Announcement

Collapse
No announcement yet.

Fire Emblem: Three Houses

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #31
    Αρχικά, έχει σοβαρά θέματα pacing. Πολύ σύντομα γίνεται κουραστική και επαναλαμβανόμενη διαδικασία το να πρέπει να επιστρέφεις συνέχεια στο μοναστήρι και να πρέπει να κάνεις τα ίδια και τα ίδια. Δεν είναι κακό το ότι αποφάσισαν να βάλουν social στοιχεία στο παιχνιδι, το κακό όμως είναι ότι δεν έχει καμία ουσία. Δεν υπάρχουν διάλογοι και γενικότερα cutscenes, υπάρχει μόνο πολύ επιφανειακή αλληλεπίδραση καθώς οι χαρακτήρες σου λένε πράγματα του στιλ " α, τι δύσκολη μάχη ήταν, ας συνεχίσουμε έτσι, μας περιμένουν ακόμα δυσκολότερες". Το Persona δείχνει τον δρόμο σε αυτόν τον τομέα. Πραγματικά όταν είμαι στο μοναστήρι νιώθω λες και παίζω κανένα open world και κάνω απλά κυνηγάω τα εικονίδια στον χάρτη... Δεν το διασκεδάζω καθόλου δηλαδή. Συχνά βάζω να ακούσω μουσική παράλληλα ή κάποια ομιλία που με ενδιαφέρει για να ξεχνιέμαι και να περνάει πιο ευχάριστα η ώρα.
    Εμενα να πω την αληθεια μου αρεσε το μοναστηρι . Γενικα θα ηθελα τα tactic games να μην ειναι μονο μια συλλογη απο μαχες και η ιδεα του να υπαρχει ενα κεντρικο hub οπου μπορεις να κανεις καποιες δραστηριοτητες κλπ, θεωρω οτι βοηθαει λιγο στο να ειναι ο κοσμος του παιχνιδιου καπως πιο fledged και διαδραστικος. Στα υπολοιπα που λετε (οτι φαινεται σαν να μην εχει ουσια κλπ), πιστευω οτι εχει φτιαχτει επι τουτου ετσι ωστε να μην το δει ο παικτης σαν κατι υποχρεωτικο, σαν κατι που πρεπει να ασχοληθει για ωρες (βλεπε persona), και σαν κατι που δεν μπορει να το κανει skip αν θελησει. Συμφωνω οτι σαν κομματι καταντα καπως επαναλμβανομενο απο ενα σημειο και μετα, αλλα θα προτιμουσα να το βελτιωσουν στα επομενα παιχνιδια και να συνεχισει να υπαρχει με τον εναν ή τον αλλο τροπο, απο το να το βγαλουν και το παιχνιδι να αποτελειται απο μια σειρα απο χαρτες και μονο.

    Αλλά αυτό πάει και έρχεται. Από ένα σημείο και μετά μαθαίνεις και περνάς γρήγορα τα διαδικαστικά στο μοναστήρι. Αυτό που με ενόχλησε πραγματικά είναι ο τρόπος που είναι σχεδιασμένες οι μάχες. Θεωρώ εντελώς λάθος να σκάνε ενισχύσεις απροειδοποίητα ενώ παίζεις για ώρα μια μάχη. Στην ουσία συμβαίνει το εξής: Παίζεις μια μάχη, κινείς του χαρακτήρες σου βάσει των εχθρών που βλέπεις και στα καλά καθούμενα, ενώ παίζεις ώρα, έρχονται ενισχύσεις εντελώς απροειδοποίητα οι οποίες μάλιστα μπορούν να κάνουν κίνηση (και να επιτεθούν) στον γύρο που έχουν εμφανιστεί... Πολλές φορές μάλιστα εμφανίζονται έτσι bosses που σε έχουν one hit.Έτσι, πολύ συχνά οι αδύναμοι χαρακτήρες βρίσκονται εκτεθειμένοι και απλά πεθαίνουν. Ακόμα χειρότερα, πολλές φορές αλλάζει έτσι απροειδοποίητα και το mission objective. Εκεί που ήξερες ότι πρέπει απλά να νικήσεις όλους τους εχθρούς και πήγαινες με το πάσο σου στα καλά καθούμενα σου πετάει ένα "defeat them before they reach x spot". Έλα όμως που επειδή δεν το είχες αυτό υπόψιν ο τρόπος που έχεις κινήσει τους δικούς σου απλά δεν επιτρέπει το να το ανταποκριθείς και απλά χάνεις. Η λύση είναι απλά να παίξεις τον χάρτη ξανά και ξανά μέχρι να μάθεις από έξω πότε εμφανίζονται ενισχύσεις, που και φυσικά τι είδους μονάδες θα σκάσουν μύτη.

    Από την άλλη το σύστημα divine pulse δεν μου αρέσει καθόλου. Δεν διασκεδάζω καθόλου με το να πρέπει να κάνω συνέχεια rewind μέχρι να μου ¨κάτσει¨να καταφέρω να νικήσω τους πάντες χωρίς να έχω καμιά απώλεια. Είναι απλά cheap design και δεν απαιτείται καμιά στρατηγική παρά μόνο trial and error. Είναι να σαν κάνω exploit quick savequick load. Πόσο μπορεί να διασκεδάσει κανένας από αυτήν την διαδικασία; Σε ένα σωστό tactics παιχνίδι βάζεις τον χάρτη, βλέπεις τι εχθρούς έχεις να αντιμετωπίσεις και αναλόγως επιλέγεις χαρακτήρες, skills, εξοπλισμό και προσπαθείς να δεις αν η στρατηγική σου αποδίδει. Αλλιώς δοκιμάζεις κάτι άλλο και όταν τα καταφέρεις γουστάρεις, χαίρεσαι, νιώθεις έξυπνος γιατί τα κατάφερες. Στο Fire Emblem Three Houses η στρατηγική απλά έχει πολύ μικρότερη σημασία. Το να αποστηθίσεις από έξω τους χάρτες και τι γίνεται σε ποια χρονική στιγμή είναι που έχει σημασία.

    Η τελική μάχη επίσης είναι απαράδεκτη. Ισχύουν όλα όσα ανέφερα πιο πάνω συν το ότι έχεις έναν τεράστιο χάρτη, με πάρα πολλές εχθρικές μονάδες και με πολλά σημεία του χάρτη να προκαλούν damage αν πατήσεις πάνω τους. Απλά το level design είναι τραγικό.
    Σε αυτο συμφωνω οπως εγραψα και στο discord, αλλα εχει να κανει με το σεναριο που επελεξες να δεις που ειναι το πιο "advanced" ας το πουμε και προσπαθει να αυξησει καπως τεχνητά την δυσκολια, + ειναι το πρωτο playthrough και χτυπαει καπως περισσοτερο. Στους επομενους κυκλους του παιχνιδιου (και ακομα και σε μαχες που δεν εχεις δει) εισαι πιο υποψιασμενος, με καλυτερο party, και ο μηχανισμος των ενισχυσεων (οπου υπαρχει), δεν δημιουργει τετοιο προβλημα. Ξαναλεω παντως οτι ουτε εμενα μου αρεσε και ειδικα στο σεναριο της Edelgard μου εσπασε τα νευρα ειδικα προς το τελος.

    Το tactics στοιχείο απλά έχει υποχωρήσει πάρα πολύ και οι χάρτες είναι εντελώς λάθος σχεδιασμένοι.
    Σε αυτο δεν συμφωνω, απο tactic games μονο το FFT εχω παιξει αλλα απο την αλλη ειναι απο τα καλυτερα παιχνιδια της κατηγοριας. Ακομα λοιπον και εχοντας αυτο σαν μετρο συγκρισης, το Three Houses μου φανηκε οτι στον τομεα του gameplay, συστηματος μαχης, σχεδιασμο των χαρτων, tactic στοιχειων, ειναι παρα πολυ καλο. Ειναι αγκαθι το συστημα των ενισχυσεων (οταν συμβαινει και κυριως χωρις προειδοποιηση) αλλα imo δεν ειναι ικανο να καταστρεψει την υπολοιπη πολυ καλη δουλεια που εχουν κανει.

    Τα σχεδια των χαρακτηρων μου φαινονται απαραδεκτα για τα γουστα μου και οι διαλογοι δε μπορουν να με προιδεασουν για κατι πολυ καλυτερο. Μπορει να πεφτω εξω, αλλα αυτο που βλεπω απλα δε γινεται να με ιντριγκαρει σαν πρωτη εντυπωη εστω. Θα δω τι γινεται επι της ουσιας (gameplay) παιζοντας περισσοτερο, αλλα πλεον εχω φτασει οταν βλεπω κακογουστα anime elfs με πρασινα μαλλια και ενοχλητικες φωνες να μου γυρνανε τα ματια αναποδα.
    Παροτι ειμαι φιλος των anime, μπορω να δω πολυ συγκεκριμενα παραγματα πλεον και imo το art style του παιχνιδιου εινα αρκετα ουδετερο ωστε να μην ξενίζει ή αποτρεπει καποιον απο το να ασχοληθει. Τα δε cutscenes μου φανηκαν απλα κορυφαιας ποιοτητας και θα ηθελα να δω περισσοτερα. Ειναι θεμα γουστου σαφως αλλα σε γενικες γραμμες, και παροτι το παιχνιδι εχει πολλα ιαπωνικα anime tropes, ξαναλεω οτι το βρηκα αρκετα neutral (σε αντιθεση με το P5 -το οποιο ξεκινησα επιτελους - και ανεφερε και ο IHNE, που οχι απλα χρησιμοποιει αλλα προβαλει την ολη anime αισθητικη). Οσο για το πρασινο μαλλι , οπως εγραψε και ο IHNE, υπαρχει σεναριακος λογος για αυτο και θα το δεις στην πορεια.
    Last edited by nooto; 27-03-2021, 02:57 PM.

    Comment


    • #32
      Eχω παιξει καπου γυρω στις 38 ωρες που λετε και ειμαι chapter 11. Αν ειδα καλα το campaign που παιζω εχει 22 κεφαλαια, οποτε ηδη μου χει πεσει βαρυ αυτο. Αν το βαθμολογουσα σαν παιχνιδι με τα οσα εχω δει ως τωρα το πιο επιεικες που θα του εβαζα ειναι ενα 6-7. Αυτα που φοβομουν οταν ξεκινησα, ειναι αυτα ακριβως που εχω περασει σιτς 35-40 ωρες ενασχολησης μου με τον τιτλο.

      Η δυσκολια ειναι χαμηλη και το divine pulse κανει τα πραγματα ακομα ευκολοτερα. Οι μαχες ειναι πολυ μεγαλες σε διαρκεια χωρις λογο. Αν το παρεις αποφαση να κανεις καθε sidequest και paralogue τοτε η διαρκεια του τιτλου πολλαπλασιαζεται σε μεγαλθο βαθμο επισης χωρις λογο. Αν δεν κανεις μαχες τοτε θα τρως χρονο στο exploring που γινεται ρουτινα με απιστευτα μεγαλη επαναληψη πολυ συντομα. Καθε φορα τα ιδια οσο δεν παει, θα κανω cook, θα κανω share meals μεχρι ολοι να εχουν max motivation, θα κανω choir με τους casters/healers, θα κανω κανα tournament, εννοειται θα κανω τον γεωπονο στο green house, θα κανω λιγο και τον ψαρα και αν μεινει κανας ποντος θα παω και στο weekly tournament ή για λιγο faculty training ξανα και ξανα και ξανα και ξανα. Για gifts/lost items και με το να μαζευεις loot σε καθε γωνια του monastery δεν το συζηταω καν.

      Το παιχνιδι εχει απειρο micromanagement σε σημειο που σπαει ρεκορ θα ελεγα. Σχεσεις μεταξυ ολου του cast, managing items, abilities, combat arts, crafting/repairing weapons, battalions, classes, lectures και το να σχεδιαζεις καθε goal και καθε απλη κινηση σκεπτομενος παραλληλα σε τι path θα κινηθει καθε χαρακτηρας κτλ κτλ.

      Σαν αποτελεσμα το pacing ειναι κακο, η επαναληψη μεγαλη, η προκληση οπως ειπα χαμηλη και οι χαρακτηρες/διαλογοι κτλ παραδοσιακα απογοητευτικοι και το ξερω πως καποιοι διαφωνουν, αλλα πλεον εχω αποδεχτει πως 99% των JRPGs απλα δεν εχουν κανενα standard στο εν λογω θεμα και πως αν θελω story μπορω να παιξω οποιοδηποτε αλλο ειδος, αλλα σιγουρα οχι καποιο JRPG.

      To core battle system ειναι καλο και η ποικιλια με classes, οπλα, διαφορετικα ablities και synergies μεταξυ party members ολα μια χαρα, αλλα για να φτασεις εκει το παιχνιδι σου λεει θελω x ωρες απο τη ζωη σου και σε βαζει να κανεις πολλα περιττα πραγματα οταν εγω νιωθω πως θα εδινα ευχαριστα 1/10x.

      Ειλικρινα περιμενα να μαι κοντα στο τελος δεδομενου πως το παιχνιδι εχει και 3 σεναρια, αλλα τωρα που ειδα πως εχω πολυ δρομο ακομα κακα τα ψεματα απογοητευτηκα λιγο.
      Θα συνεχισω για τις μαχες αλλα θα επισπευσω ολα τα extras και θα κανω πιστευω κυριως explore στα γρηγορα και quests κομμενα μεχρι να ζοριστω σημαντικα (αν συμβγει αυτο), γιατι ως τωρα νιωθω πως τα χω ισοπεδωσει ολα (εχω κανει καθε paralogue που μου εχει δωσει το παιχνιδι και ισως 3 sidequests ακομα στην αρχη του παιχνιδιου).

      Η μονη σκεψη που μου περναει συχνα απο το μυαλο ειναι το ποσο καλυτερο και πιο focused ηταν το Rabbids Kingdom Battle που συγκριτικα θα του εβαζα ενα 9αρακι σαν εμπειρια κατ' ελαχιστον. Μακαρι να βγαλουν 2ο παιχνιδι και μακαρι η Intelligent Systems να μας δωσει κατι πιο στοχευμενο και λιγοτερο φλυαρο (Advance Wars - οκ πλακα κανουμε, RIP AW) ή ακομα καλυτερα Paper Mario 3 (λολ :/ ).

      Comment


      • #33
        Παίξε Divinity 2: Original Sins αν δεν το 'χεις κάνει ήδη.

        Comment

        Working...
        X