Announcement

Collapse
No announcement yet.

Retro Gaming Today

Collapse
This is a sticky topic.
X
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Sinclair
    replied
    Oυστ!
    Τώρα που το σκέφτομαι, είχα όνειρο ζωής να δω από κοντά τον Dio και τον Lemmy. Phantom κανόνισε να έχεις φωτό και με αυτούς xD

    Leave a comment:


  • Phantom Duck
    replied
    Και εδώ μαζί με τον γράφοντα, όσο κρατάει το (εξαντλημένο απ' ό,τι βλέπω) Kingdom Hearts 1.5 + 2.5 remix complete soundtrack.



    Hate ελεύθερο, θα καθαρίσω και το inbox να έχω χώρο, απλά έπρεπε να το κάνω. Παίζει να την έχω ξαναβάλει κάπου και να με λέτε ποζερά, εγωμανή, κλπ, αλλά κατά βάθος με νιώθετε θέλω να πιστεύω, εξ άλλου ήταν πολύ καλή η πάσα για να μην την εκμεταλλευτώ
    Last edited by Phantom Duck; 22-02-2017, 04:49 PM.

    Leave a comment:


  • Sinclair
    replied
    Εγώ χθες ανακάλυψα πως ήταν και των Kingdom Hearts. Βασικά το βιογραφικό της είναι πλουσιότατο... Άρχισα να κοιτάζω και για import των CDs της, αλλά πραγματικά είναι αρκετά ακριβά. Το ωραίο είναι πως έχει δίσκους της και στο spotify για όποιον ενδιαφέρεται.

    Εδώ από συναυλία με κομμάτια της από το FF XV, στα θρυλικά Abbey Road, στα πλαίσια προώθησης του τίτλου.
    Last edited by Sinclair; 22-02-2017, 02:44 PM.

    Leave a comment:


  • straier
    replied
    Μόλις συνειδητοποίησα πως η Yoko Shimomura είναι μία εκ των τριών συνθετών στο Final Fantasy XV!!
    Και των Kingdom Hearts φυσικά! Εγώ δεν ήξερα πως ήταν και του Street Fighter!

    Leave a comment:


  • Sinclair
    replied
    Μόλις τελείωσα το Parasite Eve για το original PlayStation στο PSP.( φλασαρισμένο ωστόσο έχω το original game) Κατ'αρχήν να πω, πως δεν έχω καμμία επαφή με τη σειρά εκτός από το Parasite Eve 2 που το είχα αγοράσει μτχ προ 15ετίας για τον αδερφό που αρέσκεται σε Resident Evil like games. Τότε ήταν που τον παρακαλουθούσα να προσπαθεί να ολοκληρώσει τον τίτλο. Το πρώτο Parasite Eve αν και το ήξερα από τα περιοδικά της εποχής, ποτέ δεν το αγόρασα- ούτε καν κόπια καθώς με το power adapter που είχα δεν μπορούσα να παίξω games που είχαν περισσότερα από ένα cds. Τελικά το απέκτησα πολλά χρόνια αργότερα στα πλαίσια χτισίματος της PS1 collection, αλλά δεν το είχα παίξει.

    Ο τίτλος για μένα ήταν έκπληξη και μάλιστα ευχάριστη. Είναι ένα υβρίδιο survival/jrpg το οποίο παραδόξως στο τέλος λειτουργεί. Επίσης θα το χαρακτήριζα και guns enthusiast game, καθώς τα όπλα που βρίσκεις και η αναβάθμισή τους είναι το Α και το Ω του gameplay. Επίσης το καλύτερο όπλο στο πρώτο playthrough είναι το τιμημένο G3A3

    Μετά το FF 6 ήρθε η σειρά ενός τίτλου του 1997 να με εκπλήξει τόσο ευχάριστα. Ο τίτλος εκτυλίσσεται στην Νέα Υόρκη το 1997( ω ναι)και η αισθητική του είναι καταπληκτική( πλέον το late 90s έρχεται και στη μόδα βέβαια)όχι μόνο στο σχεδιασμό των χαρακτήρων και των εχθρών( ειδικά η Eve είναι ίδιου βεληνεκούς όσον αφορά τον σχεδιασμό με τον Sephiroth) To σενάριο τα καταφέρνει και βγάζει νόημα ενώ ήθελα συνέχεια να δω τι θα συμβεί στο επόμενο κεφάλαιο( ανακατεύει βιολογία, μιτοχόνδρια, μεταλλάξεις και εξέλιξη, παραδόξω με σχετικά καλή απόδοση της επιστήμης/ βιοχημείας σε βασικό επίπεδο, έχει και quiz )

    Gameplay wise, δεν έχει τα tank controls των Resident Evil, παρά την χρήση των fixed angles, καθώς κάτι τέτοιο εξυπηρετεί περισσότερο και το battle system που είναι μια μίξη turn based και action. Εν ολιγοις υπάρχουν random battles( οι οποίες ωστόσο εκτυλίσσονται στο ίδιο το background δεν αλλάζει δλδ το σκηνικό όπως στο FF)μπορείς να κινείσαι ελεύθερα στο χώρο ενώ γεμίζει μια AT gauge, η οποία σου επιτρέπει να επιλέξεις αν θα επιτεθείς, θα χρησιμοποιήσεις PE ιδιότητες( heal, energy shot, detox etc), ή αντικείμενα, ενώ μπορείς να αλλάξεις και equipment. Βασικά όλο το battle system περιστρέφεται γύρω από τα όπλα που αποκτάς και τις ιδιότητες που έχουν( spreadshot, first attack etc) Επί της ουσίας πρέπει να βρίσκεις tool και να προσπαθείς να συνδυάζεις τα καλύτερα χαρακτηριστικά από κάθε όπλο, με στόχο να φτιάξεις το καλύτερο δυνατό για το επόμενο playthrough όπου ξεκλειδώνεται το ΕΧ mode, με μια σειρά από trials και το best ending( που δεν είναι canon)

    Το μόνο πρόβλημα που παρατήρησα είνα η έλλειψη map- υπάρχουν σημεία που επιβάλλεται η χρήση guide, για να ξέρεις πρπ πού βρίσκεσαι και πώς να κινηθείς( πχ υπόνομοι), το ότι σε σημεία δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο τι πρέπει να κάνεις για να προχωρήσει η πλοκή( aka αρκετό backtracking που σε συνδυασμό με τις random μαχες μπορεί να εκνευρίσει, ειδικά όταν μιλάμε και για overpowered εχθρούς)και τέλος κάποια boss gauntlets που έρχονται απροειδοποίητα και μπορεί να σε πιάσουν απροετοίμαστο και χωρίς healing items. Ενδεικτικά να αναφέρω πως έκανα replay την τελευταία μάχη του τίτλου 3 φορές, ενώ είδα 3-4 φορές και την οθόνη του gameover κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου τίτλου.

    Τελευταίο άφησα το OST το το οποίο ειναι από τα καλύτερα ανεξαρτήτως genre και τελείως εντός του κλίματος του τίτλου. Φοβερή δουλειά από τη Yoko Shimomura( ναι την ίδια πίσω από το επικό OST το SF II και πλειάδας άλλων τίτλων) Ρισπέκτ




    Ξέχασα να αναφέρω πως χρειάζεται και διαχείριση του inventory το οποίο είναι περιορισμένο, αλλά έχεις τη δυνατόητα ξοδεύοντας points κατά το level up της Aya να τον αυξήσεις.( οι οποίοι πόντοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την AT bar ή για την ανάπτυξη του εξοπλισμού) Το καλό είνα πως μερίμησαν και οι αλλαγές στο inventory και στην AT bar δεν μεταφέρονται στο επόμενο playthrough/ EX mode κάτι που θα κατέστρεφε το balance, ωστόσο τα upgrades σε όπλα etc παραμένουν. Γενικά το σύστημα του τίτλου έχει αρκετό βάθος, κάτι που με εξέπληξε.

    Φοβερή εμπειρία πραγματικά, παίξτε το όπωωδήποτε αν είστε fan των jrpg/ survival horror και της Squaresoft. Η οποία SEnix πλέον πρέπει να συνειδητοποιήσει τι τίτλους έχει στην κατοχή της και να δρομολογήσει κάποια remakes της προκοπής ή έστω μια κυκλοφορία στο EU PSN( ο τίτλος είναι διαθέσμος μόνο στο US Store) Ο Nomura όταν θέλει είναι καταπληκτικός σχεδιαστής.

    EDIT:
    Μόλις συνειδητοποίησα πως η Yoko Shimomura είναι μία εκ των τριών συνθετών στο Final Fantasy XV!!
    Last edited by Sinclair; 21-02-2017, 06:56 PM.

