I just finished

[i Have no Equal]

Για ενα λεπτο μου χε περασει απο το μυαλο να αγορασω το Owlboy, παλι καλα μαλλον που το προσπερασα.

Bloodstained: Curse of the Moon

Για τα 5ε που εδωσα πανω κατω ηταν παρα πολυ καλο. Συντομο μεν (2 ωρες) αλλα εχει replay value λογω των extra modes. Αν αυτο το ορεκτικο να το πω ειναι το stretch goal reward του κυριως πιατου, τοτε θα περιμενω τον επομενο γυρο με ενδιαφερον. Δεν κανει κατι νεο, αλλα αποδιδει το 8 bit feeling πολυ ωραια (με τα καλα του και τα κακα του) και η ιδεα των πολλαπλων χαρακτηρων υλοποιειται αρκετα καλα. Μειον ενας ποντος κυριως επειδη οταν πεθανει ενας χαρακτηρας πρεπει να συνεχισεις με οσους εχουν μεινει και καποιες φορες ειναι ματαιο. Π.χ. χανω εναν σε αρχηγο και προτιμω να χασω ζωη και να ξαναπαιξω, αλλα οχι θα παιξω με 3 και μετα με 2 και μετα με 1 χαρακτηρα και μονο αν πεθανουν ολοι θα εχω μια ευκαιρια να παιξω και με τους 4.

Το ειχα ξεκινησει και εγω το owlboy αλλα δεν με κρατησε, πολυ ομορφο art και τιποτα παραπανω. Το curse of the moon ειναι απλα το ορεκτικο για το ritual of the night..

Τελειωσα portal 1 + advanced maps, γενικα αρκετα υποδεέστερο του 2 αλλα και παλι φοβερο παιχνίδι. Το main ειναι πολυ καλο αν και υπερβολικά μικρο, πρέπει να το τελειωσα σε 2 casual playthroughs ~2h max συνολο. Τα advanced chambers ηταν η απογοήτευση για εμένα, ηθελαν πολυ καλο movement και ηταν γενικα inconsistent πχ το ιδιο jump μπορει να μην πετυχαινε 10 φορες και την 11η να λειτουργούσε κανονικά. Εκει που περιμενα απλα harder chambers απο αποψη λυσης, στις περισσότερες περιπτώσεις παίρνεις το ιδιο chamber με κάποια gimmicks για τα οποία απλά χρειάζεσαι καλό movement.

Γενικά νομίζω οτι το 2 υπερτερεί σε όλα μακραν, σου δίνει τα mechanics και σου λεει βρες τη λυση, στο 1 και ειδικότερα στα advanced ξέρεις τη λυση και απλα πρέπει να βρεις(μαλλον να πετυχεις) τα mechanics για να το περάσεις.

Σειρα θα παρει το antichamber μαλλον, θελω να παιξω Ashen και Hades οπωσδηποτε αλλα δυστυχως ειναι μονο στο Epic store atm..

[Xeno]

Για ενα λεπτο μου χε περασει απο το μυαλο να αγορασω το Owlboy, παλι καλα μαλλον που το προσπερασα.
Περιμενω σχολια για το Wonder Boy και ειμαι σιγουρος πως ηδη πηρες το Monster Boy για το Switch (το ζαχαρωνω αλλα θα περιμενω).

Προσπαθω να θυμηθω τι τελειωσα τους τελευταιους μηνες για να γραψω 2 λογια για το καθενα.. το Hollow Knight με εκανε να γραψω κι ενα κατεβατο, αλλα δε βρισκω τετοια ορεξη για κατι αλλο.

Bloodstained: Curse of the Moon

Για τα 5ε που εδωσα πανω κατω ηταν παρα πολυ καλο. Συντομο μεν (2 ωρες) αλλα εχει replay value λογω των extra modes. Αν αυτο το ορεκτικο να το πω ειναι το stretch goal reward του κυριως πιατου, τοτε θα περιμενω τον επομενο γυρο με ενδιαφερον. Δεν κανει κατι νεο, αλλα αποδιδει το 8 bit feeling πολυ ωραια (με τα καλα του και τα κακα του) και η ιδεα των πολλαπλων χαρακτηρων υλοποιειται αρκετα καλα. Μειον ενας ποντος κυριως επειδη οταν πεθανει ενας χαρακτηρας πρεπει να συνεχισεις με οσους εχουν μεινει και καποιες φορες ειναι ματαιο. Π.χ. χανω εναν σε αρχηγο και προτιμω να χασω ζωη και να ξαναπαιξω, αλλα οχι θα παιξω με 3 και μετα με 2 και μετα με 1 χαρακτηρα και μονο αν πεθανουν ολοι θα εχω μια ευκαιρια να παιξω και με τους 4.

Thumper

Challenging και ενδιαφερον στα χαρτια, αλλα στην πραξη ανουσιο οπως και τα περισσοτερα νομιζω rhythm games. Απο ενα σημειο και μετα νομιζω πονεσαν τα ματια μου και τα χερια μου ισως και μουσικα καπου κουρασε. Δεν ειναι κακο αλλα το θεωρω τελειως skippable εμπειρια.

Devil May Cry 4: SE

Το μονο καλο ειναι πως πλεον εχω παιξει 1-4 και ειμαι ετοιμος για το 5. Το 4 ηταν αυτο που ειχα διαβασει. Ναι εχει τις καλυτερες μαχες της σειρας και ναι μαλλον εχει απροσμενα βαρετο level design. Το παιχνιδι σε βαζει να φτασεις στο σημειο χ καπου στα μισα του παιχνιδιου για να παιξεις το 2ο μισο που ειναι να πας απο εκει που εφτασες πισω στην αρχη. Ωραιο gameplay, ωραιο combo system λογω των 3 οπλων, λογικα μεγαλο replay value λογω των πολλων χαρακτηρων, αλλα οκ. Αν σκεφτουμε πως το πρωτοτυπο παιχνιδι βγηκε το 2008 και πως μολις ενα χρονο μετα ο Kamiya εβγαλε το Bayonetta, τοτε οταν ειδε τον Itsuno πρεπει να του πε καλως τα παιδια, καλως τα 3-0.

Spiderman

Polished, solid χωρις εμφανη μειονεκτηματα. Ναι το gameplay ειναι ευχαριστο και απολαμβανεις το να κανεις βολτες στην πολη. Κατα τ' αλλα ειναι ενα τελειως generic παιχνιδι (καλο μεν, generic δε) που δεν προσφερει κατι νεο στο ειδος. Οι αποστολες δεν εχουν φαντασια, το gameplay εχει καποιο βαθος αλλα σιγουρα δεν ειναι κατι ιδιαιτερο, τα boss fights ειναι λιγα και σε οτιδηποτε αλλο το στοιχειο της επαναληψης το εζησα σε πολυ μεγαλο βαθμο. Απειρα ανουσια missions και collectibles µε κατι ψιλα να ειναι καλυτερα, αλλα θα προτιμουσα περισσοτερη ποιοτητα και λιγοτερη ποσοτητα. Ηταν ενα τιμιο blockbuster που για μενα σε καμια περιπτωση δεν πρεπει να μπει στην κουβεντα για GOTY (σε αντιθεση ας πουμε με το GoW που νομιζω πως εκανε εξαιρετικη δουλεια σαν ενα παιχνιδι με καθαρο blockbuster approach).

Uncharted 4

Ηξερα πως σε αλλους αρεσε πολυ και σε αλλους οχι οποτε το παιξα χωρις πολλες προσδοκιες. Λεγαν πως ηταν μεγαλο αλλα δε με κουρασε. Η εμπειρια ηταν ευχαριστη απο την αρχη ως το τελος καθαρα λογω χαρακτηρων. Το gameplay οπως ηταν αναμενομενο ηταν καλυτερο απο τα 1/2/3, αλλα εν τελει δεν ειναι και ο πρωτος λογος που καποιος θα παιξει UC. Το μονο με το οποιο καπου κουρασε η Naughty Dog ειναι το autopilot platforming που δε σταματαει σχεδον ποτε. Eν τελει θα το βαζα κι αυτο στην κατηγορια των σωστων blockbusters.

Uncharted: The Lost Legacy

Καποιοι λεγαν πως ειναι καλυτερο του 4 επειδη ειναι πιο συντομο και πιο ουσιαστικο. Παρολαυτα θα το εβαζα πολυ κατω του 4. Οι χαρακτηρες δε με κερδισαν, οπως και η πλοκη γενικα. Το gameplay μια απο τα ιδια, solid και τιποτα παραπανω. Η επαναληψη καπου ζημιωνει τη σειρα.

