) Βασικά το παιχνίδι είναι από τα αγαπημένα μου της σειράς και ας είχα δει ένα 70% από το σύνολο. Θυμάμαι πως αφού είχα χάσει πανηγυρικά από τον Sigma( ε δεν είναι και μυστικό ποιος είναι ο εχθρός στη σειρά)άρχισα να γυρνάω όλες τις προηγούμενες πίστες για να βρω τα upgrade parts και τις άλλες πανοπλίες. Εν τέλει βέβαια και πάλι ο Sigma παραήταν δύσκολος και κατέληξα να χρησιμοποιώ τον Zero- μπορεί να είχα κάνει και replay το game μαζί του. O Ζero εν αντιθέσει με τον X, δεν έχει ενέργεια για τα περισσότερα όπλα που κερδίζει από τους Mavericks, ενώ μοιάζουν με light SF στην εκτέλεση( πχ έχει ένα uppercut με το Z saber που το εκτελεί με το UP+shoot etc) Επιπρόσθετα είναι περισσότερο ευκίνητος καθώς έχει double jump και αποκτάει και μια επιπλέον κίνηση με το Z-Saber πρπ σαν το screwattack της Samus. Ωστόσο αυτή τη φορά τελείωσα το game με τον X, ενώ ξεκλείδωσα και την Ultimate Armour η οποία πραγματικά σου λύνει τα χέρια στο endgame( προφανώς και τσέκαρα στο νετ πώς να την ξεκλειδώσω ακόμη κι εδώ όμως ο Zero την ξεκλειδώνει πιο εύκολα) Βασικά ο Χ από την αρχή του game, εφόσον τον επιλέξεις σου προσφέρει δύο modes μέσω των διαθεσιμων πανοπλιών που έχει( ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ DLC!!! 
) Αν επιλέξεις την Fourth Armour( που βρίσκει στο X4) ουσιαστικά έχεις μια κάπως πιο εύκολη αποστολή, λόγω μειωμένου dmg που δέχεσαι, και ενός ολιγόλεπτου hover αλλά και air dashing( βσκ τωρα που το σκέφτομαι μια αρκετά πιο εύκολη αποστολή) Ο bare X είναι ακριβώς όπως όταν ξεκινούσε το πρώτο MegaMan X. Θα έχει σίγουρα την ικανοποίησή του να τελειώνεις stages με τον απλό X, αλλά ειλικρινά το level design ευνοεί πολύ περισσότερο την Fourth Armour αλλά και την ευκινησία του Zero( με τον απλό X, πρέπει να κάνεις άλματα απίστευτης ακριβείας, όπως πχ πριν πάρεις την Ultimate Armour που μπορούν να πάρουν αρκετά replays μέχρι να επιτευχθούν)Αν το παιχνίδι ήταν το δεύτερο αγαπημένο μου μετά το πρώτο X και το remake του PSP, μάλλον τώρα παγίωσε την θέση του. Ο τεχνικός τομέας είναι φανταστικός- γενικά η σειρά απογειώθηκε με τη μεταφορά στα 32bit. Επίσης η μουσική του τίτλου, είναι από τις αγαπημένες μου ανεξαρτήτως video game. Το Zero theme έχει νομίζω την καλύτερη εκτέλεσή του εδώ. Παράλληλα το game έχει ένα από τα αγαπημένα μoυ intros ever.
Να αναφέρω πως υπάρχουν δύο missions που μπορούν να αποτύχουν, καθώς και time limit που προκαλεί ένα επιπλέον άγχος. Σαν να μην έφτανε αυτό το outcome των δύο missions, από ότι κατάλαβα είναι μάλλον τυχαίο... Το ίδιο συμβαίνει και με το ending του game ή μάλλον τα endings που αν διάβασα καλά είναι τρία. Εγώ μάλλον είδα ακριβώς αυτό που είχα δει όταν το είχα πρωτοτελειώσει, αλλά αυτή τη φορά κατάφερα και ολοκλήρωσα επιτυχώς τη δεύτερη mission
Επίσης τα bosses σιγά σιγά αυξάνουν το level τους( πχ το πρώτο maverick boss που θα επιλέξεις να αντιμετωπίσεις θα είναι αρκετά πιο εύκολο από το τελευταίο) Όσο υψηλότερο το level τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να πάρεις κάποια parts που μπορείς να εξοπλίσεις και σου δίνουν επιπλέον abilities( πχ δυνατότερο buster ή zsaber, ή ψηλότερο άλμα κτλ) Υπάρχει από όσο διάβασα τρόπος να εκμεταλλευτείς το level up ώστε να ανεβάσεις το level όλων των bosses από την αρχή και να πάρεις όλα τα parts.Πολύ ωραίο game, ίσως κάποια σημεία να ήταν λίγο πιο εκνευριστικά από ότι έπρεπε( πχ το τμήμα της πίστας του Squid Adler με την bike) αλλά ίσως αυτό οφείλεται πως το πήγα σχεδόν μονοκοπανιά από όταν μπήκε στο tray του PSone. Κάποια στιγμή πρέπει να βάλω στο πρόγραμμα και το X6, το οποίο όταν είχε κυκλοφορήσει δεν μου είχε αφήσει και τις καλύτερες των εντυπώσεων.
Hint:
Οι 8 mavericks έχουν ονόματα εμπνευσμένα από μέλη των Guns N Roses γιατί ο άνδρας της υπεύθυνης για το localization ήταν fan του συγκροτήματος( επίσης η Alyson Court ήταν η φωνή της Claire Redfield
)
This name localization was brought about by Alyson Court (voice of Claire Redfield from Resident Evil, another Capcom franchise), in tribute to her then-husband, Erik Suzuki, who was a fan of said band.
Leave a comment: