Announcement

Collapse
No announcement yet.

Metroidvanias!

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #46
    Τέλειωσα το Trash Quest, ένα πολύ μικρό και συμπαγές metroidvania που όμως συνοψίζει πετυχημένα τα καλά στοιχεία του είδους. Το σημείο respawn είναι ένα στο κέντρο του χάρτη, κι απο κει και πέρα ξεκλειδώνεις shortcuts.

    ss_ce538113e8ea557ef9e36349835d7d4f81f01e0e.600x338.jpgss_666f427e269e295a54ac4de9d316d6a61686d8e6.1920x1080.jpg

    Μικρά και καλά παιχνίδια σαν κι αυτό είναι κάτι που έχω ανάγκη τώρα. Ακόμη και μεσαίου μεγέθους παιχνίδια δύσκολα κρατούν το ενδιαφέρον μου, όπως το KUNAI, που μπορεί σε κρατήσει απασχολημένο όχι για 1-2 ώρες αλλά για 8-10, συνεχίζει να μου φαίνεται όμως, όσο το έχω δει, λιγότερο ολοκληρωμένο από το μικροσκοπικό Trash Quest, κυρίως λόγω μέτριου level design.

    Comment


    • #47
      Τέλειωσα το KUNAI, το οποίο ήταν τόσο διασκεδαστικό όσο να κρατήσει το ενδιαφέρον μου παρά τα αρνητικά του, δηλαδή το μέτριο map/level design και μια γενική ρηχότητα στα πάντα. Το παιχνίδι βασίζεται στα ομώνυμα kunai, δύο grappling hooks που ελέγχονται με τις δυο σκανδάλες του μοχλού και κάνουν την κίνηση πράγματι διασκεδαστική. Ένα gimmick που θα μπορούσε να κουβαλήσει το παιχνίδι μαζί με τον καλό αισθητικό τομέα, κι ως ένα σημείο το κάνει. Όμως δεν αξιοποιείται ποτέ όσο θα μπορούσε, όπως και οι περισσότερες ιδέες του τίτλου, που παρουσιάζονται και υλοποιούνται με αδεξιότητα. Κρίμα που κάποια από τα καλύτερα abilities είναι προαιρετικά και μάλιστα δεν απαιτούνται σε κανένα σημείο του παιχνιδιού, ενώ με βάση αυτά θα μπορούσαν να χτιστούν ευρηματικά platforming challenges. Κάτι άλλο που με ενόχλησε είναι πως τα περισσότερα collectibles είναι κοσμητικά, πράγμα που οδηγούσε σε αλλεπάλληλες μικρές απογοητεύσεις κατά την εξερεύνηση. Είναι περίπου τόσο γραμμικό όσο το Guacamelee, ενώ κάτι περίεργο έπαιξε προς το τέλος με την ιστορία, αλλά δεν ενδιαφέρθηκα αρκετά για να καταλάβω. Ένα μέτριο παιχνίδι που θα μπορούσε να είναι πολλά περισσότερα.

      Comment


      • #48
        Εγώ από την μεριά μου να πω πως ξεκίνησα το Metroid Samus Returns, το οποίο, για όποιον δεν γνωρίζει, είναι remake του Metroid II που είχε κυκλοφορήσει στο πρώτο Gameboy της Nintendo.

        Το παιχνίδι είναι καταπληκτικό και το χαίρομαι απίστευτα. Έχει όλα όσα λατρεύω σε τίτλο metroidvania: Ambient ατμοσφαιρική μουσική, αρκετά και ωραία abilities μέσω των οποίων ανοίγει σιγά σιγά ο χάρτης και φυσικά καταπληκτικό level design. Μου αρέσει επίσης το ότι φαίνεται να μην είναι τόσο γραμμικό όσο το Metroid Fusion του Game Boy Advance όπου το παιχνίδι σε περιόριζε σε μια περιοχή μέχρι να την ολοκληρώσεις. Εδώ ανοίγει η επόμενη περιοχή όταν εξολοθρεύσεις τον απαιτούμενο αριθμό Metroids αλλά έχεις την δυνατότητα να επιστρέψεις σε όποια περιοχή επιθυμείς για να μαζέψεις upgrades και να εξερευνήσεις, διαδικασία την οποία διασκεδάζω πάρα πολύ. Το μόνο που δεν μου αρέσει ιδιαίτερα, χωρίς όμως να με ενοχλεί, είναι το art direction το οποίο βρίσκω κάπως αδιάφορο. Όπως και να έχει θα το συνεχίσω μέχρι να το τελειώσω και θα προσπαθήσω να το βγάλω 100%. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.


        Tidy!

        Do not blame me.Blame yourself or God.
        In Matsuno we trust.

        Comment


        • #49
          Momodora 4: Reverie under the Moonlight

          Έχοντας παίξει το κλασικό σαν πλατφόρμερ Momodora 3 νωρίτερα φέτος, ξεπέταξα το Reverie, που θεωρείται και το απόγειο της σειράς και που πλέον μπαίνει σε metroidvania μονοπάτια. Απλό, σύντομο και διασκεδαστικό με ενδιαφέρον σύμπαν που μπορεί να αναπτυχθεί πολύ περισσότερο. Κάπου εκεί μέσα, και πέρα από τις εμφανείς freeware καταβολές τις σειράς που φαίνονται στον σχεδιασμό, υπάρχει μια επική περιπέτεια που ελπίζουμε να δούμε καλύτερα στο Momodora 5: Moonlit Farewell που ανακοινώθηκε πρόσφατα.

          Ori and the Will of the Wisps

          Αυτό το είχα παίξει πρώτη φορά όταν κυκλοφόρησε στο Switch έναν χρόνο πριν. Το είχα αφήσει περίπου στο 50% και προτίμησα να το ξεκινήσω απ' την αρχή για να το πάω στο 100% παρά να συνεχίσω στο ξεχασμένο run μου. Όπως και το πρώτο Ori, το ευχαριστήθηκα πολύ περισσότερο αυτή τη φορά, μάλλον επειδή ήμουν σε σωστότερη διάθεση. Αρχικά, εξαιρετικό moment-to-moment gameplay χάρη στο καλό level design που σε κρατά συνεχώς απασχολημένο με προκλήσεις και μυστικά. Δεύτερον, καλό platforming με πλούσιο ρεπερτόριο από ικανότητες που από ένα σημείο κι έπειτα κάνουν την εναέρια κίνηση ένα παιχνίδι από μόνη της. Δυστυχώς δεν είναι τόσο φιλόδοξο όσο θα μπορούσε, προτιμώντας να εντάξει πράγματα που θα μπορούσαν ίσως και να λείπουν, όπως μάχη με οπλισμό, quests και άλλα, μάλλον με σκοπό να γίνει ένα ολοκληρωμένο metroidvania που τικάρει όλα τα κουτάκια, παρά να επενδύσει με όραμα στην πραγματική δύναμή του, το platforming.

          Comment


          • #50
            Originally posted by Deus View Post
            Εγώ από την μεριά μου να πω πως ξεκίνησα το Metroid Samus Returns, το οποίο, για όποιον δεν γνωρίζει, είναι remake του Metroid II που είχε κυκλοφορήσει στο πρώτο Gameboy της Nintendo.

            Το παιχνίδι είναι καταπληκτικό και το χαίρομαι απίστευτα. Έχει όλα όσα λατρεύω σε τίτλο metroidvania: Ambient ατμοσφαιρική μουσική, αρκετά και ωραία abilities μέσω των οποίων ανοίγει σιγά σιγά ο χάρτης και φυσικά καταπληκτικό level design. Μου αρέσει επίσης το ότι φαίνεται να μην είναι τόσο γραμμικό όσο το Metroid Fusion του Game Boy Advance όπου το παιχνίδι σε περιόριζε σε μια περιοχή μέχρι να την ολοκληρώσεις. Εδώ ανοίγει η επόμενη περιοχή όταν εξολοθρεύσεις τον απαιτούμενο αριθμό Metroids αλλά έχεις την δυνατότητα να επιστρέψεις σε όποια περιοχή επιθυμείς για να μαζέψεις upgrades και να εξερευνήσεις, διαδικασία την οποία διασκεδάζω πάρα πολύ. Το μόνο που δεν μου αρέσει ιδιαίτερα, χωρίς όμως να με ενοχλεί, είναι το art direction το οποίο βρίσκω κάπως αδιάφορο. Όπως και να έχει θα το συνεχίσω μέχρι να το τελειώσω και θα προσπαθήσω να το βγάλω 100%. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.
            Η αληθεια ειναι πως ναι ειναι λιγοτερο γραμμικο και απο το Dread και σ αυτο το τομεα το απολαυσα περισσοτερο. Εξαιρετικο παιχνιδι, θα το ξαναπαιζα ανετα στο Switch. Στο 3DS με κουραζε συχνα ο χειρισμος του, ή μαλλον το κρατημα της κονσολας. Ισως πρεπει να παρω ενα γκριπ αν ειναι να ασχοληθω ξανα με αλλα διαμαντακια που εχω αφησει.
            Do a barrel roll!

            Comment

            Working...
            X