Γενικα πιστευω τα UC θα επρεπε να ναι το πολυ 3 παιχνιδια. Αντιθετως πηραμε 6 παιχνιδια αν βαλω και αυτο του Vita και καπου χαθηκε η μπαλα. Ελπιζω η ND να μην ξαναπεσει στην ιδια παγιδα και να δοκιμαζει πιο πολλα νεα concepts/franchises, αλλα καποιος θα χει αντιθετη γνωμη οποτε περι ορεξεως..

[Sinclair]

Τέλος το Owlboy... Πρέπει να μου πήρε 7-8 ώρες... Δεν άλλαξε δυστυχώς η άποψή μου για το game. Πολύ όμορφο οπτικά( άνετα στα ίδια επίπεδα με SotN και γενικά τις κορυφες του 2D gaming, αν και imo Metal Slug δεν φτάνει) και η μουσική είναι πραγματικά πολύ όμορφη( orchestrated OST σε indie τίτλο και το Dragon Quest XΙ με midi εν έτει 2018, για γέλια όμως...)
Ο τιτλος ήταν υπό ανάπτυξη 10 χρόνια και αυτό φαίνεται... Με πολύ άσχημο τρόπο. Ξεκινάει με μια πρώτη περιοχή και δύο dungeons α λα Zelda που είναι αρκετά καλά για εισαγωγικά, ωστόσο υπάρχει λεπτομέρεια στις αλληλεπιδράσεις με τους NPCs και προετοιμάζεσαι για κάτι μεγάλο... Το οποίο δεν έρχεται ποτέ... Stealth sections που είναι τελείως αναχρονιστικά και εκτός τόπου και χρόνου, trial and error λογικές με στόχο να παρατείνουν την διάρκεια ενός ούτως η αλλως ημιτελούς game από ότι φάνηκε και ένα τελικό section που όταν έρχεται σαν επίλογος μοιάζει να βιάζεται να κλείσει όλες τις τρύπες με τον πιο πρόχειρο τρόπο( ανατροπές τελείως απο το πουθενά) και ένα τελικό boss που δεν έρχεται ποτέ επι της ουσίας.
Κάπου πήρε το μάτι μου για μια δύο πρόσθετες επεξηγησεις αν συλλέξεις τρια medals- κάτι που δεν πρόκειται να μπω στη διαδικασία να κάνω γιατί ένα εξ αυτων από όσο είδα απαιτεί να συλλέξεις ΟΛΑ τα coins που είναι διάσπαρτα( στα 2000 που έχω έχεις ξεκλειδώσει τα upgrades, ενώ το τελευταίο που ξεκλειδώνει ένας uber μανδύας που σε κανει παροδικά invincible και σου δίνει attack θέλει κάπου 2800 νομίζω άλλα 60 από ένα ανεκδιήγητο mini game...)
Γενικά τα controls δεν είναι και τα καλύτερα δυνατά. Ο Otus μπορεί να πετάξει αλλά στο έδαφος τα πράγματα δεν είναι τόσο καλα( δεν είναι τυχαίο ότι υπήρξε αρκετό tweaking σε αυτά σε ένα section που απαιτεί plarforming ακριβειας - και πάλι δεν...) ενώ δεν έχει επί της ουσίας καμμία επίθεση( ένα spin attack που μόνο attack δεν είναι).

