Η πιο σπάνια/κουλή/άκυρη κονσόλα που είχατε

[Imrahil]

Η γιαγιά μας είχε χαρτζιλικώσει γερά κι έτσι συμπληρώσαμε τα 33 χιλιάρικα και πήγαμε τρέχοντας με bro σε Κούκου Αριστοτέλους να πάρουμε Virtual Boy γιατί ήταν zomgvirtualreality και απλά έπρεπε να νιώσουμε το μέλλον στο πετσί μας. Πήγαμε σπίτι και χαθήκαμε στον υπέροχο ερυθρόμαυρο κόσμο του παίζοντας Teleroboxer όχι με τις ώρες (για όσους δεν το ξέρουν επειδή δεν έχουν παίξει ποτέ σε αληθινή Virtual Reality συσκευή, ο χρόνος χάνει την υποστασή του σε τέτοιο περιβάλλον), αλλά μέχρι να κουδουνίσει το κεφάλι μας. Είχε ένα μαύρο stand για να στέκεται στο τραπέζι και εσύ να κάθεσαι στην καρέκλα κρατώντας το χειριστήριο και να παίζεις, αλλά δεν ήταν ανάγκη να το έχεις εκεί, ο hardcore τρόπος παιξίματος ήταν ξαπλωμένος, χωρίς stand, έχοντας το να στέκεται στο κεφάλι σου. Τότε ένιωθες πως ήταν προέκτασή σου και η αίσθηση της οριζόντιας θέσης ανέβαζε επιπλέον αίμα στον εγκέφαλο ενισχύοντας τις παραισθησιογόνες του ιδιότητες. Εγώ υποστήριζα πως ήταν και απολύτως φορητό και το παιρνα μαζί μου σε διάφορα μέρη για να το αποδείξω. Το έχω ακόμα στη Θεσσαλονίκη.

Άλλο μαργαριτάρι ήταν το 3DO, της Panasonic νομίζω το μοντέλο, αλλά αυτό δυστυχώς το είχαμε δώσει, δε νομίζω πως έχουμε δώσει άλλη κονσόλα από τότε. Παίζαμε D αλλά εγώ φοβόμουν, Gex, επικό Cannon Fodder, Ballz τρισδιάστατη πανδαισία και Return Fire που το είχα λιώσει. Επίσης μου ασκούσε μια απίστευτη γοητεία το Myst, αλλά ο αδέλφος μου το κακοχαρακτήριζε γιατί ήταν πάντα πιο πολύ του νταπα-ντουπα και δεν καταλάβαινε γιατί μου άρεσε αυτή η νηνεμία. Αλλά το πιο jaw-dropping απ'όλα ήταν το Wing Commander 3. Δε μπορούσα να αντιληφθώ τη διαφορά ηθοποιών/γραφικών και αναρωτιόμουν γιατί τα άλλα έχουν μπαρμπαδέλια κι αυτό είναι ανυπέρβλητη διαστημική υπερπαραγωγή. Στο ίδιο πλαίσιο και το Who shot Johny Rock, ένα noir adventure shooter με ηθοποιούς, μετά από αυτά τα δύο ξενέρωσα μια για πάντα με τα κανονικά γραφικά και δυστυχώς μέχρι και σήμερα τίποτα δεν έχει φτάσει την ποιότητα τους.

[Loggo]

logo respect
to mega drive 2 με τα κοκκινα κουμπάκια το έχω και εγώ απο το 1992 δώρο του θείου μου απο Γερμανία με sonic 2 και galaxy force 2.

Αυτό με το κόκκινα κουμπάκια είχα κι εγώ, αυτό είναι το δικό μου. Το άλλο μου το χάρισε ένας φίλος μου και, να σου πω την αλήθεια, ήταν ο μόνος που είχε αυτό το μοντέλο.

[sub_zero]

Παρομοια εμπειρια με τον enspty ειχα και εγω, με την μονη διαφορα πως αντι για white men can't jump ( τι σκατα ρατστισικος τιτλος ειναι αυτος παλι ? ) ειχα το kasumi ninja. Την κονσολα μου την ειχε παρει ο πατερας μου με κατι κουπονια απτο εθνος της κυριακης, απτην ιδια καταραμμενη εφημεριδα μου πηρε και 2 ποδηλατα σκετες σκοτωστρες. ( μετα απο λιγο καιρο χρησης τα φρενα αχρηστευοντουσαν τελειως )

Oh the memories !

H ελευθεροτυπια το έδινε με μερικά κουπόνια και 40 χιλιάρικα

[Koul]

logo respect
to mega drive 2 με τα κοκκινα κουμπάκια το έχω και εγώ απο το 1992 δώρο του θείου μου απο Γερμανία με sonic 2 και galaxy force 2.

[Loggo]

Το κιτρινοκάσετο Mega Drive 2, ανάμεσα σε δυο original. Το τάλιρο βρέθηκε στο συρτάρι όπου ήταν η κασέτα. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ήταν τα ρέστα μας ύστερα από σχετική με κιτρινοκάσετα αγορά.


Επί το έργον.


Η κασέτα με τα επικά games (μεταξύ άλλων και Super Contra).


Δυο pads από κιτρινικάσετα, ένα από SNES clone κι ένα από το UFO Semtoni!


Κιτρινοκάσετο PSOne που αγοράσαμε με τον μικρό μου αδερφό πριν, σχετικά, λίγα χρόνια απλά επειδή νοσταλγήσαμε. Στο καπάκι αναγράφεται μεγαλόπρεπα αυτό που πρέπει.


EPIC


Κάπου πρέπει να εχω και το pad απο το κιτρινοκάσετο Mega Drive 2 (κλώνος του 6 button pad παρακαλώ), αλλά δε ξέρω που είναι.

[McSolid]

Σας εχω για πολυ πλακα ομως....


Ειναι καπου στο χωριο μου. Αλλα ειναι ζωντανο. Και εχω και δυο κασσετες.

[Somari]

Συνήθως όλες είχαν πιστόλι μέσα απ΄ όσο θυμάμαι.
Το μπασκετάκι που λες, μήπως ήταν αυτό (Doube Dribble);

ΑΠΕΙΡΑ ΛΟΛ στους ήχους, ειδικά στη βολή της μπάλας!

[_Lloyd]

Ω ΡΕ ΜΑΝΑ ΜΟΥ, τελικά αυτό ήταν. Taito Basketball κύριοι. Απολαύστε το εδώ:http://www.vizzed.com/vizzedboard/nes/play.php?id=12632 .

Προβλέπεται τουλάχιστον μισάωρο λιώσιμο for old times' sake.

[Phantom Duck]

Mastergames λέγονταν οι απομιμήσεις (τουλάχιστον στα καταστήματα της περιοχής μου) και πρέπει να είχα πάρει σύνολο 4-5. Αν θυμάμαι καλά κόστιζαν περίπου στα 3 χιλιάρικα και κρατούσαν ~3 μήνες συνεχούς καψίματος. Το τι παιχνίδια είχα παίξει εκεί δεν λέγεται. Είχα τις κλασικές 90.000 in 1 αλλά και αρκετές standalone κασέτες με πολλά uber παιχνίδια. Ακόμα τις έχω βασικά.

Το καλύτερο της υπόθεσης είναι πως πολλά παιχνίδια ήταν hacked. Στο Super Mario επέλεγα όποια πίστα ήθελα και θυμάμαι ξενέρωσα όταν έπιασα στα χέρια μου το original SNES που έπρεπε να το πάρεις απ' την αρχή

[Loggo]

LOL, το Goonies ήταν καλό παιχνίδι, πέρα απ' τη πλάκα.

Btw, είχε πετύχει κανείς σας αυτό;

Λιώναμε ομαδικώς.

[_Lloyd]

Λολ δεν είχα την παραμικρή ιδέα. Αλλά τώρα αρχίζουν και αποκτούν νόημα κάτι καμένα threads περί fan - made stuff που έχω πετύχει εδώ και καιρό.

Πάντως εδώ που τα λέμε, μια χαρά είναι. Ειδικά 50 SNES games σε τέτοια τιμή, έλεγαν και με το παραπάνω. Τότε μου φαινόταν πολύ άθλιο που έπαιζα κάτι τέτοιο, σαν υποκατάστατο αληθινής κονσόλας ένα πράγμα. Έπαιζα σε φίλους SNES, N64 και Playstation και ένιωθα άσχημα .

Πωπω εν τω μεταξύ έφαγα φλασιά. Καιγόμουν τότε, τα αρχαία χρόνια, με ένα παιχνίδι Goonies (βασισμένο στην ομώνυμη ταινία, ξέρετε). Αχχχ, ωραίοι, αγνοί καιροί...

Edit 1: Loggo, όχι, με ένα πρόχειρο search στο google, βρήκα ότι υπήρχε για NES (και για arcades) παιχνίδι "Taito Basketball", αλλά, still, είχε καλύτερα γραφικά (εκτός αν αυτό μου φαινόταν εμένα τότε).

Edit 2: Άσχετο, αλλά αυτά τα πούλαγε τοπικό μαγαζί με videogames το οποίο έχει κλείσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Εκεί είχα πάρει και το πρώτο μου Game Boy ( classic κόκκινο).

[Loggo]

Συνήθως όλες είχαν πιστόλι μέσα απ΄ όσο θυμάμαι.
Το μπασκετάκι που λες, μήπως ήταν αυτό (Doube Dribble);

[Somari]

Lloyd υπάρχουν πολλά standalones, είχα αρκετά. Επίσης γιατί ο αόριστος στην λέξη "υπήρξε"; Κιτρινοκάσσετα (ναι ρε Ζήνο δε θα τα πώ ΠΟΤΕ famiclones εμείς στο δημοτικό κιτρινοκάσσετα τα λέγαμε, για να τα ήξερες σαν bootlegs θα έπρεπε να ήσουν πολύυυυυυυυυ καμμένος) βγαίνουν ακόμα και σήμερα, και μάλιστα θεωρούνται πλέον από τους παλιούς σαν "κάλτ" κονσόλες, και μάλιστα υπάρχουν πολλοί ερασιτέχνες προγραμματιστές που φτιάχνουν software για κει.

[_Lloyd]

Ήμουν περήφανος κάτοχος μίας από τις πολλές μούφες NES/SNES(or whatever) clones και έλιωνα σε κάτι κασσέτες του τύπου 50 in on games, που είχαν από Contra μέχρι Super Mario και αυτό με τις πάπιες. Θυμάμαι μία από αυτές (γιατί είχα ή 2 ή 3 ανά τους καιρούς) είχε και πιστόλι, πολύ μπροστά. Το πιο επικό σκηνικό είναι ότι πέρα από την κασσέτα (ή κασσέτες) που είχε στο κουτί της κονσόλας, με γύρω στα 100 - 200 παιχνίδια, ο πατέρας μου από το πουθενά μου είχε φέρει μια κασσέτα με stand - alone παιχνίδι (!) , ένα μπασκετάκι της Taito.

Μέχρι και σήμερα μου φαίνεται απίστευτο ότι υπήρξε κάτι τέτοιο στην αγορά. Δηλαδή, ΓΙΑΤΙ;

Το πιο πρόσφατο καμάρι μου ήταν κάτι που έφερνε σε πλέηστέσιο (όχι το polystation όμως) αλλά δεν άντεξε πολύ, αχ ούτε και τις απομιμήσεις δεν φτιάχνουν όπως παλιά.

[Somari]

Na anevaseis!!!! asap