Halo 3

[Cpl_Shephard]

halo 3 on legendary :

Καλα δεν μπορουσανε να κανουν την 8η και την 9η πιστα λιγο πιο δυσκολες ? γενικα ολη η φαση με τους μεταλαγμενους της flood ητανε για γελια, απλα εβρισκες ενα energy sword/gravity hammer και γινοτανε το παιχνιδι απο shooter σε first person hack n slash. Μην μιλησω για την 5η πιστα που βγηκε σε 20 λεπτα χωρις ουτε ενα load.

Αυτο το βλαμμενο monitor παλι, ακλαφτο εφυγε με 3 ρουκετες και 2 βολες απτο spartan laser, κουνησου λιγο ρε παιδακι μου, και αμα δεν μπορεις να κουνηθεις τουλαχιστον βαρα τον αντιπαλο σου με καλυτερη ακριβεια, γενικα αντε να χρειαστηκε να κανω load στη τελευταια πιστα 7-8 φορες. ( τις 3 επειδη εκανα βλακειουλες με το warthog )

Ας ειναι καλα και ο φφφφανταστικος arbiter που ητανε σε god mode, καταντουσε γελοιο να βγαινουν 10 μεταλαγμενοι μπροστα μου να πλακωνουν τον arbiter και οταν τους επαιρνα παραμαζωμα με το φλογοβολο αυτος να ειναι ακομα ορθιος :S

Να αναφερω εδω οτι στην 6η και την 7η επεσε πολλη χριστοπαναγια και λιωσιμο μεχρι να τις βγαλω ( marines με ειδικες αναγκες πανω σε οχηματα + scarab tanks = fail συνδυασμος, παλι καλα που μου εκοβε και τους εδινα rocket launcher και fuel rod gun ) οπως και στην πρωτη αν και εκει ητανε καθαρα δικο μου φτιαξιμο γιατι δεν ειχα ακομα εγκλιματιστει πληρως στον τροπο που γινεται το πιστολιδι και φυσικα στον χειρισμο παρολο που ειχα τελειωσει πιο πριν 3 πιστες στο heroic και ειχα παιξει λιγο multi.

Οπου ειχανε οι πιστες οχηματα παντως το ευχαριστιομουνα πολυ,ειδικα με το scorpion tank ( τι βλακεια και αυτη στο 1 να μην κουνιεται ο πυργισκος ανεξαρτητα απτο σασι ) κοντρα στα ghost και οταν εσκιζα τα banshee με το hornet, λιιιγο πιο μεγαλη διαρκεια να ειχε ( γυρω στις 40 ωρες παιχνιδιου μου εβγαλε απτην αρχη ως το τελος ) και θα ειμουνα ευχαριστημενος, τελικη βαθμολογια απολη την εμπειρια : 8/10 δυστηχως δεν μπορω να κανω τα στραβα ματια στον (περιστασιακο) οτινανισμο της AI τις αδικαιολογητες(για τις υποτιθεμενες δυνατοτητες του xbox ) ατελειες στα γραφικα και τα σπαστικοτατα ( ευτυχως και σπανια ) slowdown

Σειρα εχει το disaster στο wii που ειμαι ηδη αρκετα κοντα στο τελος και μετα ξεκιναω ODST που ετσι κι αλλιως εχω ακουσει οτι ειναι μικρο

[Jedah]

Αν λαγκάρεις πολυ και είμαστε αρκετοί, μείνε πίσω για να καθαρίζουμε εμείς.

Λοιπόν σήμερα στις 19:30 θα ξεκινήσω το game. Όσοι πιστοί προσέλθετε. Θα παίξουμε campaign σε Legendary δυσκολία και θα πάρετε ένα σκασμό achievements, skulls κ.λ.π.

UPDATE: ODST. Το έχω ξεκινήσει. Μου αρέσει. Έχει αρκετή περιπλάνηση και ψάξιμο, τα set pieces στα flashback άψογα μέχρι στιγμής. Το παιχνίδι πάντως ουρλιάζει για coop. Ψηθήτε και προετοιμαστείτε γιατί ειδικά σε Legendary δυσκολία θα είναι έπος με 3-4 παίκτες. Το πιστόλι επέστρεψε και είναι τρομερό. Απο πρόκληση, ξεκινάει έυκολο, αλλά βελτιώνεται στην πορεία. Οι Hunters είναι pain in the ass όπως στο πρώτο παιχνίδι. Έχει λιγότερες ανοικτές μεγάλες περιοχές από τα Halo. Αν και διαδραματίζεται στην New Mombassa, δεν χάνει τόσο πολύ όσο το Halo 2.
Στα αρνητικά είναι το γεγονός ότι έχει πολύ περπάτημα, τα μυστικά κάνουν μπάμ σε έντονο κίτρινο(μόνο κοντά τους πρέπει να περάσεις) και το καινούριο submachine είναι μέτριο.

UPDATE #2: Όποιος αγοράσει το παιχνίδι να μπεί στο File Share μου και να κατεβάσει ένα video από το παιχνίδι με το όνομα "3 pointer stick". Χθές που έπαιζα και παράλληλα μιλούσα με solid μου έρχεται η φαεινή ιδέα να πετάξω μια plasma grenade προς ένα Brute από 30-40 μέτρα. Και έγινε sticky! Rookie from downtoooown....It's in!! Τέτοιο τρίποντο ούτε ο Larry Bird στα νιάτα του!

[Bartman]

Jedah μέσα είμαι αρκεί να μην λαγκάρω

[Chief]

Θα έπαιζα αλλα σήμερα νομίζω λήγει η συνδρομή του Live.
Αναρωτιέμαι πως μπορώ να πάρω τζαμπέ κάνα μήνα (δε θέλω να μπλέξω πιστωτικές κάρτες).

[Jedah]

Ουάου, τεράστιο είναι. Thanks προκαταβολικά.

Update: Το παιχνίδι βγαίνει άυριο. Ποιός ψήνεται να παίξουμε σήμερα το βράδυ όλοι μαζί Halo 3;

[Chief]

Halo 3 review

Ένα κείμενο που έγραψα σήμερα μετά απο ενδελεχή ενασχόληση με τον εν λόγω τίτλο...μου βγήκε κάπως μεγαλούτσικο.



Όταν το 2001 η Microsoft παρουσίαζε το Halo: Combat Evolved στις απανταχού εκθέσεις, σίγουρα δεν θα μπορούσε να προβλέψει πόσο δυνατό χαρτί θα αποδεικνυόταν αυτό το όνομα μετά τη κυκλοφορία του. Παράλληλα, όταν η Bungie (που στο παρελθόν είχε δώσει δημοφιλείς τίτλους για το PC όπως το Marathon και το Myth) ανέπτυσσε αυτό το παιχνίδι, μάλλον δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως θα είναι ο σημαντικότερος σταθμός στην ιστορία της, ο τίτλος που θα την έβαζε στα σαλόνια των ελίτ. Και πράγματι, όλοι έχουν να πουν πως το Halo έσωσε το Xbox απο μία σχεδόν σίγουρη αποτυχία, δίνοντας πάτημα στην εταιρία να συνεχίσει στο χώρο και εν τέλει να μας δώσει μία ακόμα πιο αξιόλογη και μελετημένη πλατφόρμα, το Xbox 360.
Το Halo λοιπόν σε διάστημα μονάχα λίγων χρόνων έχει μεταμορφωθεί σε ένα απο τα πιο δυνατά και κραυγαλέα franchises στη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών, έχοντας πουλήσει δεκάδες εκατομμύρια κομμάτια. Ακολούθησαν δύο επιτυχημένα και ποιοτικά sequels καθώς και ένα real time strategy ονόματι Halo Wars, το κύκνειο άσμα της θρυλικής Ensemble. Πέρα απο αυτά, ο κόσμος του Halo ενέπνευσε σωρό απο νουβέλες και διηγήματα, εικονογραφημένες ιστορίες και κινούμενα σχέδια και -παρ'ολίγον- μια ταινία. Τι συμβαίνει όμως με τη κύρια σειρά, αυτή που η Bungie έχει αναλάβει και αυτή που ουσιαστικά αποτελεί τον πυρήνα του κόσμου του Halo;

Το Halo 3: ODST είναι ένας τίτλος βασισμένος στη μηχανή του Halo 3 και διαδραματιζόμενος ανάμεσα στα γεγονότα του Halo 2. Είναι αυτό που θα έλεγαν οι περισσότεροι "stand-alone expansion", κάτι ανάμεσα σε επέκταση του Halo 3 και σε έναν νέο τίτλο. Στην αρχή η Bungie το προόριζε να κοστίζει το μισό μα, στη πορεία, τα πράγματα άλλαξαν και τώρα στη κυκλοφορία του το ODST κοστίζει όσο ένα κανονικό παιχνίδι και γενικά προωθείται ως ένα νέο επεισόδιο στη σειρά. Πέρα απο τη γενικότερη φιλολογία που καλπάζει στο ίντερνετ περι αυτού, θα εξετάσουμε εάν πράγματι μπορεί να σταθεί μόνο του και εν τέλει εάν αξίζει τα λεφτά του.
Το πακέτο περιέχει δύο δίσκους, εκ των οποίων ο ένας περιέχει το πλήρες multiplayer του Halo 3 μαζί με όλους τους χάρτες συν τρεις καινούργιους. Όλο αυτό μας κάνει τη πιο δημοφιλής αρένα multiplayer αυτή τη στιγμή στο Xbox Live μαζί με -πραγματικά- πολλούς χάρτες. Είναι κρίμα που ένας παίχτης του Halo 3, που δεν διατίθεται να πληρώσει για να αγοράσει χάρτες, αποκλείεται απο τις μισές multiplayer επιλογές απλά επειδή δεν διαθέτει τους απαραίτητους χάρτες. Με μία έξυπνη -ή αν θέλετε πονηρή- κίνηση μάρκετινγκ, η εταιρία δελεάζει στην αγορά του όλου πακέτου προσφέροντας την "πλήρη εμπειρία του Halo multiplayer" εκτός των άλλων.

Ο άλλος δίσκος περιέχει αυτό που στην ουσία είναι το ODST. Το "campaign", που είναι η κύρια ιστορία, και το περίφημο "Firefight", που σε άλλα παιχνίδια ονομάζεται "survival mode" ή..."horde". Σίγουρα το κυριότερο ατού του ODST είναι το "Firefight" αφού αποτελεί ίσως και ένα απωθημένο των fans. Στο firefight λοιπόν, ο παίχτης θα πρέπει να αντιμετωπίσει, ολοένα αυξανόμενα σε δυσκολία, κύματα απο στρατιές Covenant σε αρένες παρμένες απο το campaign του τίτλου. Στο Firefight, το δοκιμασμένο shooting gameplay του Halo συνδιάζεται με ένα γνωστό και εθιστικό concept και βγαίνει ένα άψογα υλοποιημένο αποτέλεσμα, αντάξιο των προσδοκιών, που θα ανταμείψει τον παίχτη με το παραπάνω. Το παιχνίδι κυλάει σε sets, που χωρίζονται σε γύρους, που χωρίζονται αντίστοιχα σε "κύματα εχθρών". Όσο περνάνε οι γύροι, ενεργοποιούνται "skulls" (γνωστός όρος για τους μυημένους στο Halo), τα οποία "skulls" προσφέρουν απίστευτες δυνατότητες στον εχθρό, όπως για παράδειγμα διπλή αντοχή ή όρεξη για περισσότερες χειροβομβίδες εναντίον του παίκτη. Σε συνδιασμό με ένα υψηλό επίπεδο δυσκολίας όπως είναι το Heroic ή το Legendary, το firefight εγγυάται να προσφέρει μία συνεχής και διασκεδαστική πρόκληση, μία μάχη ενάντια στο άπειρο. Αδικαιολόγητα όμως, λείπει το matchmaking στο Firefight, που σημαίνει πως εάν δεν έχετε "φίλους" στο Xbox Live ή αν κανείς εκείνη την ώρα δεν είναι μέσα, θα αναγκαστείτε να παίξετε μόνοι σας, αφαιρώντας τη μισή απόλαυση απο το όλο γλυκό.

Οι ODST ή Orbital Drop Shock Troopers είναι η πιο επίλεκτη στρατιωτική ομάδα της UNSC αμέσως μετά τους Spartans. Είναι οι "ειδικές δυνάμεις" του μέλλοντος, οι σκληροτράχηλοι στρατιώτες που αναλαμβάνουν αποστολές που κανείς κανονικός στρατιώτης δεν θα μπορούσε να φέρει εις πέρας. Έγιναν γνωστοί απο το Halo 2, ονομάζονται εναλλακτικά και "Helljumpers" και δεν έχουν εμφανιστεί τόσο πολύ όσο θα έπρεπε στο H2 και στο H3. H Bungie αφορμώμενη απο αυτό έφτιαξε μία ιστορία γύρω απο μια ομάδα ODST, που έχουν ως αποστολή το να εισβάλλουν στο πλοίο του Prophet of Regret το οποίο αιωρείται πάνω απο τη Νέα Μομπάσα. Τελευταία στιγμή η εντολή αλλάζει και διατάζονται να προσγειωθούν στη πόλη για μια άγνωστη αποστολή, που τους έχει δωθεί απο την ONI, την υπηρεσία πληροφοριών της ανθρωπότητας. Ταυτόχρονα και απρόσμενα, το πλοίο τηλεμεταφέρεται και ως εκ τούτου προκαλεί μία τεράστια έκρηξη που εν μέρει καταστρέφει τη πόλη. Ο παίχτης κατ'αρχάς αναλαμβάνει το ρόλο του "Rookie", ενός σιωπηλού χαρακτήρα, αρχάριου στο επάγγελμα, ο οποίος προσγειώνεται ανώμαλα και πέφτει αναίσθητος για έξι ώρες. Έξι ωρές μετά τη πτώση λοιπόν, αρχίζει τη περιπλάνησή του στην σκοτεινή και ρημαγμένη πόλη προσπαθώντας να συγκεντρώσει τα κομμάτια ενός παζλ, να ανακαλύψει τι απέγιναν οι πέντε συντρόφοι του και εν τέλει να εκπληρώσει την αποστολή που του έχει δωθεί.
Η τεχνητή νοημοσύνη της Νέας Μομπάσα, που ακούει στο όνομα "Superintended", τον εφοδιάζει με έναν ηλεκτρονικό χάρτη της πόλης και τον βοηθά ανοίγοντάς του πύλες να περάσει σε νέες περιοχές, δίνοντάς του στοιχεία για το που πρέπει να πάει και προβάλλοντάς του βιντεοσκοπημένες εικόνες που αφορούν τη μοίρα των συντρόφων του. Αφού φτάσει στον εκάστοτε υποδειχθέντα χώρο, ο Rookie παρατηρεί αντικείμενα που έχουν σχέση με τους υπόλοιπους ODST και αυτόματα το παιχνίδι μας μεταφέρει στη περιπέτειά τους αμέσως μετά τη πτώση. Εν τέλει οι ιστορίες πλέκονται μεταξύ τους και "χύνεται άπλετο φως" στην υπόθεση, μέχρι το σενάριο στο φινάλε να πάρει ελαφρώς διαφορετική τροπή.

Έτσι παρατηρείται πως το campaign, υφολογικά, χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο μέρος που ο Rookie αναζητά στοιχεία για τους συντρόφους του, που χαρακτηρίζεται απο απαλή μουσική και σκοτεινά χρώματα και μια ατμόσφαιρα μοναξιάς και εγκατάλειψης, και στο μέρος που ο παίκτης χειρίζεται το καθένα απο τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας όπου επικρατεί συνεχής ένταση που αντικατροπτίζεται απο τη χρωματική παλέτα των γραφικών, τη δυναμική μουσική, τη ροή της δράσης, τη κλασσική βαβούρα "Halo", τους διαλόγους και -κυρίως- το περιβάλλον. Μετά το κάθε "flashback" λοιπόν, ο χειρισμός επιστρέφει στον Rookie ο οποίος θα προχωρήσει για το επόμενο στοιχείο που θα τον μεταφέρει στην επόμενη αποστολή ενός άλλου συντρόφου του, και ούτω καθ'εξής. Η διάρκεια της ιστορίας κυμαίνεται σε μέτρια επίπεδα, περίπου έξι ώρες κατα κοινή ομολογία.

Εδώ η Bungie, όπως και η GearBox με τα Brothers in Arms, πειραματίζεται με τη συναισθηματικότητα που μπορεί να σου προκαλέσει ένας τίτλος σαν και αυτόν. Οι διάλογοι, οι κινήσεις των σωμάτων και οι εκφράσεις του προσώπου, ακόμα και η μουσική, συμβάλλουν στο να δημιουργηθεί ένα κλίμα συντροφικότητας και αγωνίας. Σε γενικές γραμμές η ομάδα ανάπτυξης δεν αποτυγχάνει αυτό που προόριζε να κάνει μα υπάρχει η αίσθηση πως θα μπορούσε να υλοποιηθεί αυτή η σκέψη καλύτερα. Και είναι πράγματι κάτι το ριψοκίνδυνο για το παιχνίδι διότι εύκολα κάποιος μπορεί να βρει αστεία την όλη ατμόσφαιρα και τη σοβαροφάνεια που ενίοτε ντύνεται ο τίτλος, ακόμα και αν συχνά-πυκνά υπάρχουν εκλάμψεις χιούμορ, όπως σε κάθε παιχνίδι της σειράς άλλωστε. Δε λείπει όμως και το βαρύ αμερικανικό ύφος που διέπει τους χαρακτήρες, τα λόγια τους, τη κίνησή τους και γενικότερα τη ροή της ιστορίας. Η Bungie τώρα δανείζεται απο το Hollywood περισσότερα στοιχεία απο ποτέ, οδηγώντας την ιστορία και σε εντυπωσιακές μα και σε κοινότυπες, χιλιοχρησιμοποιημένες στιγμές. Όπως και να'χει, το σενάριο κυλάει πολύ όμορφα, μη έχοντας να μας αποκαλύψει "αρχέγονα μυστικά" ή τελεσίδικες μάχες, μα μια μικρή ιστορία που τρέχει παράλληλα με την ήδη ειπωμένη και γνωστή περιπέτεια του Master Chief. Αξιόλογο είναι πως κάνουν την εμφάνισή τους κάποια καινούργια πλάσματα για τα παιχνίδια, η μυθοπλασία τριγύρω τους να προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Θα είναι πολύ δύσκολο να μάθει κάποιος τη πόλη απ'έξω αφού πάνω κάτω είναι όλη ίδια ενώ το περπάτημα απο τη μία άκρη μέχρι την άλλη (για να προχωρήσει η ιστορία) ίσως να καταντήσει μονότονο. Όμως εδώ θα νιώσει ο παίκτης πως ελέγχει κάτι διαφορετικό μα ταυτόχρονα ίδιο με αυτό που έχει συνηθίσει απο τα προηγούμενα παιχνίδια. Θα αισθανθεί μεν τη πρόθεση της ομάδας για πειραματισμό, πειραματισμός δε που περιορίζεται σε συμβατικά όρια. Η ατμόσφαιρα των ξεχωριστών αποστολών συνεχώς μεταβάλλεται, υποβοηθούμενη είτε απο διαφορετικές χρονικές συνθήκες (με άλλα λόγια διαφορετικά χρώματα) είτε απο απλώς απο διαφορετικές τοποθεσίες. Τους συντρόφους του Rookie τους χαρακτηρίζει μια ιδιαίτερη ζωντάνια, αφού είναι ομιλητικότατοι, ακόμα και κατα τη διάρκεια του gameplay. Πολλές φορές θα ζητωκραυγάσουν όταν πετύχετε -μέσω αυτών- κάποια βολή με το sniper ή όταν καταστρέψετε κάποιο εχθρικό άρμα. Αυτή η ζωντάνια, στο τέλος της αποστολής απότομα σβήνει, αφού η δράση επιστρέφει στο Rookie, και πάντα συνοδεύεται απο μία υποτονική και μελαγχολική μουσική. Ένα υπέροχο ψυχολογικό τρικ απο τη Bungie Studios.
Μέχρι τώρα ελέγχαμε τον Master Chief, έναν βιονικά ενισχυμένο στρατιώτη με δυνάμεις απροσέγγιστες απο απλούς ανθρώπους. Τώρα ελέγχουμε έναν πολύ καλά εκπαιδευμένο άνθρωπο, μα απλά έναν άνθρωπο. Ως εκ τούτου, θα παρατηρήσετε κάποιες διαφορές στις δυνατότητες του χαρακτήρα. Για παράδειγμα, δεν θα μπορεί να ελέγχει ταυτόχρονα δύο όπλα, δεν θα υπάρχει radar που να υποδεικνύει τις θέσεις των εχθρών, δεν θα μπορεί να πηδάει τόσο ψηλά, θα παθαίνει ζημιά αν πέσει απο ψηλές αποστάσεις και κυρίως: δεν θα υπάρχει ασπίδα. Η αλλαγή είναι στην ουσία επιφανειακή μα τώρα αντί για την ασπίδα υπάρχει το "stamina", η αντοχή, που μόλις απορροφηθεί τελείως απο τα εχθρικά πυρά, αρχίζει να μειώνεται η υγεία του χαρακτήρα σας. Η αντοχή θα αρχίσει να ξαναγεμίζει μετά απο κάποια ώρα απο το τελευταίο χτύπημα, η μείωση της υγείας όμως είναι μόνιμη και επαναποκτάται με τα παλιά, καλά medkits που βρίσκεται απο'δω και απο'κει στα επίπεδα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το σύστημα υπόδειξης της αντοχής σας. Όταν μειώνεται, η οθόνη κοκκινίζει και ο χαρακτήρας αρχίζει να παίρνει βιαστικές ανάσες. Όταν αναπληρώνεται, το χρώμα επιστρέφει στο κανονικό και ο χαρακτήρας παίρνει μία μεγάλη βαθιά ανάσα ή ξεφυσάει. Αντί να υπάρχει άλλη μία ένδειξη στην οθόνη, ο παίχτης ειδοποιάται απο οπτικοακουστικά σήματα ρεαλιστικής φύσης. Απο τις πιο καλές μόδες τελευταία στα βιντεοπαιχνίδια.
Η διαφορετικότητα του ODST σε σχέση με τα προηγούμενα έγκειται και στο οτι ο παίχτης πραγματικά θα νιώθει εξ'ορισμού πιο ευάλωτος απο τους εχθρούς, θα χρειαστεί να καλυφθεί περισσότερες φορές βαριανασαίνοντας, προδίδοντας την ανθρώπινη φύση του. Βέβαια αυτή η "ανισότητα" εξαλείφεται στο χαμηλότερο επίπεδο δυσκολίας ή σε περίπτωση ικανότατου παίχτη.

Η ομάδα ανάπτυξης έδωσε μεγάλη σημασία στην επένδυση και την εμπλούτιση της πόλης με πολλών ειδών ήχους, αντικείμενα και με στρατηγική τοποθέτηση των εχθρών μέσα σε αυτήν. Η περιπλάνηση του Rookie λοιπόν λαμβάνει χώρα μέσα στη νύχτα, άρα θα έρθετε αντιμέτωποι με βαθύ σκοτάδι, που επιβάλλει τη χρήση της ειδικής νυχτερινής όρασης που έχει σπουδαία χρησιμότητα στο παιχνίδι, και μέσα στο σκοτάδι θα ξεπηδάνε εκτυφλωτικά φωτεινές επιγραφές και φανάρια, δικαιολογώντας το φουτουριστικό του τίτλου αλλά και δημιουργώντας υπέροχες αντιθέσεις που ευχαριστούν το μάτι. Ενώ το παιχνίδι τρέχει πάνω στη μηχανή γραφικών του Halo 3, καταφέρνει να πάει ένα βήμα παραπέρα χάρη στο εκπληκτικό art-direction. Τα γραφικά απέχουν απο το να είναι "Halo 4" μα δεν είναι ούτε και "Halo 3", και απο αισθητική αλλά και απο τεχνική άποψη. Είναι πολλές φορές που οι εχθροί και τα πυρά τους κατακλύζουν την οθόνη (ειδικά στο firefight) και το frame-rate μένει ακλόνητο. Απο τεχνική άποψη το ODST δεν αποτυγχάνει να εντυπωσιάσει αν και κάποιος μπορεί πράγματι να παρατηρήσει πως η μηχανή γραφικών έχει αρχίσει να δείχνει την ηλικία της σε σχέση με ό,τι έχουμε δει απο το 2007.

Θα παρατηρήσατε πως, μέχρι τώρα, οι αναφορές στη μουσική δεν ήταν λίγες. Όπως και σε κάθε Halo, το soundtrack είναι ανυπέρβλητο. Πάντοτε η δράση ή η ηρεμία ντύνονταν με κάτι παραπάνω απο κατάλληλη μουσική και γι'αυτό η μουσική της Bungie έχει αποκτήσει πια τη δική της ταυτότητα. Αυτή την ταυτότητα ο Martin O'Donnell, ο συνθέτης της σειράς, τολμάει να διαφοροποιήσει λίγο. Αφήνοντας το κλασσικό θέμα του Halo, προχωράει σε πιο jazz μονοπάτια. Έχουμε να κάνουμε με διαφορετικού ύφους μελωδίες, είτε ήρεμες και μελαγχολικές είτε άγριες και δυναμικές. Η μουσική του ODST διεγείρει και μοναξιά και αγωνία, και έχει την ικανότητα να σας ξεσηκώσει να παίξετε το χειριστήριο στο ρυθμό της ή να χαλαρώσετε και να ακουμπήσετε πίσω, ήρεμοι πια. Το πιο συναρπαστικό σημείο της μουσικής επένδυσης όμως είναι η ενορχήστρωση. Θα ακούσετε απο πιάνο και σαξόφωνο μέχρι ηλεκτρικές κιθάρες και τουμπερλέκι, μαζί με διάφορα κρουστά όργανα, πιθανότατα αφρικανικής προέλευσης. Χωρίς κανέναν ενδοιασμό, μπορούμε να ασφάλεια να πούμε πως οι μουσικοί της Bungie ξεπέρασαν τον εαυτό τους.
Μία ακόμα λεπτομέρεια για την οποία εκθειάζονται τα Halo είναι η συμπεριφορά των εχθρών και των συμμάχων μέσα στη δράση, συμπεριφορά που μπορεί να προκαλέσει και γέλιο και πείσμα εκ μέρους του παίχτη. Τα πάντοτε ποιοτικά voice-overs παραδίδουν απίστευτες αττάκες εν μέσω της μάχης. Εκεί που κάποιος Grunt πετάει ένα "what a world!" λίγο πριν εκραγεί η χειροβομβίδα που είναι κολλημένη στη πανοπλία του, ένας Brute μπορεί να σας αποδοκιμάσει βρίζοντάς σας. Για κάθε Halo ηχογραφούνται χιλιάδες γραμμές διαλόγου που ξεδιπλώνονται σιγά-σιγά όσο λιώνει ο παίχτης στη μάχη. Μπορεί τώρα να λείπουν οι αείμνηστες αττάκες του λοχαγού Johnson ή η απίστευτη χροιά της Cortana όμως το ODST σε αυτόν τον πολύ συγκεκριμένο τομέα καταφέρνει να σταθεί αντάξιο.

Η απόφαση το παιχνίδι να τιμολογηθεί κανονικά πάρθηκε στη πορεία για λόγους σχετικά προφανείς. Κατα πόσο ανταποκρίνεται σε αυτά τα λεφτά ή -για να γίνει πιο ουσιαστικό το ερώτημα- κατα πόσο το Halo 3: ODST καταφέρνει να σταθεί απο μόνο του σαν παιχνίδι είναι ζήτημα κρίσεως. Απο τη μία προσφέρει πιο πολλά πράγματα απο τα περισσότερα παιχνίδια που τιμολογούνται καθώς. Απο την άλλη, κάποιος που θα ισχυριστεί πως είναι απλά μία επέκταση ενός παλιότερου τίτλου δεν θα έχει άδικο. Πέρα απο αυτά, αποτελεί ένα χορταστικό πακέτο με ένα ανεξάντλητο και διασκεδαστικότατο multiplayer και μία ιστορία που, χωρίς να λείπουν τα όποια ελαττώματα, είναι αντάξια του ονόματoς Halo.

[9]

[Chief]

ODST Reviews

IGN - 9.0

There are places where Halo 3: ODST could be improved, but when it comes right down to it, every Halo fan should buy this game. Even if you've lost interest in the franchise over the years or haven't ever given a Halo game a look, you'd do well to grab ODST and a few friends for some of the best multiplayer gaming around, especially with as wonderful an addition as Firefight. The campaign is a tad short, but well-crafted and exciting. Then there's a whole disc full of multiplayer maps, though you may already own the bulk of them. Halo 3: ODST isn't a true sequel, but it is more than a standard expansion. If you're on the fence about buying it, drop your reservations and go snag a copy. If you love Halo, you owe it to yourself to pick this up as soon as you can.


EuroGamer - 8

Horribly, it's that price tag that ultimately does for Halo 3: ODST. This is a marvellous campaign, and its clever pacing, shifting focus and expert storytelling all heave effortlessly under cover of wisdom inherited from the phenomenal Halo 3. Our fear had been that the Orbital Drop Shock Troopers would struggle to escape the Master Chief's shadow, but the developer's improving craft means they have no difficulty doing so over a short distance. Instead, it's the shadow cast by Halo 3 itself, and its contemporaries then and since, that proves slightly too long and broad for Bungie's valiant efforts of the past 18 months to escape, because no matter the quality of what's on offer, they can't reasonably make the same demand of your wallet, and yet they still do. It's all the more disappointing, because as a roadmap to the future of Halo, if not the future of Bungie, Halo 3: ODST is fantastic.

[Xeno]

Jedah το παιχνιδι καποιος το πουλαει σε γνωστο ελληνικο xbox related forum (ποιο να ναι αραγε) προς 45ε και ειναι αξιοπιστο ατομο (εχει μαγαζι κτλ).
Δεν ξερω αν φαινεται σαν διαφημιση, απλα ειναι ατομο απο το οποιο ειχα παρει το sf4 1-2 μερες πριν βγει επισημα, οποτε οποιος καιγεται αμεσα για φτηνο odst ισως να ναι μια καλη προταση για να μη δινετε τσαμπα 60ε.

[Chief]

Κοίτα, το campaign δεν είναι πολύ μεγάλο. Κλίνει προς τη μικρή διάρκεια θα έλεγα. Ακριβές νούμερο δε μπορώ να πω γιατι έπαιζα αποσπασματικά, δεν έχει ένδειξη και έπαιξα ξανά 2 επίπεδα. Όμως, εγώ προσωπικά θέλω εδώ και τώρα 2o playthrough σε υψηλότερο επίπεδο δυσκολίας. Μη ξεχνάμε οτι ο πρώτος απο τους δύο δίσκους περιέχει το campaign και το γνωστό πια firefight που έχει τελικά υλοποιηθεί περίφημα.
Δεν είναι κλασσικό Halo όπως το ξέρουμε, με τίποτα. Γιατί όμως δε με ξένισε μα με άφησε με ένα συναίσθημα συναρπασμού ίσως είναι και λόγω του γούστου μου.
Περιπλανιέται ο Rookie λοιπόν στη Νέα Μομπάσα τη νύχτα, 6 ώρες μετά τη πτώση όπου τις πέρασε αναίσθητος, και προσπαθεί να βρει στοιχεία για το τι απέγινε η ομάδα του. Με το κάθε στοιχείο που βρίσκεις ξεκλειδώνεις το flashback του κάθε χαρακτήρα. Η ιστορίες των άλλων τεσσάρων (ή πέντε δε θυμάμαι) κεντώνται πολύ όμορφα ώστε μέχρι το τέλος να έχεις μία συνολική εικόνα του τι απέγιναν και το πως ενώθηκαν.
Η περιπλάνηση στη πόλη τη νύχτα είναι ιδιαίτερα ατμοσφαιρική, αφού συνοδεύεται και απο τη κατάλληλη μουσική, ένα πιάνο ενίοτε ή ένα βιολί ή ένα σαξόφωνο ή και άλλα...Πολλές φορές συναντάμε και Covenant μα επειδή τα πυρομαχικά για κάποιον περίεργο λόγο δεν είναι πάρα πολλά στη πόλη, υπάρχει και η πολύ βολική λύση της αποφυγής...Μα γενικά επικρατεί μία σιωπηλή και μυστηριώδης ατμόσφαιρα σε αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού που διεγείρει το συναίσθημα της μοναξιάς.
Αυτή η ατμόσφαιρα όμως διακόπτεται απο τις αποστολές-flashbacks που οι περισσότερες είναι αδιάκοπη δράση απο την αρχή μέχρι το τέλος. Εκεί υπάρχει η κλασσική Halo βαβούρα, η μουσική αγριεύει, το περιβάλλον αλλάζει και ούτω καθ'εξής. Σε αυτές τις αποστολές θα δείτε κάτι επίπεδα που μοιάζουν πολύ παράξενα για κάποιον που έχει συνηθίσει το Halo. Μιλάω φυσικά για γήινα κτίρια, χώροι που θυμίζουν πάρα πολύ την εποχή μας και αυτά που βλέπουμε γύρω μας καθημερινά.
Υπάρχει και ένα υποτυπώδες πλην ενδιαφέρον (για εμένα τουλάχιστον) σενάριο μα ίσως, ή μάλλον σίγουρα, θα ενοχλήσουν οι χαρακτήρες και η γενικότερη αμερικανικότατη παρουσία τους. Ο Rookie σιωπηλός πάντοτε, μα όλο το παιχνίδι έχει αρκετές σκηνές που παραπέμπουν έντονα σε χόλλυγουντ με τρόπο που το Halo 3 δεν έκανε και δε μπορούσε να κάνει έτσι και αλλιώς. Δεν θα μαρτυρήσω όμως.
Είναι απλό: Όποιος γουστάρει τα Halo θα γουστάρει και το ODST και θα δει κάποια πρωτοφανή στη σειρά πράγματα σε αυτό το παιχνίδι που πιθανότατα θα του αρέσουν. Όποιος δε γουστάρει τα Halo δύσκολα θα συμπαθήσει το ODST.

[Jedah]

Υπάρχει πρόβλημα επικοινωνίας, ζητώ συγγνώμη, δεν ήμουν αρκετά σαφής.

Σου ζητάω να μας αναλύσεις λίγο κάποια πραγματάκια για το campaign (σαν mini-review) για να μην πάμε να δώσουμε 60 ευρώ για να το πάρουμε με την εντύπωση ότι σου άρεσε, άρα είναι καλό, άρα θα μας αρέσει και εμάς.

Μπορώ βέβαια να περιμένω να το πάιξουν και άλλοι, αλλά από την στιγμή που το τελείωσες τόσο γρήγορα, καλό είναι να μας δώσεις τα φώτα σου. Thanks.

[Chief]

Μη πάνε τα 60€ που "έδωσα" εγώ χαμένα ή ήταν ειρωνεία για την -κατα την ενδεχόμενη άποψή σου- υπερβολική τιμή του τίτλου;

[Jedah]

Μπορείς να γίνεις λίγο πιο αναλυτικός; Μην πάνε τα 60 ευρώ χαμένα ....

[Chief]

Τελείωσα το ODST.

Πέρα απο τις κοινοτυπίες του σεναρίου (κυρίως απο άποψη στερεότυπων χαρακτήρων και διαλόγων) είναι ένας υπέροχος τίτλος που αξίζει ο καθένας να ασχοληθεί μαζί του. Το πόσα πολλά πράγματα προσφέρει αυτός ο τίτλος και το πόσο καλά δεμένα είναι μεταξύ τους αυτά δε περιγράφεται. Εκπληρώνει θεωρώ τα απωθημένα των Halo fans.

[Chief]

Βασικά δεν μπορώ να καταλάβω αυτό που λέτε ότι χάνει την ταυτότητά του.Μια σειρά αλλάζει και εξελίσσεται με το πέρασμα του χρόνου,μην περιμένετε να μείνει στο ίδιο μοτίβο με όταν πρωτοκυκλοφόρησε.Το αν αρέσει σε κάποιον ή όχι αυτό είναι καθαρά δικό του θέμα.Εγώ προσωπικά γουστάρω την όλη προσέγγιση.

Μα αν οι διαφημίσεις ήταν αντιπροσωπευτικές του προϊόντος δεν θα υπήρχε κάποιο πρόβλημα..! Βλέπει το μικρό παιδί π.χ όμως τη διαφήμιση και ψαρώνει επειδή νομίζει οτι θα ζήσει στο παιχνίδι κάτι απο το "cool" της διαφήμισης. Το Halo σαν παιχνίδι είναι στον πυρήνα του ίδιο, απο το Combat Evolved μέχρι το Halo: ODST, έτσι θα είναι και το Reach πιστεύω. Αυτό δεν είναι κακό. Απλά είναι αυτό που είχε πει ο Jedah στη προηγούμενη σελίδα, προσπαθούν να το μεταλλάξουν όσον αφορά το μάρκετινγκ πάντα σε σημείο που καταντά γελοίο.

Raphael όταν τερμάτισα το HALO 2 ήμουν απίστευτα ενθουσιασμένος. Σκηνοθετικά το βρήκα απίστευτο, δεν περίμενα να δω τέτοιο πράγμα. Η κάθε σκηνή ήταν ουσιαστική και το γενικότερο αίσθημα ήταν απερίγραπτο. Δυστυχώς το 3 τα κατέστρεψε όλα, δεν έμεινε τίποτα από εκείνον τον ενθουσιασμό και από όλες εκείνες τις φοβερές στιγμές. Ευτυχώς που λίγους μήνες μετά το Η3 έπαιξα τα δύο επεισόδια του HL2. Τότε έστρωσε το πράγμα για τα καλά

Ουσιαστικά συμφωνούμε λοιπόν.
(εγώ έπαιξα τα δύο επεισόδια HL2 λίγες μέρες μετά το Halo 3!!)

Δεν το κατάλαβες καθόλου και για αυτό πέταξες την βλακεία σου. Τράβα να διαβάσεις λίγο και άσε το forum για όταν έχεις καθαρό μυαλό.

Το είχες πει σαρκάζοντας;

[Ramparter]

Κι εσυ οταν θα χεις καθαρο μυαλο ελα πες μου αν σε κανουν περηφανο τετοια posts.