Εδώ έρχονται οι allies που ξεκλειδώνουν κατά τη διάρκεια του game και οι οποίοι μπορούν να πυροβολήσουν( με το right analogue σημαδεύεις ενώ πυροβολείς με το right trigger στο switch) Όταν δέχεσαι hit o ally πέφτει αλλά χάρη σε μια teleport stone εμφανίζεται ξανά με το πάτημα ενός πλήκτρου( βολικό αλλά μέσα στο χαμό που γίνεται μερικές φορές βγάζεις τον λάθος ally η προσπαθείς να κάνεις recover από το knockback) Επίσης στο portable mode για τα δικά μου χέρια τουλάχιστον, ήταν πολύ άβολο να σημαδεύω με το right analogue και να κάνω spam το RT( δεν υπάρχει autofire με αποτέλεσμα πολλές φορές να πρέπει να ρίξεις αρκετές βολές) Γενικά το game σε σημεία προσπαθεί να κάνει πράγματα που δεν του επιτρέπει το gameplay του πχ υπάρχουν δωμάτια που κάνουν spawn ιπταμενους εχθρούς που πρέπει να ξεφορτωθείς σχετικά γρήγορα( ακόμη και ο πιο απλός εχθρός θέλει δυο τρεις βολές από το gun ενός ally ενώ το shotgun άλλου έχει πολυυυ μεγάλο cooldown ανάμεσα σε κάθε βολή- τύπου 8-10 δευτερόλεπτα)με αποτέλεσμα να κινείσαι και να πατάς το RT σαν τρελός κουνιώντας το δεξι αναλογικό ελπίζοντας πως κάτι θα πετύχεις( ε ναι δε μιλάμε και για ακρίβεια FPS) Επιπρόσθετα υπάρχουν δωμάτια με mini bosses που απλώς σου βγάζουν σε περιορισμένο χώρο/ χρονο σταδιακά περισσότερους εχθρους( lazy game design το λένε στο χωριό μου όταν υπάρχει σε κάθε dungeon)
Στα θετικά τα bosses είναι σχετικά καλά σχεδιασμένα, αν και καταφέρνουν αρκετά cheap hits σε σημεία αλλά νομίζω με practice βγαίνουν και χωρίς ζημιά.
Κρίμα γιατί είχα διαβάσει πολύ καλά σχόλια για τον τίιτλο και πραγματικά απορώ τι στο καλό είδανε όλοι που μου διέφυγε... Στην αρχή το πρώτο 3ωρο ήμουν κι εγώ πολύ θετικός αλλά εν συνεχεία με τα stealth sections και το πασιφανές rushed design από ένα σημείο και μετά κάπου κουράστηκα και απογοητεύτηκα. Δείτε το μόνο για το art direction, τεχνικό τομέα...
Μακάρι αν υπάρξει sequel να βελτιώσουν τα πάντα...
Στον αντίποδα όταν βρω κουράγιο να γράψω το Wonderboy Dragon's Trap είναι διαμάντι.

EDIT:
Ιndie τίτλος, πολλές δυσκολίες, μικρή ομάδα ανάπτυξης, οκ το αντιλαμβάνομαι αλλά εκεί έξω υπάρχει ένα Cave Story σχεδιασμένο από ένα άτομο... Ίσως αν ο τίτλος είχε κυκλοφορήσει πριν την ανάπτυξη της indie scene, με τόσους καλούς εως εξαιρετικούς τίτλους πλέον( Dead Cells, Αxiom Verge, Hollow Knight και ξέρω εγω άλλα πόσα)να ήταν διαφορετικά τα πράγματα, όσον αφορά την άποψή μου τουλάχιστον. Καλώς ή κακώς από το 1990 οι σταθερές έχουν αλλάξει στο τι θεωρείται καλό ΚΑΙ στους 16bit inspired τίτλους( action adventure χωρίς map, χωρίς λειτουργικό teleport) Δλδ και το Actraiser 2 φοβερά όμορφος τίτλος παραμένει αλλά το gameplay του είναι archaic πλέον τι να κάνουμε( καθόλου τυχαίο γιατί αυτό είχα στο μυαλό μου όταν επαιζα το Owlboy- στο πολύ πιο έυκολο βέβαια xD )

[Chief]

Chrono Trigger στο SNES, στο ending που σου δίνει new game+. Θα πω δυο πράγματα παραπάνω για το παιχνίδι στο thread του Snes classic.

[Sinclair]

Last day of june είναι hidden gem πραγματικά οποίος δεν το έχει παίξει χάνει

Πολύ όμορφο και εσωστρεφές adventure. Αντλεί επιρροή από το drive home video του Steven Wilson( αν δεν κάνω λάθος έχει συνεργαστεί στη μουσική του τίτλου) Καθώς θεωρώ πως το game είναι περισσότερο εμπειρία( μην παρεξηγηθώ adventure είναι όχι on rails walking sim- όχι πως τα σνομπάρω)και καθώς μέρος της πλοκής εκφράζεται μέσω του gameplay δεν αξίζει να το κάνω spoil. Αν σας ιντριγκάρει ό,τι εχω γράψει( δείτε και το trailer) τότε επενδύστε άφοβα.
Μου άρεσε τόσο πολύ που έριξα τρία playthroughs back to back

H Ovosonico έχει φτιάξει και το Murasaki Baby για το Vita, που επίσης μου άρεσε πάρα πολύ.

[Albedo]

Last day of june είναι hidden gem πραγματικά οποίος δεν το έχει παίξει χάνει

[Sinclair]

Horizon Zero Dawn, Last day of June, Vampyr και Wonder Boy Dragon's Trap. Κάποια στιγμή ευελπιστώ να γράψω αναλυτικά posts για το καθε ένα από αυτά.

nooto νομίζω το Vampyr θα σου αρέσει παρά τα όποια προβλήματα, έχε το υπόψιν τώρα που έχει πεσει και η τιμή του

[Altair]

Τέλος το AC Odyssey.Τώρα είναι η σειρά του Red Dead Redemption 2.Όμως επειδή δε θα την παλέψω 2 open world σερί,θα παίξει μίνι διάλειμμα με Rime,Doom,Gears of War 4.

[Chief]

Πάει και το πρώτο και πηγαίνω για το secret ending. Μετά μάλλον θα ξανατερματίσω το 2 με μεγαλύτερα σκορ. Θέλω να υποβάλω τα σέβη μου σε αυτήν την καταπληκτική σειρά και να ευχαριστήσω (δεν ξέρω αν το 'χω αναφέρει) τον IHNE για την αφορμή να τα παίξω, γιατί τις τελευταίες ημέρες κυριολεκτικά τα 'χω παίξει.

[Phantom Duck]

Αυτό είναι το best of the best, τι να λέμε τώρα

Το 2ο δεν το έχω παίξει. Κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό.

[Altair]

Το πρώτο είναι παιχνιδάρα,με απίστευτο soundtrack ενώ όντως αξίζει πολύ και το secret ending.
Το δεύτερο το παράτησα κάπου στη μέση,με κούρασε.

[Ryu_gr]

Το 1 το εκτιμώ διότι βασίζεται στην παλιά καλή συνταγή των arcades, θέλει εξάσκηση για να προχωρήσεις, όχι απλώς να πατάς ΟΚ όπως κάνουν πολλά σύγχρονα βίντεο games...

Το 2 δεν το πήρα με καλό μάτι διότι θεώρησα ότι βγήκε χωρίς ουσιαστικές προσθήκες, λόγω της επιτυχίας του πρώτου. Τώρα όμως με τρώει να το δοκιμάσω. Τί στο καλό, αντί για replay το 1ο, βάζεις το 2.

[Chief]

Nice, θυμαμαι οτι το πρωτο μου άρεσε περισσότερο αλλα πάει και καιρός. Προσπάθησε για το "secret ending" στο 1 νομιζω αξιζει, προωπικα βρήκα το art και το ost φανταστικά αλλα σίγουρα δεν είναι για όλους.

Ήδη έπεσαν credits, αλλά μένουν λίγα κεφάλαια ακόμη με τον biker. Το πρώτο είναι πιο μονοκόμματο και σου δίνει ελευθερία στις μάσκες ενώ το δεύτερο έχει τελειοποιήσει στις λεπτομέρειες το gameplay και «τρέχει» καλύτερα. Θα γράψω κείμενο και για τα δυο, μου φαίνεται, σύντομα.

Edit: x2 για το κομμάτι, είναι το καλύτερο κι απ' τα δύο ost.

[sub_zero]

Nice, θυμαμαι οτι το πρωτο μου άρεσε περισσότερο αλλα πάει και καιρός. Προσπάθησε για το "secret ending" στο 1 νομιζω αξιζει, προωπικα βρήκα το art και το ost φανταστικά αλλα σίγουρα δεν είναι για όλους.

Μιλάμε για πώρωση όχι μαλακίες...

[i Have no Equal]

Nice, θυμαμαι οτι το πρωτο μου άρεσε περισσότερο αλλα πάει και καιρός. Προσπάθησε για το "secret ending" στο 1 νομιζω αξιζει, προωπικα βρήκα το art και το ost φανταστικά αλλα σίγουρα δεν είναι για όλους.