Final Fantasy Series

[i Have no Equal]

Καταπληκτική δουλειά, θα με εψηνε το ix για replay αλλα ειμαι ακομα σε vii mood οποτε μακαρι να βγει για το vii. Επισης εχω παθει overload απο JRPG αυτη τη στιγμη.

[nooto]

Πρέπει κι εγώ να συνεχίσω το FF VII. Το έχω σταματήσει πριν το τέλος του 1ου CD επειδή θέλω αυτή τη φορά να πάρω τελικά Limit Breaks για Aeris κλπ κλπ. Μου αρέσει πολύ, το μόνο που με χαλάει με τα σημερινά δεδομένα, είναι πως θα ήθελα να έχω έναν κέρσορα που να σου λέει προς τα πού είναι το κύριο quest.

Εγω μολις εφτασα εξω απο τον Sephiroth, 37 ωρες μου πηρε ολο το παιχνιδι (το θυμομουν μεγαλυτερο), λιγοτερο απο το Remake που εχει μονο την Midgar . Δεν θα μπω ακομα μεσα, ισως παω για τα Knights of the Round και καποια αλλα μικροπραγματα που θα ηθελα να ξαναδω. Θα γραψω περισσοτερα μαλλον οταν τελειωσω. Με τους κερσορες συμφωνω, ισως μαζι με καποιο fast travel mechanic αλλα this is 90s εδω που τα λεμε. Παντως σε γενικες γραμμες θεωρω οτι ειναι κορυφαια εμπειρια ακομα και με τα σημερινα δεδομενα.

Οπως ειπα θα γραψω ισως στο topic του Remake οταν τελειωσω (μαζι με καποια spoiler comments τωρα που ειδα και τα 2 παιχνιδια back to back).

[Deus]

Όπως ξέρετε όλοι φαντάζομαι, το επόμενο main game της σειράς ανακοινώθηκε πως θα είναι αποκλειστικότητα για την καινούρια κονσόλα της Sony.

Για την ώρα, δεν είναι ξεκάθαρο αν θα είναι timed exclusive.

Μια σημαντική πληροφορία που επιβεβαιώθηκε από την Squarenix είναι πως η ομάδα που αναπτύσσει τα Final Fantasy XI και ΧIV έχει αναλάβει τον τίτλο.

Development is being handled by Creative Business Unit III, the Naoki Yoshida-led team responsible for Final Fantasy XI, Final Fantasy XIV, and the Dragon Quest Builders series.
https://kotaku.com/final-fantasy-xvi...ps5-1845081390

Αυτό είναι απλά εξαιρετικό νέο.

[majorfox]

Που είναι τα εντυπωσιακά cut scenes που είχε παλιά η σειρά final fantasy ? Τι έχουν πάθει ; Σε Ps5 κιόλας το βγάζουν το ff16 δεν ντρέπονται που έχουν τέτοια γραφικά λες και είναι ps3 ?

[Deus]

Σήμερα θέλω να μιλήσω για ένα από τα αγαπημένα μου Final Fantasy. Δεν είναι ένα από τα πιο αγαπητά της σειράς καθώς δεν μνημονεύεται τόσο πολύ όσο τα μεταγενέστερα και σπανιότερα φιγουράρει σε top 3,5,10 λίστες που θα βρούμε σωρηδόν στο Internet αλλά για εμένα είναι ένα καταπληκτικό παιχνίδι το οποίο αξίζει πολύ περισσότερη αναγνώριση και προσοχή από όση έλαβε και λαμβάνει.

Αναφέρομαι φυσικά στο Final Fantasy V.




Προτού περάσω στα του παιχνιδιού να πω δύο λόγια για την σχέση μου μαζί του. Έχοντας λιώσει το Final Fantasy VII αναζητούσα την επόμενη δυνατή rpg εμπειρία. Τότε δυστυχώς δεν ήταν δυνατόν να παίξεις παλιότερα games της σειράς εύκολα καθώς το μόνο που ήταν διαθέσιμο σε εμάς τους Ευρωπαίους ήταν το Final Fantasy VII. Μια μέρα ένα παιδί στο σχολείο μου μίλησε για τα emulators, τα γνωστά μας προγράμματα δηλαδή που μπορούν να τρέξουν στον υπολογιστή παιχνίδια από άλλες, παλιότερες κονσόλες. Τότε μου έδωσε μια δισκέτα με emulators και roms ανάμεσα στα οποία ήταν και τα Final Fantasy V,VI.

Όταν κατάφερα να κάνω το πρόγραμμα να τρέξει και ξεκίνησα το παιχνίδι πετούσα από την χαρά μου. Μπορούσα έτσι να παίξω και να τελειώσω όλα τα παιχνίδια της σειράς! Το πρώτο που ξεκίνησα έτσι ήταν το Final Fantasy V. Μετά ακολούθησε το VI.

To Final Fantasy V κυκλοφόρησε το 1992 για το Super Nintendo στην Ιαπωνία. Στην Δύση δεν κυκλοφόρησε ποτέ παρά πολύ αργότερα, αρχικά στο πρώτο Playstation και έπειτα στο Game Boy Advance. H τελευταία έκδοση μάλιστα είχε και επιπλέον περιεχόμενο.

(συνεχίζεται...)

[Deus]

Περνώντας στα του παιχνιδιού τώρα. Το Final Fantasy V θα έλεγε κανείς πως έχει σχετικά απλή ιστορία. Το σενάριο του παιχνιδιού θέλει μια ομάδα ηρώων να συνειδητοποιεί πως είναι οι εκλεκτοί τους οποίους επέλεξαν οι κρύσταλλοι, που παραδοσιακά στη σειρά αποτελούν την προσωποποίηση των στοιχείων της φύσης, και καλούνται να αγωνιστούν ενάντια σε έναν αρχαίο κακό που καταφέρνει να απελευθερωθεί. Παρόλο που το σενάριο δεν έχει το βάθος και τις ανατροπές των επόμενων επεισοδίων της σειράς παρακολουθείται πολύ ευχάριστα, έχει μερικές δυνατές στιγμές και φυσικά συνοδεύεται από την καταπληκτική μουσική του Nobuo Uematsu η οποία απογειώνει την εμπειρία.

Αυτό το οποίο όμως ξεχωρίζει πραγματικά στο παιχνίδι είναι το gameplay του και το σύστημα μάχης του. Οι μάχες παίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο με τα Final Fantasy 4-9 οπότε δεν θα πω περισσότερα για αυτό. Θα αναφερθώ όμως στο ability system του τίτλου το οποίο είναι από τα πιο διασκεδαστικά και εθιστικά που έχω δει ποτέ. Δεν είναι τυχαίο ότι το συγκεκριμένο σύστημα το υιοθέτησαν πάρα πολλά παιχνίδια που κυκλοφόρησαν μετά το Final Fantasy V.

Εδώ λοιπόν κάνει την εμφάνισή του για πρώτη φορά το Job system. Για όποιον δεν γνωρίζει, στο job system μπορούμε να επιλέξουμε τι job (class) θα έχουν οι χαρακτήρες που χειριζόμαστε ούτως ώστε η ομάδα να έχει την σύνθεση και τα abilities που επιθυμούμε, δεν μας αναγκάζει το παιχνίδι δηλαδή να έχουμε fixed party και abilities. Το καλύτερο όμως είναι ότι όσο ένας χαρακτήρας χρησιμοποιεί ένα job τότε κερδίζει πόντους και μαθαίνει ικανότητες. Έπειτα, είναι εφικτό να αλλάξει το job που χρησιμοποιεί και να συνδυάσει ικανότητες από άλλα και να προκύψουν έτσι μοναδικοί συνδυασμοί χαρακτήρων και party builds. O μόνος περιορισμός είναι η φαντασία του χρήστη: Είναι εφικτό να έχουμε έναν knight που θα έχει υψηλό attack power και να έχει ταυτόχρονα spells ή έναν thief που να μπορεί να εξοπλίσει gear που παίρνει κανονικά μόνο ένας knight. Πρόκειται για ένα απίστευτα εθιστικό και διασκεδαστικό σύστημα που ευνοεί τον πειραματισμό και αυξάνει το replay value. Προσωπικά, κάθε φορά που το ξεκινάω έχω διαφορετικό build στο party μου και έτσι ανακαλύπτω καινούριους συνδυασμούς.

Είναι σημαντικό επίσης να αναφέρω πως είναι το πρώτο Final Fantasy που είχε περίπλοκο ability system που επέτρεπε customization. Τα προηγούμενα ήταν αρκετά πιο απλά, είχαν απλά level, equipment και spells που κερδίζονταν με το level up. Το Final Fantasy V ήταν το πρώτο της σειράς, και αν όχι το πρώτο ένα από τα πρώτα jrpgs που είχαν σύνθετο ability system. Με άλλα λόγια ξεκίνησε με αυτό μια παράδοση η οποια συνεχίστηκε από τα επόμενα Final Fantasy καθώς επίσης και από άλλα jrpgs ανεξαρτήτως εταιρείας ανάπτυξης.

Κάτι άλλο που εμφανίστηκε για πρώτη φορά εδώ και έγινε σήμα κατατεθέν της σειράς είναι τα super bosses. Για τους αμύητους, πρόκειται για προαιρετικά, εξαιρετικά ισχυρά bosses που συχνά είναι πολύ ισχυρότερα από το τελικό boss και είναι πολύ δύσκολο να ηττηθούν. Για τους φανατικούς της σειράς αξίζει να αναφερθεί πως σε αυτό είδαμε για πρώτη φορά χαρακτήρες και abilities που έγιναν και αυτά σήμα κατατεθέν και που τα αναγνωρίζει αμέσως όποιος έχει ασχοληθεί με τα επόμενα FF.

Τέλος, να σημειώσω πως το Final Fantasy V είναι ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι. Είναι αρκετά δυσκολότερο από τα Final Fantasy VI-ΙΧ και θέλει προσπάθεια και στρατηγική. Όμως επειδή τo game έχει πολύ καλό design δεν εκνευρίζει: Αφενός τα save points είναι όσο συχνά πρέπει και αφετέρου δεν είναι παιχνίδι που απαιτεί ώρες grinding.

Αυτά. Ήθελα πως και πώς να γράψω αυτό το ποστ, όπως έχω δηλώσει πολλές φορές είναι ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια που έχω παίξει, είναι απίστευτα διασκεδαστικό, καθόλου κουραστικό, δεν έχει σπαστικά minigames και δεν χρειάζεται grinding μέχρι τελικής πτώσης ( Final Fantasy X εσένα κοιτάω.) Είναι ένα game που παίζεται ανετότατα ακόμα και σήμερα και έχει λογική διάρκεια, γύρω στις 40 ώρες.

Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όποιον δηλώνει fan της σειράς. Αποκλείεταı να μην περάσει καλά.

[straier]

Κάτι άλλο που εμφανίστηκε για πρώτη φορά εδώ και έγινε σήμα κατατεθέν της σειράς είναι τα super bosses. Για τους αμύητους, πρόκειται για προαιρετικά, εξαιρετικά ισχυρά bosses που συχνά είναι πολύ ισχυρότερα από το τελικό boss και είναι πολύ δύσκολο να ηττηθούν.

Υπήρχε ήδη από το FFI το Warmech το οποίο ήταν random encounter αλλά ουσιαστικά αυτό ήταν το πρώτο superboss (αν αγνοήσουμε φυσικά optional μάχες όπως π.χ. τα Espers κλπ).

Αυτά. Ήθελα πως και πώς να γράψω αυτό το ποστ, όπως έχω δηλώσει πολλές φορές είναι ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια που έχω παίξει, είναι απίστευτα διασκεδαστικό, καθόλου κουραστικό, δεν έχει σπαστικά minigames και δεν χρειάζεται grinding μέχρι τελικής πτώσης ( Final Fantasy X εσένα κοιτάω.) Είναι ένα game που παίζεται ανετότατα ακόμα και σήμερα και έχει λογική διάρκεια, γύρω στις 40 ώρες.

Πόσο συμφωνώ σε αυτό! Να καούν τα mini-games που είναι δυσκολότερα από το υπόλοιπο παιχνίδι και το ανελέητο grinding!

[i Have no Equal]

Εξαιρετικος ο Deus με ψήνει να το ξαναπιασω το V.

[Deus]

Ευχαριστώ παιδιά!

Straier έχεις δίκιο, το warmech είναι το πρώτο superboss που εμφανίζεται στη σειρά. Επειδή όμως η πιθανότητα να το πετύχεις είναι τόσο μικρή δεν το έχω συνδέσει στο μυαλό μου με superboss. Πολλές φορές ξεχνάω ότι υπάρχει κιόλας, έχω παίξει 2 φορές το παιχνίδι και δεν το έχω πετύχει ποτέ.

Όσον αφορά το grinding και τα minigames, όταν το έγραφα αυτό είχα στο μυαλό μου το Final Fantasy X, ένα παιχνίδι που παρόλο που μου αρέσει πολύ με αποθαρρύνει να το ξεκινήσω ξανά το ότι πρέπει να ρίξω 100 ώρες grinding (αλλιώς τα superbosses δεν μπορείς ούτε να τα αγγίξεις) και να παίξεις ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ εκνευριστικά minigames. Απορώ τι σκέφτονταν όταν τα πρόσθεσαν.

Έχω δηλώσει πολλές φορές πως τα αγαπημένα μου FF είναι τα 5,6,7,9, 12 και πλέον το 7remake. Μου αρέσουν πάρα πολύ και τα υπόλοιπα αλλά αυτά που αναφέρω τα ξεχωρίζω γιατί είναι τα πιο διασκεδαστικά και pick up and play επεισόδια της σειράς, με διασκεδάζουν χωρίς να με κάνουν να πονοκεφαλιάζω.

[Deus]

Σαν σήμερα, 31 Ιανουαρίου, το μακρινό 1997, κυκλοφόρησε το Final Fantasy VII.

Ήταν η πρώτη μου επαφή με την σειρά. Παρόλο που διάβαζα για αυτά τα παιχνίδια στο θρυλικό ελληνικό Gamepro, η πρώτη μου επαφή με τα role playing games ήταν με το έβδομο επεισόδιο της σειράς, το οποίο αποτελεί θα έλεγα και το πιο διάσημο/αγαπητό.

Για αυτό το παιχνίδι αγόρασα Playstation. Ήμουν φανατικός της Sega αλλά το συγκεκριμένο game με έκανε να αγοράσω κονσόλα του ανταγωνισμού. Το λάτρεψα από την πρώτη στιγμή, με συγκλόνισε το βάθος του gameplay και του σεναρίου. Από τότε το έχω τελειώσει γύρω στις 10 φορές, το έχω κάνει 100% κατά εξακολούθηση, έχω φτάσει στο μέγιστο λεβελ όλους τους χαρακτήρες, έχω κάνει max όλα τα materia, έχω μάθει από έξω όλους τους διαλόγους και, φυσικά, κάθε φορά που το παίζω το ίδιο δέος νιώθω με τα κλασσικά cgi cutscenes. Μερικοί από τους χαρακτήρες του είναι από τους καλύτερους που έχουμε δει ποτέ σε videogames, ο Sephiroth είναι για τα videogames ότι είναι και ο Darth Vader για τον κινηματογράφο και περιέχει μια από τις πιο εμβληματικές και αναγνωρίσιμες περιοχές που έχουμε δει ποτέ σε videogame. Αναφέρομαι στην Midgar φυσικά.

Να αναφέρω τέλος πως παίζεται ανετότατα ακόμα και σήμερα καθώς είναι από τα jrpg που είναι pick up and play, δεν χρειάζεται εκνευριστικό grinding αλλά παράλληλα έχει τέτοιο βάθος που ενθαρρύνει τον πειραματισμό.

Αυτό είναι το Final Fantasy VII. Ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της σειράς και του είδους γενικότερα και ένα από τα πιο σημαντικά videogames όλων των εποχών αναμφισβήτητα.

[Phantom Duck]

Η καρδιά μου συμφωνεί με όσα λες, όμως όταν το ξαναξεκίνησα μετά το Remake, δεν θα την πάλευα χωρίς τα time speed, max health ανά περιστάσεις για να μην ψοφάω κλπ. Είναι ΤΟΡ ό,τι και να λέμε, όμως ένα remake ήταν απαραίτητο. Αυτό που φοβάμαι είναι πώς θα συνεχίσει τώρα αυτή η ιστορία μετά το πρώτο παιχνίδι, όμως οκ, το παλιό παραμένει διαχρονική αγάπη. Εμένα τα FF 7-9 με έκαναν να θέλω να έχω αυθεντικό παιχνίδι στη συλλογή μου και ήταν η αφορμή που ξεκίνησα να μαζεύω γνήσια, σε μία Ελλάδα που δεν ήξερε κανείς πως κυκλοφορούν αυθεντικά. Λίγο πολύ πιστεύαμε πως τα παιχνίδια έβγαιναν κατ' ευθείαν στα παιχνιδάδικα με 6€ (2 χιλιάρικα).

[Deus]

Phantom το Final Fantasy VII θεωρώ πως δεν είναι αργό σαν παιχνίδι για να χρειάζεται speed up button αλλά περί ορέξεως...

Σχετικά με την δυσκολία, θα έλεγα πως πρόκειται για μέτριας δυσκολίας παιχνίδι. Δεν είναι πανεύκολο αλλά έχει μια χ πρόκληση και κάποια αρκετά ζόρικα bosses ούτως ώστε να έχει ενδιαφέρον. Cheat Max HP δεν χρησιμοποίησα ποτέ. Έχω ολοκληρώσει μέχρι και mods που κάνουν το παιχνίδι πολύ πιο δύσκολο, είναι εφικτό αν παίξεις με συνδυασμούς materia και αξιοποιήσεις τις δυνατότητες που σου δίνει το σύστημα αυτό μπορείς να αντιμετωπίσεις τα πάντα.

Αλήθεια, ποια σημεία του παιχνιδιού σε δυσκόλεψαν, για να κάνουμε και λίγη συζήτηση;

[Phantom Duck]

Καλά εννοείται, σιγά τη δυσκολία, μια χαρά βατό είναι και απόλυτα ισορροπημένο. Προφανώς δεν χρειάζεται κανείς HP cheats για να βγει, όμως έχω χάσει την όρεξη που είχα για να κάνω λίγο grinding στην περιοχή που θέλω και μετά να παλεύω εχθρούς, να μαζεύω skillz κλπ. Ακολουθούσα το story για να το ξαναζήσω χωρίς πολλά πολλά μιας και είχα ξεχάσει πάρα πολλά πράγματα, επομένως όποτε πετύχαινα κάποιο ζόρικο μπος, έκανα HP max, φουλ limit κλπ, καθαρά λόγω χρόνου, επειδή βαριόμουν να ψοφήσω για να πάρω άλλα 5 LV, ή να μπω στη διαδικασία να παίξω πιο απαιτητικά κλπ. Καζουαλιές, απλώς δεν έχω καθόλου όρεξη πλέον για turn based και random encounters.

Επίσης όταν με έπιανε η φάση που ήθελα να κάνω διάλειμμα από την ιστορία και έκανα λίγο grinding, δεν την πάλευα με νορμάλ ταχύτητα μέχρι να νιώσει το RNG. Και όταν έμπαινα στη μάχη, δεν είχε νόημα να βάλω πάλι την κανονική, επειδή δεν προσέφερε κάτι, απλώς αργούσα παραπάνω. Επομένως συνήθισα να κάνω grinding 3x πιο γρήγορα, και όταν πάω στο κανονικό βγάζω φλύκταινες και πλέον το ζητάω παντού

Βοηθάει που το βάζεις ανά πάσα στιγμή με ένα κλικ ενός κουμπιού. Θες να παίξεις γρήγορα για να δεις την ιστορία; Μπορείς. Συνάντησες ένα μπος που σε έχει συνεπάρει και θέλεις να το νικήσεις χωρίς max health, limits κλπ; Πατάς ένα κλικ και τελείωσες. Είναι πολύ ωραίες προσθήκες που πλέον δεν μπορώ να γυρίσω πίσω. Πού και πού βάζω κάνα παιχνίδι στο PS1 στην παλιά CRT, γοητεύει λίγο στην αρχή όμως μετά θέλω κάτι πιο πρακτικό και πηγαίνω προς τα νεότερα ports.

[nooto]

Νου διεφυγε αυτο μεσα στο χαμο, πως σας φαινεται? Το "remaster" του original VII μου φαινεται πολυ ωραιο, ειναι πιστο και στα chibi models.

[BigBOSS]

Λοιπόν όπως έγραψα στις ¨πρόσφατες αγορές" αγόρασα και άρχισα να παίζω το Final Fantasy X/X-2 HD Remaster, το πρώτο παιχνίδι της σειράς που ξεκίνησα να παιζω. Αυτο που θα πω, για αρχή, ειναι πως το παιχνιδι μου αρέσει, σχεδον στα πάντα, (ιστορία, χαρακτήρες, γραφικά, art direction gameplay) και σε γενικές γραμμές ειναι ένα πολύ γραμμικο παιχνίδι. Αυτο βέβαια το ήξερα πριν το ξεκινήσω, από διάφορα που διάβασα και άκουσα, δηλαδή ουδεμία σχέση σε σχέση με αλλα rpg που σου δίνουν μεγάλη ελευθερία κινήσεων οπως τα Witcher, Elder Scrolls κτλ χωρίς καν να υπάρχει σύστημα με quests. Στις πρώτες 11 ώρες που έπαιξα δεν συνάντησα ιδιαίτερη δυσκολία, έχοντας δει την οθόνη game over μια ή δύο φορές, αλλά πλέον έχω φθάσει σε ενα boss ονόματι Sinspawn Gui και το βρήκα πολύ σκούρα.Εχω φάει άπειρο ξύλο έως τώρα χωρίς να μπορέσω να το νικήσω. Δεν έχω καταλάβει τι κάνω λάθος, οκ είδα πως πρέπει να καταστρέψεις πρώτα τα χέρια ώστε να το προκαλέσεις μεγαλύτερη ζημιά, καθώς με τα χέρια προστατεύει τον κορμο του απο τις επιθέσεις. Οι χαρακτήρες μου ειναι μικρο σχετικά lvl; επιπλέον εχω αγοράσει καμιά 20 αρια potion, πέραν απο διάφορα health potions, που σε σηκώνουν απο ko αλλά και πάλι δεν μου φθάνουν και ψοφάνε ολα τα μέλη του party lol