Final Fantasy XIII

[Vaynard]

α ok, οχι ειναι στο last boss φυσικα, αν δεν νοιαζεσαι για spoilers ποιο συγκεκριμενα

 

ο indalecio εχει μια αγγελο μεσα του την phillia που περιοριζει την δυναμη του αν θυμαμαι σωστα γιατι ειναι αν την χρησιμοποιησει σε καποια μαχη ανεξελανγκτα μπορει να καταστρεψει το συμπαν, με καποια γεγονοντα ομως κπου στα 2/3 του παιχνιδιου κατι σαν sidestory μπορεις να την βγαλεις απο μεσα του

[Ground_zero]

ΑΛΛΑ ειχανε προνοησει να βαλουνε ενα limiter on/off που το υποστηριζανε και σεναριακα στο last boss,

To lew gia edw kai efoswn den diefkrinizeis an to limiter einai gia esena h gia to last boss ypethesa pws htan gia esena.

[Vaynard]

φανταζομαι απαντας καπου αλλου, γιατι στο παραδειγμα μου το παιχνιδι κανει ποιο δυνατο το last boss απο οτι ειναι by default ωστε να εχει ενδιαφερον η τελευταια σεναριακη μαχη

[Ground_zero]

Dhladh na kaneis artificialy ton eafto sou poio adynamo gia na polemhseis challenging final Boss?

Protimw 1000 fores na ton pownarw...

[Vaynard]

Η λογική του post game ίσως να είναι ιδανική για αυτό που λες, μιας και η δομή σχεδόν όλων των jRPGs είναι τέτοια ώστε να ευνοείται το grinding. Ένα πιθανό level cap (όπως το Lost Odyssey) ή η εξισορρόπηση των στατιστικών των εχθρών με το δικό σου level είναι τακτικές που, κατά τη γνώμη μου, δε βοηθάνε και πολύ, αφενός γιατί αποτελούν μία φτηνή λύση, αφετέρου δε γιατί χάνεται και η ουσία του να δυναμώνεις.

ναι ακριβως, αλλα το post game πραγματικα ΞΕ-hyparei τελειως την λογικη του σεναριακου last boss , γι αυτο αναφερθηκα στο star ocean 2 που το εκανε σωστα.

ποιο συγκεκριμενα (και σορρυ που θα περιγραψω λιγο με γραφικο τροπο) εκει για να πας στο bonus dungeon (a.k.a post game) επρεπε να σωσεις πριν το τελευταιο boss το οποιο ξεκλιδωνε εναν διαλογο με εναν γερο σε μια πολη (φεξε μου και γλιστρησα δηλαδη) που σου επετρεπε να γυρισεις στον προηγουμενο πλανητη με ενα σκαφος και πηγαινες σε μια σπηλια που ητανε στο γαμο του καραγκιοζη (φαντασου οπως η σπηλια με το knights of the round) εκει μεσα εβρισκες τις cave of trials, εμπαινες γυρω στο lvl 80-90 και εβγαινες γυρω στο lvl 180+ μολις νικαγες και την gabriel celeste (το πατροπαραδοτο special boss της enix μαζι με iselia queen a.k.a ethereal queen) , οπως αντιλαμβανομαστε το τελευταιο boss ητανε gtp μετα
ΑΛΛΑ ειχανε προνοησει να βαλουνε ενα limiter on/off που το υποστηριζανε και σεναριακα στο last boss, αν ειχες κανει τις απαραιτητες κινησεις πριν για να δεις καποια cutscenes που βγαζανε το imiter για αυτο ακριβως το λογο.

μιλαμε για χαοτικη διαφορα τσεκαρε videakia indalecio limiter on και off στο youtube


πραγματικα απορω γιατι δεν ακολουθoυν αυτη την λογικη οι περισσοτεροι developers

[Ground_zero]

O telikos tou 12 oute emena mou arese, alla htan 1000 fores kalyteros apo ton teliko tou 13.
Ase pou sto 12 prin apo ton Vayne yphrxe o Gabranth pou htan ola ta lefta etsi?

O Sephiroth den mporei na ginei OHKO
Ean pas 99 lvl thelei toulaxiston 5 KOTR gia na skotwthei.

[straier]

Νομίζω πως όλοι εδώ μέσα προτιμούσαν τη γραμμικότητα.
Η ιστορία θεωρώ πως είχε αρκετό potential δεδομένου του ιδιαίτερα πρωτότυπου lore αλλά σταμάτησε νωρίτερα από ό,τι θα ήθελα.

Αναφορικά με το 12 και εμένα μου πήρε άπειρες ώρες να φτάσω στο τέλος αλλά εν τέλει μου άρεσε αρκετά. Το τέλος είναι γεμάτο επικά boss battles ακόμα και αν ήταν εύκολα. Θα έλεγα μάλιστα πως ο τελικός του 12 είναι από τους πιο δύσκολους σε FF (σίγουρα από το 6 και μετά συμπεριλαμβανομένου του 13 αν έχεις καν max τους χαρακτήρες). Δεν είναι φοβερά δύσκολος αλλά έχει μερικές αρκετά προχωρημένες κινήσεις (immunity σε φυσικές και μαγικές επιθέσεις) που αυξάνουν κάπως τη δυσκολία. Δε μπορείς να τον κάνεις OHKO τόσο εύκολα όσο τον Sephiroth πχ.

παντως κατι πρεπει να κανουνε γενικα στα jrpgs και υπο προυποθεσεις να ξεκλειδωνεις extra δυνατες μορφες των τελευταιων bosses στις τελευταιες σεναριακες μαχες, οπως πολυ σωστα εχουνε υλοποιησει jrpgs οπως το star ocean 2,το tales of vesperia και ενδεχομενως μερικα ακομα που δεν μου ερχονται τωρα

Κάτι τέτοιο κάνανε στο FFXII:RW και πίστεψε με δε δούλεψε ΚΑΘΟΛΟΥ καλά...

[Ground_zero]

Tha mporousan ta telika Bosses na allazoun se dynamh symfwna me to ti exei kanei o paixths.

Sto FF7 apolo to paixnidi mono o telikos Sephiroth symvadize se stats me to Level tou party.
Sto Breath of Fire 4 to eixan kanei swsta epishs opou antimetwpizes to party sou to opoio htan toso dynato oso to eixes ftiaksei esy.

Yparxoun kai kales texnikes, systhmata opws oi periorismoi tou Lost Odyssey, tou FF8, tou FF13, h tou Dragon Quarter den prosferoun kalh proklhsh IMO.

[Evans]

Η λογική του post game ίσως να είναι ιδανική για αυτό που λες, μιας και η δομή σχεδόν όλων των jRPGs είναι τέτοια ώστε να ευνοείται το grinding. Ένα πιθανό level cap (όπως το Lost Odyssey) ή η εξισορρόπηση των στατιστικών των εχθρών με το δικό σου level είναι τακτικές που, κατά τη γνώμη μου, δε βοηθάνε και πολύ, αφενός γιατί αποτελούν μία φτηνή λύση, αφετέρου δε γιατί χάνεται και η ουσία του να δυναμώνεις.

Αυτό που συμβαίνει στα καλά wRPGs είναι να υπάρχει μία κάποια δυσκολία στα διάφορα στάδια του παιχνιδιού, τα οποία απλώς μετριάζονται ανάλογα με τον εξοπλισμό και το levelling που έχει επέλθει μέσω του πόσο ψάχνεσαι. Βέβαια στα wRPGs οι εναλλακτικές αποστολές δε μεταφράζονται απαραίτητα σε ένα πανίσχυρο όπλο ή σε ένα exp feast, αλλά σε μία πιθανή διαφορετική έκβαση στο σενάριο κτλ.

Τελείως διαφορετικές δομές, τι συζήτηση πάμε να ανοίξουμε τώρα .

[Vaynard]

εγω παιδια στο xii ειχα ξεχασει βασικα πραγματα του σεναριου και εφτασα σε μια anti climatic τελικη μαχη χωρις να εχω δεθει με το σεναριο (η μαλλον απλα ξεδεθηκα), καθως ειχα απορροφηθει πληρως απο τα hunts και τις απειρες ωρες που χαλασα για να βρω ολα τα items, χασμουριομουνα σε ολη την διαρκεια της τελευταιας μαχης, no challenge at all, αλλα οκ μαλλον το παρακανα λιγο


ευτυχως στο 13 το κανανε σωστα και βαση των μηχανισμων δεν μπορεις να ξεφυγεις στατιστικα και πολυ ετσι ωστε να ειναι πανευκολο το last boss

παντως κατι πρεπει να κανουνε γενικα στα jrpgs και υπο προυποθεσεις να ξεκλειδωνεις extra δυνατες μορφες των τελευταιων bosses στις τελευταιες σεναριακες μαχες, οπως πολυ σωστα εχουνε υλοποιησει jrpgs οπως το star ocean 2,το tales of vesperia και ενδεχομενως μερικα ακομα που δεν μου ερχονται τωρα

στα wrpgs ενταξει δεν ειναι τοσο τραγικα τα πραγματα ευτυχως

[nooto]

H ιστορια και οι χαρακτηρες συμφωνω και εγω οτι δεν ηταν κατι το ιδιατερο.

Εμενα μου εμειναν το battle system και το φανταστικο τελος του παιχνιδιου. Επισης μου αρεσε πολυ και το τελικο boss και ο ολος διαλογος που ειχε με τους ηρωες. Γενικα πιστευω οτι το τελικο κομματι του παιχνιδιου το ειχαν προσεξει ιδιαιτερα.

Overall θα ελεγα οτι το ΧΙΙΙ ειναι ενα πολυ καλο παιχνιδι του οποιου τη δομη βεβαια δεν θα ηθελα να ξαναδω σε τιτλο της σειρας. Καλα εκαναν και πειραματιστηκαν αλλα ok, μεχρι εκει .

ακόμα και στο XII ας πούμε που σιχάθηκα τη ζωή μου με τα gambits μου έχει μείνει η τιτανοτεράστια τελική μάχη

Εμενα αυτη η μαχη δεν μου εμεινε καθολου γιατι την επαιξα χωρις χειριστηριο . Εν τελει καταληγω στο οτι αν θες να ασχοληθεις full με ενα jrpg ισως ειναι καλυτερο το τελικο boss να το παιζεις νωρις.

[Evans]

Μα εννοειται ότι ήταν καλύτερο το γραμμικό κομμάτι του. Για μένα οι πρώτες 20-25 ώρες του ΧΙΙΙ είναι υποδειγματικές, είχα την αίσθηση ότι έπαιζα κάτι που επαναπροσδιόριζε τελείως το είδος. Ειδικά τα σκηνικά σε Nautilus και την άλλη πόλη (πώς τη λέγαν, Palum Polum; ή τα μπερδεύω με FF IV ;; ) ήταν τέλεια όσο δεν πάει.

[Ground_zero]

Mέχρι τον Cid έπαιζα κ@βλωμένος με τίγκα τα γκάζια και το γούσταρα. Τελικά μάλλον στην Gran Pulse τα πράγματα λειτούργησαν με τα αντίθετα αποτελέσματα είτε 8ες επειδή εμφανίστηκε προς το τέλος του παιχνιδιού και ήταν κάπως "άκυρη" αυτή η μεταφορά από γραμμικότητα σε ανοιχτή περιοχή, είτε θες μου φάνηκε σαν εντελώς ξεχωριστό παιχνίδι σε σχέση με ότι έπαιζα ως τώρα, πάντως κάπου εκεί άρχισε να μεταβάλλεται η διάθεσή μου για τον τίτλο.

Telika den eimai o monos pou pistevei pws to sygekrimeno paixnidi htan kalytero otan epaize grammika para otan anoikse e?

[deus_d0pe]

Άκυρο bump αλλά διάβαζα παλιότερα posts και γελούσα. Το θεοποιούσαμε όλοι, ο δε deus dope έκραζε αβέρτα όποιον έλεγε άσχημα λόγια και χαρακτήρισε το game hardcore από την κορυφή ως τα νύχια. Τι πλάκα έχει να τα βλέπεις αυτά λίγους μήνες μετά .

Mέχρι τον Cid έπαιζα κ@βλωμένος με τίγκα τα γκάζια και το γούσταρα. Τελικά μάλλον στην Gran Pulse τα πράγματα λειτούργησαν με τα αντίθετα αποτελέσματα είτε 8ες επειδή εμφανίστηκε προς το τέλος του παιχνιδιού και ήταν κάπως "άκυρη" αυτή η μεταφορά από γραμμικότητα σε ανοιχτή περιοχή, είτε θες μου φάνηκε σαν εντελώς ξεχωριστό παιχνίδι σε σχέση με ότι έπαιζα ως τώρα, πάντως κάπου εκεί άρχισε να μεταβάλλεται η διάθεσή μου για τον τίτλο.

Κατα τα άλλα, ακόμα θεωρώ τούμπανο το battle system του και πιστεύω πως σαν ιστορία και χαρακτήρες δεν ήταν τίποτα ιδιαίτερο όταν τα έβαλα κάτω τα πράγματα και τα είδα πιο ψύχραιμα. Τέλος πάντων, σε μένα μόνο το battle system έμεινε χαρακτηριστικό από αυτό το FF, ακόμα και στο XII ας πούμε που σιχάθηκα τη ζωή μου με τα gambits μου έχει μείνει η τιτανοτεράστια τελική μάχη που αν δεν υπήρχε o Sephiroth θα ήταν σίγουρα η καλύτερή μου σε FF τίτλο.

[Vaynard]

μα φυσικα ο ενθουσιασμος η αλλιως η ''πωρωση'' των πρωτων ωρων/ημερων ειναι απαραιτητο στοιχειο και το αλλατοπιπερο σε οποιοδηποτε hobbie

αλοιμονο μας αν φτασουμε στο σημειο να παιζουμε ενα νεο final fantasy και να μην ενθουσιαζομαστε!;)


ειμαι απολυτα ευχαριστημενος με την εμπειρια που αποκομισα παιζοντας το ff13, και θα ενθουσιαζομουν στην ιδεα να ξαναεπαιζα ενα συνχρονο jrpg τετοιας δυναμικης