I just finished

[Sinclair]

Λόγω φόρτου εργασίας έχω απλώσει όσο δεν πάει το πρώτο playthrough( και μάλλον μοναδικό)του Horizon. Εξαιρετικός τίτλος, δεν ξεπερνάει το BotW στο open world και τη διαδραστικότητα με τον κόσμο του αλλά είναι καλύτερο στα υπόλοιπα( ωραία χρονιά για το είδος το 2017)

Τελείωσα το Minit 100% με platinum. Δεν είμαι γενικά fan των τροπαίων κτλ αλλά αν μου αρέσει το game και σου μαθαίνει μέσω των trophies το πώς να παίξεις.( κάτι σαν το Meat Boy) τότε bring it on!!

Πρόκειται για ένα τίτλο εμπνευσμένο σε μεγάλο βαθμό από το Zelda( κυρίως το Link;s Awakening σαν απεικόνιση βσκ και σαν setting) με γραφικά μάλλον των 4bit-8bit black and white computers. Το twist, είναι πως έχεις 60 δευτερόλεπτα πριν πεθάνεις προκειμένου να ολοκληρώσεις τα όποια objectives. Ακούγεται αγχωτικό( και είναι) αλλά με έναν σαδιστικό τρόπο καταντάει πολύ διασκεδαστικό. Βασικά το παιχνίδι σε εισάγει στη λογική του speedrun με πολύ απλό τρόπο ενώ στην πορεία σε ρίχνει αν θέλεις στα βαθιά( αν τα 60 δευτερόλεπτα φαντάζουν λίγα πού να δείτε τι γίνεται μετά το τέλος του πρώτου playthrough ) Η αίσθητική του τίτλου είναι spot on( όλα τα ζωαάκια ήρωες είναι απλά σχεδιασμένα αλλά η εκφραστικότητά τους περισσεύει παρά τη λιτότητα της απεικόνισης) Επίσης η μουσική είναι εξαιρετική( από τα πιο αξιομνημόνευτα OSTs ανεξαρτήτως τίτλου, νομίζω είναι ήδη κλασικό)

Τέλος σαν συμβουλή προς επίδοξους μαζόχ... εεεε παίκτες Στο πρώτο playthrough παίξτε ΧΩΡΙΣ guide. Είναι πολύ καλύτερο να ανακαλύπτει κανείς μόνος του τη λογική του τίτλου και να πειραματιστεί( κι ας είναι πολλοί οι θάνατοι) Στα επόμενα playthroughs ούτως η άλλως θα βελτιωθείτε σε σημείο το minimalist trophy να έρθει πολύ εύκολα.

9άρι από εμένα. 7-8 απολαυστικότατες ώρες με πολύ μπινελίκι και πολύ γέλιο. Πάντα τέτοια από indie τίτλους.

[i Have no Equal]

Portal 2, ισως ότι καλύτερο έχω παίξει τα τελευταία χρόνια.

Απο την αρχη μεχρι το τελος δεν κανει κοιλιά πουθενά, τα tests ειναι ολα εκπληκτικά φτιαγμένα χωρις να νιώθεις οτι επαναλαμβανονται και κουράζουν ειναι ολα ιδιαιτερα, το χιούμορ προσωπικά το βρήκα πολύ εύστοχο με βαση και το θεμα του παιχνιδιού. Ενα αρνητικό αν μπορω να βρω ειναι οτι ηταν σχετικά σύντομο και οχι ιδιαίτερα δύσκολο, δεν θυμαμαι να κόλλησα καπου και ειχα πει no walk-through πουθενά, να πω την αλήθεια περίμενα να κολλήσω σε κάποια σημεία για ώρα και να σπάω το κεφάλι μου αλλα δεν, η λυση ηταν πάντα εύκολη αν παρατηρήσεις το περιβάλλον και ξέρεις τα mechanics. Μου άρεσε πάντως που δεν χρειαζόταν ιδιαίτερα ζογκλερικα απο θεμα movement, γιατι και σαν low sens player μου ειναι καπως δυσκολο να κανω 180s κτλπ, αλλα ευτυχώς δεν χρειαζόταν. Γενικα θεωρω οτι ειναι ενα παιχνιδι που πρεπει να παιξουν ολοι ειτε το single ειτε το co-op ειναι και τα 2 φοβερές εμπειρίες.

10/10 και θελω και αλλο.

Σειρα πιανει μαλλον το half-life 2

[Xeno]

Μετα απο σχεδον 2 μηνες απραξιας, τελειωσα επιτελους το Rime και λεω επιτελους γιατι το αρχισα 3-4 βδομαδες πριν και παιζει να παιζα μια ωρα την εβδομαδα (μιλαμε για παιχνιδι που πρεπει να κραταει 5 ωρες).
Το timing ηταν ενδιαφερον μιας και εχω σχετικα προσφατο το Last Guardian και το Rime ειναι ενα "light" tribute σε τετοιου ειδους παιχνιδια και κυριως στη δουλεια του Ueda (δε μοιαζει δραματικα με τα παιχνιδια του, αλλα αν ελεγα πως ειναι κοντα σε κατι, θα ελεγα πως ειναι πιο κοντα στο Ico), αλλα σου δινει και κατι απο Journey παραλληλα.

Μιλαμε για ενα action-adventure-puzzle-whatever παιχνιδι αυτης της κατηγοριας χωρις καθολου δραση λιγο πολυ (υπαρχουν καποιοι εχθροι αλλα ο παικτης καλειται να τους αποφυγει και οχι να τους πολεμησει).
Το Rime ειναι ενα ξεκουραστο παιχνιδι που φαινεται πως σε βαζει στο κλιμα καποιας εσωτερικης αναζητησης με πολλα μινιμαλ στοιχεια σε καθε τομεα, με αυτον της ηχητικης επενδυσης να ξεχωριζει για εμενα. Η αισθητικη ειναι επισης πολυ ωραια αν και το παιχνιδι δεν ειναι optimized και τρεχει στην καλυτερη μετρια.

Τo gameplay ειναι παρα πολυ basic και δεν προσφερει κατι νεο, περα απο καποιους απλους γριφους και platforming που επισης ειναι πολυ απλο. Πολλα events δε σου δινουν ελευθερια και θυμιζουν scripted platforming a la Uncharted, αλλα αν καποιος το παιξει για την εμπειρια και οχι περιμενοντας κατι το ξεχωριστο, τοτε νομιζω πως ο τιτλος δε θα απογοητευσει.

Οι κοσμοι αλλαζουν αρκετα απο σταδιο σε σταδιο και η ολη εξελιξη συμβαδιζει και με το πώς ξεδιπλωνεται η ιστορια του παιχνιδιου. Το τελος ειναι πολυ σωστο για να μην πω κατι παραπανω και κλεινει με απλο και ωραιο τροπο μια ιστορια που στην αρχη φαινεται σχεδον ανυπαρκτη.

Στην τελικη εχουμε να κανουμε με ενα ομορφο, αλλα ρηχο παιχνιδι το οποιο δεν ξερω αν θα το προτεινα σε οποιον εχει backlog πρωτοκλασατων τιτλων. Απο την αλλη δε με εκνευρισε οπως το The Last Guardian που ειχε θεματα χειρισμου και camera controls, αλλα αυτο δεν το κανει απαραιτητα και καλυτερο παιχνιδι. Οπως και να χει ηταν ενα ευχαριστο διαλειμμα αν και τωρα πρεπει να δω τι θα παρει σειρα για να δουμε και κατι πιο φρεσκο.

[Altair]

Πισας που παίζει console games σε emulator,αλλά plot twist, σε κονσόλα.
Master race σου λένε μετά τα πισι.
In other news, τελείωσα rocket league και πάω για platinum.

[Roronoa]

Tο εχω ριξει λιγο στο Gameboy advance gaming αυτον τον καιρο (μεσω PSP ). Tελειωσα το πρωτο fire emblem και το Castlevania harmony of dissonance.

To fire emblem που αρεσε αρκετα. Εχω παιξει και αλλα srpg πριν απο αυτο οπως final fantasy tactics advance, tactics ogre, disgaea και μερικα ακομα. Δεν θα ελεγα πως ειναι απο τα αγαπημενα μου genre, εχουν αρκετα αργο ρυθμο και τα ψιλοβαριεμαι μετα απο λιγο, συν το οτι το permadeath με "αναγκαζει" να κανω restart chapter συχνα γιατι δεν το μπορω. Αλλα το συγκεκριμενο το απολαυσα ισως περισσοτερο απο ολα. Δεν εχει το βαθος του tactics ogre η την ιστορια του, ειναι αρκετα απλο στο συστημα μαχη, αλλα ισως για αυτον τον λογο μου αρεσε περισσοτερο. Αρκετα χαλαρο και διασκεδαστικο.
Με χαλαει λιγο μονο το ποσο ευκολα μπορουν να ψοφησουν καποιοι χαρακτηρες, με μια λαθος κινηση ή ενα critical, αλλα αν δεν ηταν και αυτο τοτε θα ηταν πολυ ευκολο παιχνιδι. Βασικα αν δεν σε νοιαζει το αν θα χασεις μερικους χαρακτηρες τοτε περα απο τα 2 τελευταια chapters θα ελεγα πως ειναι το πιο ευκολο του ειδους που εχω παιξει, εκτος απο το last boss που ειναι λιγο tricky.
Ξεκινησα και το sacred stones, θα ελεγα πως ειναι σχεδον το ιδιο παιχνιδι απλα αλλο campaign με μερικες βελτιωσεις. Τα γραφικα ειναι σχεδον ιδια, μαλιστα μοιραζονται και τα animations, τα συστηματα μαχης ειναι ιδια με την διαφορα πως υπαρχουν "skirmishes" αυτην την φορα για να παρεις XP, η μεταφραση και γενικα οι διαλογοι ειναι καλυτεροι (στο πρωτο μερικες φορες ηταν πολυ προχειροι οι διαλογοι, λες και του εγραψε παιδακι) αλλα οι αποστολες ειναι ισως λιγο καλυτερες (εχω παιξει 10-15 chapters, δεν θυμαμε ακριβως). Ισως το παιξω μεχρι τελους.

Τωρα το castlevania, παρολο που μου αρεσουν πολυ τα metroidvania παιχνιδια της σειρας το ειχα αφησει, γιατι νομιζα μονο το aria of sorrow ηταν σε αυτο το στυλ. Εκανα λαθος οποτε χαρηκα μολις ανακαλυψα πως ηταν στο στυλ που ηθελα. Παρολο που μου αρεσε σχετικα σαν game θα το εβαζα μαλλον στον πατο της σειρας και ας ειναι αξιοπρεπες. Βασικα ειναι σαν μια mini εκδοση του symphony of the night, παρομοιο στυλ, "2 καστρα" (σχεδον ιδια βεβαια), equip system κτλ αλλα σαφως λιγοτερο content οπλα κτλ. Ο χαρτης δεν βοηθαγε ομως αρκετα με αποτελεσμα να με κανει να ψαχνω τα ιδια σημεια πολλες φορες για να συνεχισω, το 30% του χρονου μου πρεπει να ηταν σε ανουσιο searching επειδη επρεπε να εχω χαρτι και στυλο διπλα μου. Ειμαι οκ με το backtracking και λιγο searching αλλα σε αυτο το παιχνιδι ειναι σε αλλο επιπεδο. To inventory ηταν χαλια μιας και επρεπε να μπαινεις συνεχια στο menu για να αλλαξεις spells ακομα και για να usareis το heart weapon αντι για magic, λογικο βεβαια λογο περιορισμων στα κουμπια. Γενικα σαν παιχνιδι δεν ελεγε και πολλα, πολυ ευκολο, μετρια bosses και γενικα τιποτα σπουδαιο.

[straier]

Πάντως ο κόσμος του ήταν άδειος και τότε που βγήκε. Και τότε υπήρχε ένας σωρός παιχνίδια που ήταν open world και είχαν πιο "γεμάτους κόσμους" (ενδεικτικά, Morrowind, San Andreas).
To SotC καλώς είναι όπως είναι βέβαια, καταλαβαίνω πως μπορεί να μη σου αρέσει αλλά υπηρετεί πλήρως το όραμα του δημιουργού του και δεν αραιώνει την εμπειρία με άχρηστο περιεχόμενο.
Προσωπικά θα ήθελα περισσότερα παιχνίδια να ακολουθούσαν την λιτή και απέριττη λογική του SotC.

[Naked Snake]

Κάντε με μοντ να ρίξω μερικά μπανακια.
Το SOTC δεν είναι open world και ποτέ δεν το πασαρανε ως τέτοιο.
Action adventure ήταν πάντα. Και ο κόσμος καλώς είναι άδειος. Ενισχύει την όλη αίσθηση και ατμόσφαιρα.

Έλα μωρέ και συ τώρα αμέσως μπαν...Πταίσμα!

Εξ'άλλου άντε και με μπάναρες. Αλλά πες ρε παιδί μου ότι μας φωνάζουν να παίξουμε σε κάνα γήπεδο.Να μην βγάζουμε ούτε 11αδα?Έστω, κάποιος να μπαίνει για αλλαγή στο 75' να κρατάει λίγο μπάλα!

Μια επισήμανση μόνο : Δεν είπα ότι ο κόσμος είναι κακώς άδειος.Αλλά ότι εμένα μου κακοφαίνεται, όντας τόσο όμορφα σχεδιασμένος (για το remake πάντα).Εννοείται ότι ενισχύει την ατμόσφαιρα ως είναι, απλώς εγώ καθόμουνα και παρατηρούσα την σχεδίαση και έλεγα : "Κοίτα ρε πούστη τι ωραίο μέρος αυτό.Σκέψου το σε ένα Open world RPG (Εξ'ου και το miss με το open world) πόσο ωραία θα έτρεχε άραγε?". Δηλαδή δεν έχει να κάνει σχέση με το SotC η "ενόχληση" μου, αλλά καθαρά απο δικιά μου περιέργεια η οποία όμως είναι παράγωγη του θαυμασμού για την δουλειά που κάνανε.

Άσε που - και το λέω σιγανά, γιατί έχω ορκιστεί φόλα στη Κονάμι - βρήκα μέρη που θα τα ήθελα αυτούσια όπως είναι σε ένα remake του Snake Eater...Είπαμε, σιγανά τα λέμε αυτά.

Και btw, Bluepoint, respect κοπέλα μου. Δώστε τους αβλεπί οτιδήποτε remake υπάρχει.Το'χουν.

[Altair]

Κάντε με μοντ να ρίξω μερικά μπανακια.
Το SOTC δεν είναι open world και ποτέ δεν το πασαρανε ως τέτοιο.
Action adventure ήταν πάντα. Και ο κόσμος καλώς είναι άδειος. Ενισχύει την όλη αίσθηση και ατμόσφαιρα.

[Naked Snake]

Α γεια σου, για πες μου κι εσύ την άποψή σου. Έχοντας αφήσει το PS3 HD remastered στην μέση, αξίζει περισσότερο να το συνεχίσω σε 3D (σε ειδική οθόνη με γυαλιά κλπ) ή ο οπτικός τομέας είναι τόσο καλύτερος στο PS4 που αξίζει να το παίξω εξ αρχής εκεί; Δεν είναι ένας τίτλος που με ενθουσιάζει. Παίζω έναν κολοσσό τώρα, έναν λίγο αργότερα κλπ.

Η ερώτηση που κάνεις φαινομενικά είναι εύκολο να απαντηθεί, καθώς δεν έχει πραγματικά καμία σχέση ο οπτικός τομέας της HD έκδοσης με το remake. Είναι πανέμορφο το remake οπτικά, και πατάει κάτω και πολλά "current gen" παιχνίδια. Όμως αν μιλάμε για αγορά, οφείλω να σου επιστήσω την προσοχή. Και εξηγούμαι:

Εγώ τον τίτλο τον πρωτόπαιξα όταν βγήκε.Το 2005. Έχουν μεσολαβήσει 13 χρόνια δηλαδή, οπότε με βάση τη θύμιση μου ότι το SotC πρωτίστως ήτανε ένα παιχνίδι που απόλαυσα, είπα να το ξαναθυμηθώ με το remake. Μ'ενα σμπάρο δυο τρυγόνια. Και δεδομένη ευχαρίστηση, και το "καινούριο" του remake.

Εσύ όμως είσαι όχι 2 χρόνους, αλλά έναν πιο πίσω με την HD έκδοση. Είσαι δηλαδή κάπου στο μεσοδιάστημα αν μου επιτρέπεται ο όρος. Εν τούτοις, ξέρω σίγουρα ότι αξίζει να το ΔΕΙΣ, αλλά δεν θα σου προσφέρει κάτι παραπάνω σε επίπεδο gameplay απο αυτό που ήδη γνωρίζεις με την HD έκδοση για το PS3 και δεν ξέρω και πόσο πρόσφατα το άφησες mid way, όπου όσο πιο πρόσφατα τόσο πιο αποτρεπτικά θα σκεφτόμουν για το remake. Αν συνυπολογίσω ότι αναφέρεις ότι δεν σε τρελαίνει και σαν περιεχόμενο, τότε θα σου έλεγα να αποφύγεις την αγορά και να ασχοληθείς μόνο αν πέσει στα χέρια σου απο κάποιον φίλο ή να πας σε rent (αν παίζουν ακόμα αυτά,δεν ξέρω).

Εγώ για να καταλάβεις, και παρα το γεγονός ότι όπως ανέφερα είχα σχεδόν ξεχάσει τον τίτλο, το αγόρασα με την λογική ότι ήθελα να το ξαναπαίξω αλλά γνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι με το τέλος του Playthrough θα το πουλήσω και θα πάρω το αντίτιμο πίσω στο 90%. Έχει γενικά ένα "κακό" αυτό το παιχνίδι. Το παίζεις μία φορά, γιατί είναι τέτοια η δομή και το story του που δύσκολα ξαναμπαίνεις στην διαδικασία να κάνεις και αλλο playthrough. Και εγώ μετά απο τόσα χρόνια όσο πλησίαζα προς το τέλος και έχοντας θυμηθεί πλέον για τα καλά το παιχνίδι, άρχισα να το "τρέχω" λίγο να δω το ending να πάμε παρακάτω.

Εν κατακλείδι αν είχες ασχοληθεί πρόσφατα με την HD έκδοση και δεν πέταξες και την σκούφια σου απο ικανοποίηση που λέμε, θα σου λεγα να το τερματίσεις στην HD και να κρατήσεις τα χρήματα σου. Άλλωστε είναι πολύ συγκεκριμένα τα στοιχεία που κάνουν τον τίτλο σπουδαίο, και σίγουρα δεν χάνεις κάνενα απο αυτά απο τον οπτικό τομέα, πόσω δε μάλλον όταν μιλάμε για ένα τόσο minimal σε περιεχόμενο game.

[Phantom Duck]

Α γεια σου, για πες μου κι εσύ την άποψή σου. Έχοντας αφήσει το PS3 HD remastered στην μέση, αξίζει περισσότερο να το συνεχίσω σε 3D (σε ειδική οθόνη με γυαλιά κλπ) ή ο οπτικός τομέας είναι τόσο καλύτερος στο PS4 που αξίζει να το παίξω εξ αρχής εκεί; Δεν είναι ένας τίτλος που με ενθουσιάζει. Παίζω έναν κολοσσό τώρα, έναν λίγο αργότερα κλπ.

[Naked Snake]

Τέλος με το remake του Shadow Of the Colossus.

Θα είμαι περιπληπτικός :

ΘΕΤΙΚΑ

+ Φοβερός,μαγικός οπτικός τομέας.Εκπληκτική ανακατασκευή του κόσμου και των Κολλοσών του SotC.

+ Εκπληκτικό soundtrack

+ Άψογη συντήρηση της συνολικής ατμόσφαιρας του Original.

+ Nostalgia heavy. Πραγματικά γύρισα χρόνια πίσω, είναι και το ύφος του παιχνιδιού τέτοιο που είναι λες και στον αέρα του είναι "εγκλωβισμένες" οι μνήμες.

+ Εξαιρετική γραφή, καταπληκτικό story, αλησμόνητο ending.

ΑΡΝΗΤΙΚΑ

- Κάπως "γερασμένος" χειρισμός.

- Το σχετικά ρηχό gameplay του ξενίζει, ειδικά με σημερινά δεδομένα.

- Ελάχιστο εώς καθόλου replay value.


Συνολικά : 8/10

Δε θέλω να με παρεξηγήσετε, το παιχνίδι είναι πανέμορφο, αλλά παρα το γεγονός ότι η βαθμολόγηση είναι κάτι 100% υποκειμενικό, είναι αστείο να βαθμολογείται ο τίτλος με 10. Καλώς η κακώς η προηγούμενη και κυρίως η τωρινή γενιά έχει επανακαθορίσει αρκετά το open world στοιχείο, και όσο και να προσπαθεί κάποιος να μπει σε...συμβατότητα με το 2005, είναι αρκετά εώς πολύ δύσκολο. Προσωπικά όσο και να προσπάθησα δεν μπόρεσα να συγκρατήσω την αίσθηση ότι ένας τόσο όμορφος και μεγάλος κόσμος είναι ΤΟΣΟ άδειος. Η ηλικία του τίτλου δεν μπορεί να κρυφτεί παρα τον άψογο οπτικό τομέα. Και εδώ πρέπει να πούμε ότι έχει γίνει πολύ σωστή τιμολόγηση.

[Xeno]

Τελείωσα το Xenoblade Chronicles 2. Πραγματικά παίζει και να είναι το καλύτερο jrpg που έχω παίξει. Μου αρέσει που το είχα αφήσει για ένα διάστημα.
Αν το παίζει και κανένας άλλος θα άνοιγα θέμα.

Γραψε εντυπωσεις vs XB1 / XBX να δουμε τι και πώς. Ειμαι λιγο διστακτικος για την ωρα, αλλα το εχω στα υποψιν σιγουρα. Θα γραψω κι εγω 2 λογια αν ανοιξεις θεμα σε καποια φαση οποτε αν ειναι συνεχιζουμε σε dedicated thread.

[Phantom Duck]

[MENTION=9]Sinclair[/MENTION], το Cave Story είναι μεγάλη αγάπη, το είχα κατεβάσει τόοοοοτε, όταν το είχε βγάλει δωρεάν ο δημιουργός του στο διαδίκτυο με pixel graphics και το είχα λιώσει. Έχει όντως πολλά μυστικά, αν και δεν θυμάμαι τώρα περισσότερα πράγματα να σου πω. Το Cave Story+ ήταν μεγάλη μαγκιά. Βελτίωσε τα γραφικά / μουσική και το έκανε χάρμα οφθαλμών, ενώ έβγαλε κι αυτός το κατιτίς του.

Από την άλλη, μείνει μακριά από το Cave Story 3D . Δεν ξέρω, ίσως και να είμαι προκατειλημμένος και να είναι καλό, όμως το σιχάθηκα λίγο που το είδα και δεν ξανασχολήθηκα.

[Enpsty]

Τελείωσα το Xenoblade Chronicles 2. Πραγματικά παίζει και να είναι το καλύτερο jrpg που έχω παίξει. Μου αρέσει που το είχα αφήσει για ένα διάστημα.
Αν το παίζει και κανένας άλλος θα άνοιγα θέμα.

[Altair]

Έπος το Captain Toad.
Εγώ τελείωσα το R-Type Dimensions σε infinite mode ξοδεύοντας λιγότερες από 200 ζωές.Απ'ότι διάβασα και λίγο που το έψαξα,καλά πήγα για αρχάριος.