)Θα προσπαθήσω να μην κάνω spoil καθώς το παίζει και ο nooto και είναι κρίμα να χαλάσω την εμπειρία όποιου, όποτε αποφασίσει να ασχοληθεί. Λοιπόν η σειρά που είχα γράψει πιο πάνω για πολλοστή φορά θα αλλάξει με το VI να προσεγγίζει το VII, ναι, ίσως πάνω και από το ΧΙΙ( μέχρι να κυκλοφορήσει τον Ιούλιο βέβαια και να ξαναλλάξει) Κατά τη διάρκεια του δέυτερου playthrough είχα αρκετά σκαμπανεβάσματα, ίσως γιατί το ξεκίνησα κοντά στα τέλη Δεκέμβρη σε ταξίδι που ήμουν και το τελείωσα ένα μήνα μετά με παράλληλο playhthrough με το XV( 8o chapter θα το τελειώσω και αυτό εντός της εβδομάδας εκτός απροόπτου)οπότε κάπου επήλθε ένα overdose, ενώ τις τελευταίες 7-8 ημέρες παίζω ανελλιπώς το 6 και αυτή τη φορά έπεσε πολύ leveling και grinding/ farming καθώς έκανα uncurse και την shield( aka 255 μάχες)
Αυτό που μου έμεινε για πολλοστή φορά από τη σειρά, είναι το καταπληκτικό characterisation και η πιο ώριμη στροφή στο storytelling που ξεκίνησε με το VI( δεν έχω παίξει το V οπότε οι όποιες συγκρίσεις αφορούν κυρίως το IV) Σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες έχουν ενδιαφέροντα backstories και χαίρουν ίσάξιας προσοχής με το τρίο των Celes, Terra, Locke να κρατάνε τα πρωτεία φυσικά. Εξαιρούνται οι bonus χαρακτήρες, τους οποίους μάλιστα δεν είχα βρει στο πρώτο playthrough ενός εξαιρουμένου. Η αλήθεια είναι πως 14 χαρακτήρες playable είναι πάρα πολλοί, αλλά με κάποιο τρόπο η Squaresoft τα κατάφερε και έδωσε ένα αξιομνημόνευτο σύνολο.
Τώρα για τον main villain δεν ξέρω τι να πω. Ο Kefka( εντάξει αυτό το ξέρουνε και οι πέτρες και γίνεται αντιληπτό από τις πρώτες ώρες του τίτλου)είναι μαζί με τον Sephiroth ο πιο memorable villain της σειράς. Δεν ξέρω τι ακριβώς χάθηκε στη μετάφραση( son of a submariner etc)αλλά προφανώς μιλάμε για την j εκδοχή του Joker. Με μια διαφορά, ο Kefka δεν έχει origin story με αποτέλεσμα να αποτελεί έναν ψυχοπαθή, power hungry villain που απλώς θέλει να καταστρέψει τον κόσμο και να χορέψει πάνω στο πτώμα του just for the fun of it. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο απλώς θα αναφέρω πως όσα εκτυλίσσονται στις τελευταίες στιγμές του τίτλου πριν την τελική μάχη είναι για σεμινάριο και ίσως ξεπερνάνε σαν δομή την final boss fight του 7( το βλέπω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ αυτή τη στιγμή και είναι αρκετά δύσκολο να το παραδεχθώ
)Το game μου φάνηκε και είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ. Την πρώτη φορα που είχα ασχοληθεί πολλά πράγματα πέρασαν και δεν ακούμπησαν( έπαιζα για κάποιο λόγο πολύ βεβιασμένα και δεν αφομοίωνα πολλά πράγματα, εδώ στο τέλος δεν είχα elixirs και x potions
)ενώ το ότι το playthrough το είχα απλώσει πάρα πολύ δεν βοήθησε. Αυτή τη φορά προτίμησα το Ragnarok sword, έκανα uncurse τη shield, έκανα αρκετό leveling up στο Dino Forest( πέσανε και τρία economizers τα δύο σε συνεχόμενες battles ποιος στη χάρη μου, δεν έπαιζα τζοκερ
)ενώ το Locke, Celes, Terra, Relm ήταν στα 73-75 level με τους υπόλοιπους να κινούνται στη σφαίρα των 60-65, έκανα όλα τα sidequests ενώ τα κατάφερα και έχασα και ένα επιπλέον summon και μάλλον θα πρέπει να κάνω λίγο backtracking. Επιπρόσθετα στο συγκεκριμένο playthrough χρησιμοποίησα ελάχιστα τον Cyan ενώ συμπάθησα πάρα πολύ τον Gau.( αν ξανακούσω όμως το theme από τo Veldt θα βάλω τα κλαμματα) Επίσης τα Espers όσο όμορφα σχεδιασμένα είναι άλλο τόσο ελάχιστα τα χρησιμοποίησα πλην του Phantom. Αυτή τη φορά ασχολήθηκα και με το Colosseum και έχω να πω πως το είχα αδικήσει στην αρχή( την προηγούμενη φορά πέρασε και δεν ακούμπησε) Θέλει tactical σκέψη αλλά η ΑΙ ώρες ώρες κάνει τα δικά της. Χαρακτήρας που έχει dance moves να σκοντάφτει πέντε φορές συνεχόμενα και να πεθαίνει( εντάξει να είναι καλά το reset)
Gameplay wise υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα και βάθος στο battle system, αλλά με τους κατάλληλους συνδυασμούς και λίγη προσοχή μπορεί να μην σε ακουμπάει σχεδόν τίποτα( όπως πρπ και στο Final Fantasy VII) Το καλό είναι πως εδώ ο κάθε χαρακτήρας έχει κάποιες inherent abilities που κάνουν τη διαφορά και μπορείς να τις εξελίξεις αν και για μερικά πράγματα απαιτείται guide( πχ missable enemies για τον Gau, Lores για Strago, endmove για Sabin αν και νομίζω πως ξεκλειδώνει και στο 70 level etc) Πολύ ωραίες πινελιές στον Edgar με το toolset ειδικά με το Chainsaw που φοράει τη μάσκα του Jason ορισμένες φορές. Εδώ να σημειώσω πως στα sprites των χαρακτήρων έχει γίνει καταπληκτική δουλειά.( έχουνε γεράσει καλύτερα και από τα αντίστοιχα μοντέλα του VII, άτιμη αντικειμενικότητα xD ) Επίσης το Mode 7 δίνει ρέστα εδώ. Ελεύθερη κίνηση στο overworld με aiship, chocobo... Aν είχα παίξει το game όταν κυκλοφόρησε θα είχα ξετρελαθεί.
Γενικά σαν σύνολο μου θύμισε πόσα πράγματα αγαπάω στη συγκεκριμένη σειρά και μιλάω χωρίς να έχω κάποιο νοσταλγικό δεσμό με το συγκεκριμένο game( όπως συμβαίνει με το 7) Αν και εξαίρεση αποτελεί η μουσική του τίτλου, γιατί θέλοντας και μη οι περισσότεροι θα έχουν ακούσει έστω το main theme προτού ασχοληθούν( και προφανώς είναι από τις κορυφαία και πιο memorable OSTs σαν σύνολο ανεξαρτήτως genre ever) Εδώ να προσθέσω πως η αισθητική του εισαγωγικού video αλλά και του video που ξεκλειδώνει μετά τον τερματισμό της Psone version είναι φανταστική και θα ήθελα να δω ακόμη και σήμερα ένα FF όπου τα σχέδια του Amano θα απεικονίζονται σε 3D( νομίζω κάτι τέτοιο θα ήταν φοβερό σε περίπτωση που η Square προόριζε το 6 για remake, αλλά κομμάτάκι δύσκολο)
Όταν με το καλό το τελειώσει και o nooto κάνουμε και μια πιο αναλυτική συζήτηση, μην του το χαλάσουμε το playthrough έστω και κατά λάθος.

Leave a comment: