Το θέμα είναι πως όσο και να κολλάμε με αυτές τις Λόγιες αναζητήσεις και προστριβές, δεν θα βρούμε άκρη... [/b]
Κι επιτέλους, γιατί κανείς δεν παραθέτει στοιχεία για αυτά που λέει?:
Aυτά που ανέφερε η Kiku μέσα σε μία σχετική απολυτότητα όσον αφορά την ορθότητα τους, έχουν αντικρουστεί από πολλούς Χριστιανούς και μη μελετητές της Βίβλου και της υπόστασης του Κυρίου[/b]
Τα όσα εύκολα ακούγονται σαν μετέτεπειτα τροποποιήσεις δεν ισχύουν, καθώς οι μελετητές μάλλον συμφωνούν με την εγκυρότητα τους[/b]
Πχ για τον Ιώσηπο, ο Ιησούς μνημονεύεται δύο φορές, ενώ όλοι συμφωνούν πως στον πυρήνα του χωρίο είναι αυθεντικό (Thackearay, Josephus the man and the Historian) [/b]
To ίδιο και με τον Ρωμαίο ιστορικό Κορνήλιο Τάκιτο. Το χωρίο παρα είναι επιθετικό εναντίον των Χριστιανών για να θεωρηθεί πως έγινε αντικείμενο πλαστογραφίας[/b]
Επίσης, κάπου γράφτηκε πως αν ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας, για ποιο λόγο να μην υπάρχουν αναφορές συνεχείς στο πρόσωπο του, από όλους τους Ιστορικούς της εποχής...μα εκείνο τον καιρό, στα μάτια των εθνικών ο Χριστιανισμός ήταν μια αίρεση και συνεπώς ανάξια σχολιασμού..[/b]
30 και πλέον έξω βιβλικές μαρτυρίες έχουν βρεθεί για τον Ιησού[/b]
Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω εγώ είναι πως, αν δεχτούμε την ιστορική πλάνη του Χριστού, θα πρέπει κάποιοι άνθρωποι να φαντάστηκαν και να επινόησαν μια τέτοια ιστορία, τόσο πλήρη από ηθική και έμπνευση, που τους ώθησε μέσα σε ένα διάστημα 30 χρόνων να κηρύξουν αυτήν την επινοημένη αλήθεια, να πεθάνουν μαρτυρικά για αυτήν, αφού πρώτα διαδώσουν αυτήν την επινοημένη ιστορία σε χιλιάδες κόσμο, μέρος των οποίων θυσιάστηκε με προθυμία για την Πίστη...[/b]
Δεύτερον, οι μαρτυρική θυσία των Χριστιανών στο όνομα της Πίστης είναι, μετά συγχωρήσεως, παραμύθια με ουρά.
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ελάχιστα ασχολήθηκε με το θέμα. Οι συλληφθέντες αιρετικοί αφήνονταν ελεύθεροι μετά από μια συμβολική ομολογία πίστεως στους θεούς της αυτοκρατορίας και μόνο οι φανατικοί που δημιουργούσαν ουσιαστικά προβλήματα στις αρχές εκτελούνταν συνοπτικά, χωρίς βασανιστήρια.
Σε αντίθεση με τους ίδιους τους Χριστιανούς, που επί Κωνσταντίνου επέβαλαν δια της βίας τη πίστη τους στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, ενώ επί Ιεράς Εξέτασης διέπραξαν άπειρα εγκλήματα στο όνομα του Ιησού.
Ο Χριστός ήταν ο πρώτος που μίλησε θετικά υπέρ της γυναίκας εξισωνοντάς την με τον άντρα εις σάρκα μία. Αυτά αν τώρα μας φαίνονται του τύπου " ε εντάξει τώρα τι μας λες" για εκείνη την εποχή ήταν πρωτοφανή και ανήκουστα.[/b]
Σημ: έχω πηγές για όλα τα παραπάνω, αν θέλει κανείς να τα διπλοτσεκάρει

Leave a comment: