The Legend of Zelda: Skyward Sword

[Loggo]

Δε λέω ότι χρειάζεται να γίνει κάτι ανάλογο με το Ocarina. Το προηγούμενο post είχε ως στόχο να δείξει την καθαρή αλλαγή στη νοοτροπία της σειράς από τη περασμένη γενιά και μετά.

Κι εγώ πιστεύω ότι τίτλος με τέτοια βαρύτητα είναι σχεδόν αδύνατο να ξαναβγεί, όχι απ’ το Zelda αλλά γενικά. Άλλωστε το Majora’s Mask πήγε μπροστά απ’ το Ocarina χωρίς να είναι ο ογκόλιθος που ήταν το τελευταίο για το 1998. Το medium προχώρησε απ’ το Ocarina χωρίς να βγάλει δεύτερο ή τρίτο OoT. Και, όπως είπα και στο προηγούμενο post μου, δεν είναι μόνο το gameplay το θέμα.

[Enpsty]

Έχοντας παίξει 12 ώρες περίπου μπορώ να πω ότι μέχρι στιγμής δεν είναι καλύτερο του oot. Έχοντας όμως παίξει το oot όταν είχε κυκλοφορήσει δεν νομίζω ότι κανένας τίτλος zelda ή μη θα τον περάσει οπότε η γνώμη μου δεν μετράει.

Πάντως όλοι αναφέρουν ότι απ'την μέση και μετά το παιχνίδι γίνεται ακόμα καλύτερο οπότε έχουμε πολλά να πούμε ακόμα (εκτός κι αν το τελείωσε κανένας).

Τώρα γι'αυτά που λέει ο loggo απ΄την μία συμφωνώ, απ'την άλλη πιστεύω ότι τα videogames έχουν φθάσει σε ένα σημείο όπου καθαρά νέες ιδέες απλά δεν υπάρχουν, μόνο εξελίξεις σε ήδη υπάρχοντα στοιχεία. Αυτό που έκανε το oot το έκανε γιατί βγήκε εν έτη 1998 όταν τα 3d action adcventures ήταν στα σπάργανα. Εγώ δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο τίτλο που έπαιξα στην τελευταία γενιά ο οποιός εισήγαγε κάτι πραγματικά καινούριο.
Πιστεύω ότι τα zelda έχουν φθάσει σε ένα σημείο που είτε θα κάνουν αυτό που ξέρουν να κάνουν, είτε θα κάνουν μία μεγάλη στροφή α λα RE4 (που δεν ξέρεις αν θα σου βγει στην τελική) και να ξεκινήσουν νέο κύκλο μέχρι να παλιώσει κι αυτός και φτου απ΄την αρχή. Ότι ισχύει σε κάθε σειρά δλδ.

[Loggo]

Όλα τα Zelda δεν έχουν την ίδια "μαγική" συνταγή; Δηλαδή κάποια standard στοιχεία (π.χ. στυλ σεναρίου, όπλα) και κάποια διαφορετικά που το κάνουν να ξεχωρίζει (π.χ. οκαρίνα, λύκος);

Η πρόοδος που λες νομίζω οφείλεται στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στην 100% εκμετάλλευσή της. Π.χ. μείναμε μαλάκες όταν αντικρίσαμε το Ocarina of time! Όμως η γενική ιδέα έμεινε ίδια πιστεύω. Τώρα αυτό που γίνεται είναι ναι μεν κρατείται η κλασσική πετυχημένη συνταγή Zelda, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει latest technology να χρησιμοποιηθεί λόγω του Wii.

Μα δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές, υπάρχουν συνταγές που είναι μπροστά από την εποχή τους, όταν όμως μένουν στάσιμες, κάποια στιγμή θα μείνουν πίσω.

Το τεχνολογικό κομμάτι σίγουρα μετράει στο Zelda, και δεν αναφέρομαι μόνο στα γραφικά, αλλά γενικά στις δυνατότητες που προσφέρει σε μια τέτοια σειρά να προχωρήσει σε όλα τα επίπεδα. Γι’ αυτό άλλωστε φαγώθηκα τόσο καιρό να λέω ότι, σε αντίθεση με ένα platformer όπως το Mario, εν έτει 2011, το Zelda δεν έχει απολύτως καμία θέση στο Wii.

Το τεχνικό όμως δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Το Zelda πάντα ήταν μπροστά σε όλα τα επίπεδα. Και στο level design και στο μηχανισμούς και στο presentation και στην αφήγηση και στις τεχνικές δημιουργίας immersion, πραγματικά παντού. Και ακριβώς επειδή ήταν τόσο μπροστά παρουσίαζε ένα σύνολο που ήταν σε θέση να εντυπωσιάζει τόσο πολύ, δεν ήταν μαγεία.

Αφήνοντας όσα είχαν κάνει τα Zelda πριν το 3D, όταν το 1998 κυκλοφορούσε το Ocarina, πέρα απ’ την εντυπωσιακή αποτύπωση του κόσμου μέσω του, δυνατού τότε, hardware, πέρα από το αριστουργηματικό design, έφερε και το lock on, τη real time εναλλαγή ημέρας – νύχτας, το context sensitive σύστημα κοκ. Ταυτόχρονα όμως, από τότε, έπαιζε και με τις φωτογραφικές λήψεις, τόσο κατά τη διάρκεια των cut-scenes, όσο και του gameplay!

Συναντιόταν ο Link με τη Zelda στην αυλή του κάστρου και η κάμερα πήγαινε πίσω από τα απομακρυσμένα λουλούδια και έδειχνε τη σκηνή από εκεί. Ανέβαινες το Death Mountain και η κάμερα έκλεινε και έπαιρνε τέτοια θέση ώστε η ανάβαση να φαίνεται επιβλητική, εισήγαγε facial expressions! Πράγματα τόσο, μα τόσο, μπροστά για την εποχή, η εμπειρία, αναμενόμενα, ήταν ανεπανάληπτη.

Για το δε Majora’s, μίλησα εν συντομία πιο πριν, αν και θα είχε ενδιαφέρον μια ανάλυση σχετικά με το πώς από τα απλοϊκά side quests και τους μονοδιάστατους NPC’s των 90’s, η sandbox λογική του Majora’s ανέπτυσσε έναν ολόκληρο παράλληλο κόσμο και τις προσωπικότητες, των πολυδιάστατων εδώ, NPC’s έξω απ’ το main game. Πράγματα δεδομένα τώρα, αλλά πολύ μπροστά 11 χρόνια πριν, ειδικά δεδομένου του hardware.

Για κάποιο λόγο, όλο το πακέτο (από το gameplay μέχρι το presentation, την αφήγηση και τις τεχνικές δημιουργίας immersion) ακόμα κι αν η προηγούμενη γενιά έδωσε ένα κατά πολύ δυνατότερο hardware ώστε, από τη μια, όλα τα παραπάνω να μπορέσουν προχωρήσουν ακόμα πιο πέρα και, από την άλλη, να γίνουν ακόμα περισσότεροι νεωτερισμοί, το Zelda δεν έκανε τίποτα. Ξαφνικά, η σειρά μπήκε σε μια, ανήκουστη για αυτήν, διαδικασία που απλά έβαζε τα ρούχα της αλλιώς πάνω σε όσα είχε χτίσει μέχρι τότε.

Δεν νομίζω ότι το πρόβλημα είναι αποκλειστικά το αδύναμο Wii, όλο αυτό είχε ξεκινήσει από την εποχή του δυνατού GameCube. Έχει καθαρά να κάνει με αλλαγή 180 μοιρών σε επίπεδο νοοτροπίας – λογικής και, κατ’ επέκταση, αντιμετώπισης της σειράς από τους δημιουργούς της.

[paixtis]

Yπάρχει latest technology στο gameplay που είναι πολύ σημαντικό επίσης.Δηλαδή ο τρόπος αντιμετώπισης εχθρών και γρίφων μέσω των motion controls πάει σε άλλο επίπεδο τη σειρά πέρα από τα συνηθισμένα.

[Ryu_gr]

Το Zelda από το 1986 μέχρι και το Majora’s Mask ήταν μια φύσει προοδευτικής νοοτροπίας σειρά που πάντα ήταν μπροστά από τις εξελίξεις του medium. Τη τελευταία δεκαετία, έχει εξελιχθεί σε μια άκρως συντηρητική σειρά, κολλημένη στη παράδοση και τη στασιμότητα.

Όλα τα Zelda δεν έχουν την ίδια "μαγική" συνταγή; Δηλαδή κάποια standard στοιχεία (π.χ. στυλ σεναρίου, όπλα) και κάποια διαφορετικά που το κάνουν να ξεχωρίζει (π.χ. οκαρίνα, λύκος);

Η πρόοδος που λες νομίζω οφείλεται στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στην 100% εκμετάλλευσή της. Π.χ. μείναμε μαλάκες όταν αντικρίσαμε το Ocarina of time! Όμως η γενική ιδέα έμεινε ίδια πιστεύω. Τώρα αυτό που γίνεται είναι ναι μεν κρατείται η κλασσική πετυχημένη συνταγή Zelda, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει latest technology να χρησιμοποιηθεί λόγω του Wii.

[Ren_of_Heavens]

Χαχαχα ξέρω ότι τρολλάρεις αλλά είναι απλό.

Όταν το Majora’s Mask παίρνει όλα όσα έκανε το Ocarina και:

1: Εξελίσσει τους NPC’s κάνοντας χρήση ενός μοντέλου που εκείνη την εποχή, αν δεν απατώμαι, υπήρχε μόνο στο Majora’s και στο...Shenmue.

2: Συνδυάζει τη κλασική φόρμουλα του Zelda με sandbox στοιχεία.

Ε, ναι, μάλλον είναι καλύτερο απ’ το Ocarina αν τα συγκρίνεις άμεσα. Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις είναι η κατάσταση.

Ακριβώς αυτό. Μπράβο Loggαρε που το ανέφερες. Καλά και χρυσά τα υπόλοιπα Zelda αλλά την ποικιλία του Majora´s Mask δεν την είχε κανένα άλλο μέλος της σειράς.

[Ramparter]

Τη τελευταία δεκαετία, έχει εξελιχθεί σε μια άκρως συντηρητική σειρά, κολλημένη στη παράδοση και τη στασιμότητα.

Αυτο αποκομισα κι εγω απο τις 2 ωριτσες που επαιξα σημερα. Νιωθεις οτι παιζεις παιχνιδι tribute αλλης εποχης. Και ισως τελικα αυτο ειναι το προβλημα των τελευταιων Zelda, δηλαδη οχι τοσο οτι δεν εξελιχθηκαν σε σχεση με τον εαυτο τους αλλα οτι εγκλωβιστηκαν τοσο πολυ στον εαυτο τους που δεν ακολουθησαν καποια στανταρντς της υπολοιπης βιομηχανιας.

[Loggo]

Πραγματικά Loggo δεν καταλαβαίνω την αρνητική σου διάθεση μέχρι στιγμής για τον τίτλο

Εξήγησα το λόγο.

Κατά τ’ άλλα, το Skyward είναι πραγματικά πολύ καλό σε αυτό που κάνει. Η σειρά έχει κάνει στροφή 180 μοιρών στη νοοτροπία της, θέλει να είναι πια Dragon Quest και αυτό, ναι, το κάνει καλά. Απλά δεν έχω χωνέψει ακόμα αυτή την αλλαγή πλεύσης, και μάλλον ούτε πρόκειται, οπότε μη δίνετε και πολύ σημασία στις αντιδράσεις μου.

Το Zelda ήταν αλλιώς, το γνώρισα αλλιώς και, έχοντας ακόμα τη παλιά νοοτροπία του στο μυαλό μου, το θέλω αλλιώς. Εν τέλει, το θέμα είναι πια καθαρά προσωπικό.

[Somari]

Ναι για το save system συμφωνώ, αλλά αυτό για το χρόνο μου θυμίζει το άλλο περί άδειου overworld στο Shadow of the Colossus. Η χρήση του χρόνου στο Majora’s, όπως και το overworld του Shadow of the Colossus μιας και το ανέφερα, είναι ίσως οι πιο πετυχημένες περιπτώσεις ποιητικής αδείας πάνω στο gameplay.

Τέλος πάντων, επειδή ξεφύγαμε, παίζοντας το Skyward παρατηρώ πως η σειρά έχει πλέον, οριστικά και αμετάκλητα, αλλάξει νοοτροπία. Το Zelda από το 1986 μέχρι και το Majora’s Mask ήταν μια φύσει προοδευτικής νοοτροπίας σειρά που πάντα ήταν μπροστά από τις εξελίξεις του medium. Τη τελευταία δεκαετία, έχει εξελιχθεί σε μια άκρως συντηρητική σειρά, κολλημένη στη παράδοση και τη στασιμότητα.

Πλέον έχει και τυπικά μετατραπεί σε μια niche νοοτροπίας πρόταση σε στυλ Dragon Quest. Και, δε λέω, αυτό το κάνει πολύ καλά, αλλά εγώ το Zelda το έχω συνηθίσει με τελείως διαφορετική λογική. Δεν έχω συμβιβαστεί και δε νομίζω ότι θα καταφέρω ποτέ να συμβιβαστώ με την εν λόγω νοοτροπία.

ΠΑΛΙ;

ΣΚΑΤΑ.

[paixtis]

Δεν είναι εξαιρετικό το 3ο dungeon??Το μόνο που με χάλασε λίγο είναι το boss το οποίο όμως δίνει μια ευχάριστη ανατροπή στο τέλος και σε κάνει να λες κοίτα τι κάνανε πάλι.Πραγματικά Loggo δεν καταλαβαίνω την αρνητική σου διάθεση μέχρι στιγμής για τον τίτλο.Φαίνεται ότι βάζει πολλά νέα στοιχεία μέσα.Το μόνο που μου λείπει απ'το majora's mask είναι το διαδραστικό του περιβάλλον.Τα υπόλοιπα τα κάνει καλύτερα από κάθε 3d zelda πιστεύω.

Το ότι το ocarina το θεωρώ το χειρότερο 3d zelda μετά το twilight δικαιολογεί πλήρως νομίζω τη παραπάνω θέση μου για το ότι θεωρώ το skyward sword μέχρι το σημείο που έχω παίξει σαφώς ανώτερο του ocarina(για μένα δεν ισχύει η νοσταλγία γι'αυτόν τον τίτλο καθώς δεν ασχολήθηκα πολύ όταν βγήκα και το τερμάτισα πριν λίγα χρόνια για πρώτη φορά).

[Grimmtak]

Ντάξει το παιχνίδι έχει ξεφύγει συνδιάζει πολλά πράγματα τα οποί το κάνουν να ξεχωρίζει

1.Πήρε το καταραμένο sailing από το Wind Waker (το οποίο για μένα ήταν το μόνο ελάτομα από το WW ) και το αντικατέστησε με το bird riding όχι μόνο δεν τρως την ώρα σου εκεί αλλά είναι και πολύ ευχάριστο (λατρεύω τις ελεύθερες πτώσεις )
2.Τα motion controls κάνουν το παιχνίδι ποιο chalenging κάτι που είναι καλό. (Εκτός βέβαια όταν θέλω να σείρω μια βόμβα και δεν πιάνει αμέσως, αυτό είναι κακό...)
3.Έχουμε ξεφύγει ποια από την κλασική ρουτίνα: πάω στο dungeon δέρνω το boss και φεύγω. Το να μπεις στο dungeon είναι μια άλλη ιστορία και θέλει κάποια ώρα.
4.Ωραίο περιβάλλον με έντονα και ζωντανά χρώματα. (Οχι σαν το TP...)

Γενικά πιστέυω ότι είναι το καλύτερο zelda που έχει περάσει από τα χέρια μου και έχω παίξει και ww και OoT (Το wind waker μαρέσει ποιο πολύ) κάποια στιγμή θα παίξω και MM για να έχω και εκεί γνωμη (αν και πίστευω ότι θα με χαλάσει το άγχος του χρόνου). Πιστεύω πως ακόμα και να μην είναι κάποιος zelda fun αυτό θα το βρει ευχάριστο.

Μόλις τελείωσα το τρίτο dungeon. Καταραμένη σχολή!!! Μακάρι να είχα περισσότερο χρόνο για να το χαρώ

[Loggo]

Ναι για το save system συμφωνώ, αλλά αυτό για το χρόνο μου θυμίζει το άλλο περί άδειου overworld στο Shadow of the Colossus. Η χρήση του χρόνου στο Majora’s, όπως και το overworld του Shadow of the Colossus μιας και το ανέφερα, είναι ίσως οι πιο πετυχημένες περιπτώσεις ποιητικής αδείας πάνω στο gameplay.

Τέλος πάντων, επειδή ξεφύγαμε, παίζοντας το Skyward παρατηρώ πως η σειρά έχει πλέον, οριστικά και αμετάκλητα, αλλάξει νοοτροπία. Το Zelda από το 1986 μέχρι και το Majora’s Mask ήταν μια φύσει προοδευτικής νοοτροπίας σειρά που πάντα ήταν μπροστά από τις εξελίξεις του medium. Τη τελευταία δεκαετία, έχει εξελιχθεί σε μια άκρως συντηρητική σειρά, κολλημένη στη παράδοση και τη στασιμότητα.

Πλέον έχει και τυπικά μετατραπεί σε μια niche νοοτροπίας πρόταση σε στυλ Dragon Quest. Και, δε λέω, αυτό το κάνει πολύ καλά, αλλά εγώ το Zelda το έχω συνηθίσει με τελείως διαφορετική λογική. Δεν έχω συμβιβαστεί και δε νομίζω ότι θα καταφέρω ποτέ να συμβιβαστώ με την εν λόγω νοοτροπία.

[Ramparter]

Μη τα λεμε συνεχεια, το ΜΜ εκανε βηματα μπροστα αλλα και πισω και ενω σε σημεια γινεται κορυφαιο, αλλωτε παλι κανει μεγαλες κοιλιες και το συστημα με τα save points αλλα και ο χρονος δε βοηθανε να το απολαυσεις.

[Kostakis420]

Μου φαίνετε λίγο παράξενη η σιγουριά των ninty fanboys να βάζουν τόσο ψηλά το ss, πιο πάνω από το ocarina, ειδικά κάτι σχόλια περί ratings είναι ό,τι νάναι.

Θα το τσεκάρω και εγώ κάποια στιγμή αλλά δεν καίγομαι καθόλου, το WW μπορεί και να το περάσει, το sailing part ήταν ένα fail....το ocarina ομως απο που και ως που ρε παιδια;

Μajora δεν εχω τελειώσει.

Το παιχνίδι έγινε επιτέλους περισσότερο platform και ενσωμάτωσε και μερικά ωραία στοιχεία rpg με αποτέλεσμα να γίνει πιο γραμμικό αλλά αυτό δεν ενοχλεί ιδιαίτερα.

τι εννοεις περισσοτερο πλατφορμ; το οτι ειναι γραμμικο δεν μου αρεσει....

[Loggo]

Χαχαχα ξέρω ότι τρολλάρεις αλλά είναι απλό.

Όταν το Majora’s Mask παίρνει όλα όσα έκανε το Ocarina και:

1: Εξελίσσει τους NPC’s κάνοντας χρήση ενός μοντέλου που εκείνη την εποχή, αν δεν απατώμαι, υπήρχε μόνο στο Majora’s και στο...Shenmue.

2: Συνδυάζει τη κλασική φόρμουλα του Zelda με sandbox στοιχεία.

Ε, ναι, μάλλον είναι καλύτερο απ’ το Ocarina αν τα συγκρίνεις άμεσα. Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις είναι η κατάσταση.