Announcement

Collapse
No announcement yet.

I just finished

Collapse
This is a sticky topic.
X
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • sain't
    replied
    Shin Megami Tensei: Lucifer's Call (PSN)
    80 ώρες αργότερα και ένα game breaking bug που παγώνει το παιχνίδι απευθείας μετά το τελευταίο boss battle:
    https://www.google.com/amp/s/amp.red...inal_boss_ps3/
    "τελείωσα" επιτέλους το smt3: nocturne ακόμα κι αν είδα τον τερματισμό στο YouTube.

    Αν και με δυσκόλεψε αρκετά (αυτή ήταν η τρίτη προσπάθεια να το τερματισω καθώς τις 2 πρώτες φορές τα παράτησα στον "Matador") το παιχνίδι σου δίνει την εντύπωση ότι δεν είναι ουσιαστικά δύσκολο αλλά ότι εσύ είσαι απροετοίμαστος κι αυτό είναι κάτι που γενικά εκτίμησα αρκετά. Η όλη λογική ότι δεν μπορείς απλά να παίζεις casually με ότι να ναι party και skills set αλλά πρέπει να κάνεις ένα προσεκτικό planning για κάθε περιοχή/ενδεχόμενο.

    Φυσικά μου πήρε ώρες να μάθω να κάνω optimise τα demon fusions και να κρατάω τα skills που πραγματικά έχουν σημασία από το να αποκτώ απλά έναν demon μεγαλύτερου level που μπορεί να είναι άχρηστος από skills. Δεν βοηθάει καθολου το τελείως random σύστημα του skill inheritance που σε αναγκάζει να κάνεις μπρος-πισω κάνα δεκάλεπτο προσπαθωντας να κρατησεις τα skills που θες. Αυτό θα ήταν ένα ξεκάθαρο qol improvement για το remaster που από ότι καταλαβαίνω δεν μπήκαν στον κόπο να φτιάξουν.

    Όπως και να χει, σαν συνολο μου άρεσε πολύ, η αισθητική του είναι μοναδική, η ιστορία του είναι μοναδική, γενικά προσφέρει κάτι πολύ διαφορετικό από το μέσο jrpg της εποχής του και το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όποιον θέλει να δει τι εστί MegaTen μιας και έρχεται το remaster.

    Leave a comment:


  • Raf
    replied
    Tέλειωσα το Mark of the Ninja Remastered για το Switch. Σε όσους αρέσει το stealth προτείνεται ανεπιφύλακτα, γιατί είναι ένα καλοσχεδιασμένο παιχνίδι και υπερπλήρες από περιεχόμενο.

    Leave a comment:


  • straier
    replied
    Τερμάτισα το Tactics Ogre: Let us Cling Together στο PSP με όλα τα routes και το Coda, έχοντας σχεδόν όλα τα είδη εξοπλισμου και μαγεία.

    Συμπαθητικό παιχνίδι, IMHO ξεκάθαρα χειρότερο από το FFT της ίδια ομάδας σχεδόν σε όλους τους τομείς.

    Σε θέμα ιστορίας, η ύπαρξη των 3 routes κάνει το σύνολο λιγότερο συμπαγές με τους χαρακτήρες να αλλάζουν τελείως...χαρακτήρα ανάλογα με το τι επιλέξεις να κάνεις. Αλλά ακόμα και αν το παραβλέψω αυτό, υπάρχει η στρατιωτική ίντριγκα που βλέπεις και στο FFT καθώς και κάποιες ανατροπές αλλά απλά σαν σύνολο δεν έχει τόσο ενδιαφέρον...

    Και σε gameplay τώρα, το παιχνίδι έχει κάποια βασικά προβλήματα. Καταρχήν έχει υπερβολικά πολλά στατιστικά που μπορείς να αυξήσεις που το κάνει αχρείαστα πολύπλοκο και έχει ως αποτέλεσμα να είσαι είτε υπερβολικά δυνατός είτε υπερβολικά αδύνατος στις μάχες.
    Τα levels είναι συνδεδεμένα με την κλάση και όχι τον χαρακτήρα οπότε αν αλλάξεις κλάση ξεκινάς από lvl 1, με ότι αυτό συνεπάγεται, ενώ σε γενικές γραμμές δεν υπάρχει συνέργεια μεταξύ των κλάσεων που έχεις ξεκλειδώσει (πέρα από κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις που εν τέλει κάνουν το παιχνίδι πιο κουραστικό, και κάποια stat boosts).
    Οι melee κλάσεις είναι πρακτικά άχρηστες (ακόμα και ο Ninja) γιατί μέχρι να καταφέρεις να φτάσεις στον αντίπαλο στη σωστή θέση οι τοξότες και οι μάγοι σου τους έχουν ξεπαστρέψει, ειδικά αν το terrain της μάχης είναι πολύ περίπλοκο με διαφορετικά υψόμετρα.
    Είναι απίστευτα grindy με πολλές αχρείαστες μάχες (Palace of the Dead) και εξοπλισμό και μαγεία που χωρίς οδηγό δεν πρόκειται να βρεις ποτέ... Ας όψεται το OCD μου.
    Οι μάχες μπορεί να είναι είτε πολύ δύσκολες αν είσαι underleveled είτε γελοίες αν είσαι καλά προετοιμασμένος ή απλά βάζεις τον Canopus να καθαρίζει το terrain μόνος του (σκεφτείτε τον Cid από το FFT μόνο που πετάει και τον έχεις από την αρχή του παιχνιδιού). Η δυσκολία έρχεται μόνο όταν πρέπει να σώσεις κάποιον NPC με αυτοκτονικούς ιδεασμούς (πρακτικά όλοι οι NPC απλά κάποιοι ξεκινάνε πολύ κοντά στον αντίπαλο). Προς το τέλος του παιχνιδιού αυτό που σε νοιάζει είναι απλά να ξεμπερδεύεις γρήγορα (κάνοντας τα melee units ακόμα πιο άχρηστα).

    Πέραν των παραπάνω, γενικώς το προτείνω για να ένα απλό playthrough, δεδομένου κιόλας πως δεν υπάρχουν πολλά παιχνίδια τέτοιου είδους. Απλά το βρίσκω χειρότερο σε όλους τους τομείς από τον απόγονό του, το FFT...

    Leave a comment:


  • Deus
    replied
    Originally posted by sain't View Post

    Χμμ κοιτα, o WTF παράγοντας για μένα είναι καλός συνήθως! Και η ιστορία του πρώτου Deadly Premonition μου άρεσε πάρα πολύ! Όσον αφορά στο Death Stranding, πέρα από την πλοκή, μεγαλύτερη σημασία έχει η θεματολογία: η επιβίωση του ανθρώπινου γένους σε κρίσιμες συνθήκες, η ανάγκη για συνύπαρξη και επαφή, η αξία της ζωής και το νόημα της ύπαρξης του καθενός. :-)

    Οπότε η πλοκή ναι, μπορεί να μοιαζει αρκετά wtf όπως λες (παρόλα αυτά εγώ βρήκα πολύ ενδιαφέρον το γενικότερο concept της ιστορίας αλλά και των χαρακτήρων) αλλά ο καθένας μπορεί να κατανοήσει και ενδεχομένως να ταυτιστεί με τις καταστάσεις και την υποκείμενη θεματολογία, δεν είναι απλά και μόνο "τσίου" η φάση.

    Επίσης δε λείπει και το χαρακτηριστικό χιούμορ του Kojima το όποιο, λόγω της γενικότερης "σοβαρότητας" του τίτλου, είναι άκρως αφοπλιστικό όταν εμφανίζεται.

    ....

    Τέλος, τερμάτισα και και το Dead Space 2, το οποίο, σε αντίθεση με το πρώτο, μου φάνηκε απλά σαν ένα καλοστημένο action game. Αν και παιζεται ευχάριστα, έλλειπε για μένα ενα μεγάλο κομμάτι της ατμόσφαιρας, του μυστηρίου και του τρόμου που έκανε το πρώτο τόσο καλό.
    Ωραίος, αυτά ακριβώς ήθελα να ακούσω. Το να έχει για εμένα wtf σενάριο είναι μεγάλο συν και για εμένα. Μόνο και μόνο για αυτό έχω σκοπό να το παίξω. Συν τοις άλλοις μου έκανε εντύπωση η σκηνοθεσία, οι εκφράσεις του προσώπου και η μουσική. Από gameplay δεν μου φάνηκε διασκεδαστικό για να πω την αλήθεια αλλά δεν βαριέσαι, αφού βγαίνει ψιλοχαλαρά δεν θα έχουμε πρόβλημα.

    Leave a comment:


  • sain't
    replied
    Να μαι πάλι εδώ.. πολύ παραγωγική καραντίνα λολ..

    Hellblade: Senua's Sacrifice (PS4)

    ​​​​​
    ​​​​​​Άλλο ένα game μετα το Death Stranding που με κούρασε αρκετά σε κάποια σημεία (λόγω των puzzles κυρίως) αλλά που εκτίμησα αφάνταστα λόγω του concept, της ατμόσφαιρας, της ιστορίας και του χαρακτήρα.

    Επισης χρησιμοποίησα πολύ το "photo mode" (που κάνει παύση το παιχνίδι και σε αφήνει να κινήσεις την κάμερα στο χώρο κλπ) καθώς έχει πολύ δυνατό art direction και απίστευτα σκηνικά.

    Leave a comment:


  • Ryu_gr
    replied
    Ναι εννοείται απλός τερματισμός, για τις υπόλοιπες πίστες απλά θα παίζω χαλαρά κι ότι προκύψει, αν και από ότι βλέπω θέλει αρκετή μελέτη το θέμα.

    Leave a comment:


  • i Have no Equal
    replied
    Originally posted by Ryu_gr View Post
    Τέλος κι από μένα το Spelunky 2, θα συμφωνήσω με όσα είπε ο i Have no Equal
    Εισαι σίγουρος για αυτο?? Τωρα ξεκιναει το παιχνιδι, δοκιμασε να πας για το good ending.

    Leave a comment:


  • Ryu_gr
    replied
    Τέλος κι από μένα το Spelunky 2, θα συμφωνήσω με όσα είπε ο i Have no Equal

    Άξιος συνεχιστής του πρώτου Spelunky και αρκετά εθιστικό με το να σε καλεί να γίνεις καλύτερος.

    Κατά τη γνώμη μου ήθελε πιο εύκολη δημιουργία checkpoint στους πάγους και επιπλέον ένα checkpoint στην τελευταία πίστα ώστε να μην παίζεις συνεχώς τις ίδιες πίστες μέχρι να εξοικειωθείς με τις νέες.

    Αυτό βέβαια ίσως είχε αντίθετα αποτελέσματα και να το τερμάτιζες πολύ γρήγορα αλλά αυτή τη στιγμή στο steam το έχουν τερματίσει κάτω από το 10% που είναι λίγο υπερβολικό (δεν μιλάω για τις bonus πίστες εκεί μάλλον θα πρέπει να σχοληθείς full-time). Δηλ. όλα καλά κι όλα ωραία με super gameplay αλλά στο τέλος σου στερεί το δικαίωμα να χαρείς με τόσο αυστηρή προσέγγιση.

    Από την άλλη απαιτεί full συγκέντρωση με αποτέλεσμα να το ζεις περισσότερο. Αν χάσεις όμως και δεν κρατήσεις τη συγκέντρωση καλό θα είναι να το πιάσεις ξανά άλλη ώρα, βιαστικά playthrough κατά 90% καταλήγουν σε άλλο ένα γρήγορο death και μπαίνεις σε φαύλο κύκλο.

    Υπάρχουν 2 προσσγγίσεις να το τερματήσεις: Είτε το ξεκινάς από την αρχή και εξοπλίζεσαι όσο μπορείς για να είσαι άνετος (αλλά ενέχει κύνδυνος να χάσεις από τις γνωστές συγκυρίες και να ξενερώσεις) είτε πας από το τελευταίο checkpoint χωρίς πολλά εφόδια για γρήγορη νίκη που όμως θα είναι πιο δύσκολη και θέλει περισσότερη τύχη.

    Για την ιστορία εγώ διάλεξα τη δεύτερη οδό γιατί ήμουν αρκετά ανυπόμονος (κακό για αυτό το game) αλλά στο τέλος μου έκατσε η τυχερή και βρέθηκα με καραμπίνα.

    Leave a comment:


  • sain't
    replied
    Originally posted by Deus View Post
    Saint ωραίος. Αν θέλεις γράψε δυο αράδες για το κατά πόσο έχει καλή ιστορία το παιχνίδι, λίγο που το έπαιξα μου φάνηκε ως ένα από τα πιο WTF settings που έχω δει ποτέ σε videogame. Έτσι είχα νιώσει μόνο με το Deadly Premonition.
    Χμμ κοιτα, o WTF παράγοντας για μένα είναι καλός συνήθως! Και η ιστορία του πρώτου Deadly Premonition μου άρεσε πάρα πολύ! Όσον αφορά στο Death Stranding, πέρα από την πλοκή, μεγαλύτερη σημασία έχει η θεματολογία: η επιβίωση του ανθρώπινου γένους σε κρίσιμες συνθήκες, η ανάγκη για συνύπαρξη και επαφή, η αξία της ζωής και το νόημα της ύπαρξης του καθενός. :-)

    Οπότε η πλοκή ναι, μπορεί να μοιαζει αρκετά wtf όπως λες (παρόλα αυτά εγώ βρήκα πολύ ενδιαφέρον το γενικότερο concept της ιστορίας αλλά και των χαρακτήρων) αλλά ο καθένας μπορεί να κατανοήσει και ενδεχομένως να ταυτιστεί με τις καταστάσεις και την υποκείμενη θεματολογία, δεν είναι απλά και μόνο "τσίου" η φάση.

    Επίσης δε λείπει και το χαρακτηριστικό χιούμορ του Kojima το όποιο, λόγω της γενικότερης "σοβαρότητας" του τίτλου, είναι άκρως αφοπλιστικό όταν εμφανίζεται.

    ....

    Τέλος, τερμάτισα και και το Dead Space 2, το οποίο, σε αντίθεση με το πρώτο, μου φάνηκε απλά σαν ένα καλοστημένο action game. Αν και παιζεται ευχάριστα, έλλειπε για μένα ενα μεγάλο κομμάτι της ατμόσφαιρας, του μυστηρίου και του τρόμου που έκανε το πρώτο τόσο καλό.

    Leave a comment:


  • Deus
    replied
    Saint ωραίος. Αν θέλεις γράψε δυο αράδες για το κατά πόσο έχει καλή ιστορία το παιχνίδι, λίγο που το έπαιξα μου φάνηκε ως ένα από τα πιο WTF settings που έχω δει ποτέ σε videogame. Έτσι είχα νιώσει μόνο με το Deadly Premonition.

    Leave a comment:


  • sain't
    replied
    Death Stranding (PS4)
    Αν και σκέφτηκα να το παρατήσω στα μισά λογω επαναλαμβανομενου gameplay που γινεται λίγο αγγαρεία, χάρηκα που δε το έκανα τελικά. Και αν και δε θα το ξανάπαιζα ευκολα, δε το μετάνιωσα καθόλου, ίσα ίσα, το εκτίμησα παρα πολύ και πιστεύω ότι για αυτο που στοχεύει, ο τίτλος είναι τέλειος ακριβώς όπως είναι.

    Είναι από τα παιχνίδια που δεν αποσκοπούν αναγκαστικά στο να προσφέρουν "διασκέδαση" αλλά μια μοναδική εμπειρία με ουσία και κάθε σχεδιαστική επιλογή εχει γίνει με σκοπό να αντικατοπτρίζει την θεματολογία του τίτλου ακόμα κι αν είναι "αμφιλεγόμενη" για το είδος

    Ίσως γράψω πιο αναλυτικές εντυπώσεις στο αντίστοιχο thread αν υπάρξει ενδιαφέρον.

    Dead Space (PS3)
    Χθες βράδυ τελειωσα το πρώτο Dead Space όπου το επαιξα για πρώτη φορά. Πολύ ωραία ατμόσφαιρα, ήχος και gameplay που σε κρατάει συνέχεια στην "τσίτα", και λογω τρόμου και λόγω πρόκλησης, από τα πρώτα κιόλας λεπτά του παιχνιδιού. Είναι εξίσου καλό ως "horror" αλλά και ως 3rd person shooter! Πάω για το sequel τώρα.
    Last edited by sain't; 05-11-2020, 10:10 PM.

    Leave a comment:


  • Xeno
    replied
    To Sonic Mania αργα ή γρηγορα θελω να το δω κι εγω με ολα αυτα που χω ακουσει.
    Το Streets of Rage 4 το ειχα παιξει σε εναν φιλο και δε με ειχε κερδισει. Το ξαναπαιξα μονος αυτες τις μερες μεσω Gamepass και αλλαξα γνωμη οσο δεν παει. Πολυ ωραιο παιχνιδι, με gameplay τοσο "συνθετο" οσο πρεπει, ωραιες διαφορες μεταξυ χαρακτηρων, σωστη αισθητικη, πολυ ωραιο OST, συντομες πιστες, fun, replayability και γενικα πολυ καλη δομη στα ολα του. Το οτι το τελειωσα και συνεχιζα να παιζω με φουλ ορεξη και τις επομενες ωρες τα λεει ολα. Εχουν λειψει αυτα τα καθαρα arcade games.

    Με τα οποια κεφια απο το beat em up mood μετα το SoR 4 ειπα να δω και το Battletoads reboot. Αισθητικα ηταν καπου σε καλο flash game το πολυ. Το gameplay ηταν πιο συνθετο απ ο,τι επρεπε, αν στο SoR ειχες 5 επιλογες, εδω ειχες 20 και καπου εμπλεκες τα χερια σου χωρις κανεναν λογο. Επισης καθε πιστα ειναι πολυ μεγαλη και εχει παρα πολλους εχθρους - κοινως μιλαμε για πολλη επαναληψη.
    Το παιχνιδι δυστυχως δεν ξερει τι θελει να ειναι, οποτε ειναι ενας συνδυασμος 50% και αν beat em up και το υπολοιπο ειναι platforming, obstacle racing, escape/chase scenes, shmup και χαζα mini games. Επισης εχει πολλα αχρειαστα και μεγαλης σχετικα διαρκειας cutscenes.
    Παρολαυτα του δωσα αλλη μια ευκαιρια με παρεα και ηταν πολυ διασκεδαστικο γιατι ειναι φτιαγμενο για χαβαλε σε multiplayer κυριως. Το beat em up κομματι δε σωζεται με τιποτα νομιζω, αλλα ολα τα αλλα αξιζουν μια δοκιμη.

    Επισης τελειωσα το Yakuza Kiwami το οποιο σε καμια περιπτωση δεν πλησιαζει το 0 (αν και ευτυχως εχει την ιδια battle engine), αλλα εχω ηδη μπει στο Kiwami 2 και συγκριτικα το βρισκω ως τωρα πολυ πιο ενδιαφερον, οποτε θα γραψω 2 λογια οταν εχω καλυτερη εικονα για τη σειρα στο συνολο της.

    Leave a comment:


  • thunderjohn
    replied
    Είναι παιχνιδάρα. Άξιος συνεχιστής του legacy. Αφιερωμένο από fans για fans. To χαίρομαι ιδιαίτερα, σχεδόν όσο και το 2 για Mega Drive. Αυτό και το Streets of Rage 4, είναι από τα retro που φτιάχτηκαν με πολυ αγάπη. Η έκδοση του Switch έστρωσε μετά από updates. Η έκδοση του Pro παίζει στα 4Κ. Προτίνω με 1000. <3

    Leave a comment:


  • nooto
    replied
    Μετα το Mario 64 με επιασε καπως νοσταλγια και ηθελα να ξαναδω τον αγαπημενο μου platform ηρωα, οποτε αγορασα το sonic mania plus στη φυσικη του εκδοση στο switch (το ειχα καθυστερησει δηλαδη) και του εριξα ενα 25ωρο ακομα αυτες τις ημερες. Και γαμω τα παιχνιδια τι να λεμε τωρα, οσοι δεν το εχετε παιξει ακομα δειτε το οπωσδηποτε. Φοβερο level design και ακομα νομιζω οτι δεν εχω δει το 50% των επιπεδων ουτε εχω βρει τις optimal διαδρομες σε ολα τα zones. Στα περι plus εχει γινει ωραια δουλεια με τους νεους χαρακτηρες και επισης μου αρεσε και το νεο mode που εχει διαφορετικες χρωματικες παλετες και καποιο reposititioning εχθρων και αντικειμενων. Btw η εκδοση στo switch (φορητα) μου φανηκε πολυ καλυτερη απο αυτη του ps4 πρωτον επειδη το παιχνιδι δειχνει πολυ πολυ πιο ομορφο, δευτερον μου φανηκε οτι εχει λιγοτερο input lag, ειδικα στα blue sphere stages στο ps4 πρεπει να ειχα βγαλει μονο 8-10 και οι υπολοιπες μου φαινοντουσαν αδυνατες, εδω τις εβγαλα σχεδον ολες με πολυ λιγοτερη προσπαθεια (και αυτες που μενουν πρεπει απλα να τις μαθω λιγο καλυτερα).

    Anyway, θα το αφησω προς το παρον (αλλα ειναι παιχνιδι που το παιζεις για παντα και παντοτε κατι νεο βρισκεις) και ελπιζω να τους δωσουν την ευκαιρια να βγαλουν καποιο sequel (ιως να ερθει κατι το 21 για τα 30α γενεθλια του Sonic? θα δουμε.

    Leave a comment:


  • Raf
    replied
    Διαφωνώ λίγο στο ότι το παιχνίδι δεν έχει ξεκάθαρο προσανατολισμό, προσωπικά ένιωθα σχεδόν πάντα ότι από τις απαντήσεις που μου δίνει το παιχνίδι μόνο μία-δύο έβγαζαν νόημα, αλλά αυτό ίσως έχει να κάνει και με τον χαρακτήρα μου (και στην ζωή αλλά και στο παιχνίδι). Ίσως τώρα που το παίξω ξανά δω αυτό που αναφέρεις.
    Το βασίζω στο ότι όλες οι πολιτικές φράξιες στο παιχνίδι καυτηριάζονται εξίσου αλλά κυρίως πως ακούγονται με λεπτομέρεια επιχειρήματα απο όλες τις πλευρές. Δίνω ένα παράδειγμα από νωρίς στο παιχνίδι - ως το τέλος υπάρχουν και άλλα παραδείγματα αλλά δεν θα μιλήσω ακόμη γι' αυτά γιατί δεν το έχεις τερματίσει.

     
    Οι δημιουργοί έχουν μαρξιστικό υπόβαθρο. Παρ' όλα αυτά γίνεται σαφές νωρίς πως το συνδικάτο δουλεύει βρώμικα. Δηλαδή ο σοσιαλισμός είναι αντικείμενο κριτικής τόσο όσο και οι άλλες ιδεολογίες.

    Leave a comment:

Working...
X