνεται από το ότι έχουν τον Zack στο εξώφυλλο του Rebith- αλλά κρατάω στάση αναμονής αν θα πέσω μέσα.
Γενικά αυτό που με κούρασε εμένα στο 17 κεφάλαιο είναι οι συχνές μάχες που απαιτούν αλλαγή materia μεταξύ των μελών. Έπαιξα χθες σερί μέχρι λίγο πριν το τελευταίο ward που ξαναπαίρνεις τον έλεγχο των Tifa Aerith και σκάνε μύτη αυτά τα μηχανικά φίδια που βγαίνουν από το έδαφος ( και δεν είχα lightning materia equipped που κανουν τη μάχη πολύ πιο απλή- ε ήταν η 3η φορά που συνέβαινε στο κεφάλαιο οπότε απλώς το έκλεισα και πήγα για ύπνο ) Στις προηγούμενες μάχες του κεφαλαιου απλώς όπως είπα έκανα quit και reload πριν τη μάχη άλλαζα set up και έβγαινε άνετα. Προβληματικός σχεδιασμός και τελείως time wasting. Φυσικά οι απλές μάχες ως επί το πλείστον βγαίνουν με button mashing. ( μιλάω για το normal πάντα)
Τέλος πάντων η μπίλια κάθεται στο θετικό κυρίως λόγω του σεβασμού στο πρωτότυπο υλικό, των production values και του επιπλέον υλικού που δεν μπορώ να πω , πως μου φάνηκε bloated( το μόνο σημειο που το αισθάνθηκα είναι στο κεφάλαιο που είμαι τώρα με το πολύ basic puzzle solving - αλλαξε parties και τραβα διακόπτες) Και φυσικά το battle system μόλις κάνει κλικ ειναι εξαιρετικό- τέλεια ισορροπία μεταξύ action/ turn based.
Τα λέμε ελπίζω σύντομα με τον επίλογο. ( ναι όσο απίστευτο και να σας φαίνεται με υποχρεώσεις κτλ το έχω απλώσει σαν playthrough- με στάσεις retro gaming και Ratchet and Clank remake- απογοήτευση αυτό αλλά θα γράψω κάποια άλλη στιγμή)