    Leave a comment:


  • Altair
    replied
    Damn,εγώ τα έχω PS1/PS2 αντίστοιχα.Βέβαια το 2 το έπαιξα δανεικό στο dreamcast.

    Leave a comment:


  • thunderjohn
    replied
    Χαχα, υπερβάλει λίγο ο kakashi, αλλά όπως και να το κάνουμε τα 2 πρώτα grandia είναι πιο προσεγμένα στις κονσόλες της Sega.

    Leave a comment:


  • Altair
    replied
    Originally posted by kakashi_gr View Post
    άντε να δούμε πότε θα βγει fan translation του grandia για saturn.
    την έκδοση του ps ούτε που τολμάω να την αγγίξω.
    Γιατί έτσι;

    Leave a comment:


  • kakashi_gr
    replied
    άντε να δούμε πότε θα βγει fan translation του grandia για saturn.
    την έκδοση του ps ούτε που τολμάω να την αγγίξω.

    Leave a comment:


  • thunderjohn
    replied
    Double post ftw. Για τους retromaniacs το patch για τη μετάφραση του policenauts για Saturn:



    Επίσης έχουν ολοκληρωθεί τα patches για τη μετάφραση των Shining Force 3(σενάριο 2 & 3), και ετοιμάζεται και το Princess Crown:



    Party για όσους έχουν modded Saturn.

    Leave a comment:


  • thunderjohn
    replied
    Ξαναβρέθηκε η έκδοση του Rayman για SNES από τον Michel Ancel. Σύμφωνα με τον προηγούμενο κύριο, τρέχει σε glorious 60fps. Αναμένουμε το ROM για playthrough.

    Κιτρινοκασσετο
    Γραφικάρες

    Leave a comment:


  • Sinclair
    replied
    Βασικα το X6 ειναι ακριβώς της ίδιας λογικής με το Mighty No.9. Πολυ trial and error και σχεδιασμός στο πόδι με λογική των cheap deaths. Καλα το X7 ειναι απίστευτα χαλια, μιλάμε το χειροτερο Mega Man ever, ενω το Χ8 ειναι κάπως καλύτερο μονο και μονο γτ αποφάσισε να επιστρέψει στην λογική των πρώτων πέντε X.

    Η πλάκα ειναι πως μετα το Χ5 ο Inafune δεν ειχε να κανει τπτ με τη σειρα- ήθελε να συνεχίσει την ιστορία του Zero με τους πολυ καλούς τίτλους του GBA ενω η Capcom πίσω απο την πλάτη του άρχισε να αναπτύσσει το Χ6, το οποίο μάλιστα ειχε απίστευτα περιορισμένο χρόνο να αναπτυχθεί και φαίνεται Αυτο βεβαια δεν αναιρεί πως το Mighty No.9 αν εξαιρέσω καποιες αναλαμπές καλού σχεδιασμού( ειναι ευχάριστο να κανεις combo chain απο εχθρούς), απλως δεν ανταποκρίνεται στα standards που ο ίδιος ο Inafune εχει θέσει για τη σειρα και προσωπικά θεωρώ πως επισφραγίστηκε οτι το εχει χάσει μετα και τα ΖΧ στο DS( απλως οκ τιτλοι τπτ το ιδιαίτερο). IMHO οι καλύτεροι του τιτλοι ειναι τα MegaMan 2, 3, 9 και απο τη σειρα των X το πρωτο μαζί με το remake στο PSP, το X4 και μετα ειναι θέμα γούστου και με ποιον τιτλο ειχε ο καθένας πρωτη επαφή. Ωστόσο οι συγκεκριμένοι τιτλοι ειναι σπουδή στο σωστο level design και στη σωστή πρόκληση. Το προβλημα με τους τίτλους που ηταν playable ο Zero( τον οποίο ο Ιναφουνε ήθελε για main char στα Χ αλλα υποχώρησε στις πιέσεις απο την Capcom)ειναι πως ουσιαστικά ηταν το easy mode. Ειδικά το Χ6 ειναι σχεδιασμένο πολυ σαδιστικά για τον MegaMan με ορισμένα σημεία να απαιτούν απίστευτη ακρίβεια και τυχη( κατι που δεν συνάδει με τη λογική της σειράς) ενω ο Zero παει σφαιρα( αποτέλεσμα του rushed development οποτε για να το ισορροπήσουν ο Zero παθαίνει μεγαλύτερο Dmg, αλλα αν πάρει την black armor διαλύει τα παντα)

    Leave a comment:


  • Phantom Duck
    replied
    Καλά, βρήκες κι εσύ παράδειγμα τώρα το Mighty No. 9 που το έβγαλαν απλά για να μην τους πουν πως έφαγαν τα λεφτά :p

    Leave a comment:


  • Ryu_gr
    replied
    Θρυλική σειρά, χαιρόσουν boss battles.

    Έχω ασχοληθεί πολύ με το X3 (μου έμεινε απωθημένο ο τερματισμός μιας και δεν ήξερα πώς στο καλό έβγαινε ο τελικός), μου άρεσε που αναβάθμιζες τον megaman με επιπλέον κρυφό εξοπλισμό πέραν των όπλων που αποκτούσες από τα boss battles.
    Επίσης είχε αξιομνημόνευτη μουσική, ακόμα θυμάμαι τα 2 πρώτα tracks (ok είχα παίξει και την πρώτη πίστα γύρω στο 1εκ. φορές). Εντελώς αυθαίρετα τώρα, αμφιβάλλω αν σε παρεμφερή games έχουν δώσει τέτοια προσοχή π.χ. Mighty No.9, ok μπορεί να είναι αξιοπρεπές αλλά ένιωθες ότι παλιά φτιάχνονταν με πάθος, ίσως να 'ναι ιδέα μου.

    Leave a comment:


  • Phantom Duck
    replied
    Πολύ ωραίο post (δεν είχαμε κάπου thread για Megaman; ). Τα X4-6 τα είχα λιώσει πιτσιρικάς όταν βγήκαν. Τα είχα τερματίσει όλα με όλους τους χαρακτήρες. Με παίδευαν λίγο που και που θυμάμαι, όμως γενικά τα κατάφερνα, και μετά αναρωτιέμαι γιατί έχω έφεση στα παλουκοπλάτφορμ :p Βέβαια δεν ασχολήθηκα ποτέ με επιπλέον πανοπλίες, να ξεκλειδώσω όλα τα αντικείμενα, κλπ. Έπαιζα και ό,τι έβρισκα. Με εκνεύριζε κιόλας που με το που ξεκινούσα είχα ένα όριο, είτε στα αντικείμενα, είτε time limit, είτε οτιδήποτε άλλο. Το X6 που κράζει όλη η κοινότητα, τουλάχιστον αυτά τα έκανε όλα καλά. Μέχρι και το αυτονόητο, να μπορείς δηλαδή να αλλάζεις από X σε Zero στην μέση του παιχνιδιού, κάτι που μέχρι τότε ήταν ταμπού για έναν απροσδιόριστα περίεργο λόγο. Μπορεί να έχει τις αδυναμίες του, όμως ξεκίνησα από αυτό, και πηγαίνοντας προς τα πίσω, δεν μπορώ να πω πως δεν ενοχλήθηκα. Οκ, μπορεί να υστερούσε σε κάποια πράγματα, όμως ήταν πολύ κομπλέ παιχνιδάκι, και πολύ πιο ευχάριστο σε ορισμένα σημεία.

    Τα Χ4-5 αν θυμάμαι καλά, πρέπει να είχαν κωδικό για ειδικές πανοπλίες. Για τον Χ δεν θυμάμαι και πολύ καλά τι έδινε, επειδή το τερμάτιζα απλά για να βγάζω την υποχρέωση. Χρησιμοποιούσα κυρίως τον Zero, επειδή ήταν πιο διασκεδαστικός. Σε αυτόν θυμάμαι σου έδινε μαύρη πανοπλία. Δεν θυμάμαι τι ακριβώς αναβάθμιζε, όμως ήταν και πολύ badass, πολύ ωραία φάση

    Τα Χ4-Χ5 τα τσίμπησα μέσα στην χρονιά από το αμερικάνικο PS store. Τα έδινε για 0,90$ το ένα, ξεφτίλα να μην τα αγόραζα. Έριξα το απαραίτητο replay, και μπορώ να πω πως ήταν όντως τόσο καλά όσο θυμόμουν. Δυστυχώς το Χ6 δεν το είχε για να το φρεσκάρω, επομένως δεν είμαι και απόλυτος σε όσα είπα παραπάνω. Μπορεί όντως τώρα να μου φανεί πατάτα, αλλά τουλάχιστον στην εποχή του, θυμάμαι είχε κάνει πολύ εντύπωση σε όλην την παρέα (για να μην πω σε όλη την γειτονιά :p)

    Leave a comment:

Working...
X